നഗ്നസന്യാസികളും ഭാരതീയ ദര്‍ശനങ്ങളും

ജോസഫ് പടന്നമാക്കൽ

പ്രാചീനകാലം മുതൽ ഭാരതം വൈവിധ്യങ്ങളും വൈരുദ്ധ്യങ്ങളുമായ ആചാരങ്ങളുടെ സംസ്ക്കാര .കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു.  നാനാത്വത്തിൽ ഏകത്വമെന്ന താത്ത്വികത അക്ഷരംപ്രതി യാഥാർഥ്യമാകുന്നതും വേദങ്ങളുടെയും ഉപനിഷത്തുക്കളുടെയും നാടായ ഭാരത ഭൂമിയിൽ തന്നെയാണ്. അന്ധവിശ്വാസങ്ങളടങ്ങിയ ആചാരങ്ങളും ഭാഷയും സംസ്ക്കാരവും ജാതിവ്യവസ്ഥകളും വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ഭാരതത്തിലുടനീളം വ്യത്യസ്തമായി കാണാൻ സാധിക്കും. പാമ്പാട്ടികളും കുഴലൂത്തും പള്ളിപ്പെരുന്നാളും അമ്പല പൂരങ്ങളും ചെണ്ടകൊട്ടുകളും വെടിക്കെട്ടും ബാങ്ക് വിളികളും ജ്യോതിഷവും പ്രവചനവും അങ്ങനെയങ്ങനെ ഈ നാടിനെ വിവിധ സംസ്ക്കാര പാരമ്പര്യങ്ങളാൽ നിറമുള്ളതാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ ഗ്രാമ പ്രദേശങ്ങളിൽ ദിഗംബരം സന്യാസികൾ വിചിത്രങ്ങളായ വിശ്വാസങ്ങളെ പുലർത്തുന്നതും കാണാം. മോഷ പ്രാപ്തിക്കായി നഗ്നതയെ അവർ സ്വീകരിക്കുന്നു. അവരുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം സ്ത്രീകൾക്ക് മോഷമില്ല. ജന്മജന്മാന്തരങ്ങളിൽക്കൂടി അവർ പുരുഷന്മാരായി ജനിച്ചു നഗ്നത സ്വീകരിച്ചാൽ മാത്രമേ മോഷം ലഭിക്കുമെന്നും ദിഗംബര സന്യാസികൾ വിശ്വസിക്കുന്നു. ലൗകിക സുഖങ്ങളെല്ലാം വെടിഞ്ഞുള്ള ഒരു ജീവിതമാണ് അവർ കൈക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.


ദിഗംബരന്മാരെപ്പറ്റിയും അവരുടെ നഗ്നത ജീവിതത്തെപ്പറ്റിയും പരിഹസിച്ചുള്ള ലേഖനങ്ങൾ പത്രങ്ങളിലും  മറ്റു മാധ്യമങ്ങളിലും സാധാരണമാണ്. താത്ത്വികമായി ചിന്തിക്കുകയാണെങ്കിൽ അവരുടെ ആത്മാവിൽ കുടികൊണ്ടിരിക്കുന്ന നഗ്നത പരബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിക്കാനുള്ള ഒരു പ്രയാണമെന്നും കാണാം. സന്യാസിമാർ നഗ്നരായി നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെപ്പറ്റി ധാരാളം ചോദ്യങ്ങൾ ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തുനിന്നും പൊന്തിവരാറുണ്ട്. അതിനുള്ള ഉത്തരങ്ങൾ വളരെ താണ നിലവാരം മുതൽ ഉപനിഷത്തു വരെയുണ്ട്. അവർ നഗ്നരായി നടക്കുന്നത് സാംസ്ക്കാരികതയ്ക്ക് എതിരെങ്കിൽ സർക്കാരിന് നിയമപരമായ നടപടികൾ കൈക്കൊള്ളാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയൊരു നിയമം ഇല്ലാത്തതിനാൽ അവരുടെ നഗ്നതയെ ആർക്കും ചോദ്യം ചെയ്യാനും സാധിക്കില്ല.


ചരിത്രത്തിലേക്ക് ഒന്ന് അവലോകനം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ അനാദിയായ കാലം മുതൽ സന്യാസാശ്രമങ്ങൾ ഭാരതത്തിലുണ്ടായിരുന്നതായി കാണാൻ സാധിക്കും.  പാശ്ചാത്യരുടെ ചിന്താഗതികൾക്കുപരി സന്യാസജീവിതം ആരംഭിച്ചത് മനുഷ്യരാരും തുണി ധരിക്കാത്ത കാലങ്ങളിലായിരുന്നുവെന്നും അനുമാനിക്കുന്നു. തുണികൾ നെയ്തെടുക്കാൻ തുടങ്ങിയ കാലഘട്ടത്തിലും സിൽക്കിന്റ ആവീർഭാവത്തിലും സന്യാസിമാരുടെ നഗ്നത തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. അക്കാലത്തെ ആദ്ധ്യാത്മിക ഗുരുക്കൾ അവരനുഷ്ഠിച്ചു വന്നിരുന്ന ആത്മീയാചാരങ്ങൾക്ക് മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താതെ അതിന്റെ തനിമയിൽ നിലനിർത്താനാഗ്രഹിച്ചു. പിന്നീട് പരിഷ്‌ക്കാരത്തിന്റെയും മാറ്റത്തിന്റേതുമായ പരിവർത്തന കാലഘട്ടങ്ങളിൽ സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങൾ അത്തരം ആചാരങ്ങളെ തിരസ്ക്കരിക്കുകയാണുണ്ടായത്.


വിവിധ സംസ്ക്കാരങ്ങളുടെയും ജാതികളുടെയും ഭാഷകളുടെയും നാടായ ഭാരതത്തിൽ അദ്ധ്യാത്മികതയുടെ പരിവേഷവുമായി കാണപ്പെടുന്ന നഗ്നസന്യാസികൾ ഗവേഷണ തല്പരരായവർക്കു കൗതുകകരമാണ്. ഭാരതത്തിലെ പൗരാണികമായ ആദ്ധ്യാത്മിക ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അവരെപ്പറ്റി പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആര്യന്മാരുടെ വേദമായ ഋഗ് വേദത്തിലും പുരാണങ്ങളിലും നഗ്‌ന ഗുരുക്കളെപ്പറ്റി പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്. വേദബ്രാഹ്മണർ നഗ്നഗുരുക്കളെ ശരിയായി മനസിലാക്കിയിട്ടില്ലെങ്കിലും എന്തോ ആത്മീയമായ ഒരു ശക്തിവിശേഷം അവരിലുണ്ടെന്നു വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. ഭാരതത്തിൽ വേദിക്ക് മതങ്ങളുടെയും ആര്യൻ മതങ്ങളുടെയും ഉത്ഭവങ്ങൾക്കു മുമ്പുതന്നെ നഗ്ന സന്യാസിമാരുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും അനുമാനിക്കുന്നു. അവരുടെ വേദഗ്രന്ഥങ്ങളെ 'ആഗമാസ്(Agamas)' എന്ന് പറയുന്നു. ആഗമാസ്,(Agamas)ജൈനന്മാരുടെ ആചാര്യനായ തീർത്ഥങ്കര സ്വാമികളരുളിയ വേദപുരാണമാണ്. പിന്നീട് വൈദികകാലങ്ങളിലുണ്ടായ തന്ത്രശാസ്ത്രങ്ങളിലും  ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരിക്കുന്നത്'  അതേ തത്ത്വസംഹിതകൾ തന്നെയാണ്. ആദ്യകാലങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്ന 'ആഗമാസ്' തത്ത്വങ്ങൾ സംഭാഷണരൂപത്തിലുള്ള കൃതികളായിരുന്നു.  പരമ ശിവന്റെ വായിൽനിന്നും പൊഴിയുന്ന  തത്ത്വങ്ങൾ  പാർവതിദേവി ഒരു ശിഷ്യയെപ്പോലെ സസൂഷ്മം ശ്രദ്ധിക്കുന്നതായിരുന്നു. അതേ  തത്ത്വങ്ങൾ വേദിക്ക് പുസ്തകങ്ങളിൽ ഉപനിഷത്തുകളിലുമുണ്ട്. ആഗമാസ് വേദഗ്രന്ഥം പറയുന്നത്, സന്യാസത്തിന്റെ അത്യുച്ഛകോടിയിൽ എത്തുന്നവർക്കേ നഗ്‌ന സന്യസ്‌തം സ്വീകരിക്കാൻ സാധിക്കൂവെന്നാണ്. പരിത്യാഗികളായി ലോകത്ത് ജീവിക്കുന്നവർക്ക് ഒരു പഴുന്തുണിയുടെ ആവശ്യംപോലുമില്ല.


മറ്റൊരു അഭിപ്രായമുള്ളത് ചിലർ വേദങ്ങളുടെ പ്രാഥമികതത്ത്വങ്ങള്‍ ഉപദേശിക്കും. എന്നിട്ടു അവരുടെ ലിംഗത്തെ ഒളിച്ചു വെക്കും. ലിംഗമെന്നു പറയുന്നത് പരമശിവനായ ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധമായ അടയാളമെന്ന് അവർ മനസിലാക്കുന്നില്ല. 'ശിവലിംഗം' പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടിയുടെയും അടയാളമാണ്. സുഖോപഭോഗനിഷേധം തത്വങ്ങളായി കണക്കാക്കി തപസു ചെയ്തുകൊണ്ടുള്ള സന്ന്യാസം വേദങ്ങൾക്കു മുമ്പുള്ള മതങ്ങൾ അനുവർത്തിച്ചു പോന്നിരുന്നു. ആഡംബരത്തെ ത്യജിച്ചുള്ള ഈശ്വരനിലേക്കുള്ള ഒരു വഴിയാണിത്. ഒരു വശത്തു ഭൗതികമായ എല്ലാ സുഖ സൗകര്യങ്ങളെ ത്യജിക്കുകയും മറുവശത്ത് വിഷയാസക്തി തിരസ്ക്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഈ സന്യാസിമാർ എന്തെങ്കിലും വാഗ്ദാനങ്ങളോ വൃതങ്ങളോ എടുക്കാറില്ല. നഗ്നമായി നടക്കുകയെന്നത് അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമെങ്കിലും വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുന്നതിൽ നിയമത്തിനെതിരല്ല. തീവ്രമായ തണുപ്പിലും അസുഖം വരുമ്പോഴും അവർ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കാറുണ്ട്.


മഹാവീര സ്ഥാപിച്ച  ജൈനന്മാരുടെ  പിൻഗാമികളിൽ  രണ്ടു ആത്മവിദ്യാലയങ്ങളാണ് ദിഗംബരയും  ശ്വേതംബരയും. ശ്വേതംബരക്കാരെ വെള്ളവസ്ത്രം ധരിച്ചവരെന്നും പറയും. ദിഗംബരയെ ആകാശം വസ്ത്രമായി ധരിച്ചവരെന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.  സാധാരണ നഗ്നത എന്നാണ് ആ വാക്കിനർത്ഥം കല്പിക്കാറുള്ളത്.  'ദിഗംബരം' എന്ന പദത്തിനുള്ളിൽ നിഗൂഢമായ അർത്ഥങ്ങളും ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്.   ദിഗംബരയെന്നത് 'ദിഗം, അമ്പര' എന്നീ സംസ്കൃതത്തിലെ രണ്ടു വാക്കുകൾ ലോപിച്ചുണ്ടായതാണ്. 'ദിഗ്' എന്നു പറഞ്ഞാൽ 'ദിക്ക്' അല്ലെങ്കിൽ 'മാർഗ'മെന്നും 'അമ്പര' എന്നു പറഞ്ഞാൽ വസ്ത്രമെന്നുമാണ് അർത്ഥം. അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ കിഴക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, തെക്ക്, വടക്ക് എന്നീ നാല് ദിക്കുകളടങ്ങിയ നീലാകാശമാണ്. അവരുടെ സന്യാസികൾ വീണുകിടക്കുന്ന മയിൽപ്പീലികൾകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ചൂലും വെള്ളം നിറച്ച പാത്രവും ഒപ്പം വേദ ഗ്രന്ഥവും കൂടെ കൊണ്ടുനടക്കുന്നു. ദിഗംബരന്മാരിൽ ഏറ്റവും പേരുകേട്ട പണ്ഡിതൻ 'കുണ്ട കുണ്ട' എന്ന സന്യാസിയാണ്. 'സമയ സാരാ', 'പ്രവചന സാരാ' എന്നീ പ്രാകൃത ഗ്രന്ഥങ്ങൾ രജിച്ചത് അദ്ദേഹമാണ്. 'ധവല'യെന്ന വേദഗ്രന്ഥം രജിച്ച വീരസേന മറ്റൊരു ആചാര്യനാണ്.


ഭൂരിഭാഗം സന്യാസിമാരും നഗ്നരായിരിക്കണമെന്ന നിയമ സംഹിതകളെപ്പറ്റി അറിവില്ല.  മഹാവീരായുടെയും ഗൗതമ ബുദ്ധന്റെയും കാലം മുതൽ തുടങ്ങിയ സന്യാസിമാരുടെ നഗ്നത്വം ഇന്നും തുടരുന്നുവെന്നതാണ് സത്യം. ശ്രീ ബുദ്ധൻ മരിക്കുന്നതുവരെ നഗ്നനായി ജീവിച്ചുവെന്നാണ് നഗ്ന ദിഗംബര സന്യാസികൾ വിശ്വസിക്കുന്നത്. ബുദ്ധന്റെ അനുയായികൾ പിന്നീട് കുപ്പായം നിർദേശിച്ചു കാണുമെന്നാണ് അനുമാനം. 'ശ്വേതംബര' ജൈനന്മാർ വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിക്കുമ്പോൾ ദിഗംബരന്മാർ ചില സമയങ്ങളിൽ മാത്രമേ വസ്ത്രം ധരിക്കുകയുള്ളൂ.  എന്നാൽ നഗ്നരായി സദാ ജീവിക്കണമെന്നും അവരുടെ മതം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. ജൈനന്മാരിൽ സന്യാസികളല്ലാത്തവരായ സാധാരണക്കാർ ഒരിക്കലും നഗ്നത പരിപാലിച്ചിട്ടില്ല.

ഒരു ഗൃഹനാഥൻ അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങളാൽ ബാഹ്യ പരിസ്ഥിതിയുമായി വേറിട്ടിരിക്കുന്നു. അവൻ വസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റുമ്പോൾ വസ്ത്രങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്ത് ചർമ്മങ്ങൾ അവന്റെ ചുറ്റുമുള്ള പരിസ്ഥിതിയുമായി വേർതിരിക്കുന്നു. അവൻ ജീവന്റെയും പ്രകൃതിയുടെയും അഖണ്‌ഡതയെ മനസിലാക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ ഒരു സന്യാസിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അങ്ങനെയല്ല. അവൻ 'ദിഗംബരൻ' ആയിരിക്കുമ്പോൾ അവനെന്ന സത്തയിൽ ആത്മത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു. ഏകതാ മനോഭാവം പുലർത്തുന്നു. അവൻ സ്വയാധിപത്യമുള്ള പരിപൂർണ്ണനും എല്ലാമടങ്ങിയവനെന്നും വിശ്വസിക്കുന്നു. അവരിലെ അദ്ധ്യാത്മികതയെ കൂടുതൽ ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മിഥ്യാബോധത്തെ ഇല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ദിഗംബര ജൈനന്മാർ അവരുടെ ദേവനായ തീർത്ഥങ്കര സ്വാമികളുടെ നഗ്നപ്രതിമകളെ ആരാധിക്കുന്നു. തീർത്ഥങ്കര സ്വാമികൾ സര്‍വ്വജ്ഞരെന്നാണ് വെപ്പ്. ജൈനബിംബങ്ങൾ സാധാരണ യോഗാസന രീതികളിലായിരിക്കും പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നത്. ദിഗംബര ജൈനർ നഗ്നദേവ ബിംബങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ നിന്നുകൊണ്ട് അവരുടെ ശേഷിച്ച ജീവിതം മുഴുവൻ പൂർണ്ണമായ നഗ്നരൂപങ്ങളായിരിക്കുമെന്നും പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുന്നു. അവരുടേതായ നിയമ പരിപാലനങ്ങൾ കൂടുതലും വ്യക്തിഗതവും നിരുപാധികവുമാണ്. നഗ്നതയുടെ മാഹാത്മ്യത്തിൽക്കൂടി ഒരുവനിൽ എളിമയുണ്ടാക്കുന്നു.

വേദങ്ങൾക്കും മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ആദ്യഭാരതീയരുടെ വേദശാസ്ത്രമായ 'ആഗമാസിനു' പടിഞ്ഞാറുള്ള എഴുത്തുകാർ പ്രാധാന്യമൊന്നും കല്പിച്ചിരുന്നില്ല. ഋഗ്‌വേദം, സാമവേദം പോലുള്ള ചതുർവേദങ്ങളുടെ തർജ്ജിമകൾക്കാണ് പാശ്ചാത്യർ സമയം ചെലവഴിച്ചിരുന്നത്. വേദങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥപ്പുരയിൽനിന്നും അടുക്കിവെച്ചിരുന്ന സനാതന കൃതികൾ ആദ്യമായി വെളിച്ചത്തു കൊണ്ടുവന്ന് തർജ്ജിമകൾ നടത്തിയതും യൂറോപ്യന്മാരായിരുന്നു. വാസ്തവത്തിൽ ഇന്ത്യയുടെ നാലായിരം വർഷത്തോളമുള്ള ചരിത്രത്തിൽ അദ്ധ്യാത്മകതയെ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത് ആഗമാസ്' പഠനങ്ങളായിരുന്നു. പുരാണങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന തത്ത്വസംഹിതകൾ 'ആഗമാസ്' വേദഗ്രന്ഥത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതെന്നും സ്പഷ്ടമാണ്. ഇന്ത്യയുടെ ആദ്ധ്യാത്മികതയുടെ അടിസ്ഥാനം വേദങ്ങളോ പുരാണങ്ങളോ ഉപനിഷത്തുകളോ ഭഗവദ്ഗീതയോ അല്ല. 'ആഗമാസ്' വേദപുരാണങ്ങളെന്നു ചരിത്ര ഗവേഷകർ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു. ആവാതു ഗീതയും ജീവന്മുക്തി ഗീതയും സാധാരണ സന്യാസിമാർ മാത്രമേ പഠിക്കുകയുള്ളൂ. ആദ്ധ്യാത്മികതയുടെ ഉയർന്ന പഠനങ്ങളായിട്ടാണ് ഈ കൃതികളെ കണക്കാക്കുന്നത്. ആര്യൻ വേദങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നതിനെയെല്ലാം ഈ കൃതികൾ തിരസ്ക്കരിക്കുന്നതും കാണാം.


പ്രകൃതിയുമായി ഒത്തു ചേർന്നുകൊണ്ട് പ്രകൃതിയുടെ പുത്രനായി ജീവിക്കുകയെന്ന തത്ത്വമാണ് നഗ്നസന്യാസികൾ അവലംബിച്ചിരിക്കുന്നത്. അവർക്കെന്നും പ്രചോദനം നൽകിയിരുന്നത് പ്രകൃതിയും പച്ച വിരിച്ച മലകളും വൃക്ഷലതാതികളടങ്ങിയ കാടുകളും പൂർണ്ണ ചന്ദ്രനും സൂര്യോദയവുമായിരുന്നു. എല്ലാ ഉപനിഷത്തുകളും ഗീതയും പഠിപ്പിക്കുന്നത് വളരെ ലളിതവും എന്നാൽ അനിവാര്യമായ സത്യവുമെന്നും അവർ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്. നാമെല്ലാം സമായാധിഷ്ഠിതമായ, ഒരു പ്രത്യേക നിയമത്തിനധീനമായ മേനിയുടെ ചട്ടക്കൂട്ടിലുള്ളവരല്ല. എന്നാൽ നിത്യമായ ആത്മാവുമാകുന്നുവെന്ന് ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണനും പറയുന്നു. അതുകൊണ്ടു അനശ്വരമായ ആത്മത്തിനെ നാം എന്തിനു ഒളിച്ചുവെയ്ക്കണം. ആത്മാവും പ്രാപഞ്ചികത നിറഞ്ഞ മനുഷ്യനിൽ തന്നെ കുടി കൊള്ളുന്നു.


നഗ്‌നരായ ദിഗംബര സന്യാസികളാവുന്നവർക്ക് ചില വ്രതങ്ങളും അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടതായുണ്ട്. അഹിംസാ സിദ്ധാന്തം അതിൽ പരമ പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്നു. ഒരു ജീവജാലങ്ങളെപ്പോലും മുറിവേൽപ്പിക്കുകയോ കൊല്ലുവാനോ പാടില്ല. അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നതുപോലും പാപമാണ്. സദാ സത്യം മാത്രം പുലർത്തുകയും സംസാരിക്കുകയും വേണം . നന്മയുടെ പ്രവൃത്തികൾ മാത്രമേ പാടുള്ളൂ. അവരുടെ പ്രവർത്തികളും വാക്കുകളും നന്മ പ്രാദാനം ചെയ്യുന്നതും ആചാരോപചാരങ്ങളോടെയുമായിരിക്കണം. ഒരുവൻ സ്വമനസ്സാലെ തരാതെ യാതൊന്നും സ്വീകരിക്കരുത്. മറ്റുള്ളവരുടെ മനസിനെ ഒരിക്കലും വേദനിപ്പിക്കരുത്. സദാ കർമ്മനിരതരായിക്കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവർക്ക് മാതൃകയായി ജീവിച്ചും ബ്രഹ്മചര്യവും അനുഷ്ടിക്കണം. ഒരു സന്യാസി സർവ്വതും ത്യജിച്ചുകൊണ്ടുള്ള  ആത്മത്യാഗപരമായ ഒരു ജീവിതമായിരിക്കണം നയിക്കേണ്ടത്. സന്യാസവൃതം ഒരിക്കൽ സ്വീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സ്വന്തം ജീവിതത്തെ ദർശിക്കേണ്ടത് അന്തഃസ്ഥിതവും ബാഹ്യവുമായ സംഗതികൾ കൈവെടിഞ്ഞും ഇഹലോകാസക്തി പൂർണ്ണമായും നിരസിച്ചുകൊണ്ടുമായിരിക്കണം.


ഇന്ത്യയിലെ ബനാറസ് പട്ടണത്തിൽക്കൂടി ആർക്കു വേണമെങ്കിലും നഗ്നരായി നടക്കാം. പുണ്യതീർത്ഥം തേടി വരുന്ന ജനമായതുകൊണ്ട് ആരും ആരെയും അവിടെ ശ്രദ്ധിക്കില്ല. യാചകരാണെങ്കിലും സർവ്വതും ത്യജിച്ചവരെപ്പോലെ ത്യാഗികളെപ്പോലെ തങ്ങളുടെ ലിംഗാവയവങ്ങളെ മറയ്ക്കാതെ നടക്കുന്നത് കാണാം. ബ്രഹ്മചര്യവും അവർ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.  കഠിനമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തവരും കൊലയാളികളുംവരെ പാപ പരിഹാരാർത്ഥം ഗംഗയുടെ സമീപത്തുകൂടി നഗ്നരായി നടക്കും.


വിദേശത്തുനിന്ന് ഇന്ത്യയുടെ ആദ്ധ്യാത്മികവും സാംസ്‌കാരികവുമായ ചരിത്രങ്ങളെ പഠനവിഷയങ്ങളാക്കാൻ വരുന്ന സന്ദർശകർക്ക് ഇന്ന് അധികമൊന്നും നഗ്നസന്യാസിമാരെ കാണാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. വിദേശ സഞ്ചാരികൾ ഒത്തുകൂടുന്ന സ്ഥലങ്ങളിലോ പട്ടണ പ്രദേശങ്ങളിലോ ഇവർ ഇന്ന് സമ്മേളിക്കാറില്ലന്നുള്ളതാണ് കാരണം. ആധുനിക വിദ്യാഭ്യാസം മൂലവും സാക്ഷരത വർദ്ധിച്ചതുകൊണ്ടും പാശ്ചാത്യ സാംസ്ക്കാരിക സ്വാധീനംമൂലവും ഇവരുടെ എണ്ണത്തിൽ ഗണ്യമായ കുറവുകളും വന്നിട്ടുണ്ട്. സ്‌കൂൾ വിദ്യാർത്ഥികളും യുവാക്കളും നഗ്നഗുരുക്കളെ കണ്ടാൽ പരിഹസിക്കുന്നതുകൊണ്ട്   പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽ അവർ അപ്രത്യക്ഷരാകാൻ  കാരണമായി. ജൈനന്മാർ നഗ്നത്വം ആദ്ധ്യാത്മികതയുടെ ഭാഗമായി ഇന്നും ആചരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഹിന്ദുക്കളായ നഗ്നഗുരുക്കളുടെ എണ്ണം വളരെയധികം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. വഴിയോരങ്ങളിൽ കാണുന്ന നഗ്നഗുരുക്കൾ ഭൂരിഭാഗവും ജൈനന്മാരാണെന്നും കാണാം. പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽ നഗ്നത പാടില്ലാന്നു പല പട്ടണങ്ങളിലും നിയമം പാസ്സാക്കിയതും ഇവരുടെ എണ്ണത്തിനെ സാരമായി ബാധിച്ചു. പാശ്ചാത്യ ചിന്താഗതികളും പരിഷ്‌ക്കാരവും ചെറുപ്പക്കാരിൽ വന്നു കൂടിയതും നഗ്‌ന ഗുരുക്കളുടെ സഞ്ചാര വഴികൾക്ക് തടസമായി. ചില സിക്കുകാരായ യുവാക്കൾ ഇവരെ കണ്ടാൽ മർദ്ദിക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. ഇത്തരം അതിരൂക്ഷ ധാര്‍മ്മികമതാചാരങ്ങളുള്ള ഭ്രാന്തന്‍മാർ ഭാരതത്തിനു അലങ്കാരികമല്ലെന്നും യുവതലമുറകൾക്ക് ബോധ്യമായി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.


സനാതന ധർമ്മത്തിലേയും ജൈനപാരമ്പര്യത്തിലെയും പ്രസിദ്ധരായ അനേക സന്യാസിമാർ നഗ്ന ഗുരുക്കളായിരുന്നുവെന്ന് ഭാരതത്തിന്റെ ചരിത്രം പഠിക്കുന്നവർക്ക് മനസിലാക്കാൻ സാധിക്കും.  മുസ്ലിമുകൾ ഇന്ത്യയെ ആക്രമിച്ച നാളുകളിൽ ഇന്ത്യയിലുണ്ടായിരുന്ന ഇത്തരം പേഗൻ മതങ്ങളെ അവർക്ക് ഉൾക്കൊള്ളുവാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല. നഗ്നമായി കണ്ടിരുന്ന ദേവീ ദേവന്മാരുടെ ബിംബങ്ങളും അത്തരം ദേവപൂജ നടത്തിയിരുന്ന അമ്പലങ്ങളും അവർ അടിച്ചു തകർത്തിരുന്നു.  നഗ്നരായ സന്യാസികളെ വഴിയിൽ കണ്ടാൽ അവർ ബലമായി തുണി ഉടുപ്പിച്ചിരുന്നു. എങ്കിലും അവരുടെ ആദ്ധ്യാത്മിക കാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെടാൻ മുസ്ലിം ഭരണാധികാരികൾ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒരു പരിധിവരെ നഗ്നസന്യാസികളുടെ ജീവിത രീതികളിൽ അവർ കണ്ണടക്കുകയായിരുന്നു.


പരസ്യമായി നഗ്നത പ്രദർശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പൊതുവഴികളിൽക്കൂടി നൃത്തം ചെയ്തിരുന്ന ഒരാളിനെ  ഔറഗസീബ് ചക്രവർത്തി വധിച്ചതായി ചരിത്രത്തിലുണ്ട്. വധശിക്ഷ കിട്ടിയ നഗ്നനായിരുന്ന ആ മനുഷ്യൻ വാസ്തവത്തിൽ സന്യാസിയായിരുന്നില്ല. പേർഷ്യൻ യഹൂദനായിരുന്ന അയാൾ ഇസ്‌ലാമിലേക്ക് മതപരിവർത്തനം നടത്തിയിരുന്നു. മുസ്ലിമായി ഇന്ത്യയിൽ വന്ന അയാൾ എംബ്രോയിഡറി ചെയ്ത തുണിത്തരങ്ങൾ വിറ്റ് ഡൽഹിയിൽ ഉപജീവനം നടത്തിയിരുന്നു. വീണ്ടും അയാൾ മതം മാറി ഹിന്ദുമതത്തിൽ ചേർന്നു. അതിനുശേഷം രാമന്റെ വലിയ ഭക്തനായി തീർന്നിരുന്നു. ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചുള്ള നല്ല നല്ല പാട്ടുകളും സ്തുതിഗീതങ്ങളും എഴുതാൻ തുടങ്ങി. ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ചക്രവർത്തിയുടെ ആൾക്കാർ കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അയാൾ തെരുവുകളിൽ നഗ്നനായി ഡാൻസും ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഒരു മുസ്ലിം മനുഷ്യൻ മറ്റൊരു മതത്തിൽ ചേർന്നാൽ മുസ്ലിമുകൾക്ക് സഹിക്കാൻ സാധിക്കില്ല. ഇസ്‌ലാമിനെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്തി പരസ്യമായി തെരുവുകളിൽ ഡാൻസ് ചെയ്യുന്നുവെന്ന കുറ്റാരോപണത്തിലായിരുന്നു അന്ന് ചക്രവർത്തി അയാളെ വധിക്കാൻ ആജ്ഞ നൽകിയത്.


ഇന്ത്യയിലെ പേഗനീസം ഒരളവുവരെ ഇന്ത്യ മുഴുവനായും മുസ്ലിം സമുദായത്തെയും സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു. ധാരാളം സൂഫികൾ നഗ്നത തെരഞ്ഞെടുത്തതായി കാണാം. സൂഫികളിൽ ഇന്നും നഗ്നരായ സന്യാസികളുണ്ട്. 'ഹിന്ദു' എന്ന വാക്ക് ആദ്യം ഉപയോഗിച്ചത് മുസ്ലിമുകളെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. പിന്നീട് ബ്രിട്ടീഷുകാർ ആ പദം വിപുലീകരിക്കുകയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു ഹിന്ദുവെന്ന വാക്കു തന്നെ ഇന്ത്യൻ നിഘണ്ടുവിൽ പുതിയതായി കടന്നു വന്നതാണ്. സിന്ധുനദി തീരത്ത് താമസിക്കുന്നവർ  എന്നർത്ഥത്തിലാണ് ഹിന്ദുവെന്ന വാക്ക് പ്രായോഗിക തലങ്ങളിൽ നടപ്പിലായത്. ഹിന്ദുവെന്ന പദം ലോകം മുഴുവൻ അംഗീകരിച്ചതെങ്കിലും ഹിന്ദുക്കളിൽ ആത്മീയ മണ്ഡലങ്ങളിൽ ഉയർന്ന നിലവാരം പുലർത്തുന്നവർക്കും മറ്റനേക ആര്യബ്രാഹ്മണർക്കും  ആ പദം സ്വീകാര്യമല്ല. വേദങ്ങളിലോ, ഉപനിഷത്തുക്കളിലോ ഭഗവദ് ഗീതയിലോ ഹിന്ദുവെന്ന വാക്ക് കാണുവാൻ സാധിക്കില്ല. ആര്യൻമാർ ഇന്ത്യയിൽ കുടിയേറാൻ തുടങ്ങിയതിൽ പിന്നീട് 'സനാതന ധർമ്മ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. വേദിക്കും വേദിക്കുമല്ലാത്ത മതങ്ങൾ ഒന്നായപ്പോൾ 'സനാതനം' എന്ന വാക്ക് കൂടുതൽ പ്രാബല്യത്തിലാവുകയും ചെയ്തു. 'സനാതനം' എന്നാൽ 'അനാദ്യന്തമായ ജ്ഞാനം' എന്നാണർത്ഥം.


ആധുനിക ലോകത്തിൽ യൂറോപ്പ്യൻ നാടുകളിലും ഇന്ത്യയിലും വരെ സ്ത്രീകൾ അർദ്ധ  നഗ്‌നരായി നടക്കുന്നത് കാണാം. അതിലൊന്നും വേദനയില്ലാതെ ആത്മീയ ലോകത്തിൽ ഈ സന്യാസികൾ നഗ്നരായി നടക്കുന്നതുകൊണ്ടു എന്തിനു വേദനിക്കുന്നുവെന്നും ഈ നഗ്നതയെ പിന്താങ്ങുന്നവർ ചോദിക്കുന്നു. നഗ്നസന്യാസികളെ കാണേണ്ടവർ അവരെ കണ്ടിട്ട് പോവാം. അവരുടെ അവയവങ്ങൾ കാണാൻ വരുന്നവർക്കും അങ്ങനെയുമാകാം. അതിന്റെ പേരിൽ ഹിന്ദു ധർമ്മത്തെ സോഷ്യൽ മീഡിയാകളിൽ എന്തിനു അപമാനിക്കുന്നുവെന്നും മതാചാരങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവർ ചോദിക്കുന്നു. ദിഗംബര വേദഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ സാധാരണക്കാർക്ക് ദഹിക്കാത്ത വിചിത്രങ്ങളായ പലതും എഴുതി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. പല്ലു തേക്കാൻ ടൂത് പൗഡറോ പേസ്റ്റോ ഉപയോഗിക്കരുത്. ഉറങ്ങുന്നത് വെറും തറയിലായിരിക്കണം. ഒരിക്കലും കുളിക്കരുത്. ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് നിന്നുകൊണ്ടായിരിക്കണം. ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതും വെള്ളം കുടിക്കുന്നതും ദിവസത്തിൽ ഒരു പ്രാവിശ്യമെയാകാവൂ. തലയിലെ തലമുടിയും മുഖത്തെ രോമവും കൈകൾകൊണ്ട് വലിച്ചു പറിക്കണം. വീടിനുള്ളിലും സഞ്ചാര പാതയിലും ദിഗംബരനായവൻ നഗ്നനായിരിക്കണം. അവരുടെ വിജ്ഞാന കോശത്തിൽ ഇങ്ങനെ വിസ്മയകരങ്ങളായ പലതും കാണാൻ സാധിക്കും.


കുറച്ചുകാലങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് വെറും ഒരു കോണകം മാത്രം ഉടുത്തുകൊണ്ടു കൃഷിക്കാർ പാടങ്ങളിലും പണിശാലകളിലും പണിയെടുത്തിരുന്നു. പ്രകൃതിയുമായുള്ള അവരുടെ ബന്ധത്തിലെ മതിലുള്ളത് ആ കോണകത്തിൽ മാത്രമായിരുന്നു. യൂട്യൂബിൽ നോക്കിയാൽ ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലെ വലിയൊരു വിഭാഗം ചരടുപോലുമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നുവെന്നു കാണാം. രമണ മഹർഷി കോണകമുടുത്തുകൊണ്ടായിരുന്നു ആയിരക്കണക്കിന് വ്യക്തികളെ സ്വാഗതം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത്. അതാണ് ഉപനിഷത്ത് പറയുന്നതും, അതായത് അറിവിന്റെ പരമകോടിയിലെത്തിയാൽ മന്ത്രം വേണ്ട, ത്യാഗം വേണ്ട, ശരീരമെന്നോ യജ്ഞമോ എന്നൊന്നില്ല. ഒന്നും വേണ്ടാത്ത ഒരവസ്ഥ വരുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ പ്രകൃതിയുമായി അലിഞ്ഞു ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങും. ഉപനിഷത്തുകളുടെ കാതലായ തത്ത്വങ്ങളും അവിടെ പൂർത്തികരിക്കുകയാണ്.
https://www.youtube.com/watch?v=GkVB6ImBYKA

സഭാവസ്ത്രം ത്യജിച്ച സി.മേരി സെബാസ്റ്റ്യനും പുകയുന്ന മഠം ജീവിതവും

By ജോസഫ് പടന്നമാക്കൽ

"ആദ്ധ്യാത്മികമായ ജീവിതം നയിക്കാൻ,  ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കാൻ, സമൂഹത്തെ സേവിക്കാൻ ഞാനൊരു സന്യാസിനിയായി. എന്റെ പ്രതീക്ഷകൾ അവിടെ തകരുകയായിരുന്നു. ആശ്രമ കവാടത്തിനുള്ളിൽ നിത്യവും ഞാൻ കരഞ്ഞിരുന്നു. ജനിച്ചു വീണ വീടിനെയും ജനിപ്പിച്ച മാതാപിതാക്കളെയും നാടിനെയും ത്യജിച്ചുകൊണ്ട് ഈ മഠം മതിൽക്കെട്ടിനുള്ളിൽ എന്റെ ജീവിതം അടിയറവെച്ചു. അവരെന്നെ ശാരീരികവും മാനസികവുമായി പീഡിപ്പിച്ചു. സഹിക്കാവുന്നതിലും ഞാൻ സഹിച്ചു. ഇനി വയ്യ. സഹനങ്ങളുമായി, കണ്ണീരുമായി ഇവരോടൊത്തുള്ള അടിമപ്പാളയത്തിൽ എനിക്കിനി ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല. ലോകത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ഞാനായിരിക്കാം കുറ്റക്കാരി. അല്ലെങ്കിൽ അവർ നിങ്ങളെ ബൗദ്ധികമായി കീഴ്‌പ്പെടുത്തിയിരിക്കാം. ലോകമേ, എന്നോട് ക്ഷമിച്ചാലും. ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ഞാൻ തെറ്റുകാരിയല്ല. സത്യം നിങ്ങൾ മനസിലാക്കണം." ഇത് പറഞ്ഞത് പാലായിൽ ചേർപ്പുങ്കൽ കർമ്മീലിത്താ മഠത്തിൽനിന്നും സഭാ വസ്ത്രം ഉപേക്ഷിച്ച സിസ്റ്റർ മേരി സെബാസ്റ്റ്യനായിരുന്നു. ശിഷ്ടകാലം ജീവിക്കാനുള്ള സാമ്പത്തിക സഹായം സഭയോടാവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ സഭയും പുരോഹിത ലോകവും അവർക്കെതിരെ ഭീക്ഷണികൾ മുഴക്കി. ക്രിമിനൽ കുറ്റങ്ങൾ ചാർത്തിക്കൊണ്ടുള്ള കള്ളക്കേസ്സുകൾ ഫയൽ ചെയ്തു. ഇന്ത്യാ മുഴുവനുമുള്ള വാർത്താ മീഡിയാകൾ സഭയുടെ ഈ പീഡനം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരുന്നു. പ്രതിഷേധങ്ങൾ നാനാ ഭാഗത്തുനിന്നുയർന്നപ്പോൾ അവരുടെ 25 വർഷത്തെ സേവനത്തിനു പ്രതിഫലമെന്നോണം സഭ അവർക്ക് തുച്ഛമായ അഞ്ചു ലക്ഷം രൂപാ കൊടുത്ത് പ്രശ്നങ്ങളവസാനിപ്പിച്ചു.  

സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നത് കരുണയും ദയയും സ്നേഹവും സമസൃഷ്ടങ്ങളോടുള്ള സഹാനുഭൂതിയുമാണ്.  എന്നാൽ 45 വയസുള്ള സിസ്റ്റർ മേരി സെബാസ്റ്റ്യൻ മഠമധികാരികളെയും സഭയേയും ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു.  മഠം അവരെ കേസുകളുമായി പീഡിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ജീവനു വിലപറഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള ഭീഷണികളും ചിലയിടങ്ങളിൽനിന്നു മുഴങ്ങി. കഴിഞ്ഞ ഇരുപത്തിയഞ്ചു വർഷങ്ങളായി അവർ ആ മഠത്തിൽ സേവനം ചെയ്തു. സഹനം മടുത്താണ് മഠമുപേക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചത്. സഭയെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നവരോട് സഭയൊരിക്കലും കരുണ കാണിക്കില്ല. പീഡനം സഹിക്കാഞ്ഞ് ഈ വർഷം ജനുവരിയിൽ സഭയുപേക്ഷിക്കാൻ സിസ്റ്റർ മേരി തീരുമാനമെടുത്തു.

സന്യാസിനിയായി അവർ സേവനം ചെയ്തിരുന്നതു പാലായിൽ ചേർപ്പുങ്കലുള്ള കർമ്മിലീത്താ മഠത്തിലായിരുന്നു. കന്യാസ്ത്രിയായുള്ള സേവനത്തിൽനിന്നും വിരമിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് മൂന്നു വർഷം സന്യാസിനി ജീവിതത്തിൽ നിന്നും വേറിട്ട്‌  സാധാരണക്കാരെപ്പോലെ സ്വതന്ത്രമായി ജീവിക്കാനുള്ള അനുവാദം അവർ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. അങ്ങനെ ജീവിക്കാൻ സഭയുടെ നിയമം അനുശാസിക്കുന്നുണ്ട്. മറ്റുള്ളവരും ഇതേ ആവശ്യം ഉന്നയിക്കുമെന്ന് ഭയപ്പെട്ട്‌ മേലധികാരികൾ അവരുടെ അപേക്ഷ നിരസിക്കുകയാണുണ്ടായത്. മെയ് മാസത്തിൽ അവർക്ക് സഭ വിടുവാനുള്ള അനുവാദം കിട്ടി. സഭയിൽ തുടരാൻ സാധിക്കില്ലാത്ത സ്ഥിതിക്ക് ശിഷ്ടകാലം ജീവിക്കാനുള്ള നഷ്ടപരിഹാരവും അവർ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ അവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ അധികാരികൾ നിരസിക്കുകയാണുണ്ടായത്.

സിസ്റ്റർ മേരി സെബാസ്റ്റ്യൻ മഠമുപേക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചതുമൂലം മഠത്തിലെ അധികാരികളെ പ്രകോപിതരാക്കിയിരുന്നു. മഠം അവരെ മോഷണക്കുറ്റും ചുമത്തി കേസ് കൊടുത്തു. അനാഥാലയത്തിലെ കുട്ടികൾക്ക് പീഡനം നൽകിയെന്ന് പറഞ്ഞ് മനുഷ്യാവകാശ കമ്മീഷന്റെ മുമ്പാകെ പച്ചക്കള്ളങ്ങൾ തൊടുത്തുവിട്ടു. കരുണയുടെ വർഷത്തിൽ ക്രൂരതകളെത്രമാത്രമാകാമോ അതെല്ലാം അവിടെയുള്ള കർമ്മലീത്താ കന്യാസ്ത്രികൾ സിസ്റ്റർ മേരി സെബാസ്റ്റ്യനോട് ചെയ്തു. അവരെ മഠം കന്യാസ്ത്രികൾ മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പിൽ മാനസിക സമനില തെറ്റിയ കന്യാസ്‌ത്രിയായി ചിത്രീകരിച്ചു. കന്യാസ്ത്രീകളുടെ അധീനതയിലുള്ള ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഡോക്ടർമാരെ സ്വാധീനിച്ച്  ഭ്രാന്തന്മാർക്കുള്ള ഗുളികകൾ തീറ്റിച്ചുവെന്നും അവർ പരാതിപ്പെടുന്നു.

സഭയിൽനിന്നു പിരിഞ്ഞുപോകുന്ന കന്യാസ്ത്രി ജീവിക്കാനായി ഒരു തുകയാവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ  അധികാരികളെ കൂടുതൽ ക്ഷുപിതരാക്കി. മേരിയ്ക്ക് നാനാഭാഗത്തുനിന്നും ഭീഷണികൾ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനാലും ജീവനെ ഭയന്നും പ്രശ്‍നം മനുഷ്യാവകാശ കമ്മീഷനെയും മഹിളാ സമാജങ്ങളെയും അറിയിച്ചു. സഭയിൽ നിന്ന് പുറത്തു ചാടിയെങ്കിലും അവരെ മഠത്തിലെ അധികാരികൾ ജീവിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു. മാനസികമായി തകർക്കാൻ നാനാ ഭാഗത്തുനിന്നും പ്രതികാര നടപടികൾ എടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. മഠം വക സാധനങ്ങൾ മോഷ്ടിച്ചെന്നാരോപിച്ചു പോലീസിൽ കേസ് കൊടുത്തു. പോലീസുകാരും മഠത്തിനൊപ്പം നിന്ന് സിസ്റ്ററോട് ക്രൂരമായിട്ടാണ് പെരുമാറിയത്. അവർ മഠത്തിലായിരുന്ന സമയത്ത് മഠത്തിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശിശുഭവനിലെ കുട്ടികളെ ഉപദ്രവിച്ചിരുന്നുവെന്നും പീഡിപ്പിച്ചിരുന്നുവെന്നും പറഞ്ഞ് മറ്റൊരു പരാതി ശിശുക്ഷേമ സമിതിയ്ക്കും മഠം കന്യാസ്ത്രികൾ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.

കർത്താവിന്റെ മണവാട്ടികൾ മഠം മന്ദിരങ്ങളിൽ കത്തിയെരിയുന്ന വാർത്തകളാണ് നാം സമീപകാലത്തെ പത്രങ്ങളിലും  വാർത്താ മീഡിയാകളിലും കാണുന്നത്. മഠം മതിൽക്കൂട്ടിൽ ചിലർ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ചിലരെ പെരുവഴിയിൽ ഇറക്കി വിടുന്നു. മതം നിർദ്ദേശിക്കുന്ന അനുസരണയുടെ  ചട്ടക്കൂട്ടിനുള്ളിൽ  അവരെ ചവുട്ടി മെതിക്കുന്നു. കന്യാസ്ത്രി മഠങ്ങളിലെ ഇരുണ്ട ഇടനാഴികളിൽ സംഭവിക്കുന്ന കഥകൾ പുറം ലോകമറിയുകയില്ല. എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ, കന്യാസ്ത്രീയുടെ ജഡം കിണറ്റിൽ കണ്ടാൽ. തുടക്കത്തിൽ വാർത്തകൾ വലുതായി കാണും. പിന്നീട് വാർത്തകളുടെ പ്രാധാന്യം കുറഞ്ഞ് മഠത്തിനുള്ളിൽ  സംഭവിക്കുന്ന പീഡനങ്ങളുടെയും യാതനകളുടെയും ക്രൂര മരണങ്ങളുടെയും കഥകൾ വിസ്മൃതിയിലാണ്ടുപോവും

രാഷ്ട്രീയ സാമൂഹിക സാമ്പത്തിക തലങ്ങളിൽ ശക്തവും സ്വാധീനവുമുള്ള കത്തോലിക്കാ സഭയ്‌ക്കെതിരെ പോരാടിയാലും വിജയം കാണുക പ്രയാസമാണ്. മനസാക്ഷിയെന്നത് സമൂലം നശിച്ച സഭാധികാരികൾ നിസ്സഹായരായവരുടെ വേദനകൾ ഗൗനിക്കുകയുമില്ല. അധികാര വർഗം എന്നും പുരോഹിത ലോകത്തിനൊപ്പമായിരിക്കും. ഏതു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ ഭരിച്ചാലും ബിഷപ്പുമാരുടെയും മത മേധാവികളുടെയും താല്പര്യങ്ങൾക്കേ മുൻഗണന നൽകുകയള്ളൂ.

വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് മൂവാറ്റുപുഴയടുത്തുള്ള മാറിക മഠത്തിൽ അതിക്രൂരമായി ഒരു കന്യാസ്ത്രീയുടെ മുഖത്ത് മറ്റൊരു കന്യാസ്ത്രി തിളച്ച വെള്ളമൊഴിച്ച് മുഖം പൊള്ളിച്ചു. ആ കഥ വലിയ പ്രാധാന്യത്തോടെ അന്നത്തെ മാതൃഭൂമി, കേരള കൗമുദി പത്രങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു. അന്നു കുറ്റക്കാരായവരെയോ, അധികാരികളെയോ നിയമത്തിനു മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവരാതേ സഭ മാറിക സംഭവം മറച്ചു വെച്ചു. മാത്രമല്ല പോലീസിൽ ചാർജ് ചെയ്ത ആ കേസ് പണം കൊടുത്ത് ഇല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്തു. പാവപ്പെട്ട കന്യാസ്ത്രീകളുടെ ജീവന് പുൽക്കൊടിയുടെ വില പോലും കല്പിക്കാറില്ല. പ്രതിക്ഷേധിക്കുന്നവരെ മാനസിക രോഗിയെന്ന് മുദ്ര കുത്തും. അസുഖമെന്നു സ്ഥാപിക്കാൻ സഭയുടെ കീഴിലുള്ള ഹോസ്പിറ്റലുകളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന മാനസിക ഡോക്ടർമാരുണ്ട്.  അത്തരക്കാരായ ഡോക്ടർമാർ അവർ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത മെഡിക്കൽ എത്തിക്സിന് യാതൊരു വിലയും കല്പിക്കാറില്ല.

2015 ഡിസംബർ ഒന്നാം തിയതി വാഗമണ്ണിന്‌ സമീപമുള്ള ഉളുപ്പുണിയിലെ മഠത്തിൽ ഒരു കന്യാസ്ത്രിയെ അതിദാരുണാം വിധം കൊലപ്പെടുത്തിയ ശേഷം സമീപത്തുള്ള കിണറ്റിൽ വലിച്ചെറിഞ്ഞു. സെന്റ് തെരേസാ കോൺവെന്റിലെ സിസ്റ്റർ ലിസായാണ് അന്ന് മരിച്ചത്. മഠത്തിലെ മറ്റു സഹ കന്യാസ്ത്രീകളുടെ മൊഴികളിൽ സിസ്റ്റർ ലിസാ മാനസിക രോഗിയായിരുന്നുവെന്നു സ്ഥാപിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത്തരം നുണക്കഥകൾ തത്തമ്മ പറയുന്നപോലെ കൂടെയുള്ള കന്യാസ്ത്രികളും പറയും. കാരണം മഠങ്ങളിൽ അവരുടെ നിലനില്പിന്റെയും പ്രശ്നമാണ്. കിണറ്റിൽ മരിച്ചുകണ്ട കന്യാസ്ത്രിക്ക് മാനസിക സമ്മർദമുണ്ടായിരുന്നെന്നും കൗണ്സിലിംഗിന് പോയിരുന്നുവെന്നും സഹ കന്യാസ്ത്രീകൾ മൊഴി നൽകി. വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ കേസ് മാഞ്ഞു പോവുകയും ചെയ്തു.

ഒരു വൈദികന്റെ ലൈംഗിക പീഡനം ചെറുത്തതിനെ തുടര്‍ന്ന് സഭ ഒരു യുവ കന്യാസ്ത്രിയെ പുറത്താക്കിയ കഥയും വാർത്തയായിരുന്നു. പീഡനങ്ങളും മാനസിക സമ്മർദവും സ്ഥലം മാറ്റങ്ങളും അടിയും തൊഴിയും ആ കന്യാസ്ത്രീയുടെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളായിരുന്നു. കണ്ണൂര്‍ മേലെചൊവ്വ സ്വദേശിനിയായ കന്യാസ്ത്രീക്കാണ് ഈ ദുരനുഭവങ്ങൾ അന്ന് സംഭവിച്ചത്. പുരോഹിതൻ പീഡിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച സമയം അവരന്നു മദ്ധ്യപ്രദേശിൽ പാഞ്ചോരിൽ അധ്യാപികയായി ജോലി നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അന്നുമുതൽ ആ യുവകന്യാസ്ത്രിയെ സഭയിലെ മുരടിച്ച മുതിർന്ന കന്യാസ്ത്രികൾ നിരന്തരമായി ദ്രോഹിക്കാൻ തുടങ്ങി. പുരോഹിതന്റെ കാമലീലകളെ  മറച്ചു വെയ്ക്കാൻ അവരെ ഇറ്റലിയിലെ രഹസ്യ സങ്കേതത്തിൽ പാർപ്പിച്ചു. അവിടെ ടോയിലറ്റുകളും മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളും പാത്രങ്ങളും കഴുകി അടിമവേല ചെയ്യിപ്പിച്ചിരുന്നു. അവിടെനിന്നും പാതിരായ്ക്കിറക്കി വിട്ട അവർ രാത്രിയുടെ അന്ത്യയാമങ്ങളിൽ ഇറ്റാലിയൻ തെരുവീഥികളിൽകൂടി ആരുമാരുമില്ലാതെ അലഞ്ഞു നടന്നു. ഒടുവിൽ മലയാളി സാമൂഹിക പ്രവർത്തകരുടെ സഹായത്തോടെ നാട്ടിലെത്തിയ അവരുടെ ആലുവായിലുള്ള മാതൃസ്ഥാപനം അവരെ സ്വീകരിച്ചില്ല. തലമുണ്ടും കൈവശമുള്ള ബാഗും വലിച്ചെറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അവിടുത്തെ കന്യാസ്ത്രികൾ 'സ്വന്തം വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോടീയെന്നു' ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ടു കഴുത്തിനു പിടിച്ചു പുറത്തു ചാടിച്ചു. പത്തു മണിക്കൂറോളം ഗേറ്റിനു പുറത്തുനിന്ന കന്യാസ്ത്രിയെ നാട്ടുകാർ ആലുവാ ജനസേവക മന്ദിരത്തിൽ എത്തിച്ചു. പോലീസ് സംഭവസ്ഥലത്തെത്തിയെങ്കിലും അവർ ഈ കേസിൽ  താല്പര്യം കാണിച്ചില്ല. സഭാ വസ്ത്രം തിരിച്ചുമേടിച്ചുകൊണ്ടു അവരെ മഠത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുകയും ചെയ്തു. അവരുടെ ചാരിത്രത്തിനു വിലപറഞ്ഞ പുരോഹിതൻ ആരെന്നറിയാതെ ഇന്നും സമൂഹത്തിൽ മാന്യനായി നടക്കുന്നു.

സിസ്റ്റർ മേരി സെബാസ്റ്റ്യന്റെ കഥയും ഏതാണ്ട് ഇതുപോലെ തന്നെ. പഠിക്കുന്ന കാലങ്ങളിൽ ഇവർ  ഒരു പുരോഹിതനെ സ്നേഹിച്ചുവെന്ന കിംവദന്തികളുടെ പേരിൽ അവർക്കെതിരെ മഠം തുടങ്ങിയ പീഡന കഥകൾക്ക് പതിറ്റാണ്ടുകളുടെ ചരിത്രമുണ്ട്. എന്നാൽ അതിൽ സത്യമുണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നും സിസ്റ്റർ പറയുന്നു. അഥവാ സ്നേഹിച്ചെങ്കിൽ തന്നെ മറ്റു കന്യാസ്ത്രികൾ എന്തിനു അസൂയപ്പെടണം?  ഒരു സ്ത്രീയും പുരുഷനും തമ്മിൽ പരസ്പരം കണ്ടാൽ ആകർഷണം വരാം. പ്രേമിച്ചെന്നും വരും. ഒരാളിന്റെ സമ്മതം കൂടാതെ കുപ്പായത്തിനുള്ളിൽ ഉരുണ്ടു കളിക്കാൻ വരുമ്പോഴാണ് പ്രശ്നങ്ങൾ വളരുന്നത്. പുരോഹിതരും കന്യാസ്ത്രികളും ഇട്ടിരിക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങളെ തിരുവസ്ത്രങ്ങളെന്നു  വിളിക്കുന്നു. തിരുവസ്ത്രത്തിൽ പ്രേമവും അശുദ്ധ ചിന്തകളും പാടില്ലാന്നാണ് വെപ്പ്.  പ്രകൃതി നൽകിയ പ്രേമമെന്ന വികാരം അശുദ്ധ ചിന്തയോ? മനസ്സിൽ വരുന്ന കാമവികാരങ്ങളെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നിയന്ത്രിച്ചു ജീവിക്കുന്നതും പ്രകൃതി വിരുദ്ധമാണെന്നു മനസിലാക്കണം. ദൈവം തന്ന കഴിവുകളെ നേരായ വഴി ഉപയോഗിക്കാതിരിക്കുന്നതും ദൈവ നിന്ദയാണ്. ഒരു കന്യാസ്ത്രി മറ്റൊരാളെ സ്നേഹിച്ചുവെന്നുള്ള കുറ്റമാരോപിച്ചുകൊണ്ട് അവരെ ശിക്ഷിക്കുന്നതും ബാലിശമാണ്.

സിസ്റ്റർ മേരിയോട് മഠത്തിലെ മേലാധികാരികൾക്ക് വിദ്വെഷമുണ്ടാകാൻ മറ്റൊരു കാരണവുമുണ്ട്. പാലായിൽ ശാന്തി നിലയമെന്ന പേരിൽ ഒരു സ്‌പെഷ്യൽ സ്‌കൂൾ കന്യാസ്ത്രികൾ നടത്തുന്നുണ്ട്. സർക്കാർ  ഗ്രാന്റ് കിട്ടാൻ അവിടെയുള്ള കന്യാസ്ത്രീകളെ കള്ളപ്പേരിൽ അദ്ധ്യാപികരായി ചേർക്കുമായിരുന്നു. ഡോക്കുമെന്റുകൾ തിരുത്തി സർക്കാരിൽനിന്ന് കൂടുതൽ ഗ്രാന്റും  മേടിക്കുമായിരുന്നു. കന്യാസ്ത്രീകൾ സർക്കാരിനെ ചതിച്ചു പണമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ സിസ്റ്റർ മേരി  പ്രതിക്ഷേധിച്ചിരുന്നു. ഇത് തെറ്റാണെന്നു പരസ്യമായി അവരോടു പറയുമായിരുന്നു. അന്നു മുതൽ വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് അവർക്ക് സ്ഥലമാറ്റം നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാൻ അനുവദിക്കാതെ ഒരു അക്കാഡമിക്ക് വർഷം പൂർത്തിയാകുന്നതിനു മുമ്പും   അവർക്ക് സ്ഥലം മാറ്റം കൊടുത്തിരുന്നു. സ്ഥലം മാറ്റുന്ന കോൺവെന്റുകളുടെ നടത്തിപ്പുകാരും ഈ സിസ്റ്ററെ ദേഹോപദ്രവം ഉൾപ്പടെ എല്ലാവിധ പീഡനങ്ങളും കൊടുത്തിരുന്നു. ചെയ്യാത്ത കാര്യങ്ങൾക്കും കുറ്റങ്ങൾ ചാർത്തിക്കൊണ്ടു കള്ളിയെന്നു വിളിക്കുമായിരുന്നു. അവർക്കു വരുന്ന കത്തുകളും ഒളിച്ചു വെച്ചിരുന്നു. മേരി പറയുന്നു, 'ഞാൻ അവരോടു ക്ഷമിച്ചു. സഹിച്ചു, ഇനി എനിക്കു കഴിയില്ല.'

കാപട്യം നിറഞ്ഞ കന്യാസ്ത്രികൾ  ചിന്തിക്കാൻ പ്രായമാകാത്ത പതിനാറും പതിനേഴും വയസുള്ള  പെൺകുട്ടികളെ മയക്കി കന്യാസ്ത്രീ മഠത്തിൽ ചേർക്കും. അവരുടെ കുടുംബ വക ഓഹരികൾ തട്ടിയെടുക്കും. ദരിദ്ര കുടുംബത്തിൽ നിന്നു വന്ന കന്യാസ്ത്രികളെങ്കിൽ അവരെ അടിമകളെപ്പോലെ പണിയെടുപ്പിക്കും. മുതിർന്ന കന്യാസ്ത്രികളുടെയും പുരോഹിതരുടെയും അടിവസ്ത്രങ്ങൾ വരെ പാവപ്പെട്ട വീട്ടിൽ നിന്നു വരുന്ന കുട്ടികൾ കഴുകി കൊടുക്കണം. ഉദ്യോഗം നോക്കുന്ന കന്യാസ്ത്രികളെങ്കിൽ അവർ അദ്ധ്വാനിച്ചു നേടുന്ന പണവും തട്ടിയെടുക്കും. ഭവനങ്ങൾ മുറിച്ചും  തീവണ്ടികളും കൊള്ളയടിക്കുന്നവരെ ഭൗതിക കൊള്ളക്കാരെന്നു വിളിക്കാമെങ്കിൽ ഇവർ സഭയുടെ സംഘിടിതമായ ആത്മീയ കൊള്ളക്കാരാണ്. പാവപ്പെട്ട പെൺകുട്ടികളുടെ അദ്ധ്വാനഫലം ചൂഷണം ചെയ്യുന്നതിനു പുറമെ അവരുടെ അനുസരണ ശീലവും വേണം പോലും. കൊച്ചുകുട്ടിയായിരിക്കുമ്പോൾ മാതാപിതാക്കളെ അനുസരിക്കണം. എന്നാൽ മഠത്തിനുള്ളിലെ വൃദ്ധ കന്യാസ്ത്രികളെയും മദർ സുപ്പീരിയറെന്ന പൈശാചിക വേഷം ധരിച്ച സ്ത്രീയേയും നിലനിൽപ്പിനായി സദാ നമസ്ക്കരിച്ചുകൊണ്ടുമിരിക്കണം. മഠം നിയമങ്ങൾ തെറ്റിച്ചാൽ മനുഷ്യത്വമില്ലാതെ പട്ടിണിക്കിടുകയും കൊടുക്കാവുന്ന ശിക്ഷ മുഴുവൻ നൽകുകയും ചെയ്യും. ഇത്തരം ക്രൂരമായ സ്ത്രീകളുടെ അടിമത്വ വ്യവസ്ഥിതിയെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ സാമൂഹിക പ്രവർത്തകരോ മഹിളാ സമാജം പോലുള്ള സംഘടനകളോ വരാറില്ല. ഒരു കന്യാസ്ത്രീയുടെ ജീവനുപോലും ഇവർ വില കല്പിക്കാറില്ലെന്നുള്ള സത്യം സമീപകാല സംഭവങ്ങളിൽനിന്നും വ്യക്തമാണ്.

ചെറുപ്രായത്തിൽ മഠത്തിൽ ചേരുന്ന കുട്ടികൾ നിത്യവുമവിടെ ഒരു സ്വപ്ന ലോകത്തിലെന്നപോലെ മണവാളനെ കാത്തിരിക്കും. മണവാളനായ ഈശോയെ അവർ ഒരിക്കലും കാണില്ല. ഹൃദയം  പൊട്ടിയും തളർന്നും ഊണിലും ഉറക്കത്തിലും പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. മണവാളനെന്ന സങ്കൽപ്പത്തിൽ നിന്നും മുക്തി നേടുമ്പോൾ ചിന്തകളുണരുമ്പോൾ അവരുടെ പടുത്തുയർത്തിയ സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം കൈവിട്ടുപോയിരിക്കും. പുറത്തിറങ്ങിയാലും ജീവിക്കാനും കഴിയില്ല. വെറുപ്പോടുകൂടിയ സമൂഹവും സ്വന്തം സഹോദരരും തള്ളിപ്പറയും. ഒടുവിൽ മഠമെന്ന ശവക്കല്ലറയ്ക്കുള്ളിൽ ജീവിതം ഹോമിച്ചു പാഴാക്കി നശിപ്പിച്ചു കളയേണ്ടിയും വരും. സ്വന്തമായി മാതാപിതാക്കളിൽനിന്ന് എന്തെങ്കിലും കിട്ടാനുള്ളത് മഠം തട്ടിയെടുത്തിരിക്കും. കുടുംബത്തിൽ ബാക്കിയെന്തെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കിൽ അത് കുടുംബത്തിലുള്ളവരുടെ അധീനതയിലുമായിരിക്കും.

മഠം മതിൽക്കൂട്ടിനുള്ളിൽ വികാരങ്ങളടക്കി വീർപ്പു മുട്ടാതെ  ഒരു പുരുഷനുമായി ജീവിക്കുകയാണ് ഉത്തമമെന്ന് മഠത്തിൽ ചേരണമെന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന പെൺകുട്ടികൾ മനസിലാക്കണം. അക്കാര്യം സെന്റ് പോൾ വചനങ്ങളിലും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 'കർത്താവിന്റെ മണവാട്ടിയെന്ന' സുന്ദരമായ പദങ്ങൾ   പുരോഹിതർ കുട്ടികളെ പ്രലോഭിപ്പിക്കാനുണ്ടാക്കിയ വാക്കുകളെന്നും മനസിലാക്കണം. മഠത്തിൽ ചേരുന്നതിനു മുമ്പ് ജനിപ്പിച്ച മാതാപിതാക്കളെയും കുടുംബത്തെയും ഉപേക്ഷിക്കണമെന്ന സാരോപദേശവും ലഭിക്കും. പ്രകൃതി നൽകിയ ചെറുപ്പകാലത്തിലെ അഴകും സൗന്ദര്യവും നശിക്കുമ്പോൾ പിന്നെ പന്ത് പുരോഹിതരുടെയും മദർ സുപ്പീരിയരുടെയും കോർട്ടിലായിരിക്കും. പിന്നീടു ജീവിക്കാൻ മറ്റു മാർഗ്ഗമില്ലാത്ത പാവം കന്യാസ്ത്രീകളെ എവിടെ വേണമെങ്കിലും പന്തു തട്ടാം. അധികാരമുള്ളവരുടെ ചെരുപ്പുകളും തുടച്ചു ജീവിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഈ പെൺകുട്ടികളെ കരിയിലപോലെ തൂത്തെറിയുകയും ചെയ്യും.

കർത്താവൊരിക്കലും ആരോടും മണവാട്ടിയാകാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. വേദഗ്രന്ഥങ്ങൾ തപ്പിയാലും അങ്ങനെയുള്ള വചനങ്ങൾ കാണുകയുമില്ല. മനുഷ്യനുള്ള കൈകാലുകളും മറ്റു അവയവങ്ങളും ചിന്തിക്കാനുള്ള കഴിവുകളും പ്രകൃതി തന്നിരിക്കുന്നത് അവകളെ നിശ്ചലമാക്കാനല്ല. ഓരോ അവയവങ്ങൾക്കും അതിന്റേതായ പ്രവർത്തന ശക്തികളുണ്ട്. മനസിനുന്മേഷം തരുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളെ പ്രവർത്തനരഹിതമാക്കുന്നതും പ്രകൃതി വിരുദ്ധമാണ്. പ്രകൃതി തന്ന കഴിവുകളെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നതിനു പകരം ബ്രഹ്മചര്യം കാത്തു സൂക്ഷിക്കുകയല്ല വേണ്ടത്. ഒരു സ്ത്രീയ്ക്ക് ഒരു പുരുഷൻ വേണമെന്നുള്ളത് പ്രകൃതി നിയമമാണ്. പ്രകൃതിയിലുള്ള എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും അതിന്റെ ഇണയെ കണ്ടെത്തുന്നതായി കാണാം. പ്രകൃതിയുടെ ഇഷ്ടാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നതും ഈശ്വര സാക്ഷാത്ക്കരമാണ്‌. യേശുപോലും വികാരങ്ങളെയടക്കി ജീവിച്ചിരുന്ന ബ്രഹ്മചാരിയായിരുന്നുവെന്നു ചരിത്രത്തിൽ യാതൊരു തെളിവുകളുമില്ല.

മാതാപിതാക്കൾ കുട്ടികളെ ക്രിസ്തീയ സ്‌കൂളുകളിൽ പഠിപ്പിക്കാൻ വിടുന്നത്, കുട്ടികൾ വഴിപിഴച്ചു പോകാതിരിക്കാനെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. അവിടെ സാമ്പത്തികമായി ഉയർന്ന കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ട പരിഗണയും ശ്രദ്ധയും കൊടുക്കും. ദരിദ്ര കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ടവരെങ്കിൽ ആ കുട്ടികളെ മാനസികമായി തകർക്കുകയും ചെയ്യും. പ്രസവിക്കാത്ത  ഈ സ്ത്രീകളിൽ ഭൂരിഭാഗം പേർക്കും കുട്ടികളോട് സ്നേഹം കാണില്ല. കുഞ്ഞാടുകളുടെ കാര്യത്തിലും അവരുടെ പണത്തിലും നോട്ടമിട്ടിരിക്കുന്ന അഭിഷിക്തർ ആദ്യം കുഞ്ഞാടുകളെ സംരക്ഷിക്കാതെ മഠങ്ങളിൽ നടക്കുന്ന ക്രൂരതകൾക്കു പരിഹാരം കാണരുതോ?

ഒരു കന്യാസ്ത്രി ഒരു പുരുഷനോട് സംസാരിച്ചാൽ വലിയ കുറ്റം. അതെ സമയം ഒരു പുരോഹിതനായാൽ അയാൾക്ക് വ്യപിചാരം ചെയ്യാം, പ്രകൃതി വിരുദ്ധ പണികളും നടത്താം, അശ്ളീല പടങ്ങൾ കൊണ്ട് ലാപ്ടോപ് നിറച്ചു നടക്കാം. എതിർക്കുന്നവരെ ഗുണ്ടകളെക്കൊണ്ട് തല്ലിപ്പിക്കാം. കൊല്ലാം. ഈ സ്വപ്ന സഞ്ചാരികളായ പുരോഹിതർക്ക് ബലിയും അർപ്പിക്കാം. എങ്കിലും അയാൾ സമൂഹത്തിലെ മാന്യൻ തന്നെ. പക്ഷെ ഒരു സ്ത്രീ അല്ലെങ്കിൽ കന്യാസ്ത്രി അടി പതറിയാൽ അവരെ സമുദായ ഭ്രഷ്ട് കൽപ്പിക്കാൻ കഴുകന്മാർ അവസരം കാത്തു കിടക്കുകയാണ്. അഗ്നിപർവതം പോലെ പൊട്ടിയുരുകുന്ന ഹൃദയവുമായി മരിച്ചു ജീവിക്കുന്ന അവളെ ആത്മഹത്യയിൽ എത്തിക്കുന്ന സമൂഹമാണ് ചുറ്റുമുള്ളത്. കൈകൾ വളരുന്നതും കാലുകൾ വളരുന്നതും നോക്കി ഓമനിച്ചു വളർത്തിയ കുട്ടികൾ കാപട്യം നിറഞ്ഞ സമൂഹത്തിലാണ് ജീവിക്കുന്നതെന്ന വസ്തുതയും അവരുടെ  മാതാപിതാക്കളുമറിയുന്നില്ല.

"ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തെ ഭയപ്പെടുന്നു. മഠം ഭരിക്കുന്നവർ അധികാരവും പണവുമുള്ളവരാണ്. അവർക്ക് ഏതു സമയത്തും എന്നെ ദേഹോപദ്രവം ചെയ്യാമെന്നു" വാർത്താ ലേഖകരോട് സിസ്റ്റർ മേരി പറഞ്ഞു. 'സഭയിൽ ചേർന്ന കാലം മുതൽ ചെയ്യാത്ത കുറ്റത്തിന് അവരെ എന്നും പഴി ചാരുമായിരുന്നുവെന്നും' പറഞ്ഞു. സിസ്റ്റർ തുടരുന്നു, '1997-ൽ സോഷ്യോളജിയിൽ മാസ്റ്റർ ബിരുദത്തിനു പഠിക്കുന്ന സമയം താൻ ഒരു പുരോഹിതനായി പ്രേമത്തിലാണെന്നും മറ്റു സഹ കന്യാസ്ത്രികൾ പറഞ്ഞുണ്ടാക്കി. അന്ന് എന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നും സത്യം ഉൾക്കൊള്ളാൻ ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ചെയ്യാത്ത കുറ്റത്തിന് അവരെന്നെ ഒരു ധ്യാന കേന്ദ്രത്തിൽ അയച്ചു. അവിടെ എനിക്കന്നു ആരോടും സംസാരിക്കാൻ അനുവാദമുണ്ടായിരുന്നില്ല. പുറം ലോകമായി യാതൊരു സമ്പർക്കമില്ലാതെ അവരെന്നെ അന്ധകാരമായ മുറികളിൽ ഏകയാക്കിയിരുന്നു. അന്നുള്ള എന്റെ ജീവിതം ഭീകരവും  ഭയാനകവുമായിരുന്നു.'

സിസ്റ്റർ മേരി സെബാസ്റ്റ്യനു ലഭിച്ച  പീഡനം സഭാ ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യത്തെതോ ഒറ്റപ്പെട്ടതായ സംഭവമോ അല്ല. അടുത്ത കാലത്തു സിസ്റ്റർ മേരി ചാണ്ടിയും സിസ്റ്റർ ജെസ്മിയും കന്യാസ്ത്രി ജീവിതത്തിലെ അവരുടെ ദുഖകരമായ കഥകളടങ്ങിയ പുസ്തകങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു. മേലാധികാരികളിൽ നിന്നും പീഡനം സഹിക്കാൻ മേലാതെ മുപ്പത്തിമൂന്നു വർഷത്തെ സേവന ശേഷം സിസ്റ്റർ ജെസ്മി സഭാ വസ്ത്രം ഉപേക്ഷിച്ചു. അവർ എഴുതിയ 'ആമേൻ' എന്ന ഗ്രന്ഥം വളരെയേറെ വിവാദപരമായിരുന്നു. സിസ്റ്റർ അഭയായുടെ മരണത്തിനുത്തരവാദികൾ രണ്ടു പുരോഹിതരായിരുന്നു. ഇതിൽ നിന്നെല്ലാം മനസിലാക്കേണ്ടത് സഭ പരിശുദ്ധമല്ലെന്നാണ്.

സഭയിൽനിന്നു പുറത്തിറങ്ങിയ സിസ്റ്റർ മേരി സെബാസ്റ്റ്യന് ഇനി സ്വന്തം സമുദായത്തിൽനിന്നും കുടുംബക്കാരിൽനിന്നും വലിയ വെല്ലുവിളികളെയും നേരിടേണ്ടി വരും. 'മഠം ചാടി'യെന്ന പേരിന്റെ കൂടെ അനാശാസ്യ കഥകളും കിംവദന്തികളും പ്രചരിക്കും. ഇത്തരണത്തിൽ ഒരു സ്ത്രീ മഠത്തിനു വെളിയിൽ ജീവിതം തുടരണമെങ്കിൽ ആത്മധൈര്യവും വേണം. മേരിയുടെ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ അവരെ സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറല്ല. കാരണം ഒരു കന്യാസ്ത്രി മഠം ജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ചു മടങ്ങി വരുന്നത് കുടുംബത്തിനും അപമാനമാണ്. ജനം അവരെ കാണുന്നത് യേശുവിനെ ചതിച്ച സ്ത്രീയെന്നാണ്. അവർ തുടങ്ങി വെച്ച ഈ സമരം യേശുവിനോടല്ല, ചട്ടങ്ങൾ മാറ്റപ്പെടാത്ത കാലഹരണപ്പെട്ട സഭയോടാണെന്നത് ജനം മനസിലാക്കുന്നുമില്ല.

മഠം വിട്ടുപോവുന്നവരുടെ ഇന്നുള്ള സാഹചര്യങ്ങൾക്ക് ശുഭപ്രതീക്ഷകളും നൽകുന്നുണ്ട്. ഇന്ന് നൂറു കണക്കിന് പുരോഹിതരും കന്യാസ്ത്രികളും സന്യസ്ത ജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ചവരായുണ്ട്. സഭയിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോയവരുമായി സൗഹാർദ്ദങ്ങൾ പങ്കിട്ടു ആത്മബലം വർദ്ധിപ്പിക്കാനുള്ള സാഹചര്യങ്ങളുമുണ്ട്. സഭയിൽനിന്നു  പിരിഞ്ഞു പോയ പുരോഹിതരെയും കന്യാസ്ത്രികളെയും പുനരധിവസിപ്പിക്കാനുള്ള സാമൂഹിക സംഘടനയും പാലാ കേന്ദ്രമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അടിമപ്പാളയത്തിൽ കഴിയുന്നതിലും സ്വന്തം ജീവിതത്തെ യാതനകളോടെയെങ്കിലും സ്വതന്ത്രമായ മനസോടെ കരു പിടിപ്പിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. മഠം പീഡനങ്ങളിൽ സഹികെട്ടു വീർപ്പു മുട്ടുന്നവർ സ്നേഹിക്കാനുതകുന്ന ഒരു പുരുഷനെ കണ്ടുപിടിച്ച് ജീവിതം മനോഹരമാക്കട്ടെ. ജീവിതം ഒന്നേയുള്ളൂ. ആ ജീവിതം പാഴാക്കി കന്യാസ്ത്രികളുടെയും പുരോഹിതരുടെയും  ആട്ടും പരിഹാസവും സഹിച്ചു ജീവിക്കാനുള്ളതല്ല. ഇക്കാര്യം പലരും മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ അവരുടെ നല്ല കാലവും കഴിഞ്ഞിരിക്കും.

റിയോ 2016: ഒളിമ്പിക്‌സും ചരിത്രവും

By ജോസഫ് പടന്നമാക്കൽ

പൗരാണിക കാലം മുതൽ തുടർന്നു വരുന്ന 'ഒളിമ്പിക്സ് കായിക മേളകൾ' ആധുനികതയിലും  പ്രകാശിതമായി തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു. ഇത് ഒരുവന്റെ ശക്തിയുടെയും മാനസിക ഉല്ലാസത്തിന്റെയും പരീക്ഷണമാണ്. ആദരവിന്റെയും യശസ്സിന്റെയും മാറ്റുനോക്കലാണ്.  നാലു വർഷത്തിലൊരിക്കൽ ആഘോഷിക്കുന്ന കായിക മത്സരങ്ങളുടെ കേന്ദ്രീകരണ കൂട്ടായ്മയും.  ഗ്രീക്ക് സംസ്ക്കാരത്തിന്റെ പാരമ്പര്യത്തിൽനിന്നും നവീകരണാചാരത്തിന് അനുസൃതമായി പരിവർത്തനാത്മകമായ ഒളിമ്പിക്സ്  ലക്ഷോപലക്ഷം ജനങ്ങളിൽ ഉള്‍പ്പുളകമുണ്ടാക്കുന്നു. ഗുസ്തി, ജാവലിൻ, ഓട്ടം എന്നിങ്ങനെ വിവിധയിനം കായിക മല്‍സരക്കളികളുമായി വന്നെത്തുന്ന ഒളിമ്പിക്സ് താരങ്ങൾ അവർ വസിക്കുന്ന രാജ്യത്തിന്റെ യശസ്സുമുയർത്തുന്നു.


പഴങ്കാലത്തിലെ മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ച കായിക സ്പന്ദനം പോലെ ആധുനികതയുടെ ഒളിമ്പിക്സ് ഗെയിംസിൽ കായിക പ്രേമികൾ അധികമൊന്നും താല്പര്യം കാണിക്കുന്നില്ല. ഇന്നുള്ള താരങ്ങൾക്ക് അന്നത്തെപ്പോലെ ആദരവും നൽകാറില്ല. അതലറ്റുകളിൽ ചിലർ ഉത്തേജനത്തിനടിമയാകുന്നു. ഒരുവന്റെ ശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കാനായി നിയമാനുസൃതമല്ലാത്ത ഉത്തേജനമരുന്നുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അത്യാഗ്രഹ മോഹികളായ കായിക താരങ്ങളിൽ വർദ്ധിച്ചു വരുന്ന ഒരു ദുരവസ്ഥയാണിത്. അവരറിയാതെ തന്നെ സാവധാനമവരുടെ ആരോഗ്യവും നശിക്കുന്നു. ചിലർക്ക് ലിംഗ വ്യത്യാസങ്ങൾ തന്നെ സംഭവിക്കാം.


പഴയകാലത്ത് ഗ്രീക്ക് സംസാരിക്കുന്നവർ മാത്രമേ മത്സരത്തിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നുള്ളൂ. ഇന്ന് ഭാഷകൾക്കും വംശീയതയ്ക്കും ഭൂമിശാസ്ത്രത്തിനുമുപരി ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗങ്ങളിൽനിന്നും മത്സരാർത്ഥികൾ ഒളിമ്പിക്സിൽ പങ്കെടുക്കുന്നു. പണ്ടു കളികൾ ഒളിമ്പിയായിൽ മാത്രമേ നടത്തിയിരുന്നുള്ളൂ. ഇന്ന് ഓരോ നാലുവർഷങ്ങളും ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളായി  അനുയോജ്യങ്ങളായ പട്ടണങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്ത് മത്സരങ്ങൾ നടത്തുന്നു. കാലത്തിന്റെ പരിവർത്തനങ്ങളിൽ ഇങ്ങനെയെല്ലാം വ്യത്യസ്‌തതകളുണ്ടെങ്കിലും ഒളിമ്പിക്സ്നെ ലോകം ആദരവോടെയാണ് എന്നും മാനിക്കുന്നത്.


ചരിത്രമൊന്നു അവലോകനം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ ആദ്യത്തെ ഒളിമ്പിക്സ് ഗെയിംസിന്റെ തുടക്കം 776 ബി.സി.മുതലെന്നു കാണാം. മതത്തിന്റെ പ്രാചീന വിശ്വസത്തിൽ  അന്ന് നടത്തപ്പെട്ടിരുന്ന  കായിക പ്രകടനങ്ങൾ  ഒളിമ്പിയൻ ദൈവങ്ങൾക്ക് കാഴ്ച വെച്ചിരുന്നു. ഒളിമ്പിയായുടെ സമതല പ്രദേശങ്ങളിൽ അക്കാലങ്ങളിൽ ഒളിമ്പിക്സ്  ഗെയിമുകൾ നടത്തിയിരുന്നു. പന്ത്രണ്ടു നൂറ്റാണ്ടോളം ഒളിമ്പിക്സ് തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. AD 393-ൽ തീയോഡോഷ്യസ് എന്ന ചക്രവർത്തി 'ഒളിമ്പിക്സ്' പേഗൻ വിശ്വാസങ്ങളിലുള്ള ആചാരങ്ങളെന്നു കൽപ്പിച്ച് രാജ വിളംബരത്തിൽക്കൂടി രാജ്യത്ത് ഒളിമ്പിക്സ് നടത്തുന്നത് നിരോധിച്ചു. പൗരാണിക കാലത്തു ഒളിമ്പിക്സ് ഗെയിംസ് ഒളിമ്പിയായിൽ നടത്തിയിരുന്നു.  പെലോപോന്നീസ്‌ ദ്വീപുകളുടെ സമീപമാണ് ഒളിമ്പിയ. ഗ്രീക്ക് ഇതിഹാസമനുസരിച്ചു ഈ ദ്വീപുകളുടെ സ്ഥാപകൻ 'പെലോപ്സ്' എന്ന ദേവനാണ്.  അമ്പലങ്ങളും, ക്ഷേത്രങ്ങളും, പുണ്യസങ്കേതങ്ങളും നിറഞ്ഞ നാടാണവിടം. വന്ദനീയമായ  സ്പോർട്സ് സൗകര്യങ്ങൾ, പ്രകൃതി സൗന്ദര്യം എന്നിവകൾകൊണ്ട് ആ ഭൂപ്രദേശങ്ങൾ വിസ്മയഭരിതമാണ്. പത്താം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ ഒളിമ്പിയാ നഗരം മതങ്ങളുടെ ആരാധന കേന്ദ്രങ്ങളും ആയ്രിരുന്നു. സെയൂസ് (Zeus) എന്ന ഗ്രീക്ക് ദേവന്റെ ക്ഷേത്രവും ഒളിമ്പിയായുടെ മധ്യഭാഗത്തുണ്ട്. ഹേരാ (Hera) യുടെ ക്ഷേത്രവും അവിടെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. 'ഒളിമ്പിക്സ് ഗെയിംസ്' പുരാതന കാലങ്ങളിൽ  മതപരമായ ആഘോഷങ്ങളോടൊപ്പ മായിരുന്നു നടത്തിയിരുന്നത്. എങ്കിലും എല്ലാ മതവിശ്വാസങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ട മതേതരത്വ കാഴ്ചപ്പാടും ഒളിമ്പിക്സ് കായിക മത്സരങ്ങളിൽ പ്രകടമായിരുന്നു.


പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടു മുതലാണ് ഒളിമ്പിക്സ് ആഗോള പ്രസിദ്ധമായി തീർന്നത്. ബി.സി. എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ എ.ഡി നാലാം നൂറ്റാണ്ടു വരെ ഓരോ നാലു വർഷം കൂടുംതോറും ഒളിമ്പിക്സ് അരങ്ങേറുമായിരുന്നു. ഗ്രീക്ക് ദേവൻ സീയൂസിന്റെ പേരിലായിരുന്നു ഒളിമ്പിക്സ് നടത്തിയിരുന്നത്.   1994 മുതൽ സമ്മർ, വിന്റർ ഒളിമ്പിക്സുകൾ ഓരോ ഈരണ്ടു വർഷങ്ങളായി കായിക പ്രഭയോടെ ആരംഭിച്ചു. സിയൂസിന്റെ (Zeus)മകൻ ഹെർക്കുലീസും അക്മെനെ  (Acmene) യെന്ന ദേവതയും ഒളിമ്പിക്സ് സ്ഥാപിച്ചെന്നു ഗ്രീക്ക് പുരാണങ്ങളിലും മറ്റു ഗതകാലകഥകളിലും പറയുന്നു. ബി. സി. ആറാം നൂറ്റാണ്ടായപ്പോൾ ഗ്രീക്കിലെ ഒളിമ്പിക്സ് വലിയൊരു  സ്പോർട്സ് ആഘോഷമായി മാറി. പഴയ കാലങ്ങളിലുള്ള ഒളിമ്പിക്സ് ആഗസ്റ്റ് ആറിനും സെപ്റ്റംബർ പത്തിനും മദ്ധ്യേ ഓരോ നാലു  വർഷങ്ങളിലും ആഘോഷിച്ചിരുന്നു. സിയൂസിന്റെ ആരാധനയായി മതപരമായ ആഘോഷമായിട്ടായിരുന്നു കൊണ്ടാടിയിരുന്നത്. 1898-ൽ നടത്തിയ ഒളിമ്പിക്സ് ഗെയിംസിനെ ആദ്യത്തെ മാരത്തോൺ എന്നു പറയുന്നു. ഒരു ഗ്രീക്ക് പട്ടാളക്കാരൻ മാരത്തോണിൽ നിന്നും ഏതൻ‌സ് വരെ 25 മൈലുകളോളം ഓടി. 490 ബി.സി യിൽ സിയൂസ് പേർഷ്യാക്കാരെ തോൽപ്പിച്ച ആഘോഷമായും ഒളിമ്പിക്സിനെ കരുതി. പൗരാണിക ഒളിമ്പിക്സിൽ പുരുഷന്മാരെ മാത്രമേ പങ്കെടുപ്പിച്ചിരുന്നുള്ളൂ.  മത്സരങ്ങൾ കാണാൻ പോലും സ്ത്രീകളെ അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല.


1896-ൽ ഗ്രീസിലുള്ള ഏതൻസിൽ ആധുനിക ഒളിമ്പിക്സ് ആദ്യമായി നടത്തി. ജോർജിയോ ഒന്നാമൻ രാജാവായിരുന്നു പരിപാടികൾ ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. പതിമൂന്നു രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നായി 280 പേര് ഒളിമ്പിക്സ് ഗെയിംസിൽ പങ്കെടുത്തു. കാഴ്ചക്കാരായി ഏകദേശം 60000 പേരുണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് നടത്തിയ ഒളിമ്പിക്സിൽ  48 ഇനം കായിക മത്സരങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. അക്കൂടെ ട്രാക്കിലും പൊതുവീഥിയിൽ കൂടിയുമുള്ള ഓട്ടങ്ങളും ജിംനാസ്റ്റിക്കുകളും, നീന്തലും, ഗുസ്തിയും സൈക്ലിങും ഭാരം എടുക്കലും ഷൂട്ടിങ്ങും ഉണ്ടായിരുന്നു. അഞ്ചു പരസ്പര ബന്ധിതമായ മോതിരങ്ങളാണ് ഒളിമ്പിക്സിന്റെ ആധുനിക അടയാളങ്ങൾ.  ഈ അഞ്ചു മോതിരങ്ങളുടെ ചിന്ഹങ്ങൾ വടക്കും, തെക്കുമുള്ള  അമേരിക്കകൾ, ഏഷ്യാ, ആഫ്രിക്കാ, യൂറോപ്പ്, ആസ്‌ട്രേലിയ എന്നീ ഭൂഖണ്ഡങ്ങളെ  സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 1920-ൽ അതലെറ്റുകൾ ആദ്യമായി വെള്ള നിറമുള്ള ഒളിമ്പിക്സ്  പതാക  കൈകളിലേന്തിക്കൊണ്ട്  കായിക മേളകൾക്കു തുടക്കമിട്ടു.


1924 ൽ പാരീസിൽ നടത്തിയ ഒളിമ്പിക്സിന്റെ   അരങ്ങേറ്റത്തിനു ശേഷമാണ് ആഗോള തലത്തിൽ ഒളിമ്പിക്‌സറിയപ്പെടാൻ  തുടങ്ങിയത്.  പാരീസിൽ നടത്തിയ മത്സരങ്ങളിൽ അന്ന് 3000 കായിക താരങ്ങൾ പങ്കെടുത്തിരുന്നു. നൂറിൽപ്പരം സ്ത്രീകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. 44 രാഷ്ട്രങ്ങൾ മത്സരത്തിൽ പങ്കെടുത്തു. ആദ്യമായി മത്സരങ്ങളുടെ പര്യവസാനമായി 'ക്ലോസിങ്ങ് സെറിമണി' ആചരിച്ചു.  ആ വർഷം തന്നെ വിന്റർ (Winter) ഒളിമ്പിക്‌സും ഉണ്ടായിരുന്നു. സ്‌കേറ്റിങ്, ഐസ് ഹോക്കി, എന്നീ ഗെയിമുകൾ വിന്റർ ഒളിമ്പിക്സുകളുടെ പ്രത്യേകതകളായിരുന്നു. എൺപതു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം 2004--ൽ ഏതൻസിൽ വീണ്ടും സമ്മർ ഒളിമ്പിക്സ് നടത്തിയത് മറ്റൊരു ചരിത്രത്തിനും മുഹൂർത്തം കുറിച്ചു. 201 രാജ്യങ്ങളിൽനിന്നും വന്നു ചേർന്ന   പതിനോരായിരത്തോളം കായികതാരങ്ങൾ അതിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നു. അക്കൊല്ലം ഷോട്പുട് (Shotput)  പുതിയ ഐറ്റമായി ഗെയിമുകൾക്കൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.


2016-ആഗസ്റ്റ് അഞ്ചാം തിയതി മുതൽ ആഗസ്റ്റ് ഇരുപത്തിയൊന്നാം തിയതിവരെ ഒളിമ്പിക്സ് ‌ ഗെയിമുകൾ ബ്രസീലിലുള്ള റിയോ ഡി ജെനീറോയെന്ന (Rio de Janeiro) സ്ഥലത്തു നടത്തപ്പെടുന്നു. ബഹുവിധങ്ങളായ സ്പോർട്സ് ഐറ്റങ്ങളുമായി  ഈ വർഷം റെക്കോർഡ് ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് അനേക രാജ്യങ്ങൾ പങ്കെടുക്കുന്നുവെന്നതും ഒളിമ്പിക്സിന്റെ  പ്രത്യേകതയാണ്. പതിനായിരത്തിയഞ്ഞൂറിൽ കൂടുതൽ അതലറ്റുകൾ ഈ മഹനീയ അന്തർദേശീയ കായിക വേളകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നുണ്ട്. കൊസോവോയും സൗത്ത് സുഡാനും ഒളിമ്പിക്സിൽ ആദ്യമായിട്ടാണ് പങ്കെടുക്കുന്നത്. 28 തരം സ്പോർട്സുകൾ  ഒളിമ്പിക്സിൽ അരങ്ങേറുന്നുണ്ട്. 306-ൽ പ്പരം മെഡലുകളും വിജയികളെ കാത്തിരിക്കുന്നു.


ഒളിമ്പിക്സ് നടത്തുന്ന തെക്കേ അമേരിക്കയിലെ ആദ്യത്തെ ഭൂപ്രദേശമാണ് ബ്രസീലിലുള്ള 'റിയോ' എന്ന നഗരം. ഭൂരിഭാഗം ജനങ്ങളും അവിടെ പോർട്ടുഗീസ് സംസാരിക്കുന്നു. അഴിമതികൾ നിറഞ്ഞിരുന്ന ഒരു രാജ്യമായതുകൊണ്ട് ഒളിമ്പിക്സ്‌ നടത്താൻ എതിർപ്പുകളുണ്ടായിരുന്നു. ആരോഗ്യപരമായ  പരീസ്ഥിതീയും ആ ഭൂപ്രദേശത്തില്ല. കൊതുകുകൾ കടിച്ചുണ്ടാകുന്ന 'സിക്കാ വൈറസ്'  (Zika virus) വ്യാപകമായി പെരുകിയതിലും സന്ദർശകരിൽ പരിഭ്രാന്തിയുണ്ടാക്കുന്നു. തെക്കേ അമേരിക്കയുടെ ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി ലോകത്തിന്റെ മുഴുവൻ ശ്രദ്ധയും റിയോ ഡി ജെനീറോയിലേക്ക് ആകർഷിച്ചിരിക്കുകയാണ്. 2016-ലെ ഒളിമ്പിക്സ് അവിടെ നടക്കുന്നതിനാൽ റിയോ  ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. റിയോ 2016 ഒളിമ്പിക്സെന്ന പേരിലാണ് ഈ കായിക മേള അറിയപ്പെടുന്നത്. നാലു വർഷത്തിലൊരിക്കൽ നടത്തപ്പെടുന്ന  കായിക മേളകൾ സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്ന ആതിഥേയ രാജ്യങ്ങൾ അത് ഭാഗ്യവുമായി കരുതുന്നു. എന്നാൽ ദൗർഭാഗ്യവശാൽ ഇത്തവണത്തെ ഒളിമ്പിക്സിന് പലവിധ സാങ്കേതിക തടസങ്ങളും നേരിടേണ്ടതായി വന്നു. രാഷ്ട്രീയവും സാമ്പത്തികവുമായ പ്രശ്നങ്ങളായിരുന്നു കാരണം. കൂടാതെ അവിടം കൊതുകുകളിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന ''സിക്കാ' (Zika virus)' യെന്ന പകർച്ചവാദി രോഗവും പ്രശ്നമായിരുന്നു.  ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തുമുള്ള അതലറ്റുകൾ 2016 ആഗസ്റ്റ്‌ അഞ്ചാം തിയതി 'മാറാകണ'യെന്ന (Maracanã Stadium) നിറമാർന്ന സ്റ്റേഡിയത്തിൽ ദീപങ്ങളും കത്തിച്ചുകൊണ്ട് അണിഞ്ഞൊരുങ്ങുന്നത് ഒരു ചരിത്രമുഹൂർത്തമായിരിക്കും. അന്നേ ദിവസം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സ്‌പോർട്സ് ദിനവുമായിരിക്കും.  ബില്ല്യൻ കണക്കിന് ഡോളർ ചെലവാക്കി നടത്തുന്ന ഒളിമ്പിക്സ് അതിന്റെ മൂല്യത്തിനനുസരിച്ചുകൊണ്ട് എന്ത് വൈശിഷ്ട്യമാണുള്ളതെന്നും ചോദ്യങ്ങൾ വരാറുണ്ട്. ഒളിമ്പിക്സ് നടത്തുന്ന രാജ്യങ്ങൾ ഭീമമായ തുകകൾ രാജ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾക്കായി ചിലവാക്കേണ്ടി വരുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകളായി ആചരിക്കുന്ന പാരമ്പര്യമായതു കൊണ്ടും ഓരോ രാജ്യങ്ങളുടെയും അഭിമാന പ്രശ്നമായതുകൊണ്ടും ഒളിമ്പിക്സിനെ പരമാവധി ആഡംബരമാക്കാൻ ആതിഥേയ രാജ്യങ്ങൾ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത്തവണത്തെ ഒളിമ്പിക്സിൽ പരമ്പരാഗതമായ ആഡംബരങ്ങൾ ഒഴിവാക്കിയിരിക്കുകയാണ്. വില കൂടിയ സ്തൂപങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി എല്ലാം താൽക്കാലികമായിട്ടാണ് കെട്ടി പൊക്കിയിരിക്കുന്നത്. 2004 ഏതൻസിലും 2008 ചൈനയിലും നടത്തിയ പ്രൗഢിയുടേതായ ഒളിമ്പിക്സ് ഇത്തവണ റിയോയിൽ ഉണ്ടായിരിക്കില്ല.


റിയോയിൽ 32 കായിക വേദികളിലായിട്ടാണ് ഒളിമ്പിക്സ് നടത്തുന്നത്. ഒരു ഒളിമ്പിക്സ് സ്റ്റേഡിയം തയ്യാറാക്കുകയെന്നത് ആ രാജ്യത്തെ സംബന്ധിച്ച് വളരെയധികം പണച്ചിലവും ബുദ്ധിമുട്ടുമുള്ള കാര്യമാണ്. ആയിരക്കണക്കിന് പ്രസിദ്ധരായ അതലറ്റുകൾക്ക് ഒന്നാം തരം സൗകര്യങ്ങളുണ്ടാക്കണം. ശാസ്ത്രീയമായ സാനിറ്റേഷൻ സൗകര്യങ്ങളുമുണ്ടാവണം. നല്ല ടോയ്‌ലെറ്റുകളും മറ്റു സൗകര്യങ്ങളും നിർമ്മിക്കണം. എങ്കിലും ടൂറിസ്റ്റുകളെ ആകർഷിക്കുന്നതുകൊണ്ട് പല രാജ്യങ്ങളും ഒളിമ്പിക്സ് നടത്താൻ ഉത്സാഹം കാണിക്കുന്നു. വലിയ തുക ഇൻവെസ്റ്റ് ചെയ്താലും ടൂറിസ്റ്റുകളുടെ വരവുമൂലം ആ പണം വീണ്ടെടുക്കാമെന്നും കരുതുന്നു. റിയോയെ സംബന്ധിച്ച് അവിടം അത്യധികം പ്രകൃതി സൗന്ദര്യം നിറഞ്ഞ ഭൂപ്രദേശങ്ങളാണ്. തെളിമയാർന്ന വെള്ളം ഒഴുകുന്ന നദികളും, പച്ചവിരിച്ച പുൽത്തകിടികളും, ചെടികളും പുഷ്പങ്ങളും ഫലഭൂയിഷ്ഠങ്ങളായ  ഭൂപ്രദേശങ്ങളും വിനോദ യാത്രാക്കാരെ ആകർഷിക്കുന്നു. ആ രാജ്യം സാംസ്‌കാരികപരമായി വളരെയധികം പ്രാധാന്യമുള്ളതും പാരമ്പര്യാധിഷ്ഠിതവുമാണ്. ടൂറിസ്റ്റുകളെ ആകർഷിക്കാൻ ആധുനിക രീതികളിലുള്ള ജീവിത സൗകര്യങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്. സാനിറ്റേഷൻ സൗകര്യങ്ങൾ, മെച്ചമായ യാത്രാ സൗകര്യങ്ങൾ, പൊതു സുരക്ഷിതത്വം, താമസിക്കാൻ നല്ലയിടങ്ങൾ, കെട്ടിടങ്ങൾ, ഹോട്ടലുകൾ മുതലായ സൗകര്യങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കേണ്ടതായുമുണ്ട്.


2016-ൽ അരങ്ങേറുന്ന റിയോ ഒളിപിക്‌സ് എന്തുകൊണ്ടും പരിതാപകരമായ തയ്യാറെപ്പുകളാണ് നടത്തിയിട്ടുള്ളതെന്നു ഒളിമ്പിക്സുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിദഗ്ദ്ധരായ  പലരും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. 2014-ൽ ഒളിമ്പിക്സ് കമ്മറ്റി ഒളിമ്പിക്സിനായി ഈ രാജ്യം തിരഞ്ഞെടുത്തശേഷം അവിടെ സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം അനുഭവപ്പെട്ടു. രാജ്യം മുഴുവനുമായി അടിയന്തിരമായ സ്ഥിതിവിശേഷത്തിലുമായി. രാജ്യത്തിലെ കെട്ടിട നിർമ്മാണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഉദ്യോഗസ്ഥർ അഴിമതിയാരോപണങ്ങളിൽപ്പെട്ടതു കാരണം രാജ്യം തന്നെ അരാജകത്വത്തിലായിരുന്നു. അവിടുത്തെ പ്രസിഡന്റിനെ പുറത്താക്കാനുള്ള നടപടികളും ആരംഭിച്ചു. എങ്കിലും കെട്ടിട നിർമ്മാണ പദ്ധതികൾ പരിമിതിക്കുള്ളിൽ തന്നെ നടത്തിയെന്നാണ് സംഘാടകർ അവകാശപ്പെടുന്നത്. കൂടാതെ ''സിക്കാ '  (Zika virus)' എന്ന വൈറസ് പനി നാടു മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുകയാണ്. അതുകൊണ്ടു  റിയോ ഡി ജെനീറോയിലുള്ള ഒളിമ്പിക്സ് പൊതുവെ അസന്തുഷ്ടി നിറഞ്ഞതാണ്. ഒളിമ്പിക്സിന്റെ നടത്തിപ്പിനുള്ള വരുമാനമായ ടിക്കറ്റുപോലും വിറ്റു തീർക്കാൻ സാധിക്കാഞ്ഞതും  ഒളിമ്പിക്സ് പ്രവർത്തകരെ ചിന്താ കുഴപ്പത്തിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. 2004-ൽ ഏതൻസ് പോലും ഒളിമ്പിക്സിന്റെ പണികൾ അവസാന ദിവസമാണ് പൂർത്തിയാക്കിയതെങ്കിലും  ഇത്രമാത്രം പ്രശ്നങ്ങൾ അന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.


ഒരു കാലത്ത് ലോകത്തിൽ ഹോക്കിയിൽ ഏറ്റവും മികച്ച ടീമായി കരുതിയിരുന്നത് പാക്കിസ്ഥാനെയായിരുന്നു. എന്നാൽ ദൗർഭാഗ്യവശാൽ ഇത്തവണത്തെ ഒളിമ്പിക്സ് ടീമിൽ പാക്കിസ്ഥാനിൽ നിന്നും കളിക്കാരായി ആരും യോഗ്യത നേടിയില്ല. പാക്കിസ്ഥാന് ഹോക്കിയിൽ കളിക്കാൻ യോഗ്യത നേടാൻ സാധിക്കാഞ്ഞത് ഇത് ആദ്യ തവണയാണ്. ഒളിമ്പിക്സിൽ യോഗ്യത നേടാത്തവർക്ക് ഒളിമ്പിക്സ് കമ്മറ്റി  വൈൽഡ് കാർഡ് ('wild card' )എന്ന പേരിൽ അവസരം നൽകാറുണ്ട്. ഇങ്ങനെയുള്ള അവസരങ്ങൾ സാധാരണ നൽകുന്നത് ജൂഡോ, ഷൂട്ടിംഗ് എന്നിവകൾക്കാണ്, വൈൽഡ് കാർഡിൽ കളിച്ച കായികതാരങ്ങളും ഗോൾഡ് മെഡൽ നേടിയ ചരിത്രം ഒളിമ്പിക്സിലുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ അവസരം ലഭിച്ച ഏഴു കളിക്കാർ മാത്രമാണ് ഇത്തവണ പാക്കിസ്ഥാനെ പ്രതിനിധികരിച്ച് ഒളിമ്പിക്സിൽ സംബന്ധിക്കുന്നത്. 1992-ലാണ് പാകിസ്ഥാൻ അവസാനമായി ഒരു ഒളിമ്പിക്സ് മെഡൽ നേടുന്നത്. 1960-ൽ ഗുസ്തിയിലും 1988-ൽ ബോക്സിങ്ങിലും മെഡലുകൾ നേടി. ആഭ്യന്തര രാഷ്ട്രീയ പ്രശ്നങ്ങളും കായിക താരങ്ങളുടെ താല്പര്യക്കുറവുമാണ് പാക്കിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് ഒരു താരത്തിനും യോഗ്യത നേടാൻ കഴിയാഞ്ഞത്. രാജ്യത്തു അന്താരാഷ്ട്ര നിലവാരമുള്ള ഒരു കളിസ്ഥലമില്ലെന്നും കാരണമായി പറയുന്നു. പരിശീലനത്തിനായി വേണ്ടത്ര സാമ്പത്തിക സഹായം സർക്കാരിൽനിന്നു ലഭിക്കുന്നില്ലായെന്നും കളിക്കാർ പറയുന്നു. സ്പോർട്സ് കാര്യങ്ങളിൽ സ്ത്രീകളെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുന്ന നയങ്ങളാണ് പാക്കിസ്ഥാനുള്ളത്. മത മൗലികതയുടെ ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ അവരെ കായികമായി വളരാൻ അനുവദിക്കില്ല.


1920 മുതൽ ഇന്ത്യൻ അതലെറ്റുകൾ ഒളിമ്പിക്സിൽ പങ്കു കൊള്ളുന്നുണ്ട്. ഈ വർഷം റിയോ ഒളിമ്പിക്സിലേയ്ക്ക് ഇന്ത്യൻ ഒളിമ്പിക്സ് അസോസിയേഷൻ 120 അതലറ്റുകളെ അയക്കുന്നു. 2012-ൽ നടന്ന ഒളിമ്പിക്സിൽ ഇന്ത്യ അയച്ചതിനെക്കാളും ഇത്തവണത്തെ ഒളിമ്പിക്സിൽ മുപ്പത്തിയേഴു താരങ്ങൾ കൂടുതലായുണ്ട്. മൂന്നു ബോക്സേഴ്സും ഇന്ത്യയിൽനിന്ന് പങ്കെടുക്കാൻ യോഗ്യരായിരിക്കുന്നു. റക്ഷ്യയിലെയും മറ്റു പല രാജ്യങ്ങളിലെയും പോലെ ഇന്ത്യൻ ടീമുകളിലെ കളിക്കാരും ഉത്തേജനത്തിനു അടിമകളായവരുണ്ട്. ഒളിമ്പിക്സ് പ്രവർത്തക സമിതി പുറത്തുവിട്ട റിപ്പോർട്ടനുസരിച്ച് നൂറു കണക്കിന് ഇന്ത്യൻ താരങ്ങൾ ഉത്തേജനത്തിനു അടിമപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് യോഗ്യതാ ടെസ്റ്റിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. പോഡിയത്തിൽ ഉയർന്നു നിന്ന് സ്വർണ്ണ മെഡൽ കരസ്ഥമാക്കാമെന്ന അത്യാഗ്രഹമാണ് പലരെയും ഉത്തേജനത്തിനു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്. രക്തവും വിയർപ്പും കളഞ്ഞുണ്ടാക്കിയ അവരുടെ കരിയർ അതോടെ നശിക്കുമെന്ന വിചാരം ഉത്തേജനത്തിനടിമയാകുന്നവർ ചിന്തിക്കുകയില്ല.


125 കോടി ജനങ്ങളുള്ള ഇന്ത്യയുടെ ഒളിമ്പിക്സ് ചരിത്രത്തിൽ നാളിതുവരെ ഒമ്പതു സ്വർണ്ണവും ആറു വെള്ളിയും പതിനൊന്നു വെങ്കിലവും ഉൾപ്പടെ 26 മെഡലുകളാണ് നേടിയിരിക്കുന്നത്. അതിൽ ഹോക്കിയിൽ നിന്നാണ് എട്ടു സ്വർണ്ണ മെഡലുകൾ നേടിയത്. ഗുസ്തി, ടെന്നീസ്, ഷൂട്ടിംഗ്,ബാറ്റ്മിന്റൻ എന്നീ ഇനങ്ങളിലും ഇന്ത്യയ്ക്ക് മെഡലുകൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. പരമ്പരാഗതമായ ഇത്തരം മത്സരങ്ങൾ കൂടാതെ ഇത്തവണത്തെ മത്സരങ്ങളിൽ മറ്റിനങ്ങളിലും ഇന്ത്യയ്ക്ക് മെഡൽ കിട്ടാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്നാണ് കണക്കുകൂട്ടൽ. പ്രധാന മന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോഡി ഇന്ത്യയിലെ സ്പോർട്സ് നിലവാരം ഉയർത്തണമെന്നു അഭിലഷിക്കുന്നു. സ്പോർട്സിന്റെ പുരോഗമനത്തിനായി സർക്കാർ എല്ലാവിധ പ്രോത്സാഹനങ്ങളും നൽകുന്നുണ്ട്. പതിനഞ്ചു കായികയിനങ്ങളിലായി 118 താരങ്ങളാണ് ഇന്ത്യയെ പ്രതിനിധികരിച്ചു ഇത്തവണ റിയോ 2016 ഒളിമ്പിക്സിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. അമ്പെയ്ത്തിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ ദീപിക കുമാരിയും ബോംബയാലാ ദേവിയും മെഡൽ കിട്ടുമെന്നുള്ള ടീമിന്റെ പ്രതീക്ഷാ താരങ്ങളാണ്. വനിതാ ജിംനാസ്റ്റിക്കിൽ ത്രിപുരകാരി ദിപാ കർമ്മാക്കറും ഗോൾഫിന് കർണാടകക്കാരൻ അനിർബാൻ ലാഹരിയും റിയോയിലെ ഒളിമ്പിക്സിൽ മെഡൽ നേടുമെന്ന പ്രതീക്ഷകളിലാണ്. 'സിക്കാ' വൈറസു ഭയം മൂലം പ്രസിദ്ധരായ ലോകത്തിലെ അനേക സ്പോർട്സ് താരങ്ങൾ പങ്കെടുക്കുന്നില്ല. ആ സാഹചര്യത്തിൽ ഇന്ത്യ മുമ്പുള്ള വർഷങ്ങളേക്കാൾ മികച്ച പ്രകടനങ്ങൾ കാഴ്ചവെച്ചു മെഡലുകൾ നേടുമെന്ന പ്രതീക്ഷകളിലുമാണ്.


സർക്കാരിന്റെ ഒത്താശയോടെ ഒളിമ്പിക്സിലെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തിയായ റക്ഷ്യയിലെ താരങ്ങൾ ഉത്തേജനം ഉപയോഗിച്ചതിന്റെ പേരിൽ അവരെ അയോഗ്യത കല്പിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഒട്ടും കളങ്കമില്ലാത്ത കളിക്കാരാണെങ്കിൽ തന്നെയും ഉത്തേജനത്തിന്റെ പേരിൽ പലരെയും സംശയത്തിന്റെ പേരിലാണ് ആൾക്കാർ വിലയിരുത്തുന്നത്. കാനഡായിലെ അതലറ്റ് താരം 'ബെൻ ജോൺസന്റെ' കഥയും ശോചനീയമാണ്. 1988-ൽ സിയോളിൽ വെച്ച് നടത്തിയ ഒളിമ്പിക്സിൽ ബെൻ ജോൺസൺ നൂറു മീറ്ററിൽ സ്വർണ്ണ മെഡൽ നേടി ലക്ഷക്കണക്കിന് ആരാധകരുടെ പ്രീതി സമ്പാദിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ ആ സന്തോഷം മൂന്നു ദിവസമേ നീണ്ടു നിന്നുള്ളൂ. ഉത്തേജന പരിശോധനയിൽ പരാജയപ്പെട്ടതോടെ അയാളുടെ സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെ അന്നവിടെ തകരുകയായിരുന്നുണ്ടായത്. കിഴക്കൻ ജർമ്മനിയിലെ താരങ്ങളും എഴുപതുകളിൽ ഉത്തേജനത്തിനടിമപ്പെട്ട ചരിത്രമാണ് ഒളിമ്പിക്സിനുള്ളത്. 2010 മുതൽ 2014 വരെ റഷ്യൻ സർക്കാരിന്റെ ഒത്താശയോടെ നാലുവർഷത്തോളം ഉത്തേജക മരുന്നുപയോഗം നടന്നതിന്റെ പേരിൽ അന്താരാഷ്ട്ര ഉത്തേജന വിരുദ്ധ ഏജൻസി റഷ്യ ഒളിമ്പിക്സിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതിന് എതിർത്തിരുന്നു. അമേരിക്കയും ജപ്പാനും കാനഡായും ജർമ്മനിയും റഷ്യായ്ക്കെതിരെ നടപടിയെടുക്കണമെന്ന നിലപാടാണ് അന്താരാഷ്ട്ര തർക്ക കോടതിയിൽ ഉന്നയിച്ചത്.


ഇത്തവണ ഒളിമ്പിക്സിൽ ഒരു പ്രത്യേകതകൂടിയുണ്ട്. 206 രാജ്യങ്ങളിലെ പതിനായിരത്തിലധികം താരങ്ങളോടൊപ്പം വീടും നാടുമില്ലാത്ത അഭയാർതഥികളായ പത്തു കായികാ താരങ്ങളും  മത്സരിക്കുന്നുണ്ട്. 'അഭയാർത്ഥികളുടെ സംഘ'മെന്ന പേരിലാണ് അവർ അറിയപ്പെടുന്നത്. അവർക്ക് സ്വന്തമായി വീടില്ല. എങ്കിലും റിയോയിൽ ഒളിമ്പിക്സ് മത്സരങ്ങൾക്കായി അവർ വന്നെത്തുമ്പോൾ ഒരു വീട്ടിൽ താമസിക്കും. ആഗസ്റ്റ് അഞ്ചു മുതൽ ഇരുപത്തൊന്നുവരെ മത്സരങ്ങളിൽ പങ്കുകൊള്ളും. ലക്ഷ്യമില്ലാതെ അവർ പിന്നീട് പരസ്പരം വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പിരിഞ്ഞു പോകും. ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലായി നടക്കുന്ന ഭീകര പ്രവർത്തനങ്ങളും ആഭ്യന്തര പ്രശ്നങ്ങളും കാരണം അനേകായിരങ്ങളോടൊപ്പം രാജ്യം വിട്ടവരാണ് ഇവർ. ആഭ്യന്തര വിപ്ലവം ശമിക്കുന്നവരെ അഭയാർത്ഥി ക്യാമ്പുകളിൽ കഴിയണം. അഭയാർത്ഥികളെയും ഒളിമ്പിക്സ് കമ്മറ്റി പരിഗണയിൽ എടുത്തതുകൊണ്ടാണ് ഇവർക്ക് മത്സരിക്കാനുള്ള അവസരം ലഭിച്ചത്. സ്വന്തമായി അഡ്രസില്ലാത്ത  താരങ്ങൾ ഒളിമ്പിക്സിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതും ഒരു ചരിത്ര മുഹൂർത്തമാണ്. പ്രത്യേക രാജ്യങ്ങളില്ലാത്ത ഇവർ 'അഭയാർഥികളുടെ ഒളിമ്പിക്സ് റ്റീം' എന്ന ഒളിമ്പിക്സ് പതാകയുടെ ബാനറിലായിരിക്കും  മത്സരിക്കുക. ദക്ഷിണ സുഡാൻ, കോംഗോ, സിറിയ, എത്യോപിയാ എന്നീ പ്രദേശങ്ങളിലുള്ള നാൽപ്പത്തി മൂന്നു കായികതാരങ്ങളിൽനിന്നാണ് പത്തുപേരെ യോഗ്യത കൽപ്പിച്ചു ഒളിമ്പിക്സ് കമ്മറ്റി തിരഞ്ഞെടുത്തത്. ഒളിമ്പിക്സിൽ വർഷങ്ങളായി പരിശീലനം നടത്തുന്നവരും ഇവരോടൊപ്പമുണ്ട്.  അഭയാർത്ഥികളും മനുഷ്യരാണെന്ന സത്യം ഇവർ ലോകത്തിന്റെ മുമ്പിൽ കാഴ്ച്ച വെയ്ക്കുകയാണ്. ദുരന്തപൂർണ്ണമായ ഒരു ജീവിതം അവർ തരണം ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവരുടെ കഴിവുകളെ ലോകത്തിന്റെ മുമ്പിൽ തെളിയിക്കുകയെന്ന ഒരു മാനുഷിക സമീപനമായിരുന്നു ഒളിമ്പിക്സ് കമ്മറ്റി സ്വീകരിച്ചത്. അതുമൂലം സമാധാനത്തിന്റെ ഒളിമ്പിക്സ് ദീപം കൈകളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട്‌ അരങ്ങേറുന്ന അഭയാർത്ഥി കായിക താരങ്ങൾ ഇത്തവണ ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധയെതന്നെ ആകർഷിക്കുന്നു.

Zeus, God of Olybics 

ഹിലാരി ക്ലിന്റനും ഡൊണാൾഡ് ട്രമ്പും വാക്‌ പോരാട്ടങ്ങളും

By ജോസഫ് പടന്നമാക്കൽ

റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയിൽനിന്ന് ഡൊണാൾഡ് ട്രമ്പിനെയും ഡെമോക്രാറ്റിക്ക് പാർട്ടിയിൽ നിന്ന് ഹിലാരി ക്ലിന്റനെയും അമേരിക്കയുടെ അടുത്ത പ്രസിഡന്റാകാൻ ഔദ്യോഗികമായി നോമിനേറ്റ് ചെയ്ത സ്ഥിതിക്ക് അവരുടെ നയങ്ങളെയും പരസ്പരം പഴി ചാരിയുള്ള ആരോപണങ്ങളെയും വിലയിരുത്തുന്നത് സമുചിതമായിരിക്കുമെന്നു കരുതുന്നു. തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട മത്സരാർത്ഥികൾ വിവിധ പ്ലാറ്റ്ഫോറങ്ങളിൽ പല തവണ പ്രസ്താവിച്ച ആശയങ്ങളും വസ്തുതകളും മാത്രമാണ് ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരിക്കുന്നത്. മത്സരിക്കുന്ന സ്ഥാനാര്‍ത്ഥികളെ വിവേകപൂർവം വിലയിരുത്താനും പൗരാവകാശങ്ങളെ മാനിക്കാനും മനഃസാക്ഷിയ്ക്കനുസരിച്ചു വോട്ടു രേഖപ്പെടുത്താനും ഇരുവരുടെയും നയങ്ങളെ സസൂക്ഷ്മം പഠിക്കേണ്ടതായുണ്ട്.ഇൻഡ്യാന   ഗവർണ്ണർ 'മൈക്ക് ഫെൻസ്' ട്രമ്പിനൊപ്പം വൈസ് പ്രസിഡന്റായി  മത്സരിക്കുന്നു. മനുഷ്യാവകാശ പ്രവർത്തകനും നിയമജ്ഞനുമായ വെർജിനിയായിലെ 'റ്റിം കെയിൻ' ഹിലാരിക്കൊപ്പമുള്ള വൈസ് പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനാർഥിയുമാണ്.  


രാഷ്ട്രീയ പാരമ്പര്യമോ ഭരണപരമായ നൈപുണ്യമോ നേടിയിട്ടില്ലാത്ത ഡൊണാൾഡ് ട്രമ്പ്  അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റായി 2016-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ മത്സരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടും വൈവിധ്യമാർന്ന ഒരു ചരിത്രത്തിന്റെ തുടക്കമാണ്. വ്യാവസായിക രാജാവായ ട്രമ്പിന്റെ കൈകളിൽ അമേരിക്ക സുരക്ഷിതമായിരിക്കുമെന്നു രാജ്യത്തിലെ വലിയൊരു ജനവിഭാഗം വിശ്വസിക്കുന്നു. അതുപോലെ ഹിലാരി ക്ലിന്റനും ചരിത്രത്തിൽ കുറിക്കപ്പെട്ട മറ്റൊരു അദ്ധ്യായമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. സുപ്രധാനമായ ഒരു പാർട്ടിയിൽ ഒരു വനിതയെ പ്രസിഡന്റായി നോമിനേറ്റ് ചെയ്യുന്നതും അമേരിക്കയുടെ ആദ്യത്തെ ചരിത്ര സംഭവമാണ്. മുൻപ്രസിഡന്റ് ബിൽ ക്ലിന്റന്റെ ഭാര്യയെന്ന നിലയിലും ഹിലാരിയുടെ വ്യക്തിത്വം അമേരിക്കൻ ജനതയെ ആകർഷിക്കുന്നു.


ട്രമ്പും ഹിലാരിയും ഒരിക്കൽ വലിയ സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നു. സാമൂഹിക സാംസ്ക്കാരിക  തലങ്ങളിൽ അവർ ഒന്നിച്ചു പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു. ട്രമ്പിന്റെ മൂന്നാം വിവാഹത്തിൽ ഹിലാരിയും സംബന്ധിച്ചിരുന്നു. പ്രസിഡണ്ടായി മത്സരിക്കാൻ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ മുതലാണ് ഇരുവരും കുറ്റാരോപണങ്ങൾ നടത്താനാരംഭിച്ചത്.ആശയ സംഘട്ടനങ്ങളൊഴിവാക്കി താത്ത്വികമായി ചിന്തിച്ചാൽ അവർ ഇരുവരും രാഷ്ട്രീയ സാമൂഹിക മണ്ഡലങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്തരല്ലെന്നും കാണാം.  രാഷ്ട്രീയ പരിജ്ഞാനക്കുറവുമൂലം ട്രമ്പ് പറയുന്നത് അപ്രായോഗികങ്ങളെന്നും തോന്നിപ്പോവും.  


വൈറ്റ് ഹൌസിലേക്കുള്ള മത്സരയോട്ടത്തിൽ ട്രമ്പും ഹിലാരിയും പരസ്പരം പഴി ചാരികൊണ്ടുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചരണങ്ങൾ നടത്തുന്നത് മാദ്ധ്യമങ്ങളിൽ വലിയ പ്രാധാന്യത്തോടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നുണ്ട്.   'ഹിലാരി ക്ലിന്റൺ അമേരിക്കയുടെ വിദേശ നയത്തിന്റെ ചുമതലകൾ വഹിച്ചതിനുശേഷം അമേരിക്കാ സുരക്ഷിതമല്ലെന്നു ട്രമ്പ് പറയുന്നു. രാജ്യഭദ്രതയുമില്ല. ഹിലാരിയെ സെക്രട്ടറിയാക്കിയതിൽ ഇന്ന് ഒബാമ ഭരണകൂടം ഖേദിക്കുന്നുവെന്നും ട്രമ്പ് വിശ്വസിക്കുന്നു. ബർണി സാൻഡേഴ്‌സും വൈറ്റ് ഹൌസിലേക്കുള്ള ശ്രമത്തിൽ ഹിലാരിയെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അവരുടെ ബുദ്ധിഹീനമായ തീരുമാനങ്ങളും തീർപ്പുകളും കാരണം രാജ്യം അപകടത്തിൽ കൂടി കടന്നു പോവുന്നുവെന്നാണ് തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ ചുടലരാഷ്ട്രീയത്തിൽ സാന്ഡേഴ്സ് അവർക്കെതിരായി ആരോപണം ആരോപിച്ചത്.


ട്രമ്പ്,  ശരിയായ രേഖകളില്ലാതെ അമേരിക്കയിൽ താമസിക്കുന്ന കുടിയേറ്റക്കാരെ പുറത്താക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ ഹിലാരി അത്തരം പദ്ധതികളെ എതിർക്കുന്നു. മെക്സിക്കോയുടെ അതിർത്തിയിൽ മതിലുകൾ പണിയാൻ ട്രമ്പ് ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഹിലാരി അത്തരം ചിന്താഗതികൾ ബാലിശമെന്ന് കരുതുന്നു. അമേരിക്കയുടെ മണ്ണിൽ ജീവിച്ച് ജോലി ചെയ്തു ജീവിക്കുന്നവർക്കെല്ലാം   പൗരത്വം കൊടുക്കുമെന്ന് ഹിലാരി പറയുമ്പോൾ ട്രമ്പ് അത് ദേശീയ താല്പര്യത്തിനു ദോഷം വരുമെന്ന് വിചാരിക്കുന്നു. ഇസ്‌ലാമിക ഭീകര രാജ്യങ്ങളിൽനിന്ന് വരുന്നവർക്ക് കുടിയേറ്റ നിയമങ്ങളിൽ നിയന്ത്രണം വരുത്തണമെന്ന് ട്രമ്പ് പറയുമ്പോൾ ഹിലാരി അത് പാടില്ലായെന്നും വാദിക്കുന്നു.

സ്റ്റേറ്റ്സെക്രട്ടറിയെന്ന നിലയിൽ ഹിലാരി ഒരു പരാജയമായിരുന്നുവെന്നു ട്രമ്പ് വിശ്വസിക്കുന്നു. 2009 -ൽ ഹിലാരി സ്റ്റേറ്റ് സെക്രട്ടറി ചുമതലകൾ വഹിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ഐ.സി.ഐ.എസ് (ISIS) ഭീകരവാദികൾ ഭൂമുഖത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല. ലിബിയായിലും പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈജിപ്റ്റ് സമാധാനമുള്ള ഒരു രാജ്യമായിരുന്നു. ഇറാക്കിലും വിപ്ലവങ്ങൾക്ക് ശാന്തതയുണ്ടായിരുന്നു. ഇറാൻ ഉപരോധം മൂലം രാജ്യത്തിന്റെ ബലഹീനത ഇരട്ടിച്ചു. 'സിറിയാ' ഭീകരരിൽ നിന്നും മുക്തമായിരുന്നു. നാലു വർഷങ്ങൾ സെക്രട്ടറിയായിരുന്ന ഹിലാരിയുടെ ഭരണശേഷം നാം എന്തു നേടിയെന്നും ട്രമ്പ് ചോദിക്കുന്നു. ഐ.സി.ഐ.എസ് ഭീകരസംഘടന മിഡിൽ ഈസ്റ്റ് മേഖലയിലും ലോകം മുഴുവനും വ്യാപിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ലിബിയാ നാശത്തിലേയ്ക്കും നിലം പതിച്ചു. ഭീകരന്മാരായ കഴുകരിൽനിന്നും അമേരിക്കയുടെ ലിബിയാ അംബാസഡറും ഉദ്യോഗസ്ഥരും ജീവനുംകൊണ്ട് ആ രാജ്യം വിട്ടു. ഈജിപ്റ്റ്, ഭീകര ഇസ്‌ലാമിക മതഭീകരരുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായി. ഇറാഖ് അതിന്റെ പഴയ പ്രതാപം നശിച്ച് അരാജകത്വത്തിലും നിലം പതിച്ചു. ഇറാൻ ലോകത്തിലെ മറ്റു ശക്തിരാഷ്ട്രങ്ങളെ തിരസ്ക്കരിച്ചുകൊണ്ട് ഇന്ന് ന്യൂക്‌ളീയർ പാതയിലാണ്. സിറിയായിൽ ആഭ്യന്തര യുദ്ധം മൂലം അഭയാർത്ഥികൾ പടിഞ്ഞാറൻ രാജ്യങ്ങളിൽ പ്രവഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവരുടെ ജീവനുംകൊണ്ടുള്ള പ്രവാഹം ലോകത്തിനു മറ്റൊരു ഭീഷണിയായും മാറി. മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ ട്രില്ലിയൻ കണക്കിന് ഡോളർ ചെലവാക്കി. പതിനഞ്ചു വർഷത്തെ യുദ്ധത്തിനുശേഷം ആയിരക്കണക്കിന് ജീവനുകൾ നഷ്ടപ്പെടുത്തി. ഇന്നും ആ രാജ്യങ്ങളിലെ ദുരവസ്ഥകൾ എന്നത്തേക്കാളും കഷ്ടമാണ്. ഇതാണ് ഹിലാരി ക്ലിന്റന്റെ പാരമ്പര്യം. അവരുടെ ബലഹീനതയിൽ രാജ്യം നാശത്തിലേക്കും അശക്തിയിലേയ്ക്കും വഴുതിപ്പോയി. മരണ കാഹള നാദങ്ങൾ അസമാധാനത്തിലേയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കുന്നു.

അമിതവാചാടോപം കലര്‍ന്ന ഭാഷയിൽ ട്രമ്പ് ഇവിടെ ഹിലാരിയ്‌ക്കെതിരെ ആഞ്ഞടിച്ചുവെന്നത് ശരി തന്നെ. പക്ഷെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ താർക്കിക വാക്സമരത്തിൽ ബുഷിന്റെ കാലഘട്ടങ്ങളിലെ വിദേശനയങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കൺസർവേറ്റിവ് മീഡിയാ ട്രമ്പിനെ എതിർക്കുന്നതും  ഇത്തരം വിമർശനങ്ങൾ കാരണങ്ങളാകാം. കൺസർവേറ്റുകൾ വിദേശ രാജ്യങ്ങളിൽ സദാ യുദ്ധമാഗ്രഹിക്കുന്ന ചരിത്രമാണ് അമേരിക്കയ്ക്കുള്ളത്. ഒരു പക്ഷെ ട്രമ്പ് വികാരാധീനമായി കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതു  ബുഷ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ നയങ്ങൾക്കെതിരെയുമാവാം.


ഇന്നുള്ള റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയുടെ പരാജയങ്ങൾ പ്രസിഡന്റ് റൊണാൾഡ് റീഗൻ ഓഫീസിൽ നിന്നും വിരമിച്ച കാലം മുതൽ തുടങ്ങിയതെന്നു 'പാറ്റ് ബുച്ചാനൻ' പറയുന്നു. ജോർജ് ബുഷ് സീനിയറിന്റ  കാലങ്ങളിലും അമേരിക്ക അനേക വെല്ലുവിളികളെ നേരിട്ടിരുന്നു. 1991-ൽ അമേരിക്കയുടെയും മെക്സിക്കോയുടെയും അതിർത്തികളിൽ രക്തച്ചൊരിച്ചിലിന്റെ നാളുകളായിരുന്നു. ആഴ്ചകൾ തോറും ആയിരക്കണക്കിന് മെക്സിക്കക്കാർ അതിർത്തി കടന്നെത്തുന്നു. അനേകായിരങ്ങൾ നിയമപരമായും വരുന്നു. മൂന്നാം ലോകത്തിൽനിന്ന് വരുന്നവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും ദരിദ്രരാണ്. കുടിയേറ്റക്കാരായി വരുന്ന നവാഗതർ ഉടൻ തന്നെ വെൽഫേയറിനും അപേക്ഷിക്കും. അവരുടെ കുടുംബങ്ങളും വെൽഫെയറിൽ ജീവിക്കും. വെൽഫെയറിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന പാർട്ടിക്കും സർക്കാരിനും അവർ വോട്ടും ചെയ്യും. അമേരിക്കയിലെ നികുതിദായകരുടെ പണമാണ് കുടിയേറ്റക്കാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന മൂലം നഷ്ടപ്പെടുന്നതെന്നും ട്രമ്പ് ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. 1991-മുതൽ അമേരിക്കൻ ഫാക്റ്ററികൾ പുറം നാടുകളിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. അമേരിക്കയുടെ വ്യവസായം തകർത്ത് ഇവിടെ തൊഴിലില്ലായ്മ വർദ്ധിപ്പിച്ചു.


തോക്കിൻ മുനയിൽ അമേരിക്കയിൽ ഒരു വർഷത്തിൽ 33000 മനുഷ്യർ മരിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരാൾക്ക് തോക്കിനു ലൈസൻസ് കൊടുക്കുന്നതിനു മുമ്പ് സമൂലമായ പരിശോധന ആവശ്യമെന്ന് ഹിലരി അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. മനുഷ്യന്റെ സുരക്ഷിതമാണ് ആവശ്യമെന്നും ട്രമ്പ് പറയുന്നു. സ്വന്തം വീടിനുള്ളിൽ സമാധാനത്തോടെ കിടന്നുറങ്ങാൻ സ്വയ രക്ഷക്കായി തോക്ക് ആവശ്യമായി വരും. അതുകൊണ്ട് അമ്പത് സംസ്ഥാനങ്ങൾക്കും ഗണ്ണിന്റെ ലൈസൻസ് നയം തുടരുക തന്നെ ചെയ്യുമെന്നു ട്രമ്പ് ചിന്തിക്കുന്നു.


കുറ്റവാളികൾ തിങ്ങി പാർക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിലും സ്വയരക്ഷ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരെ നിരായുധരാക്കണമെന്നാണ് ഹിലാരി ചിന്തിക്കുന്നത്. ചെറുപ്പക്കാരോ, ഒറ്റയ്ക്ക് കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ട് താമസിക്കുന്ന അമ്മമാരോ വൃദ്ധ ജനങ്ങളോ ആരാണെങ്കിലും ഹിലാരി അവരെ നിരായുധരാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. ഇത് തികച്ചും ഹൃദയ ശൂന്യതയെന്നു ട്രമ്പ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് 'കണക്റ്റിക്കട്ട്' സംസ്ഥാനത്ത്  ന്യൂടൗണിൽ കുട്ടികളുടെ നേരെയുള്ള വെടിവെപ്പിനുശേഷം ട്രമ്പ് ഒരവസരത്തിൽ തോക്കുകളുടെ നിയന്ത്രണം സംബന്ധിച്ച് ഒബാമയെ പുകഴ്ത്തിയിരുന്നു. അവസരത്തിനൊപ്പിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്ന ട്രമ്പിന്റെ രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രങ്ങളേയും എതിരാളികൾ പരിഹസിക്കുന്നുണ്ട്.


രാജ്യം സുരക്ഷിതമെന്ന് നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നെങ്കിൽ തോക്കുകൾ കൊണ്ടുള്ള ഒരു പ്രസിഡൻറ്റിന്റെ ലോബി സഹായകമാകില്ലന്നാണ് ഹിലാരി വിശ്വസിക്കുന്നത്. ഹിലാരി തോക്കിന്റെ നയങ്ങളെപ്പറ്റി പറയുന്നത്, ഭരണഘടനയുടെ രണ്ടാം അമൻഡ്മെന്റ് റദ്ദു ചെയ്യാൻ താൻ ആളല്ലെന്നും ആരുടേയും   തോക്കുകൾ പിടിച്ചെടുക്കാൻ വരുന്നില്ലന്നുമാണ്. 'നിരായുധനായ നിങ്ങളെ ഒരു ആയൂധധാരി വെടി വെച്ചിടുന്നത് കാണാൻ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെന്നും യുക്തിയോടെ ചിന്തിക്കുന്ന ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള തോക്കുധാരികൾ നമ്മുടെ സുരക്ഷിതത്വത്തിനു പ്രശ്നമാകില്ലെന്നും ഹിലാരി വിശ്വസിക്കുന്നു. 'കുറ്റവാളികളുടെ കൈകളിൽ നിന്നും ഭീകരരുടെ കൈകളിൽ നിന്നും നാം ആയുധ വിമുക്തമാകണമെന്നും അവർ പറയുന്നു.


ആഗോള വ്യാവസായിക ഉടമ്പടികൾ പുനഃ പരിശോധിക്കുമെന്നും പകരം ഓരോ രാജ്യങ്ങളുമായി വ്യത്യസ്തമായ പ്രത്യേക ഉടമ്പടികൾ ഉണ്ടാക്കുമെന്നും ഉടമ്പടികൾ അമേരിക്കയുടെ താല്പര്യങ്ങൾ പരിരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടായിരിക്കുമെന്നും ട്രമ്പ് പറയുന്നു. നടപ്പിലുള്ള വ്യവസായിക ഉടമ്പടികൾ അനേക രാജ്യങ്ങളുമായുള്ള ഒത്തൊരുമിച്ച ഏകോപന വ്യവസായിക ഉടമ്പടികളാണ്.  ആയിരക്കണക്കിന് പേജുകളുള്ള അത്തരം ഉടമ്പടികൾ ഭൂരിഭാഗം ജനതയ്ക്കും മനസിലാവില്ല. ആരും വായിച്ചു നോക്കുക പോലുമില്ല. നമ്മെ ചതിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളെയും വ്യവസായ ഉടമ്പടികളെ മാനിക്കാത്ത രാജ്യങ്ങളെയും നികുതി വെട്ടിപ്പ് നടത്തുന്നവരെയും അർഹമായ രീതിയിൽ അകറ്റിനിർത്തുമെന്നും വ്യവസായിക ബന്ധം അവസാനിപ്പിക്കുകയോ വ്യാവസായിക നിയമങ്ങൾ കർശനമാക്കുകയോ ചെയ്യുമെന്നും ട്രമ്പ് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ബൗദ്ധികപരമായ വസ്തുക്കളുടെ 'പേറ്റന്റ് റൈറ്റും' 'കോപ്പി റൈറ്റും' ചൈനാ മുതലായ രാജ്യങ്ങൾ അപഹരിക്കുന്നതു  ട്രമ്പിനു ഭരണം കിട്ടിയാൽ നിർത്തൽ ചെയ്യുകയും അവരുടെ നിയമാനുസ്രതമല്ലാത്ത ഉത്പന്നങ്ങൾ ഈ രാജ്യത്തു ചിലവഴിക്കുന്നതു നിരോധിക്കുകയും ചെയ്യും. വിദേശ രാജ്യങ്ങൾ അവരുടെ കറൻസികൾ വിലയിടിച്ചുകൊണ്ടു  ഈ രാജ്യത്ത് മാർക്കറ്റുകൾ പിടിക്കുന്നതിലും ട്രമ്പ് വ്യാകുലനാണ്. അന്യായമായ അത്തരം വ്യാവസായിക ഉടമ്പടികൾ സമൂലം ഉന്മൂലനം ചെയ്തു രാജ്യത്തിനുപകാരപ്രദമായ ഉടമ്പടകളിൽ പങ്കാളികളാകുമെന്നും നോർത്ത് അമേരിക്കയിലെ സ്വതന്ത്ര വാണിജ്യ ഉടമ്പടിയായ നാഫ്റ്റാ(NAFTA) യുടെ നിയമഘടനയിൽ മാറ്റം വരുത്തുമെന്നും നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉടമ്പടികൾക്ക് മറ്റു രാജ്യങ്ങൾ തയാറായില്ലെങ്കിൽ അവരുമായി കച്ചവട ബന്ധങ്ങൾ വേണ്ടെന്നു വെക്കുമെന്നും ട്രമ്പ് പറഞ്ഞു.


കൺവെൻഷൻ പ്രസംഗത്തിൽ നാഫ്റ്റാ (NAFTA) ഉടമ്പടിയിൽ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധപതിക്കുമെന്നു ആരും കരുതിയിരുന്നില്ല. ഹോം ലാൻഡ് സെക്യൂരിറ്റിയും ഒബാമ കെയറും അദ്ദേഹത്തിൻറെ പ്രസംഗത്തിൽ  സൂചിപ്പിച്ചില്ലായെന്നതും കൺവെൻഷൻ പ്രസംഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രത്യേകതയായിരുന്നു. ഇമ്മിഗ്രേഷൻ, ഗ്ലോബലിസം, ഫ്രീട്രേഡ് (Immigration, Globalism, Free trade) എന്നീ മൂന്നു കാര്യങ്ങളിലാണ് അദ്ദേഹം പ്രസംഗത്തിലുടനീളം ശ്രദ്ധ പതിപ്പിച്ചത്. തോക്കിന്റെ നിയന്ത്രണ  (Gun control) നിയമങ്ങളെപ്പറ്റിയും പ്രത്യേകമായി ഒന്നും തന്നെ അദ്ദേഹം എടുത്തു പറഞ്ഞില്ല. അത്തരമുള്ള സാമ്പത്തിക മുന്നോടികൾക്ക് ട്രമ്പ് ഒരു പക്ഷെ തയാറല്ലായിരിക്കാം.


ആഗോള വ്യവസ്ഥിതികളെയും ആഗോളവൽക്കരണത്തെയും ട്രമ്പ് എതിർക്കുന്നതായി കാണാം. 'അമേരിക്ക ആദ്യം' (America first) എന്ന മുദ്രാവാക്യം അണികളോട് ഉരുവിടാൻ ട്രമ്പ് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. അമേരിക്കാ ആദ്യമെന്നു അദ്ദേഹം പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും വാചാലതയ്ക്ക് കുറവില്ലെങ്കിലും വളഞ്ഞവഴിയിൽക്കൂടി ആഗോളവൽക്കരണത്തെയും മനസിൽ താലോലിക്കുന്നതായി കാണാം. ആഗോളവൽക്കരണത്തെ നിരസിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു പ്രസ്താവനവഴി കേൾവിക്കാരുടെ കണ്ണിൽ മണ്ണിടാനും അദ്ദേഹത്തിനു സാധിച്ചു. ഇസ്‌ലാമിക മൗലിക വാദികളുടെ ഭീകരത കൂടെ കൂടെ ആവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. വേൾഡ് ട്രേഡ് സെന്റർ മുതൽ ടെന്നസിയിലും ഫ്ലോറിഡായിലും നടന്ന ഭീകര പോരാട്ടങ്ങളുടെ ചരിത്രവും ട്രമ്പിന്റെ പ്രസംഗ വേദികളിലെ വിഷയങ്ങളായിരുന്നു. ട്രമ്പ് വിഭാവന ചെയ്യുന്ന ആശയങ്ങളും പദ്ധതികളും അദ്ദേഹത്തെ എതിർക്കുന്ന ഹിലാരിയുടെ പദ്ധതികളും പരസ്പര വിരുദ്ധമായി വ്യത്യസ്ത ധ്രുവങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതായി കാണാം. അവസാനം ഒരേ ദിശാമണ്ഡലത്തിൽ ആശയങ്ങൾ ഒന്നായി തീരുകയും ചെയ്യുന്നു.


ട്രമ്പിന്റെ വിൽപ്പന ശാലകളിലുള്ള പല ഉൽപ്പന്നങ്ങളും ഇന്ത്യയിലും ചൈനയിലും നിർമ്മിച്ചതെന്നു ഹിലാരി കൺവെൺഷനിൽ നടന്ന പ്രസംഗത്തിൽ സൂചിപ്പിച്ചു. പടങ്ങൾ വെയ്ക്കുന്ന ഫ്രേയും വരെയും (Made in India) ഇന്ത്യൻ ഉല്പന്നങ്ങളെന്നു കാണാം. വിദേശത്തുനിന്നും ജോലികൾ അമേരിക്കയിൽ കൊണ്ടുവരുമെന്ന ട്രംബിന്റെ വാദങ്ങൾക്ക് എന്തർഥമെന്നും ഹിലാരി ചോദിക്കുന്നു. 'മേക്ക് ഇൻ അമേരിക്കാ' യെന്ന മുദ്രാവാക്യവുമായി പ്രചരണം നടത്തുന്ന ട്രംബിന്റെ വ്യവസായിക ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും വിദേശ നിർമ്മിതമെന്നും കാണാം. ട്രമ്പിന്റെ വാക്കുകളും പ്രവർത്തികളും രണ്ടുതരത്തിലെന്നും ഇതിൽനിന്നു വ്യക്തമാണ്. ഡൊണാൾഡ് ട്രമ്പ് പാർക്ക് അവന്യു കളക്ഷനിൽ ചെന്നാൽ ഇക്കാര്യം വ്യക്തമായി കാണാൻ സാധിക്കും.


'ഞാൻ' അമേരിക്കയുടെ കുത്തഴിഞ്ഞ സാമൂഹിക സാമ്പത്തിക അസമത്വങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കുമെന്ന്' ട്രമ്പ്  പ്രസംഗിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഹിലാരി, 'ഞാനെന്ന'   ട്രമ്പിന്റെ മാവോയിൻ സ്റ്റൈലിലുള്ള  വാക്കുകളെ പരിഹസിക്കുന്നു. 'അമേരിക്കയെ നേരായ വഴിയിൽ നയിക്കുന്നത് ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കായിരിക്കില്ല. നമ്മൾ ഒന്നിച്ചു രാജ്യത്തെ പുരോഗമന പന്ഥാവിൽ നയിക്കുമെന്ന്' അവർ പറഞ്ഞു. 'ശുദ്ധമായ പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളും ഊർജവും രാജ്യത്തിനാവശ്യമാണ്. കഠിനമായി ജോലിചെയ്യുന്ന കുടിയേറ്റക്കാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം. പഠിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ കോളേജ് വിദ്യാഭ്യാസം സൗജന്യമാക്കണം. ജീവിക്കാനുള്ള നല്ല അവസരങ്ങൾക്കായി അവർക്കുവേണ്ട പ്രായോഗിക പരിശീലനവും നല്കണം. സാമ്പത്തിക സഹായങ്ങൾ നൽകി ചെറുകിട കച്ചവടക്കാരെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം.' പ്രസിഡണ്ടായാലുള്ള ക്ലിന്റന്റെ കർമ്മോന്മുഖ പദ്ധതികളാണിവകളെല്ലാം.


'നാം മെക്സിക്കൻ അതിരിൽ മതിലുകൾ പണിയാൻ പോവുന്നില്ലന്നും പകരം നമ്മുടെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതിയെ പണിതുയർത്തുമെന്നും' ക്ലിന്റൺ കൺവെൻഷനിൽ വന്ന ഡെലിഗേറ്റുകളോട് സംസാരിച്ചു.  എല്ലാവർക്കും സുഭീഷിതമായി ജീവിക്കാൻ തൊഴിലുകൾ കണ്ടെത്തുകയെന്നതായിരിക്കും അവരുടെ പദ്ധതി. ഈ നാട്ടിൽ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്ന ആയിരങ്ങൾക്ക് പൗരത്വം നൽകുമെന്നും അവർ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. ഈ നാടിനുവേണ്ടി പ്രയത്നിക്കുന്ന അവരോടു നീതികേടു സാധ്യമല്ല. അതിനായി ഒരു മതവും നിരോധിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ഭീകരതയേ മറ്റുള്ള രാജ്യങ്ങളുമായി സഹകരിച്ചുകൊണ്ടു  തോൽപ്പിക്കുമെന്നാണ് ക്ലിന്റൺ പറയുന്നത്. അത് സഫലീകരിക്കാൻ നീണ്ട കാലത്തെ ശ്രമങ്ങൾ തന്നെ വേണ്ടി വരുമെന്നും അവർ ചിന്തിക്കുന്നു.


ക്ലിന്റൺ തുടരുന്നു, "കഴിഞ്ഞ സ്റ്റോക്ക് മാർക്കറ്റ് തകർന്ന ശേഷം അനേകായിരം ജനങ്ങൾക്ക് അവരുടെ ശമ്പള വർദ്ധന ലഭിച്ചിട്ടില്ല. അസമത്വം എവിടെയും. അമേരിക്കയിലും വിദേശത്തും ഭീഷണികളുണ്ട്. ഈ വെല്ലുവിളികളെ നേരിടാൻ നമ്മുടെ ശക്തിയേയും വിലയിരുത്തണം. ലോകത്തു മറ്റുള്ള എല്ലാ രാജ്യങ്ങളെക്കാളും പരിവർത്തനാത്മകമായ ഒരു ജനത നമുക്കുണ്ട്. നമ്മുടെ ശക്തിയെപ്പറ്റി ഒന്ന് അവലോകനം ചെയ്യൂ. നമ്മുടെ യുവാക്കൾ മറ്റെല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലുള്ള ജനതയെക്കാൾ സഹനശക്തിയും ഔദാര്യമതികളുമാണ്. ലോകത്തു ഏതു ശക്തിയേക്കാളും നമ്മുടെ മിലിറ്ററി മെച്ചമാണ്. ക്രിയാത്മകമായ ഒരു വ്യവസായ സമൂഹവും നമുക്കുണ്ട്. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലും, സമത്വത്തിലും നീതിയിലും ഈ രാജ്യം നിലകൊള്ളുന്നു. ഈ വാക്കുകൾക്ക് നിർവചനം അമേരിക്കായെന്ന പുണ്യ ഭൂമിക്കു മാത്രമുള്ളതാണ്. അവസരങ്ങൾ തേടി വരുന്നവരെ സ്വപ്നഭൂമിയായ ഈ രാജ്യം  സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു. ഇതൊന്നും നമ്മുടെ നാടിനെ സംബന്ധിച്ച് ആലങ്കാരിക വാക്കുകളല്ല. വിശിഷ്ട പദങ്ങൾകൊണ്ടു നാടിനെ അലംകൃതമാക്കാൻ സാധിക്കുന്നതിൽ നാം അഭിമാന പുളകിതരാകണം. നമ്മുടെ രാജ്യം ശക്തിയില്ലാത്ത ദുർബല രാഷ്ട്രമെന്ന് ഞാൻ ആരെയും പറയാൻ അനുവദിക്കില്ല. നമ്മൾ ശക്തിയില്ലാത്തവരല്ല. നമുക്കുള്ളത് ഇല്ലെന്നു പറയാൻ അനുവദിക്കില്ല. ഞാൻ മാത്രം, എനിക്കു മാത്രം പ്രശ്നങ്ങൾ തീർക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന് നമ്മിൽ ആരും പറയില്ല. എന്നാൽ 'ഞാൻ' മാത്രമെന്ന മിഥ്യാബോധം ഡൊണാൾഡ് ട്രമ്പിന്റെ വാക്കുകളിൽ മുഴങ്ങി കേൾക്കുന്നു.   എനിക്കു  മാത്രം പ്രശ്നങ്ങൾ തീർക്കാൻ കഴിയൂവെന്നു പറയുന്നവരുടെ വാക്കുകൾക്ക് വില കൽപ്പിക്കരുത്."


ഹിലാരി ക്ലിന്റന്റെ വികാരോജ്വലമായ പ്രസംഗത്തിൽ സദസ് നിറയെ ആഹ്ലാദോന്മാദത്തോടെ കയ്യടികളുണ്ടായിരുന്നു. രാജ്യത്തിന്റെ പട്ടാളം തീവ്രവാദത്തിനെതിരെ എന്നും ജാഗരൂകരായിരുന്നുവെന്നും ട്രമ്പിൻറെ വാക്കുകളെ നിഷേധിച്ചുകൊണ്ട് അവർ പറഞ്ഞു. 'പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഫയർ ഫൈറ്റേഴ്സും എന്നും അപകട മേഖലയിൽ. ഡോക്ടേഴ്‌സും നേഴ്‌സസും സേവനങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നു. അക്രമങ്ങൾകൊണ്ട് മക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ട അമ്മമാരും കുട്ടികളുടെ സുരക്ഷിതത്വം നോക്കേണ്ട അമ്മമാരും ഈ രാജ്യത്തുണ്ട്. 'എനിയ്ക്കു മാത്രം' ഈ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന അഹന്തയുടെ ഭാഷ അമേരിക്കക്കാരൻ പറയില്ല. നമ്മൾ പറയുന്നു, പ്രശ്നങ്ങൾ നമുക്കൊന്നിച്ചു പരിഹരിക്കാമെന്ന്." ഓർമ്മിക്കുക, ഈ രാഷ്ട്രം പടുത്തുയർത്തിയ പിതാക്കന്മാർ ഒരു വിപ്ലവത്തിൽക്കൂടി ഭരണഘടന എഴുതിയുണ്ടാക്കി. ആ ഭരണഘടനയിൽ ഒരാളിൽ മാത്രം അധികാരം നിഷിപ്തമെന്നു ഒരു സ്ഥലത്തും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഒരാളിൽ മാത്രം അധികാരം അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അമേരിക്കയിൽ ഒരു ഭരണകൂടം ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ഇരുനൂറ്റിയമ്പതു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷവും പരസ്പരം ബന്ധങ്ങൾ കലർത്തിക്കൊണ്ടുള്ള അതേ വിശ്വാസം തന്നെ നാം പുലർത്തുന്നുവെന്നും ഹിലാരി സമ്മേളന നഗരത്തിൽ വന്ന ഡെലിഗേറ്റുകളെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.


പ്രസംഗ മദ്ധ്യേ ഹിലാരിയെഴുതിയ ഒരു പുസ്തകത്തെപ്പറ്റിയും അവർ സൂചന നൽകിയിരുന്നു. ഇരുപതു വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ്  'ഇറ്റ് ടേക്സ് എ വില്ലേജ്' (It takes a village) എന്ന ഒരു പുസ്തകം ഹിലാരി എഴുതിയിരുന്നു. 'ഇതെന്താണ്, നിങ്ങൾ ഈ പുസ്തകം കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതന്തെന്നും പലരും അന്ന് അവരോടു ചോദിച്ചിരുന്നു. ഹിലാരി ആ പുസ്തകത്തിൽ എഴുതിയിരുന്നത്, 'ഒരാൾക്ക് ഒരു കുടുംബത്തെയോ സ്വന്തം ബിസിനസോ ഒറ്റയ്ക്ക് നയിക്കാൻ സാധിക്കില്ല, ഒരു സമൂഹത്തെ നന്നാക്കാൻ സാധിക്കില്ല, ഒരു രാജ്യം മുഴുവനായും ഒറ്റയ്ക്ക് ഉയർത്താൻ സാധിക്കില്ല. അമേരിക്കയ്ക്ക് ഓരോരുത്തരുടെയും ഊർജവും കഴിവുകളും പ്രതീക്ഷകളും ആവശ്യമാണ്. ' തന്റെ മനസാക്ഷിയുടെ അടിത്തട്ടിൽനിന്നു അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കുന്നുവെന്നും ഹിലാരി പറഞ്ഞു.


ഭീകരരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളോ ഭീകരർ അധിവസിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളിൽനിന്നോ വരുന്ന കുടിയേറ്റക്കാർക്ക് അമേരിക്കാ വിസാ കൊടുക്കുകയില്ലെന്നും ട്രമ്പിന്റെ അജണ്ടയിലുണ്ട്. അങ്ങനെയുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽനിന്നുമെത്തുന്ന കുടിയേറ്റ വിസ റദ്ദു ചെയ്യുമെന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു. അതേ സമയം ഹിലാരി ക്ലിന്റൺ കൂടുതൽ കുടിയേറ്റക്കാരെ അമേരിക്കൻ മണ്ണിൽ അധിവസിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഒബാമ ഭരണ കൂടത്തിലെ ഈ രാജ്യത്തേയ്ക്ക് പ്രവഹിക്കുന്ന നിയന്ത്രണമില്ലാതെയുള്ള കുടിയേറ്റക്കാർക്കുപരിയാണ് അവരുടെ തീരുമാനവും. ഈ രാജ്യത്തിലേക്ക് വരുന്ന കുടിയേറ്റക്കാർക്ക് ഒരു സ്‌ക്രീനിംഗ് പദ്ധതികളും ഹിലാരി ആവിഷ്‌ക്കരിച്ചിട്ടില്ല. വരുന്ന കുടിയേറ്റക്കാർ ആരെന്നോ എവിടെനിന്നു വരുന്നുവെന്നോ ഒരു അന്വേഷണവും നടത്താറില്ല.  രാജ്യത്തിന്റെ മൂല്യങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുവാൻ സാധിക്കുന്നവരെയും നമ്മുടെ ജനങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നവരെയും മാത്രമേ കുടിയേറാൻ സമ്മതിക്കുകയുള്ളൂവെന്നും ട്രമ്പിന്റെ കൺവെൻഷണൽ പ്രസംഗത്തിൽ ശ്രവിക്കാം. .


ഈ രാജ്യത്തിലേക്ക് ഭീകര മൗലിക വാദികളായ മുസ്ലിമുകൾ പാടില്ലായെന്ന നിലപാടാണ് ട്രമ്പ്  സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. കുടിയേറ്റക്കാർ നല്ല സ്വഭാവമുള്ളവരുമായിരിക്കണം. മത വൈകാരികത ജ്വലിപ്പിക്കുന്ന ഇത്തരം പ്രസ്താവനകൾ വിളിച്ചു പറയുന്നതിൽ ട്രമ്പിനു യാതൊരു മടിയുമില്ല. മെക്സിക്കോയുടെ അതിരുകളിൽ ഒരു മതിൽ പണിതുകൊണ്ട് നിയമരഹിതമായ കുടിയേറ്റങ്ങൾ അതുവഴി നിരോധിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുന്നു. ഇത്തരം സ്വപ്ന പദ്ധതികൾ ഒന്നുകിൽ ട്രമ്പ് അമേരിക്കൻ ജനതയോട് കള്ളം പറയുന്നതായിരിക്കാം. അല്ലെകിൽ പ്രമുഖ മീഡിയാകളെ കബളിപ്പിക്കുകയായിരിക്കാം.


ഹിലാരിയുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ വിസാ കാലാവധി കഴിഞ്ഞ അമേരിക്കയിലെ മില്യൻ കണക്കിനു അനധികൃത കുടിയേറ്റക്കാരെ നിയമം പരിരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് സംരക്ഷണം നൽകുമെന്നാണ്. അവരെ ആദരിക്കുകയും രാജ്യത്തു അവസരങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്യും. അവരെ രാജ്യത്തുനിന്നു പുറത്താക്കാതിരിക്കാനുള്ള നിയമ നിർമ്മാണം നടത്തുമെന്നും ഹിലാരി വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. നമ്മുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ മാനിച്ചുകൊണ്ട് തൊഴിൽ ചെയ്തു ജീവിക്കുന്നവർക്കെതിരെ ഒരു ഉടമ്പടിയും ഒപ്പു വെക്കുകയില്ലെന്നും ഹിലാരി പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഇതൊരു മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ പ്രശ്നമായും അവർ കാണുന്നു.

ശ്രേയ ജയ ദീപ്: കൊച്ചു വാനമ്പാടി

By ജോസഫ് പടന്നമാക്കൽ 

കലയുടെ കേന്ദ്രമായ കോഴിക്കോടു നഗരത്തിൽനിന്നും ഉദിച്ചുയർന്ന അനുഗ്രഹീതയായ ശ്രേയകുട്ടിയെന്ന കൊച്ചു കലാകാരി പാട്ടിന്റെ ലോകത്തിലെ ഇതിഹാസമായി മാറിയ വാനമ്പാടിയാണ്. അവൾ ആലപിക്കുന്ന മനോഹരമായ ഗാനങ്ങൾ ആരുടെയും മനസിനെ പിടിച്ചുകുലുക്കും. പ്രായത്തിൽ കവിഞ്ഞ ഭാവുകങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഗാനങ്ങൾ കൊണ്ടും ഹൃദയ നൈർമല്യം കര കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന പുഞ്ചിരികൊണ്ടും അവൾ മുതിർന്നവരുടെയും കുട്ടികളുടെയും പ്രിയങ്കരിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അവൾ പാടിയ ഗാനങ്ങൾ ഒന്നു ശ്രവിച്ചാലും, "ഓരോ നിമിഷവും ദൈവമേ നിൻ സ്തുതി പാടീടും, ഞാൻ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ദൈവമേ നിൻ നാമം വാഴ്ത്തീടും. നിൻ സ്നേഹ മാധുര്യം ആസ്വദിച്ചങ്ങനെ ഭൂമിയിൽ മാലാഖയായി പാറി പറക്കും. വാനിലെ ദൂതുമായി പാടി നടന്നീടും..." ശ്രേയകുട്ടി ഇങ്ങനെ പാടുമ്പോൾ താളങ്ങൾകൊണ്ട് ആസ്വാദകർ കൈകൾ കൊട്ടികൊണ്ടിരിക്കും. അവളുടെ പാട്ടുകൾ ദിനം പ്രതി ലക്ഷക്കണക്കിനാളുകളാണ് ആസ്വദിക്കുന്നത്. സിനിമാ ലോകം മുഴുവനും അവളിലെ ഗായികയെ തേടി വരുന്നു. കണ്ണുകൾ മേൽപ്പോട്ടും കീഴുമായും ഇമകൾ വെട്ടിയടച്ചും താളം പിടിച്ചും പാടുന്ന ഈ കൊച്ചുഗായികയുടെ പാട്ടൊന്നു കേട്ടാൽ ആരുടെയും മനസ് ചഞ്ചലമായി പോവും. 

'ശ്രേയ ജയദീപ്‌' എന്ന പത്തു വയസുകാരി ഈ പതിറ്റാണ്ടിലെ സംഗീത ആലാപ ലോകത്തിൽ കൊടുങ്കാറ്റു വിതച്ച മഹാത്ഭുതമാണ്. ഇവൾ അഖിലേന്ത്യാ തലത്തിൽ തന്നെ  ഇന്നറിയപ്പെടുന്നവരിൽ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ പാട്ടുകാരിയും. 2013-ൽ അവൾക്ക് എട്ടു വയസു പ്രായമുള്ളപ്പോൾ ജൂണിയർ പാട്ടുകാരിൽ ഏറ്റവും നല്ല പാട്ടുകാരിയായി സൂര്യ ടീവിയുടെ കിരീടമണിഞ്ഞിരുന്നു. ഇന്നവൾ സംഗീതത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഏവരുടെയും ഹൃദയ താളങ്ങളായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. ശ്രേയ കുട്ടി പാടുമ്പോൾ അതിനൊപ്പിച്ച അവളുടെ കൈകൾ കൊണ്ടുള്ള താളങ്ങൾ ശ്രോതാക്കളുടെ മനസുകളിൽ ഈണം വെച്ച പാട്ടുകളുടെ മുദ്രകളായി പതിയുകയും ചെയ്യും. അവരും ഒപ്പം താളം പിടിക്കുന്നു. ഉയരങ്ങളുടെ കൊടുമുടികൾ കീഴടക്കാൻ ആ കുട്ടിയിൽ എല്ലാവിധ കഴിവുകളും നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നു വീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സംഗീത സാമ്രാട്ടുകളായ ജഡ്ജിമാർ ഒന്നടങ്കം വിലയിരുത്തുന്നുമുണ്ട്. 

കോഴിക്കോടുള്ള ഒരു ഹൈന്ദവ കുടുംബത്തിൽ ജയദീപിന്റെയും പ്രസീതായുടെയും മകളായി 2005-ൽ 'ശ്രേയ കുട്ടി' ജനിച്ചു. അവളിപ്പോൾ കോഴിക്കോട് ദേവഗിരിയിൽ, മെഡിക്കൽ കോളേജിനു സമീപമുള്ള സി.എം.ഐ ക്കാരുടെ സ്‌കൂളിൽ അഞ്ചാം ക്ലാസ് വിദ്യാർത്ഥിനിയാണ്. അവൾക്ക് 'സൗരവ'യെന്ന ഒരു കുഞ്ഞാങ്ങളയുമുണ്ട്. മലയാളം ഫിലിം വ്യവസായത്തിൽ ഈ കൊച്ചുകുട്ടിയുടെ പാട്ടുകൾ പ്രേഷകരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഇതിനോടകം സ്ഥാനംപിടിച്ചു കഴിഞ്ഞു. അമ്പതിൽപ്പരം ഭക്തിഗാനങ്ങളും സിനിമാ ഗാനങ്ങളുമായി അവൾ ഇന്ത്യ മുഴുവൻ പ്രശസ്‌തയായിരിക്കുന്നു.

കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോൾ മുതൽ അവളുടെ പാട്ടിന്റെ പാടവം മാതാപിതാക്കൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ ഏകയായിരിക്കുന്ന വേളയിൽ ആകാശത്തിലേക്ക് കണ്ണുകളുയർത്തിക്കൊണ്ട് ഈണം വെച്ചു തനിയെ പാടുമായിരുന്നു. അവളുടെ കലാചാതുര്യത്തെ അച്ഛൻ ജയ ദീപ് അവൾ കാണാതെ ഒളിഞ്ഞിരുന്നു ശ്രവിക്കുമായിരുന്നു. അവളിലെ സംഗീത കലയെ മനസിലാക്കി ഭാവഗാനങ്ങളായ കവിതകളുടെയും കീർത്തന കവിതകളുടെയും പുസ്തകങ്ങൾ  അവൾക്കു പഠിക്കാനായും പാട്ടു പാടാനായും അച്ഛൻ വാങ്ങിച്ചുകൊണ്ടു വരുമായിരുന്നു. സ്‌കൂളിൽ പാട്ടുകാരിയായി അറിയപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പേതന്നെ അവൾ ആ ബുക്കുകളുടെ സഹായത്തോടെ പാട്ടുകൾ ഹൃദ്യസ്ഥമാക്കുകയും നല്ലൊരു പാട്ടുകാരിയായി മാറുകയും ചെയ്തിരുന്നു. മാതാപിതാക്കൾക്ക് കുട്ടിയെ പാട്ടു പഠിപ്പിക്കാനായി സ്‌കൂളിൽ നിന്നും പ്രോത്സാഹനവും ലഭിച്ചിരുന്നു. സ്‌കൂൾ പ്രോഗ്രാമുകളിൽ പങ്കു ചേർന്നും പാടിക്കൊണ്ടും ശ്രേയ കുട്ടി അദ്ധ്യാപകരിൽനിന്നും സഹപാഠികളിൽനിന്നും ഒരുപോലെ കയ്യടികൾ നേടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. 

രണ്ടു വയസുമുതൽ ടീ.വിയിലും റേഡിയോയിലും വരുന്ന പാട്ടുകളുടെ ഈരടികൾ തെറ്റാതെ അതേപടി ആവർത്തിച്ചു പാടുമായിരുന്നു. നാലു വയസുമുതൽ ക്ലാസ്സിക്കൽ സംഗീതം പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി. സൂര്യയുടെ അഭിമാനമായ പാട്ടുകാരിയെന്ന നിലയിൽ, സൂര്യ റിയാലിറ്റി ഷോയിൽ കൂടി വളർന്നു വന്ന അവളെ 'സൂര്യാ സിംഗറെ'ന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. എട്ടാം വയസിൽ സൂര്യയുടെ കുട്ടികൾക്കായുള്ള റിയാലിറ്റി ഷോയുടെ 'സിംഗർ കിരീടം' അണിഞ്ഞു. അന്നവൾ മത്സരത്തിൽ ഏറ്റവും ചെറിയ കുട്ടിയായിരുന്നു. സൂര്യാടീവിയിൽനിന്നും പാട്ടിനുള്ള ഒന്നാം സമ്മാനം നേടി അത്ഭുതകരമായ വിജയം നേടിയശേഷം സിനിമയിലും പാടാനുള്ള അവസരങ്ങൾ വന്നു ചേർന്നു. 

അമ്മയുടെ മടിയിൽ കിടക്കുന്ന കാലം മുതൽ ശ്രേയ കുട്ടി പാട്ടിൽ താൽപ്പര്യം കാണിച്ചിരുന്നു. അവൾ  ബോറടിച്ചിരിക്കുന്ന സമയങ്ങളിലെല്ലാം പാട്ടിന്റെ ലോകത്തു  പാടി നടക്കുമായിരുന്നു.  പാടാനുള്ള കഴിവുകൾ കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോൾ മുതൽ പഠിക്കുന്ന സ്‌കൂളിലും പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു.
ശ്രേയ കുട്ടിയുടെ ഗുരു പാട്ടുകൾ പഠിപ്പിക്കുന്ന 'താമരക്കാട് കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരി'പ്പാടാണ്.  പ്രഗത്ഭനായ ഗുരുവിന്റെ കഴിവുകളും ശ്രേയ കുട്ടിയിൽ നേട്ടങ്ങളുണ്ടാക്കിയിരുന്നു. 2013-ൽ അവൾ ആല്ബങ്ങൾക്കും സിനിമയ്ക്കുമായി പാടി തുടങ്ങി. നിരവധി ആല്ബങ്ങളിൽകൂടി ഈ കൊച്ചു വാനമ്പാടി ഇന്ന് ലോകശ്രദ്ധയെ ആകർഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സംഗീതലോകത്തിൽ കിരീടങ്ങളണിഞ്ഞ പ്രമുഖരായവരുമൊത്ത് അവളിന്നു ആൽബങ്ങളിലുണ്ട്. കൂടുതലും ക്രിസ്തീയ ഭക്തിഗാനങ്ങളാണ് പാടിയിട്ടുള്ളത്. 'ഗോഡ്' എന്ന സിനിമയിൽ 'മാനത്തെ ഈശോയെ' എന്ന പാട്ട് ജയചന്ദ്രനുമൊപ്പം പാടി. അയപ്പതിന്തകത്തോം, ശ്രീശബരീശനെ, ശിവരാത്രി മുതലായ ഹിന്ദു ഗാനങ്ങളും ശ്രേയ കുട്ടി പാടിയിട്ടുണ്ട്. ക്രാന്തിയെന്ന ചിത്രത്തിനുവേണ്ടിയും വേണുഗോപാലനും ജയചന്ദ്രനുമൊപ്പവും പാടി. പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണ വിഷയത്തെ ആധാരമാക്കി സുഗതകുമാരി രചിച്ച ഗാനമായ 'ഒരു തൈ നടാം നമുക്ക് അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടി.. ഒരു തൈ നടാം നമുക്ക് കൊച്ചുമക്കള്‍ക്ക് വേണ്ടി…' എന്ന വരികളാണ് ശ്രേയ കുട്ടി വേണുഗോപാലിനൊപ്പം പാടിയത്.

ടെലിവിഷൻ പരിപാടികളിൽ കാണപ്പെടുന്ന റീയാലിറ്റി ഷോകളിൽ ഒരു ചാനലിലും ശ്രേയ കുട്ടി പങ്കു ചേരാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. പാട്ടിലുള്ള അവളുടെ അഭിരുചി മനസിലാക്കി മാതാപിതാക്കൾ അവളെ എല്ലാ വിധത്തിലും സഹായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കെ സ്‌കൂൾ അധികൃതരും മാതാപിതാക്കളും കോഴിക്കോടുള്ള ഒരു ഹോട്ടലിൽ 'സൂര്യാ ടീവി' കുട്ടികൾക്കായി മത്സാരാർത്ഥികളെ അന്വേഷിക്കുന്നതായി അറിഞ്ഞു. സംഗീതത്തിൽ അഭിരുചിയുള്ള ആറു വയസുമുതൽ പതിമൂന്നു വയസ്സുവരെയുള്ള കുട്ടികൾക്കുവേണ്ടി റിയാലിറ്റി ഷോയിൽ പങ്കെടുക്കാനായി ടെസ്റ്റുകൾ നടത്തിയിരുന്നു. 'സൂര്യാ ജൂണിയർ സിംഗർ' എന്നായിരുന്നു പരിപാടിയുടെ പേര്. കുട്ടിയുടെ പാട്ടിലുള്ള അഭിരുചി മനസിലാക്കിയ മാതാപിതാക്കൾ അവളുടെ ഫോട്ടോയും മറ്റു വിവരങ്ങളും സൂര്യാ ടീവി ഓഡിഷന് അയച്ചു കൊടുത്തു. ഒരു ഡിസ്ക്ക് നിറയെ 'ശ്രേയ കുട്ടി' പാടിയ പാട്ടുകളുമുണ്ടായിരുന്നു. അവളെ ഓഡിഷൻ ടെസ്റ്റിനും ഇന്റർവ്യൂവിനും താമസിയാതെ വിളിക്കുകയുമുണ്ടായി. മാതാപിതാക്കളുമൊത്താണ് ആദ്യദിവസം ഓഡിഷന് പോയത്. എല്ലാവരും പ്രതീക്ഷിച്ചപോലെ ഓഡിഷൻ ടെസ്റ്റ് ഭംഗിയായി ശ്രേയ കുട്ടി അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. വിജയിയായി പുറത്തു വരുകയും ടെസ്റ്റു നടത്തിയ ജഡ്ജിമാരുടെ അഭിനന്ദനങ്ങൾ നേടുകയുമുണ്ടായി. അന്ന് വൈകുന്നേരം തന്നെ ഓഡിഷൻടെസ്റ്റിൽ വിജയികളായവരുടെ പേര് പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. ഇരുപതു കുട്ടികളിൽ തങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുമാലാഖയെ തിരഞ്ഞെടുത്തതിൽ മാതാപിതാക്കൾ അത്യന്ത സന്തോഷത്തിലുമായിരുന്നു.

സൂര്യാ ജൂണിയർ സിംഗറായി തിരഞ്ഞെടുത്ത ശേഷം ആദ്യത്തെ റിയാലിറ്റിഷോയിൽ ശ്രേയ കുട്ടി അവളുടെ മാതാപിതാക്കളും കൂട്ടുകാരുമായി സ്റ്റുഡിയോയിൽ വന്നെത്തി. സ്വയവേ വാചാലയായ അവൾ ആദ്യദിവസം തന്നെ മറ്റു റിയാലിറ്റി പാട്ടുകാരും അതിലെ പ്രവർത്തകരും ജഡ്‌ജിമാരുമായി സൗഹാർദത്തിലായിരുന്നു. പാട്ടുകാരായി മത്സര രംഗത്തെത്തുന്ന കുട്ടികൾക്കായി ജഡ്ജിമാർ ചില ഉപദേശങ്ങളും നൽകിയിരുന്നു. പാട്ടിന്റെ നാനാവശങ്ങളെപ്പറ്റിയും കുട്ടികളോടായി സംസാരിച്ചിരുന്നു. സൂര്യാ റിയാലിറ്റി ഷോയുടെ ആരംഭം മുതൽ ശ്രേയ കുട്ടി ഭംഗിയായി പാട്ടുകൾ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എല്ലാ ഷോകളും ഒരുപോലെ അവൾ മികച്ച പ്രകടനങ്ങൾ ശ്രോതാക്കൾക്കായി കാഴ്ച വെച്ചിരുന്നുവെന്നു ജഡ്ജിമാർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിരുന്നു. ജഡ്ജിമാർ പറയുന്ന നിർദേശങ്ങളും അഭിപ്രായങ്ങളും ശ്രദ്ധയോടെ സ്വീകരിച്ച് തെറ്റുകുറ്റങ്ങൾ അവൾ പരിഹരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ ഓരോ പാട്ടുകളിലും റിയാലിറ്റി ഷോകളിലെ സ്റ്റേജുകളിൽ പാടുന്ന പാട്ടിലുമുള്ള പുരോഗതികളിലും ജഡ്ജിമാർ അതീവ സന്തുഷ്ടരായിരുന്നു. തുടർച്ചയായ മത്സരങ്ങളിൽ അവൾ ഏറ്റവും നല്ല പാട്ടുകാരിൽ അഞ്ചുപേരിൽ ഒരാളായിരുന്നു. സൂര്യയുടെ റീയാലിറ്റി ഷോകളിലെ ഒരു ഷോകളിലും അവളൊരിക്കലും ഡേഞ്ചർസോണിൽ വന്നിട്ടില്ല. അവസാനത്തേതിനു തൊട്ടുമുമ്പുള്ള   ഉപാന്ത്യ റിയാലിറ്റിഷോയിൽ ശ്രേയകുട്ടി ഉൾപ്പടെ എട്ടു മത്സാരാർത്ഥികളെ മാത്രം തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു.      


റീയാലിറ്റി ഷോകളിലെ മറ്റു മത്സരാർത്ഥികളെപ്പോലെ ശ്രേയ കുട്ടിയുടെ മുഖത്തും പാടുന്നതിനു മുമ്പും പാടുന്ന സമയത്തും മാനസിക പിരിമുറക്കങ്ങൾ ദൃശ്യമായിരുന്നു. എങ്കിലും മറ്റെല്ലാവരേക്കാളും മുമ്പേ അവൾക്ക് ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്താൻ സാധിച്ചു. അവളിലെ മാനസിക സമ്മർദങ്ങളിൽ അയവു വരുന്നത് ജഡ്ജിമാരുടെ ഉപദേശങ്ങൾ ശ്രവിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു. പിന്നീട് അതേ തെറ്റുകൾ ആവർത്തിക്കാതിരിക്കാനും കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മത്സരത്തിന്റെ അന്ത്യഘട്ടംവരെ അവളെ പാട്ടു പഠിപ്പിക്കുന്ന 'ഗുരു' അവളുടെ പാട്ടുകൾ പുരോഗമിക്കാൻ വേണ്ടവിധം സഹായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പാട്ടിനെപ്പറ്റിയും നല്ല ഗാനങ്ങൾ കാഴ്ച്ച വെയ്ക്കാനും ഗുരു ക്ളാസുകളും എടുക്കുമായിരുന്നു. ഗുരു അവൾക്കുവേണ്ടി പാട്ടു പാടുകയും ജഡ്‌ജിമാർ ചൂണ്ടികാണിച്ച തെറ്റുകൾ പരിഹരിക്കാൻ പരിശീലനവും നല്കുമായിരുന്നു. അവൾക്കു ലഭിക്കുന്ന നീണ്ട പരിശീലനങ്ങൾമൂലം  ജഡ്ജിമാരിൽനിന്നു നല്ല മാർക്കുകൾ നേടാനും കാരണമായി. അവസാനത്തെ ഷോയ്ക്ക് മുമ്പുള്ള പരിപാടിയിൽ നല്ല കാഴ്ച വെച്ച ശ്രേയ കുട്ടിയ്‌ക്ക്‌ ഏറ്റവും ഉയർന്ന പോയിന്റ് ലഭിച്ചു. മറ്റു മത്സരാർത്ഥികളെ പിന്തള്ളി വിജയത്തിലേക്ക് കുതിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ഗ്രാന്റ് ഫയ്‌നാലയിൽ വന്നെത്തി. മറ്റു അഞ്ചുപേരും കൂടി അവളോടൊത്തു ഗ്രാൻഡ് ഫയ്‌നാലയിൽ (grand finale) സ്റ്റേജിലുണ്ടായിരുന്നു. 

ശ്രേയ കുട്ടി ഗ്രാൻഡ് ഫൈനാലെ മത്സരത്തിനെത്തിയപ്പോൾ   സംഗീതാവിഷ്‌ക്കരണത്തിനായി നല്ല പ്രകടനങ്ങൾ കാഴ്ചവെക്കാൻ കഠിനമായി പരിശ്രമിക്കേണ്ടി വന്നു. ഒരു തെറ്റും കൂടാതെ പാടിയെങ്കിൽ മാത്രമേ ഫയിനാലെയിൽ വിജയിയാകൂവെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു. മത്സരാർത്ഥികൾ എല്ലാവരും ഓരോ വിധത്തിൽ പ്രഗത്ഭരായ കുട്ടികളുമായിരുന്നു. വലിയൊരു  ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ  മുമ്പിൽ അവളൊരിക്കലും പാട്ടു പാടിയിട്ടുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. സെമി ഫൈനലിലും ഗ്രാൻഡ് ഫൈനലിലും പാട്ടുകൾ അങ്ങേയറ്റം ഭംഗിയാക്കാൻ അവൾ കഠിനമായി ശ്രമിച്ചു. ജൂറികൾ പറയുന്ന നിർദേശങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. സ്റ്റേജ് ഭയം ഇല്ലാതാക്കാൻ ജൂറികൾ പ്രത്യേക  കൗൺസിലിംഗും നൽകിയിരുന്നു. പ്രേക്ഷകരുടെ മുമ്പിൽ ഒരോ മത്സരാർത്ഥിക്കും അതുമൂലം നല്ല പാട്ടുകൾ അവതരിപ്പിക്കാനും സാധിച്ചു.

ശ്രേയ കുട്ടി നല്ലവണ്ണം പാട്ടുകൾ പഠിച്ചു പാടാൻ തയ്യാറായി സംഗീത പ്രകടനങ്ങളിൽ വന്നതിനാൽ മറ്റെല്ലാ മത്സരാർത്ഥികളെക്കാൾ നല്ല മാർക്കുകൾ നേടുവാൻ സാധിച്ചു. അതുകൊണ്ട് സ്ഥിരം ജഡ്‌ജികളിൽ നിന്നും ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട ജഡ്ജിമാരിൽ നിന്നും നല്ല  അഭിപ്രായങ്ങളും അഭിനന്ദനങ്ങളും  ലഭിച്ചു. അവൾ സംഗീതം ആലപിച്ചു കഴിയുമ്പോഴെല്ലാം സദസിൽനിന്നും നീണ്ട കയ്യടികളാണ് ലഭിച്ചിരുന്നത്.  മറ്റുള്ളവരും പാടുന്നത് എങ്ങനെയെന്നു ശ്രദ്ധാപൂർവം  വീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എല്ലാ മത്സരാർത്ഥികളും പാടുന്നത് കേട്ടശേഷം ശ്രേയ കുട്ടിയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും സമ്മാനം കിട്ടുമെന്ന് പ്രതീക്ഷകളുമുണ്ടായി. ഫലം പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോൾ ശ്രേയ കുട്ടിയ്ക്കായിരുന്നു ഒന്നാം സമ്മാനം. അത് അവളൊരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. സന്തോഷംകൊണ്ടു മതി മറന്ന അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അന്നു ആനന്ദാശ്രുകൊണ്ട്   കണ്ണുനീരു നിറഞ്ഞിരുന്നു. റിയാലിറ്റി ഷോയുടെ ഒന്നാം സമ്മാനമായ പത്തുലക്ഷം രൂപാ നേടുവാനും അവൾക്കു സാധിച്ചു. കൂടാതെ സിനിമയിൽ പാടാനുള്ള അവസരങ്ങൾ ലഭിക്കുകയുമുണ്ടായി.

സൂര്യാ റിയാലിറ്റി ഷോയിലെ വിജയിയായ ശ്രേയ കുട്ടിയ്ക്ക് 'വീപ്പിങ്ങ് ബോയി'യെന്ന മോളിവുഡ് സിനിമയിൽ പാട്ടു പാടാൻ അവസരം കിട്ടി. അതിൽ അവൾക്ക് രണ്ടു പാട്ടുകളുണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യത്തെ പാട്ടു 'ചെമ ചെമ ചെമനൊരു ' എന്നതും രണ്ടാമത്തെ പാടിയ പാട്ടു താരാട്ടു പാട്ടുമായിരുന്നു. ഈ ഗാനങ്ങൾ സിനിമയിലെ 'ഹിറ്റ്‌' ഗാനങ്ങളായി ആസ്വാദകർ സ്വീകരിച്ചു.
യാദൃച്ഛികമായിട്ടായിരുന്നു സിനിമായിൽ പാടാനവസരം ലഭിച്ചതെന്ന് അവൾ പറയുന്നു. പുതിയതായി സിനിമായിൽ അരങ്ങേറിയ 'ഫെലിക്സ് ജോസഫ്' ആയിരുന്നു ഫിലിം ഡയറക്ട് ചെയ്തത്. സിനിമയിൽ ആദ്യമായി രംഗപ്രവേശനം ചെയ്ത ഫെലിക്സ് നഷ്ടം വരുമെന്നുള്ള സന്ദേഹത്തോടെയായിരുന്നു ശ്രേയ കുട്ടിയ്ക്ക് സിനിമയിൽ പാടാനുള്ള അവസരം കൊടുത്തത്. സിനിമയിൽ അഭിനയിച്ചു പരിചയമുള്ള സിനിമാ ആചാര്യന്മാരുടെയും കൊമേഡിയൻമാരുടെയും പ്രസിദ്ധ നടന്മാരുടെയും സഹായം ഈ സിനിമയുടെ വിജയത്തിനായി ലഭിച്ചിരുന്നു. സിനിമയിൽ ശ്രേയ കുട്ടി മനോഹരമായി പാടുകയും ആയിരക്കണക്കിനു ആരാധകർ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. അന്നുമുതൽ ശ്രേയ കുട്ടിയുടെ പേര് നാടെങ്ങും പ്രസിദ്ധിയായി. സോഷ്യൽ മീഡിയാകളിൽ അവളുടെ പാട്ടുകൾ വൈറലാവുകയും ചെയ്തു. വമ്പിച്ച ആരാധകരാണ് പിന്നീട് അവൾക്ക് ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. അവളുടെ കുഞ്ഞുപ്രായത്തിൽ തന്നെ മുതിർന്ന ഗായകരെപ്പോലെ പാടാൻ സാധിക്കുന്നുവെന്നതും ഒരു അത്ഭുതം പോലെയാണ്.

അവളൊരു മികച്ച ഗായികയായി, പാട്ടിന്റെ റാണിയായി ഇന്ന് സംഗീതലോകം കീഴടക്കി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വൻകിട വാഗ്ദാനങ്ങളുമായി അനേക മ്യൂസിക്ക് ഡിറക്റ്റർമാർ  അവളെ തേടി സിനിമയിൽ പാട്ടു പാടിക്കാൻ  കാത്തു നിൽക്കുന്നു. മോളിവുഡ് ഫിലിമുകളിൽ തുടർച്ചയായി ശ്രേയയുടെ പാട്ടുകൾ റെക്കോർഡ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. 'അമയ ഒരു ബാവുൽ പെൺകുട്ടി (Amaya oru Bavool penkutty) അമർ അക്ബർ അന്തോണി(Amar Akbar Anthony)  എന്നീ ഈണം വെച്ച അവളുടെ പാട്ടുകൾ പ്രസിദ്ധങ്ങളാണ്. മലയാളികളുടെ ഓമനയായ ശ്രേയ കുട്ടി പാടിയ 'അലൈക്കുതിക്കിത്'… എന്നു തുടങ്ങുന്ന തമിഴ് ഗാനവും യുട്യൂബില്‍ ഹിറ്റാകുന്നു. തമിഴ് പ്രേക്ഷകരെയും ആവേശംകൊള്ളിക്കുന്നു. അവൾ വളരെ കുഞ്ഞായതുകൊണ്ട് പാടേണ്ട പാട്ടുകൾ മാതാപിതാക്കളാണ് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. പാട്ടിനോടൊപ്പം പഠനം തടസപ്പെടാതിരിക്കാനും അവർ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. സിനിമകളിലും ചാനലുകളിലും പാട്ടുകൾ പാടുന്നതിനായുള്ള കരാറുകൾ ചുരുക്കുന്നതു മൂലം അവളുടെ മനസിനെ സദാ ഉന്മേഷവതിയായി കാത്തു സൂക്ഷിക്കാനും സാധിക്കുന്നു. പഠിക്കാൻ കൂടുതൽ സമയം കണ്ടെത്താനും കഴിയുന്നു.

ശ്രേയ കുട്ടിയ്‌ക്ക് പാട്ടു പാടാനുള്ള അസാധാരണമായ കഴിവുകൾ എങ്ങനെ ലഭിച്ചുവെന്നതും വിസ്മയകരമാണ്. കുടുംബത്തിൽ എടുത്തു പറയത്തക്ക പ്രസിദ്ധരായ പാട്ടുകാർ ആരും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും ചിലരൊക്കെ തട്ടിയും മുട്ടിയും മൂളിയും പാടുന്നവരുണ്ട്. അവളുടെ വല്യമ്മ പുഷ്പ പാടും. വല്യമ്മയാണ് പാട്ടിനുള്ള പ്രചോദനങ്ങൾ നല്കിയിരുന്നതെന്നു ശ്രേയ കുട്ടി  പറയുന്നു. പാട്ടു പാടുന്നതിനായി അവളുടെ അമ്മയുടേയും അച്ഛന്റെയും സ്‌കൂളിലെ അദ്ധ്യാപകരുടെയും പൂർണ്ണമായ പിന്തുണയുണ്ടായിരുന്നു. ശ്രേയ കുട്ടി സ്‌കൂളിലും നാട്ടുകാരുടെയിടയിലും ഒരു താരമാണ്. അവളെ കാണാൻ, അവളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ പുഞ്ചിരി ദർശിക്കാൻ മിക്ക ദിവസങ്ങളും നാട്ടുകാർ തള്ളി കയറി അവൾക്കു ചുറ്റും കൂടും. ഏവരുടെയും കണ്ണിലുണ്ണിയാണവൾ. തനിയ്ക്ക് ആരാകാനാണ് ഇഷ്ടമെന്ന് ഈ കൊച്ചു ഗായികയോട് ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ അദ്ധ്യാപികയാകണമെന്നു പറയും. ശ്രേയ കുട്ടിയുടെ മുത്തച്ഛന്മാരുടെ സഹോദരർ പാടുന്നവരായിരുന്നു. പാട്ടു പഠിക്കുന്നതിൽ സ്‌കൂളിലെ പ്രിൻസിപ്പാളായിരുന്ന ഫാദർ  ജോണി കളത്തിങ്കലിനോടും കടപ്പാടുണ്ടെന്നു ഈ കുട്ടി പറയും. അവൾ ചിത്രങ്ങളും വരക്കും. അവധിക്കാലങ്ങളിൽ അവളുടെ കുഞ്ഞാങ്ങള സൗരവിയുമൊത്തു ബന്ധു വീടുകളിൽ സമയം ചെലവഴിക്കും.  ഇന്ന് പ്രസിദ്ധിയിലായിരിക്കുന്ന ശ്രേയ കുട്ടി സ്വന്തം വീട്ടിലായിരിക്കുമ്പോൾ സൂര്യാ ടീവിയൊഴികെ സംഗീതകച്ചേരിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റു ചാനലുകാരെ മുഖം കാണിക്കാറില്ല. മാതാപിതാക്കളുടെ താത്പര്യമനുസരിച്ചു മാത്രമേ അവളുടെ സംഗീത ലോകവുമായി ബന്ധപ്പെടുകയുള്ളൂ. 

ഈ കൊച്ചു വാനമ്പാടി ഗാനങ്ങൾ പാടുമ്പോൾ കേട്ടു നിൽക്കുന്നവരുടെയും മനസുകൾ താളങ്ങളൊപ്പം തുള്ളി ചാടിക്കൊണ്ടിരിക്കും. അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ പാടുന്നു. അവൾ ഗാനങ്ങൾ പാടുന്നതിനൊപ്പം  കണ്ണുകൾ ഇമവെട്ടിക്കുന്നു. കൈകളും കൈവിരലുകളും കാർകൂന്തലും ഒപ്പം ഡാൻസ് ചെയ്യുന്നു. മധുരമായ ഗാനാമൃതം കൊണ്ടു സദസിനെ മുഴുവൻ കീഴടക്കുന്നു. അവളുടെ ഇമ്പമേറിയ ഗാനങ്ങളിൽ അറിയാതെ സഹൃദയ മനസുകൾ ലയിച്ചുപോവും. സ്വർഗം താണു വന്നു ഭൂമിയിൽ മറ്റൊരു സ്വർഗം പണിയുന്നുവെന്നു തോന്നി പോവും. ശ്രേയ കുട്ടിയുടെ ഗാനതരംഗങ്ങളെ ഇന്ന് ലക്ഷോപലക്ഷം ജനങ്ങൾ സ്നേഹിക്കുന്നു. അവളുടെ ഗാനാമൃതം അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ കീഴടക്കുന്നു. പാട്ടറിയാത്തവരും ഗാനത്തിനൊപ്പം അധരങ്ങൾ ചലിപ്പിച്ചു പോവും.  അവളുടെ ശബ്ദവിഹായസിങ്കലെ താളൈക്യത്തോടെയുള്ള മധുരഗാനം  ശ്രവിക്കുന്നവരുടെ  മനസുകൾ സ്വതന്ത്രമാകുന്നു. പാട്ടറിയാത്തവരും പടം വരയ്ക്കാത്തവരും പിയാനോ വായിക്കാത്തവരും പാട്ടിന്റെ ഈ രാജകുമാരിയെ ഒന്നടങ്കം സ്നേഹിക്കുന്നു. അവളുടെ ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചുള്ള ഗാനങ്ങൾ ഹൃദയങ്ങളിൽ ദേവാലയങ്ങൾ പണിയുന്നതായും അനുഭവപ്പെടും. മനുഷ്യർ അംബരചുംബികളായി പണിയുന്ന ദേവാലയങ്ങൾ പാഴായതായും തോന്നും.