നക്സൽ പ്രസ്ഥാനവും വർഗീസിന്റെ ജീവിതാന്ത്യവും-1

ജോസഫ് പടന്നമാക്കൽ 

1967-ൽ വെസ്റ്റ് ബംഗാൾ മേഖലകളിലുള്ള മാർസിസ്റ്റ് പാർട്ടിയിൽനിന്നു പൊട്ടിമുളച്ച നക്സൽബാരി പ്രസ്ഥാനം രാഷ്ട്രമാകെ വളർന്നു പന്തലിച്ചിരുന്നു. അവിടെ നക്സൽബാരിയെന്ന ഗ്രാമത്തിൽനിന്നാണ് നക്സലിസത്തിന്റെ തുടക്കം. മജുൻദാർ, കനുസന്യാൽ എന്നീ നക്സലുകളുടെ നേതൃത്വത്തിൽ കൃഷിക്കാരുടെ ഒരു സായുധ വിപ്ളവം 1967 മെയ്മാസത്തിൽ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. 1967 ജൂലൈയിൽ പൊലീസിന് ആ വിപ്ലവം അടിച്ചമർത്താൻ കഴിഞ്ഞു. അക്കാലയളവിൽ ഭൂരിഭാഗം റെബൽ നേതാക്കളെ അറസ്റ്റും ചെയ്തു. അന്നത്തെ സായുധ ലഹളയിൽ കാര്യമായ നേട്ടങ്ങളൊന്നും നേടാൻ സാധിച്ചില്ല. പക്ഷെ നക്സൽബാരി നീക്കം ഇൻഡ്യയൊന്നാകെയുളള കാർഷിക വ്യവസ്ഥിതികളെ പരിവർത്തനവിധേയമാക്കി. ഇത്തരം സായുധ വിപ്ലവങ്ങൾക്കായി ഇന്ത്യയിലെ അനേക ഗ്രാമങ്ങളിലെ കർഷകരിലും തൊഴിലാളികളിലും നക്സലുകൾ പ്രേരണ നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. 1968-ൽ വയനാടിലുള്ള പുൽപ്പള്ളിയിലും 1969-ൽ കുറ്റിയാടിയിലും തലശേരിയിലും പിന്നീട് 1970-ൽ തിരുനെല്ലിയിലും നക്സലുകളുടെ ആക്രമവും കൊടും ക്രൂരതകളുമുണ്ടായിരുന്നു.

ഉത്തര മലബാറിൽ നക്സൽബാരിസം ചിന്തകൾ പ്രചരിക്കാൻ കാരണം മാവോയിസത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രചോദനമായിരുന്നു. ബൂർഷാ മുതലാളിത്വ വ്യവസ്ഥിതികൾക്കെതിരെ ചില ബുദ്ധിജീവികളും പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. മാവോ തത്ത്വങ്ങൾ ആദിവാസികളുടെയും ഇടത്തരം കൃഷിക്കാരുടെയും മദ്ധ്യേ പ്രചരിക്കാനും തുടങ്ങി. കൂടാതെ ചൈനയിൽനിന്നും പ്രോത്സാഹനങ്ങൾ ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. നക്സലുകൾ വയനാട് തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ കാരണവും ആ സ്ഥലങ്ങൾ വിപ്ലവ മുന്നേറ്റത്തിന് അനുയോജ്യ പ്രദേശങ്ങളായതുകൊണ്ടായിരുന്നു. കൊടുംവനങ്ങൾ ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്നതു മൂലം അക്രമകാരികൾക്ക് ഒളിക്കാനുള്ള സങ്കേതങ്ങളും സുലഭമായി വനത്തിനുള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു.

ആദിവാസികൾ കൂടുതലായും താമസിച്ചിരുന്നത്  വയനാടൻ പ്രദേശങ്ങളിലായിരുന്നു. ഭൂരിഭാഗവും നിത്യവൃത്തിക്കുപോലും വകയില്ലാത്ത ദരിദ്രരുമായിരുന്നു. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ അവിടെ കൃഷി ഭൂമിയിൽ പണിയെടുക്കാൻ ജോലിക്കാർ കുറവായിരുന്നു. അക്കാലങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്ന ഭൂവുടമകൾ പാണന്മാരെയും പണിയാ, അടിയാ മുതലായ വർഗക്കാരെയും തമിഴ്‌നാട്ടിൽ നിന്നും കർണ്ണാടകയിൽനിന്നും കൊണ്ടുവരാൻ തുടങ്ങി. കൃഷിഭൂമിയില്ലാത്ത പാവങ്ങളായിരുന്നു ഭൂരിഭാഗവും. നിത്യചെലവിന് ഭൂവുടമകളിൽ നിന്നും പലപ്പോഴും അവർക്ക് പണം കടം മേടിക്കേണ്ടതായും വരുമായിരുന്നു. കൃഷിയല്ലാതെ മറ്റു തൊഴിലുകളൊന്നും അവർക്കറിയില്ലായിരുന്നു. കടങ്ങൾ വീട്ടാൻ മുതലാളികൾക്ക് അടിമ ജോലിയും ചെയ്യേണ്ടി വരുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള സാഹചര്യത്തിൽ നക്സൽബാരിസം പ്രാചീന വർഗ്ഗക്കാരിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ കാരണമായി.

ചൈനയിൽനിന്നും ഇന്ത്യൻ വിപ്ലവകാരികൾക്ക് എല്ലാവിധ സഹായങ്ങളും ലഭിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.  അക്കാലത്ത് 'പീക്കിങ്ങ്' ഭരണകൂടം കോൺഗ്രസ്സ് സർക്കാരിനെതിരെ റേഡിയോയിൽ പ്രചരണങ്ങളും  നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ ഒരു സായുധ വിപ്ലവം നടക്കുന്നതിനായി വിപ്ലവകാരികൾക്ക് സാമ്പത്തിക സഹായവും നൽകിയിരുന്നു. മാവോ തത്ത്വങ്ങളിൽ ആകൃഷ്ടരായി 1960-കളിൽ കേരളത്തിൽ നക്സൽബാരി പ്രസ്ഥാനം വേരുറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. മാവോ സിദ്ധാന്തം പ്രചരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് തീവ്രവിപ്ലവ പ്രത്യായ ശാസ്ത്രം വ്യാപിപ്പിക്കാനായിരുന്നു അവർ ശ്രമിച്ചത്. മനുഷ്യത്വരഹിതമായ ആ പ്രസ്ഥാനത്തിന് ഭാരതമൊട്ടാകെ രക്തപങ്കിലമായ ഒരു ചരിത്രവുമുണ്ട്.

നക്സൽബാരി പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പുത്രിയായ 'അജിത' 1950 ഏപ്രിലിൽ കുന്നിക്കൽ നാരായണന്റെയും മന്ദാകിനിയുടെയും മകളായി കോഴിക്കോട് ജനിച്ചു. കുട്ടിക്കാലം മുതൽ മാർക്സിയൻ തത്ത്വങ്ങൾ പഠിക്കാൻ വലിയ താല്പര്യമായിരുന്നു. അച്ഛൻ കുന്നിക്കൽ നാരായണൻ തന്റെ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ വഴികാട്ടിയായിരുന്നുവെന്ന് അജിത തന്റെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകളിൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. 1979-ൽ അജിതയുടെ അച്ഛൻ മരിച്ചു. 'അമ്മ മന്ദാകിനി ഗുജറാത്തിലെ ഒരു ബ്രാഹ്‌മണ കുടുംബത്തിലാണ് ജനിച്ചത്. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവർത്തനങ്ങളിൽക്കൂടിയാണ് മലയാളിയായ കുന്നിക്കൽ നാരായണനെ മന്ദാകിനി കണ്ടുമുട്ടിയതും പിന്നീട് വിവാഹം കഴിച്ചതും. കർഷകരുടെയും തൊഴിലാളികളുടെയും പോരാട്ടങ്ങൾക്ക് നാരായണനും മന്ദാകിനിയും നേതൃത്വം കൊടുത്തിരുന്നു. പുൽപ്പള്ളി പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ ആക്രമത്തിലെ പ്രതിയായ മന്ദാകിനിയെ പോലീസ് സ്റ്റേഷനുകളിൽ ക്രൂരമായി മർദ്ദിച്ചിരുന്നു. 1971-ലും 1975-ലും അടിയന്തിരാവസ്ഥ കാലങ്ങളിൽ അവരെ ജയിലിൽ അടച്ചിരുന്നു. കോഴിക്കോടുള്ള ഗുജറാത്തി സ്‌കൂളിൽ അദ്ധ്യാപികയായിരുന്ന അവർ മരണം വരെ മാർക്സിസ്റ്റ്-ലെനിനിസ്റ്റ് തത്ത്വങ്ങളിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. സംഗീത പഠനം, ചിത്ര രചന, കാവ്യ രചനയിൽ ജീവിത സായാഹ്നം ചെലവഴിച്ചിരുന്നു. അജിത പ്രീ ഡിഗ്രി പൂർത്തിയാക്കാതെ വിപ്ലവ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ പങ്കുചേരാൻ തുടങ്ങി. 1970 കളിലെ നക്സൽ ബാരി പ്രസ്ഥാനത്തിൽ അവർ സജീവമായിരുന്നു. തലശേരി, പുൽപ്പള്ളി ആക്രമത്തിൽ മുന്നണി പോരാളിയായിരുന്നു. പോലീസ് സ്റ്റേഷനുകൾ സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെയും ഭരണകൂടങ്ങളുടെയും മർദ്ദനോപകരണങ്ങളായി നക്സൽ പ്രസ്ഥാനം വീക്ഷിച്ചു. പുൽപ്പള്ളി പോലീസ് സ്റ്റേഷനാക്രമത്തിൽ പങ്കുചേർന്ന അജിതയുൾപ്പടെ പതിമൂന്നു പേരെ ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷിച്ചു. പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ കൊടിയ ക്രൂരതകളും യാതനകളും അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നു.  ജയിൽ മോചിതയായശേഷം കലാകൗമുദിയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ആത്മകഥാ കുറിപ്പുകൾ മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ ശ്രദ്ധേയമായ  സ്ഥാനവും നേടിയിരുന്നു.

വടക്കേ മലബാറിലെ വയനാടൻ ഉൾപ്രദേശങ്ങളിൽ താമസിച്ചിരുന്ന വർഗീസ് എന്ന നക്സൽ യുവാവ്  ചെഗുവേര എന്നു പേരുള്ള ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയിലുണ്ടായിരുന്ന തീവ്ര വിപ്ലവകാരിയുടെ ആരാധകനായിരുന്നു. ചെഗുവേരയെപ്പോലെ  വർഗീസും 1960 കാലങ്ങളിൽ ചൂഷിത ജന്മിത്വ മുതലാളികൾക്കെതിരെ സായുധ വിപ്ലവം നയിക്കുകയായിരുന്നു. വർഗീസും അയാളുടെ അനുയായികളും വയനാടൻ വനാന്തരങ്ങളിൽക്കൂടി പാത്തും പതുങ്ങിയും  ഒളിച്ചുമിരുന്നും ജന്മി മുതലാളിത്വ വ്യവസ്ഥിതികൾക്കെതിരെ ഭീകര പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു. കൊല്ലും കൊലയും നക്സലിസത്തിന്റെ മുദ്രിതമായ നയങ്ങളായിരുന്നു. മാർക്സിസത്തിൽനിന്നും അകൽച്ച പാലിച്ചുകൊണ്ട്‌ രക്തപങ്കിലമായ ഒരു വിപ്ലവ വ്യവസ്ഥിതിക്കാണ് അവരുടെ നയങ്ങൾ രൂപീകരിച്ചിരുന്നത്‌. അടിയോരുടെ ഗ്രാമങ്ങൾ വർഗീസിനെ 'പെരുമൻ' എന്നു വിളിച്ചിരുന്നു.

'നക്സൽ വർഗീസ്' എന്ന പേരുള്ള അരീക്കാട് വർഗീസ് 1938 ജൂൺ പതിനാലിനു ജനിക്കുകയും 1970 ഫെബ്രുവരി പതിനെട്ടാംതീയതി പോലീസുകാരുടെ വെടിയേറ്റ് മരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഫ്യൂഡൽ പ്രഭുക്കന്മാരുടെ ചൂഷണത്തിനെതിരെയായിരുന്നു ഈ വിപ്ലവ പ്രസ്ഥാനം രൂപം പ്രാപിച്ചത്. നിയമവും പോലീസുകാരും കർഷകരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതിൽ കൂട്ടു നിൽക്കുമായിരുന്നു. വയനാട്ടിലെ ആദിവാസികളെയായിരുന്നു പണവും സ്വാധീനവുമുണ്ടായിരുന്നവർ ചൂഷണം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത്. 1960 കാലങ്ങളിൽ വിപ്ലവ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ കൊടുങ്കാറ്റ് ഇൻഡ്യ മുഴുവൻ ആഞ്ഞടിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ  'നക്സൽ വർഗീസ്' കേരള ചരിത്രത്തിലെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടേണ്ട ഒരു വ്യക്തിയായി വളർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.വർഗീസിന്റെ നക്സൽ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആസ്പദമാക്കി 2008-ൽ പ്രദർശനത്തിനിറങ്ങിയ ഒരു മലയാള ചിത്രമാണ് 'തലപ്പാവ്'. ഇതിൽ പൃഥ്വിരാജ്, ധന്യ മേരി വർഗീസ് എന്നിവർ പ്രധാന വേഷങ്ങളിൽ അഭിനയിക്കുന്നു.

വർഗീസിനൊപ്പം പത്തൊമ്പതു വയസുകാരിയായ അജിതയും  ശങ്കരൻ മാസ്റ്റർ, ഗ്രോ വാസു എന്നിവരും നക്സൽ പ്രസ്ഥാനത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. അജിത, പ്രീഡിഗ്രി വിദ്യാഭ്യാസം നടത്തിയിരുന്ന കാലങ്ങളിൽ തന്നെ പഠനം ഉപേക്ഷിച്ചു നക്സൽ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ചേർന്നിരുന്നു. വിദ്യാഹീനരായ ആദിവാസികളെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെ 'വർഗീസ്' നക്സലാകുന്നതിനു മുമ്പും പോരാടിയിരുന്നു. നക്‌സലൈറ്റുകൾ ഏതാനും ഭൂപ്രഭുക്കന്മാരെ അക്കാലങ്ങളിൽ വധിക്കുകയും അവരുടെ സമ്പത്ത് കൊള്ളയടിച്ച് പാവങ്ങളായ ആദിവാസികൾക്ക് വിതരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. 1970 ആയപ്പോൾ പോലീസ് അവരുടെ ശക്തിയെ ക്ഷയിപ്പിച്ചു.

വർഗീസിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള തലശേരിയിലും പുൽപ്പള്ളിയിലുമുണ്ടായ പോലീസ് ആക്രമണം  കുപ്രസിദ്ധമാണ്. വയനാട്ടിലെ പോലീസിനെയും ഭൂപ്രഭുക്കന്മാരെയും നേരിടാൻ ആയുധം ധരിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു ഗ്രുപ്പ് ഇവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. അജിത മാത്രമായിരുന്നു ആ ഗ്രുപ്പിലെ ഏക സ്ത്രീ. 1968 നവംബർ ഇരുപത്തിരണ്ടാം തിയതി 300 പേരോളമുള്ള നക്സൽ ഗറില്ലാകൾ കുന്നിക്കൽ നാരായണന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ തലശേരി പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ ആക്രമിച്ചെങ്കിലും വിജയിച്ചില്ല. പോലീസുകാരുടെ കൈകളിൽനിന്നും ആയുധങ്ങൾ തട്ടിയെടുക്കണമെന്നായിരുന്നു ഉദ്ദേശ്യം. അതിനു രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു 1968 നവംബർ ഇരുപത്തിനാലാം തിയതി വർഗീസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ തേറ്റമല കൃഷ്ണൻ കുട്ടി, കുറിച്ചിയൻ, കുഞ്ഞിരാമൻ, കിസാൻ തൊമ്മൻ, ഫിലിഫ് എം പ്രസാദ്, അജിത എന്നിവരുമൊത്തു മദ്രാസ് പോലീസ് ക്യാമ്പായ പുൽപ്പള്ളി ആക്രമിച്ചു. പുൽപ്പള്ളി ദേവസ്വം ബോർഡ് 7000 കുടുംബങ്ങളെ കുടിയിറക്കുന്നതിൽ പ്രതിക്ഷേധിച്ചായിരുന്നു ഈ ആക്രമം. അന്നത്തെ സായുധ ആക്രമത്തിൽ സ്ഥലത്തെ ഒരു സബ് ഇൻസ്പെക്ടറും രണ്ടു പോലീസുകാരും ഒരു വയർലസ് ഓപ്പറേറ്ററും മരിച്ചു. പിന്നീട് ആ ഗ്രൂപ്പ് രണ്ടു ഭൂഉടമകളെ ആക്രമിച്ചു വധിക്കുകയും അവരുടെ സ്റ്റോക്കിലുണ്ടായിരുന്ന നെല്ലും ഗോതമ്പും പാവങ്ങൾക്ക് വിതരണം ചെയ്യുകയുമുണ്ടായി. അതിനുശേഷം ഭീകരർ വയനാട്ടിലെ കൊടുംവനത്തിൽ പോയി ഒളിച്ചു. എന്നാൽ പോലീസിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ അന്വേഷണത്തിൽ അവരെയെല്ലാം പിടികൂടി. വർഗീസ് ഒരു പോലീസുകാരന്റെ വെടിയേറ്റ് മരിച്ചു. കിസാൻ തൊമ്മൻ ഒരു ബോംമ്പു പൊട്ടലിൽ മരിക്കുകയും ചെയ്തു.

വർഗീസ് എങ്ങനെയാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടതെന്ന സത്യം ഇന്നും കേരളചരിത്രത്തിൽ അജ്ഞാതമായി തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു. സംഘിടിത ഏറ്റുമുട്ടലിൽ നക്സൽ നേതാവായ വർഗീസിനെ കൊല്ലാനായി രാമചന്ദ്രൻ നായർ എന്ന 'സി.ആർ. പി.' പോലീസുകാരൻ തോക്കിന്റെ കാഞ്ചി വലിച്ചുവെന്നു വിശ്വസിച്ചുവന്നിരുന്നു. നാൽപ്പതു വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം രാമചന്ദ്രൻ നായർ, വർഗീസിന്റെ മറ്റൊരു കഥ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് വാർത്തകളിൽ മുഖ്യ താരമായി മാറി. 'വർഗീസിനെ വയനാടൻ കാട്ടിൽ വെടിവെച്ചതു താനാണെന്നും വർഗീസ് ഏറ്റുമുട്ടലില്ല മരിച്ചതെന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള വെളിപ്പെടുത്തലായിരുന്നു അത്. കേസ് കോടതിയിൽ പുനർ വിചാരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കോടതിയിൽ മൊഴി നല്കുന്നതിനുമുമ്പ് രാമചന്ദ്രൻ നായർ മരിക്കുകയും ചെയ്തു. അയാളുടെ മറ്റൊരു സഹപ്രവർത്തകനെ വിസ്തരിക്കുകയും അതനുസരിച്ചു അന്ന് വെടിവെക്കാൻ ആജ്ഞ കൊടുത്ത സീനിയർ പോലീസ് ഓഫിസറായ ശ്രീ ലക്ഷ്മണനെ ജീവപര്യന്ത്യം ശിക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. അക്കാലത്തെ ചില ഉയർന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥരെ കുടുക്കാനായി കമ്യുണിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ചില തീവ്രവാദികൾ രാമചന്ദ്രൻ നായരെ ബ്ലാക്ക് മെയിൽ ചെയ്തതായും പറയപ്പെടുന്നു.

നക്സൽ വർഗീസ് എങ്ങനെ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്നു വെളിപ്പെടുത്തിയ രാമചന്ദ്രൻ നായരുടെ പുതിയ  കഥയിൽ എത്രമാത്രം വാസ്തവമുണ്ടെന്നും ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അക്കാര്യം കോടതിയിൽ 'നായർ' സവിസ്തരം മൊഴിയായി നൽകിയ ചുരുക്കമാണ് താഴെ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നത്. 'കേന്ദ്ര റിസർവ് പോലീസ് (CRP) നക്സലുകളെ കീഴടക്കാനായി തിരുന്നെല്ലി വനം രണ്ടുദിവസം ചികഞ്ഞു തേടിയിരുന്നു. അതിനുശേഷം സമീപമുള്ള ഒരു അമ്പലത്തിനു സമീപം താവളമടിച്ചു. പക്ഷെ നക്സൽബാരികൾ അവർക്ക് നേരെ ബോംബെറിയുകയും അതിൽ ഒരു പോലീസുകാരന് ഗുരുതരമായ പരിക്കേൽക്കുകയുമുണ്ടായി. അന്നത്തെ ദിവസം തന്നെ നക്സൽബാരികളായ വർഗീസും കൂട്ടുകാരും നടന്നു പോയ വഴി അവർ കണ്ടുപിടിച്ചു.

നക്സൽബാരി ബന്ധമുള്ള ഏതോ ഒരു ശിവരാമൻ നായരുടെ വീട്ടിൽ വർഗീസുണ്ടെന്ന് വിവരവും കിട്ടി. 1970 ഫെബ്രുവരി പതിനേഴാം തിയതി വർഗീസ് കരിമത് ശിവരാമൻ നായരുടെ വീട്ടിൽ അഭയം തേടിയിരുന്നു. അവിടെനിന്നു ഭക്ഷണവും കഴിച്ചിരുന്നു. അയാൾ ഉറങ്ങി കിടക്കുന്ന സമയം ആരോ പോലീസിൽ അറിയിക്കുകയും അവിടെനിന്ന് വർഗീസിനെ അറസ്റ്റു ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. സി.ആർ. പി. (CRP) ബറ്റാലിയൻ ആ വീടിന്റെ മുമ്പിൽ തടിച്ചുകൂടിയപ്പോൾ അക്കൂടെ രാമചന്ദ്രനായരും ഉണ്ടായിരുന്നു. അകത്തു നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേൾക്കുകയൂം പോലീസുകാർ വീടിന്റെ വാതിൽ തള്ളിത്തുറക്കുകയൂം ചെയ്തത് ഒരേ സമയമായിരുന്നു. വർഗീസ് കീഴടങ്ങി കൈകൾ ഉയർത്തി അവിടെ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. "നിങ്ങൾ ആരും ഭയപ്പെടേണ്ട, ഞാൻ ഏകനാണ്, നിരായുധനുമാണെന്ന്" വർഗീസ് ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. ഉടൻ തന്നെ നക്സലൈറ് നേതാവിനെ കൈകൾ പുറകോട്ടു കെട്ടി ജീപ്പിൽ കയറ്റി. മുപ്പതു മിനിറ്റു ഡ്രൈവ് ചെയ്തശേഷം   റോഡിന്റെ താഴ്വരയിൽ മാനന്തവാടി ടൗണിനു സമീപമെത്തിയപ്പോൾ അകമ്പടിയായി മറ്റു പോലീസ് വാഹനങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. കോൺസ്റ്റബിൾ രാമചന്ദ്രൻ നായർ അക്കൂടെ കേരളാപോലീസിന്റെ ഡെപ്യൂട്ടി എസ്.പി. ലക്ഷ്മണനെയും ഡി.ഐ.ജി. വിജയനെയും ഒരു ജീപ്പിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

"അവർ എന്നെ കൊല്ലാൻ പോവുന്നുവോ"യെന്നു വർഗീസ് തിരിഞ്ഞുനിന്ന് ചോദിക്കുന്നതും" രാമചന്ദ്രൻ നായരുടെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പിലുണ്ട്. വർഗീസ് പറഞ്ഞു, "നിങ്ങളിൽ ഒരാൾക്ക് ആ ദൗത്യം നിർവഹിക്കേണ്ടി വരും. എനിക്കൊരപേക്ഷയുണ്ട്, നിങ്ങൾ എന്നെ കൊല്ലുന്നതിനുമുമ്പ് എനിക്കൊരടയാളം തരൂ, ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നതായ വിപ്ലവ പ്രത്യായ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ചൈതന്യം ആകാശം മുഴങ്ങുമാറ്‌ ഉച്ചത്തിൽ എനിക്ക് വിളിച്ചുപറയണം." അതു പറഞ്ഞ ശേഷം വർഗീസ് നിശബ്ദനും ശാന്തനുമായിരുന്നു.

വർഗീസിനെ വഹിച്ചുകൊണ്ട് പോയ പോലീസ് ജീപ്പ് ഒരു പാറമട കണ്ടപ്പോൾ അവിടെ നിർത്തി.  അന്നത്തെ ദിവസം രണ്ടുമണിയായപ്പോൾ ഒരു പോലീസുകാരൻ വർഗീസിന്റെ കണ്ണുകൾ രണ്ടും മൂടിക്കെട്ടി. അതിനുശേഷം അയാളെ ഒരു പാറമേൽ ഇരുത്തി. കോൺസ്റ്റബിൾ നായർ അയാൾക്ക് ഭക്ഷണവും ഒരു ബീഡിയും കൊടുത്തു. ആറരമണിയായപ്പോൾ ഡപ്യുട്ടി എസ്.പി. ലക്ഷ്മണൻ നക്സലേറ്റ് നേതാവിനു ചുറ്റും പോലീസുകാരോട് നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞു. വർഗീസിനെ വെടിവെച്ചു വധിക്കാൻ പോവുന്നുവെന്നു കോൺസ്റ്റബിൾമാരെ ലക്ഷ്മണൻ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു. ഡി.ഐ.ജി വിജയനും തൊട്ടടുത്തുണ്ടായിരുന്നു.

ലക്ഷ്മണൻ എല്ലാവരുടെയും മുമ്പിൽ ചെന്ന് വർഗീസിനെ വെടി വെക്കാൻ തയ്യാറുള്ളവർ കൈപൊക്കാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു. അക്കൂടെ റപ്പായിയും ശ്രീധരനും കൈകൾ പൊക്കി. ഹനീഫ ആദ്യം കൈകൾ പൊക്കാൻ മടിച്ചെങ്കിലും അവസാനം കൈപൊക്കി. "താൻ മാത്രം കൈകളുയർത്തിയില്ലന്നും" രാമചന്ദ്രൻ നായർ പറഞ്ഞു. കാരണമെന്തെന്ന് ലക്ഷ്മണൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ "അറസ്റ്റു ചെയ്ത ഇയാളെ കോടതിയിൽ ഹാജരാക്കണമെന്നായിരുന്നു" കോൺസ്റ്റബിൾ നായരുടെ മറുപടി. ഇത് കേട്ട ലക്ഷ്മണൻ "ഒരു പോലീസുകാരനും ഇതോടൊപ്പം അപകടപ്പെട്ട രീതിയിൽ മരിക്കുമെന്നും" നായരോടായി   മുന്നറിയിപ്പ് കൊടുത്തു. നായർ ലക്ഷ്മണനിൽ നിന്നുള്ള ഭീക്ഷണികളെപ്പറ്റി ചിന്തിച്ചു. 'താൻ വർഗീസിനെ  വധിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും അയാൾ ഏതായാലും വധിക്കപ്പെടും. താൻ മരിച്ചാൽ സ്വന്തം  കുടുംബം അനാഥരായി തീരുമെന്നും ചിന്തിച്ചു. ഭാര്യ, മക്കൾ വഴിയാധാരമാകും.' അങ്ങനെയെങ്കിൽ ലക്ഷ്മണന്റെ ആജ്ഞ അനുസരിച്ചുകൊണ്ട് ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കുകയെന്ന മാർഗമേ നായരുടെ മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

വർഗീസിനെ വെടിവെക്കുന്നതിനുള്ള തീരുമാനത്തിൽ ഭിന്നാഭിപ്രായം പറഞ്ഞ നായരെ തന്നെ തോക്കിന്റെ കാഞ്ചി വലിക്കാൻ ലക്ഷ്മണൻ ചുമതലപ്പെടുത്തി. നായർ തോക്കിന്റെ മുന വർഗീസിന്റെ നേരെ ചൂണ്ടി. കണ്ണുകൾ മൂടപ്പെട്ടിരുന്ന വർഗീസ് നിശബ്ദനായി ഒന്നുമറിയാത്തപോലെ ആ പാറമടയിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ ശാന്തനായിരുന്നെങ്കിലും സംഭവിക്കാൻ പോവുന്നതിൽ ബോധവാനായിരുന്നു. എന്തുകൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് സംഭവിക്കുന്നില്ലായെന്നതിലും വിസ്മയഭരിതനായിരുന്നു. നായർ തോക്കിൻ മുനകൾ അവന്റെ ചങ്കിനു നേരെയുയർത്തി. അപ്പോഴാണ് അവന്റെ അപേക്ഷയെപ്പറ്റി ഓർത്തത്. വെടിവെക്കുന്നതിനു മുമ്പ് നാക്കുകൊണ്ട് ഒരു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. "വിപ്ലവം നീണാൾ വാഴട്ടെയെന്നു" വർഗീസ് ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. അയാളുടെ ശബ്ദം ആകാശം മുഴങ്ങത്തക്കവണ്ണമായിരുന്നു. വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ഓർമ്മകൾ കോർത്തിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള വർഗീസിന്റെ ഈ കഥ രാമചന്ദ്രൻ നായർ ചാനലുകാരുടെ ക്യാമറായുടെ മുമ്പിൽനിന്നു പറയുമ്പോൾ സ്വയം പൊട്ടി കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.  നായർ പറഞ്ഞു, "നിസ്സഹായനായ താൻ തോക്കിന്റെ കാഞ്ചി വലിച്ചു. അവൻ താഴെ വീണു. മരണം സ്ഥിതികരിക്കുകയുമുണ്ടായി."

തിരുനെല്ലി പോലീസ് സ്റ്റേഷനടുത്ത്  കൂമ്പാരക്കുനിക്കു സമീപം വർഗീസിന്റെ ശരീരം കണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടു. പള്ളി അയാളുടെ ശരീരം അടക്കാൻ സമ്മതിക്കാത്ത കാരണം വെള്ളമുണ്ടയിലുള്ള ഒഴുക്കൻമൂല പൂർവിക തറവാട്ടിൽ മൃതദേഹം സംസ്‌ക്കരിച്ചു. 1998-ൽ കോൺസ്റ്റബിൾ രാമചന്ദ്രൻ നായരുടെ മൊഴി അനുസരിച്ചു ലക്ഷ്മണനെ ജീവപര്യന്തവും പതിനായിരം രൂപാ പിഴയും നൽകി ശിക്ഷിച്ചു.

അറുപതുകളിലും എഴുപതുകളിലും നക്സൽബാരിയിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന പ്രസിദ്ധരായവരിൽ  പലരും കാലത്തിന്റെ ഒഴുക്കിൽ പുരോഗമന വാദികളായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വർഗീസിന്റെ കൂടെ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ഫിലിപ്പ് എം പ്രസാദ് ചിന്തിക്കുന്നത് നക്സൽ പ്രസ്ഥാനവും തത്ത്വചിന്തകളും കാലഹരണപ്പെട്ടു പോയിയെന്നാണ്. അദ്ദേഹം 'സത്യസായി ബാബാ' ആശ്രമത്തിന്റെ ഒരു തീവ്രഭക്തനുമാണ്. അജിത ഇന്ന് ഭാര്യയും അമ്മയുമാണ്. സ്ത്രീകളുടെ ക്ഷേമാന്വേഷണത്തിനായുള്ള സാമൂഹിക സംഘടനകളിൽ പ്രവർത്തിച്ചു വരുന്നു. ഭൂനയങ്ങളും പരിഷ്‌കാരങ്ങളും മൂലം നക്സൽ തത്ത്വസംഹിതകൾക്ക് പ്രസക്തിയില്ലാതായിരിക്കുന്നു. ഇന്നലെകളുടെ നക്സൽ നേതാവായിരുന്ന കെ. വേണു തൃശൂരിൽ കെട്ടിട നിർമ്മാണങ്ങളും കോൺട്രാക്ടുമായി നടക്കുന്നു. കൂടാതെ മതസിദ്ധാന്തങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ വിഷയങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പുസ്തകങ്ങളും രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. തീവ്രമായ ഇടതുപക്ഷ ചിന്താഗതിക്കാരനായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം ഇന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നത് സ്വതന്ത്രമായ മാർക്കറ്റ് ധനതത്ത്വ ശാസ്ത്രത്തിലാണ്. ചെറുപ്പമായിരുന്ന കാലങ്ങളിൽ ഇവരെയെല്ലാം ആകർഷിച്ചിരുന്നത് മാവോയുടെ തത്ത്വ സംഹിതകളായിരുന്നു. (തുടരും)

ലക്ഷ്മണൻ 

ഗ്രോവ് വാസു 

Ajitha 

Philip M Prasad 

ജയലളിതയും ശശികലയും നിഗൂഢതകളും

ജോസഫ് പടന്നമാക്കൽ 

ജയലളിതയുടെ പിൻഗാമിയായി തമിഴ്‌നാട് മുഖ്യമന്ത്രിപദം വരെ അലങ്കരിക്കാൻ തയ്യാറായി വന്ന  ശശികലയുടെ മോഹം സുപ്രീം കോടതിയുടെ വിധിയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ ഇല്ലാതായത് അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ ഭാവിക്ക് ഒരു തിരിച്ചടിയായിരുന്നു. അനധികൃതമായി സ്വത്തു സമ്പാദിച്ചതിന് നാലുവർഷത്തെ തടവും പത്തുകോടി രൂപ പിഴയുമാണ് ഇന്ത്യൻ സുപ്രീം കോടതി അവർക്കെതിരെ വിധിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഈ വിധി തമിഴ്നാട് രാഷ്ട്രീയത്തെ തന്നെ തകിടം മറിക്കുന്നതായിരുന്നു. ശശികല വളരെ കഴിവും ബുദ്ധിയുമുള്ള സ്ത്രീയാണ്. അതിനേക്കാളും ഉപരി പഠിച്ച ഒരു കള്ളിയുമാണ്. തമിഴ്‌നാടിന്റെ ചരിത്രം തന്നെ മാറ്റിയെടുക്കാൻ ഈ സ്ത്രീക്ക് ഇതിനോടകം കഴിഞ്ഞു. അധികാരം കയ്യടക്കാൻ അവർ എല്ലാ വിധ തന്ത്രങ്ങളും ഇതിനിടയിൽ നെയ്തിരുന്നു. അഭിപ്രായ വോട്ടെടുപ്പിൽ അവർക്കെതിരെ തിരിയാതിരിക്കാനും എതിർ കക്ഷികൾ നിയമസാമാജികരെ ചാക്കിട്ടു പിടിക്കാതിരിക്കാനും  എം.എൽ.എ. മാരെ  തടവിലെന്ന പോലെ അവർ പ്രത്യേക സ്ഥലങ്ങളിൽ പാർപ്പിച്ചിരുന്നു.  ജയലളിതയുടെ പിൻഗാമിയായി പുതിയ മുഖ്യമന്ത്രി സത്യപ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുന്ന നാളുകളിൽ ഇനി ശശികലയും ഒപ്പമുള്ള മറ്റു അഴിമതിക്കാരും കൽത്തുറുങ്കിനുള്ളിലായിരിക്കും. അമ്മയുടെ പിൻഗാമി ചിന്നമ്മയെന്ന അദ്ധ്യായം അവിടെ അണയുകയാണ്. ഇന്ത്യൻ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയുടെ മഹോന്നത പീഠം അതിനു സാക്ഷിയും.

മുപ്പതു വർഷങ്ങളോളം തമിഴ്‌നാടിന്റെ ഭരണ നേതൃത്വത്തിൽ ഇരുന്ന ജയലളിത ദീർഘകാലം മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്നുവെന്നതും ചരിത്രമാണ്. എം.ജി. രാമചന്ദ്രനുശേഷം തമിഴ്‌നാടിന്റെ ഹൃദയം കവർന്ന ഒരു നേതാവായിരുന്നു  അവർ.  ഈ ചരിത്രകഥയിൽ സ്നേഹമുണ്ട്, വാത്സല്യമുണ്ട്, വൈകാരിതയുമുണ്ട്. ഒപ്പം ചതിയുടെ മുഖവും നിഴലിക്കുന്നത് കാണാം. ബോളിവുഡിനെപ്പോലും വെല്ലുന്ന ഈ കഥയിലെ രണ്ട് നായികമാരാണ് ജയലളിതയും ശശികല നടരാജനും.

ജയലളിതയുടെ യാദൃശ്ചികമായ മരണം തമിഴ്‌നാടിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ രാഷ്ട്രീയ അനിശ്ചിതത്തിന് കാരണമായി തീർന്നു. അവരുടെ മരണം സ്വാഭാവികതയല്ലെന്നും ദുരൂഹതകളുണ്ടെന്നും  ശക്തമായ അഭിപ്രായങ്ങൾ ഇന്ത്യ  മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. മരണത്തിൽ ശശികലയുടെ കൈകളുണ്ടെന്നുള്ള   ജനസംസാരം നാടുമുഴുവനുമുണ്ട്. ഒരു ചെറിയ പനി കാരണം ജയലളിതയെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചു. വയറിളക്കവും ശരീരത്തിലെ ജലാംശം ഇല്ലാതായതുമായിരുന്നു കാരണം. ചെന്നൈയിലുള്ള അപ്പോളോ ഹോസ്പിറ്റൽ അവരെ ചികത്സയ്ക്കായി   പ്രവേശിപ്പിച്ചു. അധികാരികൾ അവരെ സിംഗപ്പൂരുള്ള സ്പെഷ്യലിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ജയലളിതയുടെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന ശശികല അതിനു തടസംനിന്നു. സിംഗപ്പുർ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടുപോകേണ്ടായെന്നു അവർ പറഞ്ഞു. ഡോക്ടർമാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾക്ക് മാറ്റം വരുത്തിക്കൊണ്ടു ശശികല അവരുടെ തനതായ തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നു. പിന്നീട് പരസ്പര വിരുദ്ധങ്ങളായ വാർത്തകളാണ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും വന്നുകൊണ്ടിരുന്നത്. അതിലെല്ലാം ശശികലയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളില്ലേയെന്നും സംശയിക്കുന്നു.

അപ്പോളോ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ച് ഒന്നുരണ്ടു ദിവസത്തിനകം ജയലളിത സാധാരണ നിലയിലെന്നു വിഞ്ജാപനം പുറപ്പെടുവിച്ചു. ഇതുകേട്ട് അവരുടെ ആരാധകരെല്ലാം സന്തോഷിക്കുകയും ജയലളിത ഉടൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് വിടുതലാകുമെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. എ.ഐ.ഡി.എം കെ യുടെ ഏതാനും നേതാക്കന്മാരും ജയലളിതയുടെ ആരോഗ്യം മെച്ചമെന്നും പ്രസ്താവിച്ചു. അവർ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും ഓഫിസ് ജോലികളും സംസ്ഥാനത്തിന്റെ  സുപ്രധാന തീരുമാനങ്ങളും എടുക്കുന്നുണ്ടെന്നും അറിയിച്ചു. എന്നാൽ തൊട്ടടുത്ത ദിവസം മുതൽ അപ്പോളോ ഹോസ്പിറ്റൽ ഒരു തരം നാടകം കളിയാരംഭിച്ചു. ഒക്ടോബർ രണ്ടാം തിയതി മുതൽ ജയലളിതയ്ക്ക് ആന്റി ബൈയോട്ടിക്ക് കൊടുക്കാൻ ആരംഭിച്ചുവെന്നു ഹോസ്പിറ്റൽ പ്രവർത്തകർ പ്രസ്താവിച്ചു. ബുദ്ധിമതിയായ ശശികല ഇതേ സമയം ഇംഗ്ലണ്ടിലുള്ള ഇന്റൻസീവ് സ്പെഷ്യലിസ്റ്റ് ഡോക്ടർ റിച്ചാർഡുമായി സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒക്ടോബർ ഏഴാം തിയതി ജയലളിതയ്ക്ക് റെസ്പിറേറ്ററി സപ്പോർട്ടും ആന്റി ബയോട്ടിക്കും മറ്റു സപ്പോർട്ടീവ് തെറാപ്പിയും നൽകിയെന്ന് പറഞ്ഞു. ചെറിയ പനിയുണ്ടെന്നും അറിയിച്ചു.

ഇതിനിടയിൽ ജയലളിതയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അന്വേഷിക്കാൻ കരുണാനിധിയുടെ ഭാര്യ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി. എന്നാൽ അവരെ ജയലളിതയെ കാണാൻ അനുവദിച്ചില്ല. അവരുടെ ആരോഗ്യ സ്ഥിതിയെപ്പറ്റി പറയാൻ ശശികലയാണ് അവിടെയെത്തിയത്. അതുപോലെ സമുദായ രാഷ്ട്രീയ നിലവാരങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധരായവരും, രാഷ്ട്രീയക്കാരും സിനിമാ ലോകത്തുള്ളവരും ജയലളിതയെ കാണാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ആരെയും ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് കടത്തിവിട്ടില്ല. അക്കൂടെ രജനികാന്തും രാജ്യസഭയിലെയും പാർലമെന്റിലെയും അംഗങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു. അവരുടെയെല്ലാം മദ്ധ്യവർത്തിയായി സംസാരിച്ചിരുന്നത് ശശികലയായിരുന്നു. ശശികലയ്ക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കും ഹോസ്പിറ്റലിൽ പ്രവേശനമില്ലായിരുന്നു,

നവംബർ ആറാം തിയതി അപ്പോളോ ഹോസ്പിറ്റൽ  കാര്യനിര്‍വ്വാഹകർ ജയലളിത സുഖമായതായി പൊതുജനത്തെ അറിയിച്ചു. അവർ സാധാരണ നിലയിൽ ചുറ്റുപാടുമുള്ള കാര്യങ്ങളെ ഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു. പിന്നീടുള്ള രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞും അപ്പോളോ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നുമുള്ള അറിയിപ്പിൽ അവരുടെ രോഗം ശാന്തമായിയെന്നായിരുന്നു. ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ അവർക്ക് സ്വന്തം ജോലികൾ ചെയ്യാൻ സാധിക്കുമെന്നും അറിയിച്ചു. ശശികല ജയലളിതയുടെ അടുത്ത സഹകാരിയും ഉറ്റ തോഴിയുമായിരുന്നതുകൊണ്ടു എല്ലാവരും അവരുടെ  വാക്കുകളെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. നവംബർ പതിനെട്ടാം തിയതിയും അപ്പൊളോ ഹോസ്പിറ്റലിലെ  'റെഡി'യെന്നു പേരുള്ള ഒരു ഡോക്ടറും ജയലളിത സാധാരണ നിലയിലായെന്നും അവരുടെ ആരോഗ്യനില മെച്ചമാണെന്നുമാണ് പറഞ്ഞത്. എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും അവർക്ക് ഡിസ്ചാർജായി വീട്ടിൽ പോകാമെന്നും അറിയിച്ചു. തമിഴ് ജനത ദൈവത്തിനു നന്ദി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പ്രാർത്ഥിക്കാനും തുടങ്ങി. എന്നാൽ പിന്നീട് നവംബർ പത്തൊമ്പതുമുതൽ ഡിസംബർ നാലുവരെ ജയലളിതയെ സംബന്ധിച്ച് യാതൊരു അറിവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈ പതിനഞ്ചു ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചുവെന്നാണ് എല്ലാവരും കരുതുന്നത്. ആരും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ പെട്ടെന്ന് എ.ഡി.എം.കെ യുടെ  വക്താവ് ജയ ലളിത മരിച്ചവിവരം ഔദ്യോഗികമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.

വാസ്തവത്തിൽ അപ്പോളോ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നടന്ന സംഭവങ്ങളെന്താല്ലാമെന്നു പുറം ലോകത്തിനറിവില്ല. ഇതൊരു ദുർഗ്രാഹ്യമായ  ചരിത്രസത്യമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. ജയലളിതയുടെ അവസാന കാലത്ത് അവരുടെ ബന്ധുക്കാരെ ആരെയും ഹോസ്പിറ്റലിൽ പരിചരണത്തിലിരിക്കുന്ന അവരെ കാണാൻ അനുവദിക്കാത്തതിലും നിഗൂഢതയുണ്ടെന്ന് അനുമാനിക്കുന്നു.

ജയലളിത മരിച്ചത് വിഷം മൂലമോ, ഹ്രദയാഘാതമോ, സംശയങ്ങൾ ബാക്കി നിൽക്കുന്നു. ഗൂഢാലോചനകൾ അതിലുണ്ടോ, ജയലളിതയുടെ കാര്യങ്ങളിൽ തീരുമാനങ്ങൾ എടുത്തത് ആരെല്ലാം,  എന്നിങ്ങനെ ഉത്തരമില്ലാത്ത അനേക ചോദ്യങ്ങൾ അവശേഷിക്കുന്നു. അടുത്ത കാലംവരെ ചോദ്യം ചെയ്യാതിരുന്ന വസ്തുതകൾ ഇന്ന് പൊതു പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളിൽ പ്രധാന ചർച്ചാ വിഷയങ്ങളായി മാറി.   ഒരു സീനിയർ ജേർണലിസ്റ്റ് ഹുസാനിയുടെ അഭിപ്രായവും ഇവിടെ പ്രസ്താവ്യമാണ്. 'കഴിഞ്ഞ സെപ്റ്റംബറിൽ ജയലളിതയെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നതിനു മുമ്പായി അവർക്ക്  തെറ്റായ ഡയബീറ്റിക്കസ് മെഡിസിൻ കൊടുത്തുവെന്നാണ്' റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. 2012-ൽ തെഹൽഖ (Tehelka magazine) യെന്ന ഒരു മാഗസിനും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് 'അവർക്ക് മെല്ലേ  കൊല്ലുന്ന ഏതോ മാരകമായ മെഡിസിൻ കൊടുത്തിരിക്കുമെ'ന്നാണ്. ബോധം കെടാനും, പയ്യെ മരിക്കാനും എന്തോ കെമിക്കലായിട്ടുള്ള പദാർത്ഥം അവരുടെ ഉള്ളിൽ ചെന്നുവെന്നാണ് അനുമാനം. ശശികലയുടെ നിർദേശത്തിൽ  ഒരു നേഴ്‌സിന്റെ സഹായത്തോടെ വിഷം ജയലളിതയ്ക്ക് കൊടുത്തുവെന്ന ആരോപണം തമിഴ്നാട് മുഴുവൻ ഇന്ന് ചർച്ചാവിഷയമാണ്.

ഈ.സി.എം.ഓ (ECMO(Extra corporeal membrane oxygenation) കൊടുത്താണ് അവർ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കിടന്നതെന്നു പറയുന്നു. എങ്കിൽ അവർ ജീവിച്ചിരുന്നതും കൃത്രിമമായുള്ള മെഡിക്കൽ ഉപകരണങ്ങളുടെ സഹായത്താലായിരിക്കണം. അവരുടെ ശരീരത്തിൽ ഘടിപ്പിച്ചിരുന്ന മെഡിക്കൽ ഉപകരണങ്ങൾ പുറത്തെടുക്കാൻ ആരാണ് അനുവാദം കൊടുത്തതെന്നും വ്യക്തമല്ല. മരണകാരണം അതായിരിക്കുമോയെന്നും സംശയങ്ങൾ ബാക്കി നിൽക്കുന്നു.

'സൗത്ത് സ്റ്റാർ' ജേർണൽ ലേഖികയായ ഗൗതമി റ്റഡിമല്ലായുടെ (Gautami Tadimalla) ലേഖനത്തിൽ ചില ചോദ്യങ്ങൾ അവർ ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്."തമിഴ്‌നാടിന്റെ മുഖ്യമന്ത്രിയും ഒരു പൊതു പ്രവർത്തകയുമായ ജയലളിതയുടെ രോഗ വിവരങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ട് രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ചു?--മരിച്ചു പോയ മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ പേരിൽ ആർക്കായിരുന്നു അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നത്?--ആരൊക്കെയായിരുന്നു ജയലളിതയുടെ മേൽ തീരുമാനങ്ങൾ എടുത്തിതിരുന്നത്?--ഒരു സംസ്ഥാനത്തിന്റെ മുഴുവനായുള്ള   പ്രശ്നങ്ങളിൽ അവർ നിർജീവമായി കിടന്നിരുന്ന സമയത്ത് ആരായിരുന്നു അവരുടെ ഔദ്യോഗികമായ  പ്രധാനപ്പെട്ട തീരുമാനങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്നത്?--ജനങ്ങളോട് ഇത്തരം വിഷയങ്ങളിൽ ഉത്തരം പറയാൻ ആർക്കാണ് ഉത്തരവാദിത്വം ഉള്ളത്?" ഇങ്ങനെ ഗൗതമി റ്റഡിമല്ലായുടെ നിരവധി ചോദ്യങ്ങൾ ഉത്തരങ്ങളില്ലാതെ അവശേഷിക്കുന്നു.

യുകെയിലെ ഡോക്ടർ റിച്ചാർഡ് ബീൽ (Dr.Richard Beale) ജയലളിതയുടെ മരണത്തെസംബന്ധിച്ച,   വാർത്താ ലേഖകരോട് നൽകുന്ന കാര്യങ്ങൾ  കൂടുതൽ ദുരൂഹതകൾക്കും സംശയങ്ങൾക്കും ഇടനൽകുന്നു. ഡോക്ടർ റിച്ചാർഡ് ബെയ്ൽ,  ലണ്ടൻ ബ്രിഡ്ജ് ഹോസ്പിറ്റലിലെ തീവ്ര പരിചരണ വിഭാഗത്തിലെ സ്പെഷ്യലിസ്റ്റാണ്. ജയലളിതയെ നോക്കാനായി മാസത്തിൽ രണ്ടുതവണകൾ ലണ്ടനിൽ നിന്നും ചെന്നൈയിൽ സഞ്ചരിക്കുമായിരുന്നു.ശശികലയാണ് ഈ ഡോക്ടറെ ലണ്ടനിൽ നിന്നും ജയലളിതയ്ക്ക് വേണ്ടി ക്ഷണിച്ചു വരുത്തിയത്. ' ജയലളിതയെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ച സമയം അവരുടെ ആരോഗ്യ സ്ഥിതി വളരെയധികം പുരോഗമിച്ചിരുന്നുവെന്നും  പെട്ടെന്നായിരുന്നു അവരുടെ നില ഗുരുതരാവസ്ഥയിൽ ആയതെന്നും ' അവരെ ചീകത്സിച്ച ഡോക്ടർമാർ പറയുന്നു. എന്തുകൊണ്ട് അങ്ങനെ സംഭവിച്ചുവെന്നും മരണത്തിനുമുമ്പ് അവരുടെ നില മെച്ചമായിരുന്നുവെന്നുള്ള  ഹോസ്പിറ്റൽ പ്രസ്താവന വന്നതെന്തുകൊണ്ടെന്നും ഹോസ്പിറ്റലിന് പിഴവ് സംഭവിച്ചുവോയെന്നുമുള്ള   വിവരങ്ങൾ ജനത്തിനറിയണം.  എന്തോ അക്ഷരപ്പിശക് ജയലളിതയുടെ മരണത്തിൽ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നുള്ള ഊഹോപാഹങ്ങൾക്കിടയിൽ ലണ്ടനിൽനിന്നുള്ള ഒരു ഡോക്ടർ കൂടുതൽ ആധികാരികമായ അഭിപ്രായങ്ങളോടെ രംഗത്ത് വന്നിരിക്കുന്നതും സംശയങ്ങൾക്കേ കാരണമാവുകയുള്ളൂ. അപ്പോളോ ഹോസ്പിറ്റലിനെയും ഡോക്ടർമാരെയും അവിഹിതമായി സ്വാധീനം ചെലുത്തി  പണംകൊണ്ട് മൂടിയെന്ന വാർത്തകളാണ് എവിടെയും പ്രചരിക്കുന്നത്.

ചരിത്രത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ ശശികലയുടെ ആദികാല ജീവിതത്തെപ്പറ്റിയും ചികയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ജയലളിതയെ പരിചയപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ് അവർ ഇരുപത്തിയൊമ്പതു വയസുള്ള ഗ്രാമീണയായ കുടുംബിനിയായിരുന്നു. സിനിമാ കാണാൻ വലിയ താല്പര്യവും ഒരു നടിയാകണമെന്നുള്ള ആഗ്രഹവുമുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ ഭർത്താവ് നടരാജൻ തമിഴ്നാട്ടിലെ സർക്കാർ ജോലിയുള്ള പബ്ലിക്ക് റിലേഷൻ ഓഫിസറുമായിരുന്നു. കൂടലൂർ ഡിസ്ട്രിക്റ്റിലെ കലക്ടറായ ചന്ദ്രലേഖ (I.A.S)യുടെ കീഴിലായിരുന്നു അവരുടെ ഭർത്താവ് ജോലി ചെയ്തിരുന്നത്. അക്കാലത്ത് എം. ജി. രാമചന്ദ്രനുമായി കലക്റ്റർ നല്ല സൗഹാർദത്തിലുമായിരുന്നു.

എംജി ആറിന്റെ സഹനടിയായിരുന്നു ജയലളിത. ജയലളിതയെ തന്റെ രാഷ്ട്രീയ പിൻഗാമിയാക്കാനും എം.ജി.ആർ. ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. ജയലളിത സമ്മേളിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിലെല്ലാം കൂട്ടമായി ജനക്കൂട്ടം തിങ്ങി കൂടുന്ന കാരണം എം.ജി.ആർ അവരെ പാർട്ടിയുടെ എ.ഐ.എ.ഡി.എം കെ യുടെ പ്രധാന വക്താവായി നിയമിച്ചിരുന്നു. ശശികലയ്ക്ക് സിനിമ  കാണാൻ  വലിയ ഭ്രമമായിരുന്നു.  അവർ ഒരു വീഡിയോ ക്യാമറ വാങ്ങി സ്ഥലത്തെ വിവാഹങ്ങളുടെ പടങ്ങൾ പിടിച്ചുകൊണ്ട് തൊഴിൽ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. അങ്ങനെ അവരുടെ അത്യാവശ്യ കാര്യങ്ങൾക്കായി കുറച്ചു പോക്കറ്റുമണിയും നേടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരിക്കൽ തനിക്ക് ജയലളിതയുടെ വീഡിയോ എടുക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെന്നും അതിനായി ചന്ദ്രലേഖ ഐ.എ.എസിനോട് (I.A.S) ശുപാർശ ചെയ്യാനും ശശികല ഭർത്താവിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ചന്ദ്രലേഖയുടെ മകൻ അഭിജീത്തിനെ ബേബി സിറ്റിംഗ് ചെയ്യുന്നത് ശശികലയായതുകൊണ്ടു അവർ   അത് സമ്മതിച്ചു. ചന്ദ്രലേഖ ശശികലയെ ജയലളിതയ്ക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.

അങ്ങനെ ഈ രണ്ടു സ്ത്രീകളും ആദ്യമായി കണ്ടുമുട്ടി. കാലങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ജയലളിതയ്ക്ക് ശശികല വിശ്വസിക്കാവുന്ന ഒരാളായി മാറി. ഒടുവിൽ അവരുടെ മനസ് സൂക്ഷിപ്പുകാരിയുമായി. നല്ല കാലങ്ങളിലും ദൗർഭാഗ്യം നിറഞ്ഞ കാലങ്ങളിലും  ഒരുപോലെ ശശികല ജയലളിതയോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.  നാനാവിധ രാഷ്ട്രീയ കലക്കങ്ങൾക്കുശേഷം 1991-ൽ ജയലളിത വമ്പിച്ച ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ തമിഴ്നാട് മുഖ്യ മന്ത്രിയായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. അക്കൂടെ ശശികലയും രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ശക്തിയുള്ള സ്ത്രീയായി വളർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. വാസ്തവത്തിൽ അവർക്കു ജയലളിതയേക്കാൾ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നു. സുപ്രധാന തീരുമാനങ്ങൾ കൈക്കൊള്ളുന്ന സമയങ്ങളിൽ മന്ത്രിമാർ സാധാരണ ശശികലയോടായിരുന്നു ആലോചിച്ചിരുന്നത്.

സുരക്ഷിത കാര്യങ്ങൾക്കായി ജയലളിതയുടെ ചുറ്റും ശശികലയുടെ ബന്ധുക്കളെ നിയമിച്ചിരുന്നു. ശശികലയുടെ ബന്ധുജനങ്ങളെ മന്നാർഗുഡി മാഫിയാ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. മന്നാർഗുഡിയിലാണ് ശശികല ജനിച്ചത്. ശശികല ആദ്യം ജയലളിതയുടെ വീട്ടിൽ മാറിത്താമസിച്ച കാലങ്ങളിൽ അവർ ജയലളിതയുടെ താമസസ്ഥലമായ ആഡംബര ബംഗ്ളാവിൽ (Posh Garden) മണ്ണാർ ഗുഡിയിൽ നിന്നും നാൽപ്പതു സേവകരുമായിട്ടായിരുന്നു വന്നെത്തിയത്. അവരിൽ പാചകക്കാർ, സെക്യൂരിറ്റികൾ, ഡ്രൈവർമാർ, സന്ദേശം കൊടുക്കുന്നവർ എന്നിവരെല്ലാം ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ശശികലയുടെ സഹായത്താൽ അവരുടെ ബന്ധുജനങ്ങളെല്ലാം ധനികരായി തീർന്നിരുന്നു. അഴിമതിയും കൈക്കൂലിയും മൂലം പണം സമ്പാദിക്കുന്നുവെന്നു തമിഴ്‌നാടുമുഴുവൻ പൊതുവെ സംസാരമുണ്ടായിരുന്നു. 1996-ൽ ജയലളിതയുടെ പാർട്ടി പരാജയപ്പെടാൻ കാരണവുമതായിരുന്നു.

1998-ൽ ഒരിക്കൽക്കൂടി ജയലളിതയുടെ സമയം തെളിഞ്ഞു. എ.ഐ.ഡി.എം.കെ (AIADMK) യുടെ സഹായത്തോടെ കേന്ദ്രത്തിൽ  ബാജ്പയുടെ സർക്കാർ അധികാരത്തിൽ വന്നു. അധികം താമസിയാതെ ബാജ്പയി മന്ത്രിസഭയെ തകിടം മറിക്കാനും സാധിച്ചു. അതിന് ശശികലയുടെ ഒരു പ്രധാന പങ്കുമുണ്ടായിരുന്നു. 1999-ൽ ഹോട്ടൽ അശോകയിൽ ശശികല സോണിയായ്ക്കും ജയലളിതയ്ക്കും ഒരു പാർട്ടി കൊടുത്തു. സുബ്രമണ്യ സ്വാമി അന്നത്തെ നേതാക്കന്മാർ തമ്മിലുള്ള കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്ക്  നേതൃത്വം കൊടുത്തിരുന്നു. സുബ്രമണ്യം സ്വാമിക്ക് ക്യാബിനറ്റ് റാങ്കിൽ മന്ത്രിസ്ഥാനം കൊടുക്കാത്തതിൽ ബാജ്പയിയോട് വിദ്വെഷവുമുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നീട്, ജയലളിതയ്ക്കും ശശികലയ്ക്കുമെതിരെ അനധികൃത സ്വത്തു സമ്പാദന കേസിനു തിരികൊളുത്തിയതും അവസര രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പിതാവായ സുബ്രഹ്മണ്യ സ്വാമിയായിരുന്നുവെന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്.ശശികലയുടെ അശോകാ ഹോട്ടലിൽ നടത്തിയ ഈ ടീപാർട്ടി ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ തന്നെ ഒരു ഭൂമികുലുക്കത്തിനു കാരണമായി. എ.ഐ.ഡി.എം.കെ (AIADMK) അന്ന് ബാജ്പയി സർക്കാരിന് പിന്തുണ പിൻവലിച്ചതുകൊണ്ട് സർക്കാർ ഒരു വോട്ടിനു പരാജയപ്പെടുകയാണുണ്ടായത്. കേന്ദ്ര മന്ത്രിസഭ താഴെ വീഴുകയും ചെയ്തു. ജയലളിത ഹൈക്കോടതിയുടെ ഒരു ഓർഡർപ്രകാരം 2003-ൽ തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രിയായി അധികാരത്തിൽ വരുകയും 2006-ലെ അസംബ്ലി തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ ജയലളിതയുടെ ഉയർച്ചയിലും താഴ്ച്ചയിലും ശശികല എക്കാലവും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.

2011-ൽ ജയലളിത വീണ്ടും അധികാരത്തിൽ വന്നു. അപ്പോഴാണ് മന്നാർഗുഡി ഗുണ്ടകൾ ശശികലയെ മുഖ്യമന്ത്രിയാക്കാൻ പദ്ധതിയിട്ടത്. ജയലളിത അനധികൃത സ്വത്തു സമ്പാദിച്ചതിൽ ജയിലിൽ പോകുമെന്നാണ് വിചാരിച്ചത്. ശശികലയ്ക്ക് അതിപ്രധാനമായ ജയലളിതയുടെ മുഖ്യമന്ത്രി പോസ്റ്റ് ലഭിക്കുമെന്നും വിചാരിച്ചു. അന്ന് ഗുജറാത്ത് മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന നരേന്ദ്ര മോദി ജയലളിതയുടെ സുഹൃത്തുമായിരുന്നു. മന്നാർഗുഡി ഗുണ്ടാ വിളയാട്ടം കാരണം തമിഴ് നാട്ടിൽ വ്യവസായങ്ങൾ തുടങ്ങാൻ ആരും പണം നിക്ഷേപിക്കുന്നില്ലെന്നും കമ്പനികൾ തമിഴ്നാട്ടിൽ നിന്നും പോവാൻ തുടങ്ങുന്നുവെന്നും നരേന്ദ്ര മോദി ജയലളിതയ്ക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് കൊടുത്തു. ശശികലയുടെ കുടുംബം തമിഴ് നാട്ടിലെ ബിസിനസ്സ് തുടങ്ങുന്നവരിൽനിന്ന് കോഴയായി അമിത പണം ഈടാക്കുന്നുവെന്നായിരുന്നു ആരോപണം.

ഒരിക്കൽ ജയലളിത ശശികലയെ അറിയിക്കാതെ മെഡിക്കൽ ടെസ്റ്റിന് പോയി. അവരുടെ ഉള്ളിൽ എന്തോ വിഷം ചെന്നിരുന്നതായി അഭ്യൂഹങ്ങൾ പരന്നിരുന്നു. ശശികല ഒരു നേഴ്‌സിനെ നിയമിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. പഴവർഗങ്ങളും മെഡിസിനും അവരായിരുന്നു ജയലളിതയ്ക്ക് കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നത്. ആ സമയം ജയലളിതയുടെ ക്ഷമ മുഴുവൻ നശിച്ചിരുന്നു. ബാഗ്ലൂർ മീറ്റിംഗിൽ ജയലളിത ജയിലിൽ പോവുകയാണെകിൽ അവരുടെ പിൻഗാമിയുടെ കാര്യം ശശികലയുടെ ബന്ധുക്കൾ സംസാരിച്ചതായും വിവരം കിട്ടി. 2011 ഡിസംബർ പതിനേഴാം തിയതി ശശികലയുടെ ബന്ധുജനങ്ങളെയും ശശികലയെയും വീട്ടിൽ നിന്നും പാർട്ടിയിൽനിന്നും പുറത്താക്കി. രണ്ടു പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം ജയലളിത തന്റെ തോഴിയായ ശശികല നടരാജനെ പാർട്ടിയിൽനിന്നു പുറത്താക്കിയത് ഒരു ഞെട്ടലോടു കൂടിയായിരുന്നു കേട്ടത്. നിയമപരമല്ലാതെ പണമുണ്ടാക്കിയതിനു ശശികലയുടെ കുടുംബത്തിലുള്ള ഏതാനും പേരെ ജയിലിലുമാക്കി. പതിറ്റാണ്ടുകൾ നീണ്ടുനിന്ന ഒരു സൗഹാർദ ബന്ധത്തിന് അവിടെ ഉലച്ചിൽ വന്നു. തമിഴ്നാട് രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിൽ തന്നെ അത് ദുഖകരമായ ഒരു സംഭവവുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ പിണക്കം അധികകാലം നീണ്ടുനിന്നില്ല. 2012 മാർച്ചിൽ ജയലളിത അവരെ തിരികെ വിളിച്ചു. ശശികലയുടെ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ ഇങ്ങനെ ഒരു ഗൂഢാലോചന നടത്തിയ വിവരം അവർക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നുവെന്നു പറഞ്ഞു ക്ഷമ ചോദിച്ചു പ്രശ്നങ്ങൾ തീർക്കുകയും ചെയ്തു.

എന്താണ് ഇതിലെ സത്യമെന്നുള്ളതിൽ  അഭ്യൂഹങ്ങളുണ്ട്. രണ്ടു പതിറ്റാണ്ടുകളോളം അവർ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ബന്ധത്തിന് വിള്ളൽ വരാൻ കാരണമെന്ത്? ജയലളിതയുടെ ആത്മസുഹൃത്തായ ശശികലയുടെ പേരിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു ശിക്ഷണ നടപടി എന്തിനെടുത്തു? വീണ്ടും ശശികലയുടെ സഹായം ജയലളിത എന്തുകൊണ്ട് മേടിച്ചുവെന്നതും ജയലളിതയെ അതിനു പ്രേരിപ്പിച്ചതെന്തെന്നും ആർക്കുമറിയില്ല. ശശികലയുടെ ഗുണ്ടകളുടെ സമ്മർദം മൂലം ജയലളിതയുടെ ജീവനു ഭീക്ഷണിയായിട്ടും അവർ എന്തുകൊണ്ട് ശശികലയോട് ക്ഷമിച്ചു. അതിനെല്ലാം ഉത്തരം കിട്ടണമെങ്കിൽ ഗഹനമായ അന്വേഷണം ആവശ്യമാണ്. മഞ്ഞപത്രങ്ങൾ അവരുടെ വ്യക്തിപരമായ ജീവിതത്തെ സ്പർശിച്ചുകൊണ്ട് കഥകൾ ഇറക്കുന്നുണ്ട്. ശശികലയെയും ജയലളിതയെപ്പറ്റിയും അവരുടെ സദാചാര നിരതമായ ധാർമ്മിക നീതിയെപ്പറ്റിയും  ദുരൂഹതകളുമുണ്ട്. ജയലളിത മരിച്ചെന്നും കൊല്ലപ്പെട്ടെന്നും പറയുന്നു. അത് എത്രമാത്രം സത്യമുണ്ടെന്നും വ്യക്തമല്ല. ജയലളിതയുടെ സമീപകാലങ്ങളിലെ ദുരന്തപൂര്‍ണ്ണങ്ങളായ  ഈ കഥയിൽ  സംശയത്തിന്റെ നിഴലുകളും ബാക്കി നിൽക്കുന്നതായി  കാണാം.

ജവഹർലാൽ നെഹ്‌റുവിന്റെ ചരിത്രവും ദർശനങ്ങളും

ജോസഫ് പടന്നമാക്കൽ 

ഇന്ത്യയുടെ ആദ്യത്തെ പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്ന പണ്ഡിറ്റ് ജവഹർലാൽ നെഹ്‌റു സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുമുമ്പും അതിനുശേഷവും ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ തിളങ്ങിനിന്നിരുന്ന ഉജ്വലപ്രതിഭയും സൂര്യനസ്തമിക്കാത്ത ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തെ കെട്ടുകെട്ടിച്ച വീരനായകരിൽ ഒരാളുമായിരുന്നു.  നിത്യവും അണയാത്ത ദീപമായി ജനകോടികളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ കുടികൊള്ളുന്ന മഹാനുഭാവന്മാരിൽ മഹാനുമാണ്. മഹാത്മാ ഗാന്ധിജിയുടെ രാഷ്ട്രീയ പിന്തുടർച്ചാവകാശി, ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിലെ ഐതിഹാസിക നായകൻ, 1947 മുതൽ മരണം വരെ ഇന്ത്യയുടെ പ്രധാനമന്ത്രി എന്നീ നിലകളിൽ നെഹ്‌റുവിനെ ചരിത്രത്തിലറിയപ്പെടുന്നു. മഹാത്മാ ഗാന്ധിജിയുടെ ബ്രിട്ടീഷ്കാർക്കെതിരെയുള്ള നിസഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിലൂടെ ഉയർന്നുവന്ന നെഹ്‌റു 1947 മുതൽ 1967 മെയ് ഇരുപത്തിയേഴാംതീയതി മരിക്കുന്നതുവരെ ഇന്ത്യയുടെ പ്രധാനമന്ത്രിയെന്ന ഭരണസാരഥ്യം വഹിച്ചിരുന്നു. ആധുനിക ഇന്ത്യയുടെ ശില്പിയായി നെഹ്‌റുവിനെ രാഷ്ട്രം ബഹുമാനിക്കുന്നു. കാശ്മീരിലെ പണ്ഡിറ്റ് സമൂഹത്തിലുള്ള ബ്രാഹ്മണ കുടുബത്തിൽ ജനിച്ചതിനാൽ, അദ്ദേഹത്തെ പണ്ഡിറ്റ് ജവഹർലാൽ എന്നറിയപ്പെട്ടു. കുട്ടികൾ ബഹുമാന പുരസ്സരം ചാച്ചാ നെഹ്‌റുവെന്നു വിളിച്ചിരുന്നു.  ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ ലക്ഷ്യപ്രാപ്തിക്കായി നെഹ്‌റുവും കോൺഗ്രസ്സും 1930 മുതൽ നേതൃത്വം കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

മഹാത്മാഗാന്ധി ഇന്ത്യയുടെ പിതാവെങ്കിൽ ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ പിതാവ് അംബേദ്ക്കറെങ്കിൽ ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പിതാവ് നെഹ്‌റുവെന്നും ഉച്ചത്തിൽ നമുക്കോരോരുത്തർക്കും വിളിച്ചു പറയാൻ സാധിക്കും.വിവിധ സംസ്‌കാരങ്ങളും, ഭാഷകളും മതങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ട ഒരു ജനതയെ നിയന്ത്രിക്കുകയെന്നത് അദ്ദേഹത്തെ സംബന്ധിച്ച് ഒരു വെല്ലുവിളിയായിരുന്നു. പ്രധാന മന്ത്രിയെന്ന നിലയിൽ ഭാരതത്തിന്റെ സാമൂഹിക, സാംസ്ക്കാരിക വിദ്യാഭ്യാസ തലങ്ങളിൽ ബൃഹത്തായ പലവിധ പദ്ധതികളും അദ്ദേഹത്തിന് നടപ്പാക്കാൻ സാധിച്ചു. കോടാനുകോടി ജനങ്ങൾ വിശ്വാസവും സ്നേഹവും അദ്ദേഹത്തിലർപ്പിച്ചിരുന്നു. ചേരിചേരാ നയവും പഞ്ചശീല തത്വങ്ങളും നെഹ്‌റുവിനെ വിശ്വപൗരനാക്കിയിരുന്നു. 1962-ലെ സീനോ-ഇന്ത്യാ യുദ്ധം അദ്ദേഹത്തെ മാനസികമായി തകർത്തിരുന്നു. അന്നുമുതൽ ആരോഗ്യം ക്ഷയിക്കുകയും പതിനേഴു വർഷം പ്രധാന മന്ത്രിയായിരുന്ന ശേഷം 1964-ൽ മരിക്കുകയും ചെയ്തു. 

പൂക്കളെയും കുട്ടികളെയും ഇത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ച ഒരു മഹാൻ ഉണ്ടായിരിക്കില്ല. ഏതു ജോലിത്തിരക്കിനിടയിലും സമയം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ അദ്ദേഹം കുട്ടികളുമായി കളിക്കാൻ ഉത്സാഹം കാണിച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് സ്നേഹപൂർവ്വം അദ്ദേഹത്തെ ചാച്ചാ നെഹ്‌റുവെന്നു അവർ വിളിച്ചിരുന്നത്.

1889 നവംബർ പതിനാലാം തിയതി ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ അലഹാബാദിൽ ഒരു ധനിക കുടുംമ്പത്തിൽ നെഹ്‌റു ജനിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിൻറെ പിതാവ് മോത്തിലാൽ നെഹ്‌റു  (1861–1931) ക്രിമിനലും സിവിലുമായ നിയമങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു ബാരിസ്റ്ററായിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി സമരം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിന്റെ പ്രസിഡന്റ് പദം രണ്ടുതവണ മോത്തിലാൽ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. ജവഹർലാലിന്റെ അമ്മ 'സ്വരൂപറാണി തുശൂ(1868–1938)', കാശ്മീരിൽ പേരും പെരുമയുമുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കുടുംബത്തിലെ അംഗമായിരുന്നു. അവർ മോത്തിലാലിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ഭാര്യയും. ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ജനനത്തോടെ ആദ്യത്തെ ഭാര്യ മരിച്ചുപോയിരുന്നു. മൂന്നു മക്കളിൽ ജവഹർലാൽ ഏറ്റവും മൂത്തയാളായിരുന്നു. മറ്റു രണ്ടു സഹോദരികളിൽ വിജയലക്ഷ്മി പണ്ഡിറ്റ് യുണൈറ്റഡ് നാഷണൽ അസംബ്ലിയുടെ ആദ്യത്തെ വനിതാ പ്രസിഡണ്ടായിരുന്നു. ഇളയ സഹോദരി കൃഷ്ണ പ്രസിദ്ധയായ ഒരു എഴുത്തുകാരിയും അനേക പുസ്തകങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥകർത്രിയുമായിരുന്നു. രാജഹര്‍മ്മ്യോപമമായ ആനന്ദഭവനിലാണ് ജവഹർലാൽ  വളർന്നത്. ജവഹറെന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം അമൂല്യമായ പവിഴ രത്നമെന്നാണ്.

കുഞ്ഞുനാളിലുള്ള നെഹ്‌റുവിന്റെ ജീവിതത്തെപ്പറ്റി എഴുതപ്പെടേണ്ടതായ സംഭവങ്ങളൊന്നും തന്നെയില്ല. പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം വീട്ടിൽ വന്നു പ്രൈവറ്റായി പഠിപ്പിക്കുന്ന ട്യൂട്ടർമാരിയിൽ നിന്നായിരുന്നു.ശാസ്ത്രവും ബ്രഹ്മജ്ഞാനവും അദ്ദേഹത്തിന് പ്രിയങ്കരങ്ങളായ വിഷയങ്ങളായിരുന്നു. പിന്നീട് ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വിഷയങ്ങളിൽ തല്പരനായതുകൊണ്ട്, പതിമൂന്നാം വയസിൽ തീയോസഫിക്കൽ സൊസൈറ്റിയിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. കുടുംബ സുഹൃത്തായ ആനി ബസന്റായിരുന്നു ആ സംഘടനയെ നയിച്ചിരുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന് ദൈവിക വിഷയങ്ങളിൽ താൽപ്പര്യം കുറയുകയും  ആ സംഘടന വിടുകയും ചെയ്തു. ആനന്ദ ഭവനുമായി നിത്യം മൈത്രിയിലായിരുന്ന ആനിബസന്റിനെ ജവഹർലാൽ ഒരു അമ്മായിയുടെ സ്ഥാനത്തായിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വിഷയങ്ങളിൽ അഭിരുചിയുണ്ടായിരുന്ന നെഹ്‌റു പിന്നീട് ബുദ്ധമതത്തെപ്പറ്റിയും വേദങ്ങളെപ്പറ്റിയും പഠിക്കാനാരംഭിച്ചു. ഈ പഠനങ്ങളാണ് ആദ്യം അദ്ദേഹത്തിന് ഇന്ത്യയെ മനസിലാക്കാനുള്ള പ്രചോദനം ലഭിച്ചത്. ഇത്തരം വിഷയങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിൻറെ മനസ് അഗാതമായും ബൗദ്ധിക തലങ്ങളിലും വ്യാപരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

യുവാവായിരുന്നപ്പോൾത്തന്നെ നെഹ്‌റു  ഒരു ദേശീയവാദിയായി വളർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. 1905-ൽ അദ്ദേഹം ഇംഗ്ലണ്ടിൽ പഠിക്കാൻ പോയി. അവിടെ ജി.എം.ട്രെവെല്യൻ  (G.M. Trevelyan's) എഴുതിയ ഗാരിബാള്ഡിയെപ്പറ്റിയുള്ള പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കാൻ താല്പര്യപ്പെട്ടിരുന്നു. ഗാരിബാള്ഡിയെ ഒരു വിപ്ലവ നേതാവായി അദ്ദേഹം മനസ്സിൽ സ്വീകരിച്ചു. ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി പടപൊരുതുന്നതിനായി ഉത്തേജനം നേടിയതും ഗാരിബാള്ഡിന്റെ വിപ്ലവചിന്തകളിൽ നിന്നായിരുന്നു. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ രണശൂരനായിരുന്ന ഗാരിബാൾഡിയെ  (Giuseppe Garibaldi) ചിന്നിച്ചിതറി കിടന്നിരുന്ന ഇറ്റലിയെ ഏകീകരിപ്പിച്ച ദേശീയ നേതാവായി ആദരിച്ചിരുന്നു.

1907-ൽ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ പ്രസിദ്ധിയേറിയ  കെയിംബ്രിഡ്‌ജ് യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിൽ നെഹ്‌റു  പഠനം ആരംഭിച്ചു.  1910-ൽ ട്രിനിറ്റി കോളേജിൽ നിന്നും പ്രകൃതിശാസ്ത്രത്തിൽ ഹോണേഴ്‌സോടുകൂടി ബിരുദം നേടി. ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ രാഷ്ട്രീയ തത്ത്വശാസ്ത്രം, സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രം, ചരിത്രം, സാഹിത്യം എന്നീ വിഷയങ്ങളും പഠിച്ചിരുന്നു. ബെർണാഡ് ഷാ, എച്ച്.ജി. വെൽസ്, കെയിൻസ്, ബെർട്രൻ റസ്സൽ, ലൗസ് ഡിക്കിൻസൻ   മുതലായ ചിന്തകരുടെ പുസ്തകങ്ങളും പഠിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇതിനിടയിൽ വായിക്കുന്ന വിഷയങ്ങളിലെല്ലാം അഗാധമായ പാണ്ഡ്യത്യവും നേടിയിരുന്നു.  

1910-ൽ ഡിഗ്രി നേടിയശേഷം നിയമം പഠിക്കാൻ ലണ്ടനിൽ രണ്ടു വർഷംകൂടി ചെലവഴിച്ചു. ഇൻസ് ഓഫ് കോർട്ട് ലോ സ്‌കൂളിൽ (Inns of Court School of Law) നിയമം പഠിച്ചു. 1912-ൽ ബാർ അറ്റ് ലോ  (Bar at Law) പരീക്ഷ പാസ്സായി. 1912-ൽ ഇന്ത്യയിലെത്തി,  അലഹബാദ് ഹൈകോർട്ടിൽ പ്രാക്ടീസ് തുടങ്ങി. പക്ഷെ അദ്ദേഹത്തിന് നിയമത്തിൽ തുടരാൻ താത്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവിടെ അദ്ദേഹത്തിൻറെ അഭിരുചിയനുസരിച്ചും ബൗദ്ധികമായും ഉയരാനുള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ ലഭിച്ചില്ലെന്നു   ആത്മകഥാ പുസ്തകത്തിൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. പിന്നീടുള്ള കാലങ്ങളിലെല്ലാം   അദ്ദേഹം ദേശീയ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ മുഴുവൻ സമയവും പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. നിയമ പരിശീലനം പാടെ ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.

ബ്രിട്ടനിൽ താമസിക്കുന്ന കാലം മുതൽ നെഹ്‌റുവിനു ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കണമെന്ന  മോഹമുണ്ടായിരുന്നു. 1912-ൽ ഇംഗ്ലണ്ടിൽനിന്നും വന്നെത്തിയ അദ്ദേഹത്തിന് ഏതാനും ചുരുങ്ങിയ മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ പാറ്റ്നയിൽ നടന്ന കോൺഗ്രസ്സിന്റെ വാർഷിക സമ്മേളനത്തിൽ സംബന്ധിക്കാൻ സാധിച്ചു. ഇംഗ്ലീഷ് അറിയാവുന്ന ഉന്നതകുല ജാതരായവർ മാത്രം സമ്മേളന സ്ഥലത്തിൽ വന്നെത്തിയതിൽ നെഹ്‌റുവിനു സമ്മേളനത്തോട് അന്ന് അതൃപ്തിയുണ്ടായി. എങ്കിലും ഇന്ത്യൻ പൗരാവകാശ ഫണ്ടിനായി പണം സമാഹരിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ ഗാന്ധിജിയുമായി ഒത്തൊരുമിച്ചു സഹകരിച്ചു.

1914-ൽ ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. കോൺഗ്രസിൽ ഒരു കൂട്ടർ ജർമ്മനിയുടെ ഭാഗം കൂടി പിന്തുണ നൽകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. എങ്കിലും വിദ്യാഭ്യാസമുള്ള ഉയർന്ന സമൂഹം ബ്രിട്ടീഷ് സഖ്യസേനയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകാനാണ് ആഗ്രഹിച്ചത്. നെഹ്‌റു അന്ന് ബ്രിട്ടന് പിന്തുണ നല്കുകയാണുണ്ടായത്. അക്കാലയളവിൽ അലഹബാദിലുള്ള സെന്റ് ജോൺ ആമ്പുലൻസ് വാനിൽ നെഹ്‌റു വോളന്റീർ ജോലി ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന സെൻസർഷിപ് ആക്റ്റിനെയും അദ്ദേഹം എതിർത്തു. ആ നിയമം അനുസരിച്ചു ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിനെ ആരും വിമർശിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു.

യുവാവായ നെഹ്‌റുവിന്റെ ദേശീയ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായുള്ള ആശയങ്ങൾ അക്കാലത്തു തികച്ചും വിപ്ലവകരങ്ങളായിരുന്നു. യുദ്ധകാല അവസ്ഥകളിൽ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുവേണ്ടി സമരം ചെയ്യുന്നത് വിവേകമല്ലെന്നു ഗോപാല കൃഷ്ണ ഗോഖലെയെപ്പോലുള്ള മിതവാദികൾ അക്കാലത്ത് വാദിച്ചിരുന്നു. നെഹ്‌റു ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിനോട് എല്ലാ വിധത്തിലും നിസഹകരണമാണ് വേണ്ടതെന്നും വാദിച്ചു. ബ്രിട്ടീഷ്കാരുടെ നയത്തെ പിന്തുടരുന്ന ഐ.സി.എസ് (I.C.S.)മുതലായ ഹോണററി സ്ഥാനമാനങ്ങളെ അദ്ദേഹം പരിഹസിച്ചു. ആ ബഹുമതി ഇന്ത്യനുമല്ല, (Indian) സിവിലുമല്ല(civil) സേവനവുമല്ലെന്നു(Service) പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ബ്രിട്ടീഷ് സിവിൽ സർവീസ് പരീക്ഷകളെ ഇന്ത്യൻ ജനത ബഹിഷ്‌ക്കരിക്കാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്തിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് മിതവാദികളുടെ കൂടെയായിരുന്നെങ്കിലും നെഹ്‌റു അക്കാലത്തു തീവ്രവാദികളോടൊപ്പം പ്രവർത്തിക്കാനാണ് താല്പര്യപ്പെട്ടത്. 

1915-ൽ ഗോഖലെ മരിച്ചശേഷം സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള മിതവാദികളുടെ സ്വാധീനം കുറഞ്ഞു. 'ലോകമാന്യ തിലകനെയും' 'ആനി ബസന്റി'നെയും പോലുള്ള തീവ്രചിന്താഗതിക്കാർ ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിനായുള്ള പുതിയ സമരമുഖങ്ങൾ തുറന്നുവിട്ടു. അവരുടെ സമരാഹ്വാനങ്ങൾക്ക് കോൺഗ്രസിന്റെ സമ്മതം അന്ന് കിട്ടിയില്ല.1916-ൽ തിലകനും ആനിബസന്റും കോൺഗ്രസിന് ബദലായി മറ്റൊരു സംഘടനയുണ്ടാക്കി. എന്നാൽ നെഹ്‌റു രണ്ടു പാർട്ടികൾക്കും അനുകൂലമായി നിന്നു. അതിന്റെ കാരണവും നെഹ്‌റു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോൾ മുതൽ ആനി ബസന്റ് തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും സ്വാധീനിച്ച വ്യക്തിയായിരുന്നുവെന്നും രാഷ്ട്രീയ കാൽവെപ്പിനും കാരണക്കാരി അവരായിരുന്നുവെന്നും നെഹ്‌റു പറയുമായിരുന്നു. 1916-ൽ ഹിന്ദു മുസ്ലിം ഐക്യം സംബന്ധിച്ച ഒരു ഉടമ്പടി കോൺഗ്രസും മുസ്ലിം ലീഗും ഒപ്പുവെച്ചിരുന്നു. അന്ന് അത്തരം ഒരു ഉടമ്പടി ഒപ്പുവെച്ചതും ആനന്ദഭവനിലായിരുന്നു. നെഹ്രുവിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭാവിക്ക് അതും ഒരു കാരണമായിരുന്നു. രണ്ടു മതങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ആ യോജിപ്പിനെ നെഹ്‌റു സ്വാഗതം ചെയ്തിരുന്നു. അതിനെ ലക്‌നൗ ഉടമ്പടിയെന്നായിരുന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത്.

1919 ലാണ് നെഹ്‌റു ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സിൽ ചേർന്നത്. 1920-ലെ ഗാന്ധിജിയുമൊത്തു പ്രവർത്തിച്ച നിസഹകരണ പ്രസ്ഥാനമാണ് നെഹ്‌റുവിനെ ദേശീയ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ തലപ്പത്തിലെത്തിച്ചത്. ഉത്തർപ്രദേശിൽ അതിനു നേതൃത്വം കൊടുത്തത് നെഹ്‌റുവായിരുന്നു. സർക്കാരിനെതിരെ പ്രവർത്തിച്ചുവെന്ന പേരിൽ അദ്ദേഹത്തെ അറസ്റ്റു ചെയ്തു. ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കുശേഷം ജയിൽ വിമുക്തനാക്കി. നിസഹകരണ പ്രസ്ഥാനം പൊളിഞ്ഞതോടെ കോൺഗ്രസിൽ തന്നെ പിളർപ്പുണ്ടായി. തന്റെ പിതാവ് മോത്തിലാലും സി.ആർ. ദാസും നേതൃത്വം നൽകിയിരുന്ന സ്വരാജ് പാർട്ടിയിൽ നെഹ്‌റു ചേരാതെ ഗാന്ധിജിയ്‌ക്കൊപ്പം നിന്നു. കൂടാതെ 'ചൗരി ചൗരാ' സംഭവവും ഉണ്ടായത് അക്കാലത്താണ്. നിസഹകരണ വിപ്ലവകാരികൾ ഗോരഖ്‌പൂരിലുള്ള 'ചൗരി ചൗരാ'യിൽ ഒരു പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ ആക്രമിക്കുകയും തീ വെക്കുകയും ചെയ്തു. അതിനുള്ളിലുള്ള ഇരുപത്തിയെട്ടു പോലീസുകാരും മൂന്നു പൗരജനങ്ങളും മരണമടഞ്ഞിരുന്നു. അതുമൂലം ദേശീയ ലെവലിൽ നിസഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിൽനിന്നും കോൺഗ്രസ്സ് പിന്മാറി. 'ചൗരി ചൗരാ'യെന്ന ദുരന്തം സംഭവിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പോരാട്ടം മറ്റൊരു ദിശയിൽ ആകുമായിരുന്നുവെന്നു ഗാന്ധിജി പറയുമായിരുന്നു. 

1920 ലും 1930 ലും നെഹ്രുവിനു പൗരനിയമ ലംഘനം കൊണ്ട് ജയിൽശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നു. 1940 ഒക്ടോബര്‍ 31ന് അറസ്റ്റിലായ അദ്ദേഹത്തെ 1941 ഡിസംബറിൽ ‍മോചിതനാക്കി. 1942 ഓഗസ്റ്റ് ഏഴിനു ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ ‘ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ’ സമരത്തിലും അദ്ദേഹം അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഇതായിരുന്നു ഏറ്റവും ദൈര്‍ഘ്യമേറിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജയില്‍വാസം. ആകെ ഒമ്പതു തവണകൾ  ജയിലിലടയ്ക്കപ്പെട്ടു. 1946 ജൂലൈ ആറിന് നാലാമത്തെ തവണ കോണ്‍ഗ്രസ് പ്രസിഡന്റായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീട് 1951നും 54നും ഇടയില്‍ മൂന്നു തവണകൾകൂടി പണ്ഡിറ്റ് നെഹ്‌റു ആ പദവിയിലെത്തി. സ്വാതന്ത്ര്യ സമര കാലങ്ങൾ മുഴുവനും ഗാന്ധിജിയുടെ അഹിംസാ തത്ത്വങ്ങളായിരുന്നു അദ്ദേഹം പിന്തുടർന്നത്. 

നെഹ്‌റു ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര പോരാട്ടങ്ങളെ ഒരു ആഗോള കാഴ്ചപ്പാടിൽ കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ സന്ദേശവുമായി രാജ്യങ്ങൾ തോറും അക്കാലങ്ങളിൽ യാത്ര ചെയ്തിരുന്നു.1927-ൽ അദ്ദേഹത്തിൻറെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഫലപ്രദമാകാൻ ബ്രസീലിലും ബെൽജിയത്തിലും നടന്ന സമ്മേളനങ്ങളിൽ പങ്കു ചേർന്നിരുന്നു. സാമ്രാജ്യ ശക്തികൾക്കെതിരായുള്ള സമ്മേളനങ്ങളായിരുന്നു അതെല്ലാം. ഇന്ത്യയെ പ്രതിനിധികരിച്ചുകൊണ്ട് നെഹ്‌റുവിനെ ആ സംഘടനയുടെ എക്സിക്യൂട്ടീവ് അംഗമായി തെരഞ്ഞെടുത്തു.    

1936-ൽ നെഹ്‌റു ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പിന്തുണകളും നേടി യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ സന്ദർശിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഭാര്യ കമല കൗൾ നെഹ്‌റു (Kamala Kaul Nehru) മരിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് സ്വിറ്റ്‌സർലണ്ടിലെ ഒരു ആരോഗ്യകേന്ദ്രത്തിൽ ചീകത്സയിലായിരുന്നു. ഇന്ത്യ സ്വതന്ത്രമായ ഒരു ജനാധിപത്യ രാജ്യമായാലും യുദ്ധത്തിൽ ഫ്രാൻസിനെയും ബ്രിട്ടനേയും മാത്രമേ പിന്തുണയ്ക്കുള്ളൂവെന്നും അദ്ദേഹം പറയുമായിരുന്നു. ലോക രാജ്യങ്ങളുമായി അഭിപ്രായ ഐക്യത്തിനും പിന്തുണയ്ക്കുമായി അതാത് രാജ്യങ്ങളിലെ നേതാക്കന്മാരുമായി ആശയവിനിമയവും നടത്തിയിരുന്നു. സുഭാഷ് ചന്ദ്ര ബോസുമായി നെഹ്‌റു കോൺഗ്രസ് സംഘടനയ്ക്കുള്ളിൽ ഒത്തൊരുമിച്ചു പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു. എങ്കിലും 1930-ൽ അവർ ഇരുവരും അഭിപ്രായ വ്യത്യസങ്ങൾമൂലം രണ്ടു ചേരികളിലായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ്കാരെ പുറത്താക്കാൻ ജർമ്മനി പോലുള്ള ഫാസിസ്റ്റു രാജ്യങ്ങളുമായി സുബാഷ് ചന്ദ്ര ബോസ് സഹകരിക്കുന്നതിലും സഹായം അന്വേഷിക്കുന്നതിലും നെഹ്‌റുവിന് എതിർപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഇറ്റലിയിലെ ഏകാധിപതിയായ മുസ്സോലിനി നെഹ്‌റുവിനെ കാണാൻ താൽപ്പര്യം കാണിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം അത് നിരസിക്കുകയാണുണ്ടായത്. 

സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു മുമ്പേ രാജകീയ സംസ്ഥാനങ്ങളെ ഏകോപിപ്പിക്കാനുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ സർദാർ വല്ലഭായി പട്ടേലുമൊത്തു നെഹ്‌റു ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇന്ത്യ സ്വതന്ത്രമാവുമ്പോൾ രാജഭരണത്തിന്റെ കീഴിൽ സ്വന്തമായ പട്ടാളം അനുവദിക്കില്ലെന്നു 1946-ൽ നെഹ്‌റു വിളംബരം ചെയ്തു. ആരെങ്കിലും അതിനു ഒരുമ്പെടുമെങ്കിൽ അത് ഇന്ത്യൻ യുണിയനോടുള്ള ശത്രുതയായി കണക്കാക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം രാജാക്കന്മാർക്കു മുന്നറിയിപ്പു കൊടുക്കുകയുമുണ്ടായി. 1935ലെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരുമായുണ്ടാക്കിയ ഒരു ഉടമ്പടിയിൽ രാജഭരണ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ഫെഡറൽപോലെ വേറിട്ട സ്വതന്ത്ര രാജ്യമായി നിലനിൽക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ടായിരുന്നു. അതിനെ അന്നത്തെ കോൺഗ്രസ്സിൽ ഭൂരിഭാഗം നേതാക്കന്മാർ അനുകൂലിച്ചപ്പോൾ നെഹ്‌റു എതിർക്കുകയാണുണ്ടായത്. എല്ലാ രാജസ്റ്റേറ്റുകളും ഇന്ത്യൻ യൂണിയനിൽ ലയിക്കണമെന്ന ഭരണഘടനയുടെ നക്കലുണ്ടാക്കിയത് നെഹ്രുവിന്റെ സ്വാധീനം മൂലമായിരുന്നു.1971-ൽ ഇന്ദിരാ ഗാന്ധി പ്രധാനമന്ത്രിയായിരിക്കേ രാജാക്കന്മാരുടെ പ്രിവി പേഴ്സ് ഇല്ലാതാക്കിയതും രാജകീയാവകാശങ്ങൾ എടുത്തു കളഞ്ഞതും നെഹ്‌റു തുടങ്ങിവെച്ച പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ പൂർത്തികരിക്കലായിരുന്നു.    

1947 ആഗസ്റ്റ് പതിനഞ്ചാംതീയതി ഇന്ത്യാ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയ വേളകളിൽ, നാടുമുഴുവൻ കലാപവും രക്തപ്പുഴകളും ഒഴുകുകയായിരുന്നു. പാകിസ്ഥാൻ വിഭജനവും കാശ്മീർ പ്രശ്നവും അനേകായിരങ്ങളുടെ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനും സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനും കാരണമായി. 

പതിനേഴു വർഷത്തെ അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഭരണകാലം സോഷ്യലിസ്റ്റു വ്യവസ്ഥയിലുള്ള ഒരു ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തിലായിരുന്നു. 1951 മുതൽ പഞ്ചവത്സര പദ്ധതികളിൽക്കൂടി വ്യവസായവൽക്കരണത്തിന്റെ ആരംഭം കുറിച്ചു. ധാന്യവിളകൾ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ കൃഷിയേയും ജലസേചന പദ്ധതികളെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിദ്യകളെ പരിപോഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുമിരുന്നു. സാമൂഹിക പരിഷ്‌ക്കാരങ്ങൾ നടപ്പാക്കുന്നതിനൊപ്പം പൊതു വിദ്യാഭ്യാസം സൗജന്യമാക്കിയിരുന്നു. സ്‌കൂളുകളിൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് സൗജന്യ ഭക്ഷണവും വിതരണം ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പാരമ്പര്യ സ്വത്തുക്കളിൽ സ്ത്രീകൾക്കും ഭർത്താക്കന്മാർക്കൊപ്പം തുല്യമായ അവകാശങ്ങളും ലഭിച്ചു. ജാതി മത വർഗ വ്യവസ്ഥയിലുള്ള വിവേചനത്തിനെതിരായി സംവരണവും നിയമങ്ങളും പാസ്സാക്കികൊണ്ടിരുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ ദരിദ്രരായ ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി നെഹ്‌റു നൽകിയ സംഭാവന അതുല്യമാണ്. പഞ്ചവത്സര പദ്ധതികളിൽകൂടി അദ്ദേഹം ഭാരതത്തിന്റെ സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ ജീവിത നിലവാരം ഉയർത്താൻ ശ്രമിച്ചു. കൃഷിയും കുടിൽവ്യവസായങ്ങളും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഗ്രാമീണ ജീവിതം മെച്ചപ്പെടുത്താനുള്ള എല്ലാ ക്രമീകരണങ്ങളും നടപ്പാക്കികൊണ്ടിരുന്നു.  

ശീതസമര കാലത്ത് നെഹ്‌റു ചേരിചേരാ നയമായിരുന്നു അവലംബിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ 1956-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ ഹംഗറിയെ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ നിശ്ശബ്ദനായിരുന്നതിൽ വിമർശനങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.. 

എഴുത്തുകാരനെന്ന നിലയിൽ അനേക ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അദ്ദേഹം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൂടുതൽ പുസ്തകങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിൻറെ രാഷ്ട്രീയപരമായ ജീവിത പശ്ചാത്തലങ്ങളിൽ രചിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു. ജയിൽവാസ കാലങ്ങളിൽ മുഴുവൻ സമയവും പുസ്തക രചനയിൽ വ്യാപൃതനായിരുന്നു. 1937-ൽ അദ്ദേഹം സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ സംബന്ധിച്ച യാത്രാ വിവരങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഒരച്ഛൻ മകൾക്കയച്ച കത്തുകൾ, ലോക ചരിത്ര അവലോകനം (Glimpses of World History) എന്നിവകളാണ് അദ്ദേഹത്തിൻറെ മറ്റു കൃതികൾ. 'ഇന്ത്യയെ കണ്ടെത്തൽ', 'ആത്മകഥ', 'ഇന്ത്യ ഇന്നും അന്നും നാളെയും' മുതലായ കൃതികൾ പ്രസിദ്ധങ്ങളാണ്. 'ഒരച്ഛൻ മകൾക്കയച്ച കത്തുകളെ'ന്നത് പത്തുവയസ്സായ മകൾ ഇന്ദിരയ്ക്ക് എഴുതുന്ന ലേഖനങ്ങളായിരുന്നു. പ്രകൃതിയും സർവ്വ ജീവജാലങ്ങളും അവകളുടെ  ഉത്ഭവവും ആദ്യമുണ്ടായ ജീവികളും കത്തിലെ വിഷയങ്ങളായിരുന്നു. കൂടാതെ ചരിത്രം, ഭൂമിശാസ്ത്രം മുതലായവകൾ ഉൾപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് മുപ്പത്തിയൊന്നു അദ്ധ്യായങ്ങളിലായി ഗവേഷണ പാടവത്തോടെ വിഷയങ്ങളെ തന്മയത്വമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. കഥകളുടെ രൂപത്തിൽ സംഭവങ്ങളെയും ഹൃദ്യമായ രീതിയിൽ വിവരിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു ആ അച്ഛൻ മകൾക്കുവേണ്ടി ഈ പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. 

പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഇന്ത്യയെ ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലേക്ക് ഒരു ദീർഘദൃഷ്ടിയോടെ എത്തിച്ചതാണ് നെഹ്‌റു രാഷ്ട്രത്തിനായി നൽകിയ ഏറ്റവും വലിയ സംഭാവന. കൊളോണിയൽ ഭരണത്തിൽ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ഒരു ദരിദ്രജനതയെ പുനരുദ്ധരിച്ചുകൊണ്ടു നവോത്ഥാന പാതയിൽ എത്തിച്ചതും നെഹ്‌റുവായിരുന്നു. പ്രധാന മന്ത്രിയെന്ന നിലയിൽ നെഹ്‌റു ആദ്യമായി അമേരിക്കയിൽ സന്ദർശനം തുടങ്ങുന്ന നാളുകളിൽ ഇൻഡ്യയിൽ രൂക്ഷമായ ഭക്ഷ്യപ്രശ്‍നമുണ്ടായിരുന്നു. ഗോതമ്പും അരിയും തുടങ്ങിയ ഭക്ഷണ പദാർഥങ്ങൾക്കായി അമേരിക്കയുടെ സഹായം അഭ്യർഥിക്കാൻ ചില ക്യാബിനറ്റ് മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. 'ആദ്യമായി ഒരു രാജ്യം സന്ദർശിക്കുന്ന വേളയിൽ താൻ ഒരു പിച്ചപാത്രവും കൈകളിലേന്തി പോകാൻ തയ്യാറല്ലെന്നും' നെഹ്‌റു മറുപടി കൊടുത്തു. 'അത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ നാം തന്നെ പരിഹരിക്കണമെന്നും' അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. 

1954-ൽ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അണക്കെട്ടായ ഭക്രാനങ്കൽ നെഹ്‌റു ഉത്‌ഘാടനം ചെയ്തു. "ആധുനിക ഇന്ത്യയുടെ മഹത്തായ ഒരു പുണ്യസങ്കേതമെന്നാണ്" അദ്ദേഹം അണക്കെട്ടിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. വ്യവസായവൽക്കരണമാണ് ഇൻഡ്യയുടെ സാമ്പത്തിക പുരോഗതിക്ക് ആവശ്യമെന്നും അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു. എങ്കിൽ മാത്രമേ സ്വന്തം ജനതയുടെ അഭിവൃത്തിക്കൊപ്പം ലോക രാഷ്ട്രങ്ങളോടും മത്സരിക്കാൻ സാധിക്കുള്ളൂവെന്നും നെഹ്‌റു പറഞ്ഞു.     

നെഹ്‌റു ഒരു രാഷ്ട്രീയ ചിന്തകനുപരി ഒരു തത്ത്വചിന്തകനും കൂടിയായിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു മുമ്പും ഇന്ത്യയുടെ ഭാവിയെപ്പറ്റി ഗഹനമായി അദ്ദേഹം ചിന്തിക്കുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഗ്ലിമ്പ്സസ് ഓഫ് വേൾഡ് ഹിസ്റ്ററിയിൽ (glimpses of world history) എഴുതി, "സ്വാതന്ത്ര്യമെന്നു പറയുന്നത് നാം ബ്രിട്ടീഷ് കോളനിയിൽ നിന്ന് വിമുക്തി നേടുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്നില്ല. തീർച്ചയായും നമുക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം വേണം. എന്നാൽ അതിൽ കൂടുതലായും നാം നേടേണ്ടതായുണ്ട്. ആദ്യം അകം വെടിപ്പാക്കണം. സമ്പൂർണ്ണമായ ദാരിദ്ര്യവും ജനങ്ങളുടെ കഷ്ടപ്പാടും നമ്മുടെ പുണ്യഭൂമിയിൽ നിന്നും ഇല്ലാതാക്കണം. താത്ത്വികനായ നെഹ്‌റുവിൽ വന്ന വൈകാരിക ഭാവങ്ങളെ താത്ത്വികമായും പ്രായാഗികമായും രാഷ്ട്രീയ ചിന്തകളിൽക്കൂടിയും പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിനു അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വന്നു.

മതം മനുഷ്യന്റെ പുരോഗതിയിൽ വളരെയേറെ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുണ്ട്. നന്മയുടെയും മൂല്യതയുടെയും കാരണമായി മനുഷ്യരെ നയിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതേ സമയം ഈ നന്മകൾക്കെല്ലാം ഉപരി സത്യത്തെ അതിന്റെ തടവറയിൽ ഒളിപ്പിച്ചും വെച്ചു. സത്യമെന്നത് ആരുടേയും കുത്തകയല്ലെന്ന് ശാസ്ത്രീയ ചിന്തകരും അറിയണം. ശാസ്ത്രീയ വീക്ഷണത്തോടെയായാലും മതമായാലും രണ്ടു തത്വങ്ങളും അപകടം പിടിച്ചതാണ്.

സത്യത്തെപ്പറ്റിയും അദ്ദേഹം തന്റെ ആത്മകഥയിൽ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്താണ് സത്യമെന്നുള്ളത്? പൗരാണിക കാലം മുതലുള്ള ചോദ്യമാണത്‌. ഓരോരുത്തരുടെയും ഭാവനകളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് ഉത്തരങ്ങൾ ലഭിച്ചു കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും ആ ചോദ്യം ഇന്നും അവിടെയുണ്ട്. ചോദ്യങ്ങൾ സ്വയം ചോദിക്കുകയെന്നതാണ് അതിലേക്കുള്ള ശരിയായ വഴി. മറ്റുള്ളവരുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളെയും അംഗീകരിക്കണം. കാരണം സത്യമെന്നുള്ളത് അതിരില്ലാത്തതാണ്. സത്യത്തിലെ പൂർണ്ണതയുടെ അതിരിങ്കൽ നാം ഒരിക്കലും ചെന്നെത്തില്ല. നാം കണ്ടെത്താതിനെ കൈപ്പറ്റുവാൻ നിത്യം യാത്ര ചെയ്യുകയാണ്. ഭാരതത്തിന്റെ മഹാനായ ഈ പുത്രൻ തന്റെ അവസാന ശ്വാസം വരെയും ഇന്ത്യയുടെ ആത്മാവിനെ തേടിയുള്ള ഈ യാത്രയിലായിരുന്നു.

Dwight D. Eisenhower

Nehru with Krishna  on his right, Vijaya Lakshmi on his left, 

കുടുംബയോഗം സാഹോദര്യത്തിന്റെ സംഗമവേദി:

പി.എം.ഫിലിപ്പ് (കുടുംബയോഗ പ്രസിഡന്റ്) 

മനുഷ്യ ചരിത്രം ഒരു പരമ്പര ഓട്ടം (റിലേ റെയിസ്) ആണല്ലോ. മുൻഗാമികളുടെ അത്യദ്ധ്വാനത്തിലൂടെ ആർജിച്ചെടുത്ത നന്മയും സിദ്ധികളും അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് അനസ്യൂതം കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ചരിത്രം സമ്പന്നമാക്കുന്നു. ഒരു നാടിന്റെ ചരിത്രം അതിലെ കുടുംബങ്ങളുടെ ചരിത്രം കൂടിയാണ്. മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ ഒരു നാടിന്റെ ചരിത്രഗതികളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിൽ കുടുംബങ്ങൾക്ക് അതുല്യമായ ഒരു പങ്കുണ്ട്. മനുഷ്യ സമൂഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഘടകമാണ് കുടുംബം. അതുകൊണ്ട് കുടുംബങ്ങളുടെ നന്മയും സുസ്ഥിതിയും ഒരു നാടിന്റെ ഭദ്രതയ്ക്ക് ആവശ്യ ഘടകമാണ്.

തെക്കൻകൂർ രാജാക്കന്മാരുടെ ഭരണത്തിൻകീഴിലായിരുന്ന കാഞ്ഞിരപ്പള്ളിയിലേയ്ക്ക് ഏകദേശം 650 വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നിലയ്ക്കൽനിന്നും കുടിയേറിയ വലിയവീട്ടിൽ തൊമ്മി കാരണവരുടെ പിന്തലമുറക്കാരിലൂടെ കാഞ്ഞിരപ്പള്ളിയിലെ പ്രമുഖ കുടുംബങ്ങൾ രൂപം കൊണ്ടു. തൊമ്മിക്കാരാണവരുടെ വംശാവലിയിൽ പന്ത്രണ്ടാം തലമുറയിലെ പടന്നമാക്കൽ ചാണ്ടപ്പിള്ളയിലൂടെ പടന്നമാക്കൽ കുടുംബം സ്ഥാപിതമായി.

കാലപ്രവാഹത്തിൽ പടന്നമാക്കൽ, പുതുപ്പറമ്പിൽ, വാഴവേലിൽ, ഇടയാടി എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു ശാഖകളായി നാടിന്റെ നാനാഭാഗങ്ങളിൽ ഇവർ കഴിയുന്നു.

തെക്കുംകൂർ രാജാവിന്റെ സ്നേഹവാത്സല്യങ്ങൾക്ക് പാത്രീഭൂതനായിരുന്ന പടന്നമാക്കൽ ചാണ്ടപ്പിള്ളയുടെ വംശാവലിയിലുള്ള നമ്മുടെ കുടുംബാംഗങ്ങൾ ആ പൈതൃകം കാത്തു സൂക്ഷിക്കാൻ 1976 മുതൽ മണ്മറഞ്ഞു പോയവരും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുമായ ക്രാന്തദർശികൾ ചേർന്ന് രൂപം കൊടുത്തതാണ് നമ്മുടെ കുടുംബയോഗം. ഇതിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ സുപ്രധാന ഒരു നാഴികക്കല്ലായി 1989-ൽ അന്നത്തെ കുടുംബയോഗം പ്രസിഡന്റായിരുന്ന ശ്രീ എ.സി.ദേവസ്യാ ഇടയാടിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ കുടുംബചരിത്രത്തിന്റെ ആദ്യ പതിപ്പ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. പിന്നീട് 2007-ൽ ശ്രീ ജോസഫ് പടന്നമാക്കലിന് തന്റെ അത്യദ്ധ്വാനത്തിലൂടെ അഞ്ഞൂറിലധികം പേജ് വരുന്ന കുടുംബചരിത്രത്തിന്റെ രണ്ടാം പതിപ്പ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. സ്തുത്യർഹമായി സേവനം ചെയ്ത ഈ മഹത്‌വ്യക്തികളോട് കുടുംബയോഗത്തിനുള്ള നന്ദിയും കടപ്പാടും ഇത്തരുണത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

കുടുംബയോഗം പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും പൈതൃകമായി ലഭിച്ച നന്മകളുടെയും കൈമാറ്റത്തിനുള്ള വേദിയാണ്. ഏക പിതാവിന്റെ മക്കളെന്ന നിലയിൽ ഒത്തുചേരാനും പരസ്പ്പരം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും പങ്കുവെയ്ക്കാനും പരസ്പ്പരം പ്രാർത്ഥിക്കാനും നമുക്ക് കഴിയണം. കാലത്തിന്റെ വെല്ലുവിളികളെ നേരിടാൻ വ്യക്തികളെയും കുടുംബങ്ങളെയും പ്രാപ്തരാക്കുക എന്ന ഉത്തരവാദിത്വം കുടുംബയോഗത്തിനുണ്ട്. മാസംതോറും എല്ലാ രണ്ടാം ഞായറാഴ്ചകളിലും കുടുംബയോഗ കമ്മിറ്റി കുടുംബയോഗം ഓഫീസിൽ കൂടുന്നു. 2004-ൽ തുടക്കം കുറിച്ച പടന്നമാക്കൽ ഫാമിലി വെൽഫേർ ഫണ്ട് ഇപ്പോഴും അഭംഗുരം തുടരുന്നു. കുടുംബയോഗത്തിന്റെ കർമ്മപരിപാടികൾ ആവിഷ്‌ക്കരിക്കാൻ ഉള്ള സാമ്പത്തിക സ്രോതസ്സാണത്. എസ്.എസ്..എൽ.സി, പ്ലസ് ടു പരീക്ഷകളിൽ ഉന്നത വിജയം കരസ്ഥമാക്കുന്ന, കലാ കായിക രംഗങ്ങളിൽ മികവ് പുലർത്തുന്ന കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ കുട്ടികൾക്ക് അവാർഡുകൾ വിതരണം ചെയ്യുന്നു.

 ആധുനിക കാലഘട്ടം ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആഘാതം ഏൽപ്പിച്ചത് കുടുംബബന്ധങ്ങളെയാണ്. സന്തുഷ്ടമായ കുടുംബങ്ങളും ധാർമ്മികതയും നീതിബോധവുമുള്ള കരുത്തുറ്റ വ്യക്തിത്വങ്ങളും ഏതൊരു സമൂഹത്തിന്റെയും വലിയ സമ്പത്താണ്. ധന സമ്പാദന മാർഗത്തോടൊപ്പം ലക്ഷ്യബോധവും കഠിനാദ്ധ്വാന ചിന്തയും ഉള്ള സൽസ്വഭാവികളായ കുഞ്ഞുങ്ങളെ വളർത്തിയെടുക്കുവാൻ കുടുംബങ്ങൾക്ക് വലിയ ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ട്. പിന്തള്ളപ്പെട്ടവരും പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവരും ആയ ഏതൊരാൾക്കും കൈത്താങ്ങാകാൻ നമുക്ക് ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ട്. ഈശ്വര ചിന്തയും ത്യാഗസന്നദ്ധതയും സേവനമനോഭാവവും ഏതു പ്രതിസന്ധിയെയും അതിജീവിക്കാനുള്ള പോരാട്ടവീര്യവും കൈമോശം വരാതെ അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് കൈമാറാൻ കഴിഞ്ഞാൽ കുടുംബയോഗം അതിന്റെ ധർമ്മം നിർവഹിച്ചുവെന്നു പറയാം.

കുടുംബയോഗത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കാനും കുടുംബാംഗങ്ങളെ കർമ്മോത്സകരാക്കുവാനും ആത്മാർത്ഥമായി ശ്രമിക്കുന്ന കുടുംബാംഗങ്ങളായ പുരോഹിതരെയും സന്യാസിനികളെയും മണ്മറഞ്ഞു പോയവരും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുമായ കാരണവന്മാരെയും സഹപ്രവർത്തകരെയും നന്ദിയോടെ സ്മരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു നല്ല നാളെയുടെ പുനഃസൃഷ്ടിക്കായി തോളോട് തോൾ ചേർന്ന് നമുക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാം.

രമണ മഹർഷിയും ചിന്തകളും

ജോസഫ് പടന്നമാക്കൽ 

ശങ്കരാചാര്യർക്കുശേഷം ലോകമറിയപ്പെടുന്ന  ഒരു ഋഷി വര്യനായി രമണ മഹർഷിയെ  ആദരിക്കുന്നു.  കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും ഒരുപോലെ ആദ്ധ്യാത്മിക സന്ദേശത്തിന്റെ ചൈതന്യം വീശുവാൻ അദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞുവെന്നതും സനാതനികൾക്ക് അഭിമാനിക്കാം. തെറ്റുകളധികം ആവർത്തിക്കാത്ത   കളങ്കമറ്റ സുന്ദരമായ ഒരു ജീവിതം രമണനെന്ന  ഋഷിവര്യനിലുണ്ടായിരുന്നു. പരിശുദ്ധിയുടെ ഹൃദയഹാരിയായ മനോഹാരിത ആ ലളിത ജീവിതത്തിൽ നിത്യവും പ്രകാശിച്ചിരുന്നു. എളിമയുടെ മൂർത്തികരണമായിരുന്ന രമണമുനി  ബൗദ്ധിക തലങ്ങളിലും ഉന്നത നിലവാരം പുലർത്തിയിരുന്നു. മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളിൽ ആവേശം പകർന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു കവിയും തത്ത്വ ചിന്തകനുമായിരുന്നു. അരുണാചല മലമുകളിലെ നിർമ്മലമായ വായു ശ്വസിച്ചുകൊണ്ടും തണൽ വൃക്ഷങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചുകൊണ്ടും ഏകാന്തമായ ഒരു ജീവിതം അദ്ദേഹം ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. ധ്യാനനിരതമായ നിശബ്ദത ആ യോഗീശ്വരന്റെ ഗാഢമായ ചിന്തകളുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. സഹായം അഭ്യർത്ഥിച്ചു വരുന്ന ആരെയും  ഒരിക്കലും അദ്ദേഹം നിരാശപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ല.

ആദ്ധ്യാത്മിക ചിന്താലോകത്തിലെ ആ വലിയ വിപ്ലവകാരി എന്തിനെയും പ്രതികരിക്കുന്ന ഒരു സാത്വികനും ആചാര്യനുമായിരുന്നു. ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നവരായവർക്ക് ഒരു നിഴലുപോലെ   അവരോടൊപ്പം എന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. സ്വയം ഒരു അന്വേഷകനായി എവിടെയോ ബോധമണ്ഡലത്തിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആത്മത്തെ കണ്ടെത്തുകയെന്ന ഒരു അദ്വൈതവാദിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ദുഃഖങ്ങൾ മായയാണെന്നും മനുഷ്യൻ അതിൽനിന്നും മോചിതനായി സ്വയം കീഴടങ്ങണമെന്നും നിർദേശിച്ചു. അദ്വൈത വേദങ്ങൾ സർവ്വജാതികളുടെയും ആത്മീയ പരിവർത്തനങ്ങൾക്കുള്ള മാർഗമായി രമണ മഹർഷി തുറന്നുകൊടുത്തു. വിശാല ഹൃദയത്തോടെയുള്ള വേദ സാരോപദേശങ്ങൾ മറ്റു ഋഷിവര്യന്മാരിൽനിന്നും അദ്ദേഹത്തെ വ്യത്യസ്തനാക്കിയിരുന്നു.

പതിനേഴാം വയസിൽ ബുദ്ധനെപ്പോലെ ദിവ്യമായ ബോധദീപ്തി നേടിയെന്നു രമണ മഹർഷി അവകാശപ്പെടുന്നു. അതിനുശേഷം തെക്കേ ഇന്ത്യയിലുള്ള പുണ്യ കേന്ദ്രമായ അരുണാചൽ മലയിൽ ഏകദേശം അമ്പതു വർഷങ്ങളോളം ജീവിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിൻറെ ആശ്രമത്തിൽ ഇന്നും ദിനം പ്രതി ആയിരക്കണക്കിന് സന്ദർശകർ വന്നും പോയും കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവരിൽ ധനികരോ ദരിദ്രോയെന്നു വ്യതാസമില്ലാതെ ഏവരെയും ഒരുപോലെ അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചിരുന്നു. ലോകമാകമാനമുള്ള നാനാ ജാതി മതസ്ഥരും പണ്ഡിതരും വിവിധ സംസ്ക്കാരങ്ങളിലുള്ളവരും അവിടെ വന്നെത്തിയിരുന്നു. അദ്ധ്യാത്മികത തേടിയുള്ള രമണാശ്രമത്തിലേക്കുള്ള ജനപ്രവാഹത്തിനു രമണമഹർഷിയുടെ മരണവും തടസ്സമായില്ല. രമണ തത്ത്വങ്ങൾ പഠിക്കാൻ ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തുനിന്നും ജനം അവിടെ വന്നെത്തുന്നുണ്ട്.

തമിഴ് നാട്ടിലെ മധുരയ്ക്കടുത്തുള്ള തിരുച്ചുളി ഗ്രാമത്തിൽ 1879 ഡിസംബർ മുപ്പതാം തിയതി വെങ്കട്ടരാമനെന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന രമണ മഹർഷി ജനിച്ചു. ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു അക്കൗണ്ട് ക്ലർക്കായിരുന്ന സുന്ദരം അയ്യരായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിൻറെ പിതാവ്. പിന്നീട് പ്ലീഡറായി അടുത്തുള്ള കോടതിയിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്നു. മക്കളെ സാമാന്യം നല്ല നിലയിൽ വളർത്താനുള്ള വരുമാനവും ഉണ്ടായിരുന്നു. സമൂഹത്തിൽ അവശതയനുഭവിക്കുന്നവരെയും സാധുക്കളെയും സഹായിക്കാനുള്ള നല്ല മനഃസ്ഥിതിയുമുണ്ടായിരുന്നു. കോടതിയിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവിന് സമുന്നതമായ ഒരു സ്ഥാനം കല്പിച്ചിരുന്നു. ചില സമയങ്ങളിൽ വാദികളും പ്രതികളും ഒരു പോലെ അവർക്കുവേണ്ടി വാദിക്കണമെന്നു പറഞ്ഞെത്തുമായിരുന്നു.

രമണന്റെ അമ്മ 'അളഗമ്മ' 'മനമാധുരൈ'ക്കു സമീപമുള്ള 'പസലൈ' യെന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു ജനിച്ചത്. അവർ ശിശുവായിരുന്നപ്പോൾ തന്നെ സുന്ദരം അയ്യരെ വിവാഹം ചെയ്തിരുന്നു. അക്കാലത്ത് സ്‌കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസമൊന്നും അമ്മയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും വേദാന്തത്തിലെ ശ്ലോകങ്ങൾ പഠിക്കുകയും മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പിൽ ഉരുവിടുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.

അളഗമ്മയും അവരുടെ ഭർത്താവു സുന്ദരവും അക്കാലത്തെ ആരെയും ആകർഷിക്കുന്ന മാതൃകാ ദമ്പതികളായിരുന്നു. ഏതു പാതിരായ്ക്കും അവരുടെ വീട്ടിൽ അതിഥികൾ വന്നാൽ അളഗമ്മ അവരെ എന്നും സ്നേഹപൂർവ്വം സൽക്കരിക്കുമായിരുന്നു. സംസ്കൃത വാക്കായ സുന്ദരവും തമിഴ്‍ വാക്കായ അളഗമ്മയും പേരുകളിൽ ഒരേ അർത്ഥമാണ് കല്പിച്ചിരിക്കുന്നത്, അതായത് സുന്ദരനും സുന്ദരിയും. രമണൻ അരുണാചലിൽ തപസിലായിരുന്നപ്പോൾ "നീയും ഞാനും ഒന്നായിരിക്കട്ടെ, അളഗുവിനേയും സുന്ദരത്തെപ്പോലെയും തമ്മില്‍ പിരിക്കാന്‍ കഴിയരുതേ" യെന്നു' ദേവ പർവ്വതമായ അരുണാചലനെ സ്തുതിച്ചു പാടുമായിരുന്നു.

ഒരു സാധാരണ ബാലനെപ്പോലെയാണ് വെങ്കിട്ടരാമൻ വളർന്നത്. അഞ്ചു വയസുവരെ അമ്മയുടെ മുലപ്പാൽ കുടിച്ചു ആരോഗ്യവാനായി അവൻ വളർന്നു. ഗ്രാമത്തിലുള്ള സകല ജനത്തിനും ആ ബാലനെ സ്നേഹമായിരുന്നു. പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം തിരുച്ചുളിയിൽ... മൂന്നു വർഷം അവിടെ പഠിച്ചു. പതിനൊന്നു വയസുവരെ സെക്കണ്ടറി വിദ്യാഭ്യാസം ദിണ്ടിഗലിൽ ആയിരുന്നു. വെങ്കിട്ടരാമൻ ബുദ്ധിമാനായിരുന്നെങ്കിലും പഠനത്തിൽ വലിയ താല്പര്യം കാണിച്ചിരുന്നില്ല. പഠനത്തെക്കാളും സ്പോർട്സിലും ഗെയിംസിലുമായിരുന്നു താൽപ്പര്യം. 'ഭൂമിനാദേശ്വര അമ്പലവും' അതിന്റെ പരിസരങ്ങളും ഈ ബാലന്റെ പ്രധാന കളിസ്ഥലങ്ങളായിരുന്നു. അമ്പലക്കുളത്തിൽ കുട്ടികളുമൊത്ത് നീന്തുന്നതും ഒരു കൗതുകമായിരുന്നു.

1892-ൽ സുന്ദരം അയ്യർ അപ്രതീക്ഷിതമായി മരണമടഞ്ഞു. അദ്ദേഹം അന്ന് നാൽപ്പതു വയസിനടുത്ത പ്രായമായിരുന്നു. വെങ്കിട്ടരാമനു   പന്ത്രണ്ടു വയസു പ്രായവും.  മൂത്ത സഹോദരൻ നാഗസ്വാമിയ്ക്ക് പതിനാലു വയസും ഇളയ സഹോദരൻ നാഗസുന്ദരത്തിനു ആറുവയസും സഹോദരി അളമേലുവിനു നാലു വയസുമായിരുന്നു പ്രായമുണ്ടായിരുന്നത്. സ്‌കൂളിൽനിന്നു വന്നെത്തിയ വെങ്കിട്ടരാമന് ആ സായംകാലത്തിൽ അച്ഛൻ മരിച്ചു കിടക്കുകയെന്ന വിവരം അറിയില്ലായിരുന്നു.   അന്ന് അച്ഛായെന്നു മൃതദേഹത്തെ കുലുക്കികൊണ്ടു വിളിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിൻറെ അമ്മാവൻ സമാശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു, 'ഇനിയൊരിക്കലും നിന്റെ അച്ഛൻ വിളികേൾക്കില്ലാ'ന്നു പറഞ്ഞു. ജഡികമായ ഒരു ജീവിതത്തെപ്പറ്റി അപ്പോഴാണ് വെങ്കിട്ടരാമൻ ചിന്തിക്കാനാരംഭിച്ചത്.

വെങ്കിട്ടരാമൻ സ്‌കോട്ട് മിഡിൽ സ്‌കൂളിൽ പ്രാരംഭ വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം ഹൈസ്‌കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം ചെയ്തത് അമേരിക്കൻ മിഷ്യൻ സ്‌കൂളിലായിരുന്നു. സാധാരണ കുട്ടിയെന്നതിലുപരി പഠിക്കാൻ അതിസമർത്ഥനായിരുന്നില്ല. ക്ലാസ്സിൽ ഒരിക്കലും ഗൃഹപാഠം ചെയ്തുകൊണ്ട് പോവില്ലായിരുന്നു. സ്‌കൂളിൽ അദ്ധ്യാപകൻ പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ  ഉറക്കം തൂങ്ങുകയും  പതിവായിരുന്നു. തലമുടി ഒരു ചരടിന്മേൽ കൂട്ടിക്കെട്ടി ഭിത്തിയിൽ തറച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ആണിയിൽ ചുറ്റി ബന്ധിച്ചിടുകയെന്നത് അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഹോബിയായിരുന്നു. തല കുലുക്കുന്ന സമയം ചരടു വലിയുകയും പെട്ടെന്ന് ഉണരുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. അല്ലായെങ്കിൽ ടീച്ചറിന്റെ ചെവി പിരിച്ചുള്ള 'പിച്ച്' സഹിക്കാൻ സാധിക്കില്ലായിരുന്നു. ഗൃഹപാഠം ചെയ്യാത്തതിനും ക്ലാസ്സിൽ ശ്രദ്ധിക്കാത്തതിനും നിത്യം ശിക്ഷ കിട്ടുന്നതും പതിവായിരുന്നു.

ഗുസ്തിയും ബോക്‌സിംഗും ഓട്ടവും വെങ്കിട്ടരാമന്റെ ഹോബിയായിരുന്നു. പ്രായത്തിൽ കവിഞ്ഞ കായിക ബലവുമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലങ്ങളിൽ സമപ്രായക്കാരേക്കാൾ ശരീരബലവും ശരീരപുഷ്ടിയുമുണ്ടായിരുന്നു. മുതിർന്ന കുട്ടികൾപോലും ബലപ്രയോഗത്തിലും മസിലുയർത്തുന്നതിലും വെങ്കിട്ടരാമനോട്  ജയിക്കില്ലായിരുന്നു. കൂട്ടുകാരുമൊത്ത് ഫുട്ബാൾ കളിക്കും. എപ്പോഴും അദ്ദേഹത്തിൻറെ ടിം മാത്രമേ വിജയിച്ചിരുന്നുള്ളൂ.  അതുകൊണ്ടു തങ്കകൈ അഥവാ ഗോൾഡൻ ഹാൻഡ് എന്ന പേരും ലഭിച്ചിരുന്നു.

1895 നവംബറിൽ വെങ്കിട്ടരാമന്റെ പതിനാറാം വയസ്സിൽ അദ്ധ്യാത്മിക ചൈതന്യം ഉണർത്തിക്കൊണ്ട് സുപ്രധാനമായ ഒരു സംഭവവുമുണ്ടായി. അരുണാചലമെന്ന ഒരു പുണ്ണ്യമലയിലേക്ക് ഉടൻതന്നെ പുറപ്പെടണമെന്നും മരണം വരെ അവിടെ ജീവിക്കണമെന്നുള്ള ഒരു ഉൾക്കാഴ്ചയായിരുന്നു അത്. ഭക്തി നിറഞ്ഞ ഹിന്ദുക്കൾക്ക് അവിടം ഒരു പുണ്യസങ്കേതമാണ്‌. ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു അരുണാചല മലയെപ്പറ്റി വെങ്കിട്ടരാമൻ കേൾക്കുന്നത്. ആ മല എവിടെയെന്നു പോലും അദ്ദേഹത്തിന്  അറിവുണ്ടായിരുന്നില്ല. ആവർത്തിച്ചുള്ള പ്രാർഥനകളിൽ അരുണാചലയെന്നു അർത്ഥമുള്ള 'സ്പുരണ', 'സുപുരണ' യെന്നു ചെറുപ്പം മുതൽ ജപിക്കുമായിരുന്നു.

വെങ്കിട്ടരാമൻ സ്‌കൂളിൽ അക്കാലങ്ങളിൽ അവസാന വർഷത്തെ ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുകയായിരുന്നു. അന്നേ ദിവസം പുത്തനായ  ഒരു ജീവിതാനുഭവംകൊണ്ടു സ്വന്തം ജീവിതത്തെ തന്നെ തകിടം മറിച്ചുവെന്ന് അദ്ദേഹം  പറയുമായിരുന്നു. അതിനെപ്പറ്റി  വിവരിക്കുന്നതിങ്ങനെ:- 'മധുരയ്ക്ക് പുറപ്പെടുന്ന ആറാഴ്ച്ച മുമ്പായി എന്റെ ജീവിതത്തെ തന്നെ മാറ്റി മറിച്ച സംഭവമുണ്ടായി. എന്റെ അമ്മാവന്റെ ഭവനത്തിൽ  ഏതോ സ്വപ്നലോകത്തിലെന്നപോലെ ഏകാന്തമായി ഒരു തറയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നുമെന്നപോലെ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും ആരോഗ്യവാനായിരുന്നു. വലിയ ഉറക്കക്കാരനെന്നതിലുപരി മറ്റുള്ള അസുഖങ്ങളൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. നിശ്ശബ്ദതയിലെ അന്നേ ദിവസത്തിൽ മരണത്തെപ്പറ്റിയുള്ള ഭീകരമായ ഒരു അനുഭവവും   മരിക്കാൻ പോവുന്നുവെന്ന തോന്നലും എനിക്കുണ്ടായി.  അന്നത്തെ എന്നിലുണ്ടായ വൈകാരിക മനോവൈകല്യത്തെപ്പറ്റി വിവരിക്കുക അസാധ്യമാണ്.'

'ഈ ഭയത്തെപ്പറ്റി എന്തെങ്കിലും അടിസ്ഥാനമുണ്ടോയെന്നും ഞാൻ ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ മരിക്കാൻ പോവുകയായിരുന്നു. എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്നും ഞാൻ ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു. അതിനായി ഡോക്ടേഴ്സിനെയോ, മുതിർന്നവരെയോ, എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെയോ, അവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ആരായാനോ തയാറല്ലായിരുന്നു. ഞാൻ തന്നെ ആ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം കാണണമെന്നും വിചാരിച്ചു. സ്വയം ചോദിച്ചു. എനിക്കനുഭവപ്പെട്ട മരണത്തിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്?  നമുക്കുള്ള ഭൗതിക ശരീരം മരിക്കുന്നു. ഒരു നാടകം പോലെ ആ മരണത്തെ ഞാൻ കണ്ടു. മരണത്തിനു തൊട്ടുപിന്നാലെയുള്ള ശരീരത്തിന്‍റെ മരവിപ്പുപോലെ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒരു ശവം ആകാശത്തിൽ പറന്നു നടക്കുന്നപോലെ അനുഭവപ്പെട്ടു. എന്റെ ശ്വാസങ്ങളെ പിടിച്ചു നിർത്തിയിരുന്നു. വായ് അടച്ചിരുന്നു. ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി പിടിച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ശബ്ദം പുറത്തു വരുമായിരുന്നില്ല. എന്നിലെ 'ഞാൻ', അതിനു മറ്റെന്തെങ്കിലും വാക്കുകൾ ഉച്ചരിക്കാൻ ഉണ്ടോ? ഞാൻ സ്വയം പറഞ്ഞു:- 'അങ്ങനെ ഈ ദേഹി മരിച്ചു. ഇനി അത് ചിതയിൽ കത്തിക്കും. കത്തി കത്തി അത് ചാരമായി മാറും. പക്ഷെ ഈ ശരീരം മരിക്കുന്നതിനൊപ്പം 'ഞാൻ' മരിക്കുന്നുണ്ടോ? അല്ലെങ്കിൽ ഞാനാണോ ഈ ശരീരം? ശരീരം പ്രവർത്തന ശക്തിയില്ലാത്ത നിർജീവ വസ്തുവായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും 'ഞാനായ' ആ ശക്തിയ്ക്ക് മാറ്റമൊന്നുമില്ല. 'ഞാനെന്ന' വ്യക്തി അചഞ്ചലമായി അവിടെത്തന്നെയുണ്ട്. 'ഞാൻ' എന്നിൽത്തന്നെയുണ്ട്. അങ്ങനെ 'ഞാനെന്നാൽ' ചൈതന്യം നിറഞ്ഞ ഒരു സത്തയാകുന്നു. ഭൗതിക ശരീരം മരിച്ചാലും മരണത്തിനു എന്റെ സത്തയെ സ്പർശിക്കാൻ കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ടു ഞാൻ മരണമില്ലാത്തവനാണ്.'

മരണമെന്ന യാഥാർഥ്യത്തെ അടുത്തറിഞ്ഞ നാളുമുതൽ രമണന്റെ ജീവിതം തന്നെ പരിവർത്തനങ്ങൾക്കു വിധേയമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:- "എന്റെ കൈകാലുകൾ വലിച്ചുനീട്ടി മാനസികമായി മരണമെന്ന യാഥാർഥ്യത്തിൽ വന്നെത്തിയപ്പോൾ എന്റെ ശരീരം എന്നിൽനിന്നും മാറി പോയിയെന്നും കത്തിച്ചു കളഞ്ഞെന്നും എന്നിട്ടും ഏതോ ശക്തിമൂലം ഞാൻ ജീവിക്കുന്നുവെന്നും കണ്ടു. അതിനെ ഞാൻ 'ആത്മൻ' എന്ന് വിളിച്ചു. അത് എന്നിൽത്തന്നെ ഉയർന്നു നിന്ന് എന്നെ താങ്ങി നിർത്തി. അങ്ങനെ 'ഞാൻ' വീണ്ടും ജനിച്ചു. 'ഞാൻ' പുതിയൊരു മനുഷ്യനായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു. അതിനുശേഷം  ഒന്നിലും എനിക്ക് താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു. എന്നിലെ വ്യത്യസ്തനായ ഒരു മനുഷ്യൻ അവിടെ രൂപം പ്രാപിച്ചു."

വെങ്കിട്ട രാമൻ ജ്ഞാനോദയം കൈവരിച്ചശേഷം അമ്പലത്തിൽ പോകുന്നതും പതിവാക്കി. "അദ്ദേഹം തന്നെ പറയുന്നു:- "മുമ്പൊക്കെ സുഹൃത്തുക്കളുമൊത്ത് വളരെ ചുരുക്കമായേ അമ്പലത്തിൽ പോകുമായിരുന്നുള്ളൂ. യാതൊരു കാഴ്ചപ്പാടുമില്ലാതെ നെറ്റിത്തടത്തിൽ ചന്ദനം പുരട്ടുമായിരുന്നു. ബോധദീപ്‌തമായ ജീവിതമാരംഭിച്ച ശേഷം എല്ലാ സായം കാലങ്ങളിലും അമ്പലത്തിൽ പോകുന്നത് ദിനചര്യയായി മാറി. ഏകനായി ഞാൻ ശിവന്റെയും മീനാക്ഷിയുടെയും, അറുപത്തിമൂന്ന് ദിവ്യന്മാരുടെയും മുമ്പിൽ ഏറെ നേരം നിൽക്കുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ  ഭക്ഷണ രീതികൾക്കും മാറ്റം വന്നു. എന്ത് ഭക്ഷണം കൊടുത്താലും കഴിക്കാൻ മടിയില്ലായിരുന്നു. രുചിയോ അരുചിയോ പഴയതോ പുതിയതോ, നല്ലതോ ചീത്തയോ ഏതുതരം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിലും പരാതിയില്ലായിരുന്നു. മുമ്പ് അനീതി ആരുടെമേൽ കണ്ടാലും ആരെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തെ പരിഹസിച്ചാലും അതിന്റെ പേരിൽ അടിപിടിയും വഴക്കുമുണ്ടാക്കുമായിരുന്നു. ഉപബോധ മനസ്സിൽ പ്രതിഫലിച്ച   ജ്ഞാനോദയത്തിനുശേഷം എന്തുതന്നെ  അനിഷ്ടമുണ്ടായാലും നിശ്ശബ്ദനായിരിക്കുമായിരുന്നു. ഒന്നിലും പ്രതികരിക്കില്ലായിരുന്നു. ഓടിച്ചാടിയും അമ്പലക്കുളങ്ങളിൽ മുങ്ങിയും താണും കൂട്ടുകാരുമൊത്ത് കളിക്കുകയും കായിക വിനോദങ്ങളിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ യുവാവിന് പിന്നീട് ഒന്നിനോടും താല്പര്യമില്ലാതായി.

ഏകനായി ഏതെങ്കിലും ഒരു മുറിയുടെ കോണിൽ ഒരു യോഗി ചമ്പ്രം പടഞ്ഞിരിക്കുമ്പോലെ  ധ്യാനനിരതനായി കണ്ണുകളടച്ചിരിക്കാനും വെങ്കിട്ടരാമൻ താല്പര്യപ്പെട്ടു. സ്‌കൂളിൽ പഠിക്കുന്ന വിഷയങ്ങളിലും താല്പര്യമില്ലാതെ വന്നു. മനസ് പഠനത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറയുമായിരുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു താഴെയിറങ്ങി വരുന്ന ദൈവത്തെ താൻ ധ്യാനനിമഗ്നനായി സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നുവെന്നും പറയുമായിരുന്നു. രമണന്റെ മൂത്ത സഹോദരൻ നാഗസ്വാമി അദ്ദേഹത്തെ ജ്ഞാനിയെന്നും യോഗീശ്വരനെന്നും വിളിച്ചു പരിഹസിച്ചിരുന്നു. ഏതെങ്കിലും ഒരു കൊടുംവനത്തിൽ ഇവൻ മുനിയായി കഴിയുമെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടു  കളിയാക്കിയിരുന്നു.

വെങ്കിട്ടരാമന്റെ മരണാനുഭൂതിക്കുശേഷം ഭക്തിമാർഗത്തിൽ സദാ ചലിക്കാനും പുണ്യ പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കാനും സമയം ചെലവഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.  ദൈവ സ്നേഹത്തിൽ മനസുമുഴുവൻ ചഞ്ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ ആത്മീയാന്വേഷി കവി ചേക്കിഴാരുടെ (Sekkizhar)പെരിയ പുരാണം' മുഴുവൻ വായിച്ചു തീർത്തു. തമിഴ് ദിവ്യന്മാരായ അറുപത്തിമൂന്നു നയനാർമാരുടെ (nayanars) ജീവിത കഥകളും വായിച്ചു. മധുരയിലെ മീനാക്ഷി അമ്പലത്തിൽ പോയി നയനാർ പ്രതിമകളും വന്ദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അറുപത്തിമൂന്ന് ദിവ്യന്മാർക്കും ദൈവത്തിന്റെ കൃപ ലഭിച്ചതെങ്ങനെയെന്നും പഠിച്ചു.

ഒരു ദിവസം സർവ്വതും ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടു അദ്ദേഹം വീട് വിട്ടിറങ്ങി. ആദ്യകാലങ്ങളിൽ അരുണാചലം മലകളുടെ അടിവാരങ്ങളിലും മുകളിലുമായി അലഞ്ഞു നടന്നിരുന്നു. വിശക്കുമ്പോൾ കൈനീട്ടി യാചിക്കുമായിരുന്നു. വിശന്നു വലഞ്ഞുള്ള അലച്ചിലിൽ ഒരു ദിവസം ഭക്ഷണം കിട്ടാതെ ബോധവും മറഞ്ഞുപോയി. അമ്പലത്തിണ്ണകളിലും മരച്ചുവടുകളിലും അന്തിയുറങ്ങിയിരുന്നു. ഒരിക്കൽ അമ്പലനടയിൽ ഒരു ബാർബറിനെ രമണ മഹർഷി കണ്ടുമുട്ടി. അയാളെക്കൊണ്ട് തന്റെ തിങ്ങി നിറഞ്ഞിരുന്ന തലമുടി മുഴുവൻ വെട്ടിച്ചു. ഒറ്റമുടി തലയിലില്ലാതെ തല മുണ്ഡനം ചെയ്തു. ധരിച്ചിരുന്ന വസ്ത്രം ദൂരേയ്ക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. എന്നിട്ടു ഒരു കൗപീനം മാത്രം ധരിച്ചു. അന്നുമുതൽ മരിക്കുന്നവരെ അദ്ദേഹം കൗപീനം മാത്രമേ ധരിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. അഞ്ചു രൂപയിൽ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന ഒന്നര രൂപ ബാർബറിന് കൊടുത്തു. ബാക്കി സ്വന്തം സഹോദരന് തപാലിൽ അയച്ചുകൊടുക്കുകയാണുണ്ടായത്. അതിനുശേഷം ജീവിത കാലത്തൊരിക്കലും അദ്ദേഹം പണത്തെ സ്പർശിച്ചിട്ടില്ല. യാതൊരു സ്വത്തുക്കളും സ്വന്തമായി കൈവശം വെച്ചിരുന്നുമില്ല. ആരെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനം നൽകുകയാണെങ്കിൽ ഉടൻതന്നെ ചുറ്റുമുള്ളവർക്കായി വിതരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അവസാനം അദ്ദേഹത്തിൻറെ ബ്രാഹ്മണ അടയാളമായ ചരടും അഴിച്ചു മാറ്റി. പിന്നീടുള്ള കാലങ്ങളിൽ ഭിക്ഷ കിട്ടുന്നതു മാത്രം ഭക്ഷിച്ചിരുന്നു.

ആയിരം തൂണുള്ള അമ്പലനടയിൽ രാത്രിയും പകലുമില്ലാതെ ധ്യാനനിരതനായി സമാധിപോലെ ഇരിക്കുമായിരുന്നു. ചുറ്റും വന്നെത്തുന്ന കുട്ടികളുടെ കല്ലേറ് അസഹ്യമായിരുന്നു. അവിടുന്ന് അദ്ദേഹം ധ്യാനത്തിനായി ഒരു ഗുഹയിലേക്ക് താമസം മാറ്റി. വിഷജീവികളും പ്രാണികളും കടിച്ചു ശരീരം മുഴുവൻ വൃണംപോലെ തടിച്ചുപൊങ്ങിയിരുന്നു. 'ശേഷാദ്രി സ്വാമി'യെന്ന ഒരാൾ കുട്ടികളെ അടുപ്പിക്കാതെ രമണ മഹർഷിയെ സുരക്ഷിതമായ സുബ്രമണ്യ ക്ഷേത്രനടയിൽ കൊണ്ടിരുത്തി.പിന്നീട് ഗുരുമൂർത്തം എന്ന അമ്പലമുറ്റത്തു താമസമാക്കി.

രമണ മഹർഷിയുടെ പ്രശസ്തി നാടെങ്ങും പടരാനും തുടങ്ങി. ഇതിനിടെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഒളിച്ചോടിയ, രമണമഹർഷിയായി പേരുമാറ്റപ്പെട്ട  വെങ്കിട്ടരാമനെ തേടി അമ്മയും സഹോദരനും അമ്മാവനും വന്നെത്തി. ആവുന്നത്ര അമ്മയും അമ്മാവനും മടങ്ങിയെത്താൻ നിർബന്ധിച്ചിട്ടും യാചിച്ചിട്ടും രമണ മഹർഷി ചെവികൊണ്ടില്ല. അവർ നിരാശരായി മടങ്ങി പോവുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഇടയ്ക്കിടെ 'അമ്മ' മകനെ സന്ദർശിക്കുമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ അമ്മയുടെ സന്ദർശന വേളയിൽ അമ്മയ്ക്ക് ടൈപ്പോയ്ഡ് പിടിച്ചു. രമണ മഹർഷി അമ്മയെ ശുശ്രുഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. രോഗം ഭേദമായപ്പോൾ 'അമ്മ' മടങ്ങിപ്പോയി. അതിനുശേഷം അമ്മയും ഇളയ സഹോദരനുമൊത്തു വരുകയും രണ്ടുപേരും കാവി വസ്ത്രം ധരിച്ചു സന്യസ്‌തം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇളയ സഹോദരൻ നാഗസുന്ദരത്തിനെ ചിന്ന സ്വാമിയെന്നായിരുന്നു വിളിച്ചിരുന്നത്.1920-ൽ  അമ്മയ്ക്ക് ഓരോവിധത്തിലുള്ള അസുഖങ്ങളുണ്ടാവുകയും രമണ മഹർഷി ഉറക്കമിളച്ചു ശുശ്രുഷിച്ചുകൊണ്ടുമിരുന്നു. 1922 മെയ് പത്തൊമ്പതാം  തിയതി ആ സ്വാധി മരണമടഞ്ഞു.

രമണമഹർഷി തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഏറിയ പങ്കും അരുണാചലത്തിൽ തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടി. നീണ്ട അമ്പത്‌ വർഷങ്ങളാണ് ധ്യാനനിരതനായി അരുണാചലിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിൽ കഴിഞ്ഞത്.  പ്രകൃതിയോടും മൃഗങ്ങളോടും പക്ഷികളോടുമിഷ്ടമായിരുന്നു. മയിലുകളും കുരങ്ങന്മാരും മാൻപേടകളും അദ്ദേഹത്തിനു ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്നു. മനുഷ്യനും പ്രകൃതിയും ഈശ്വരനും ഒത്തുചേർന്നുള്ള ഒരു പുണ്യസങ്കേതമായിരുന്നു അവിടം. ആത്മീയ സത്തയനുഭവിക്കാൻ പ്രപഞ്ചത്തെയറിഞ്ഞു ജീവിക്കുകയെന്ന തത്ത്വമാണ് രമണ മഹർഷി വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത്. മൗനത്തിന്റെ മഹാത്മാവെന്നാണ് മഹർഷിയെ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ആശയങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ ഭാഷകൾ ആവശ്യമില്ലെന്നായിരുന്നു, അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്.

രമണ മഹർഷി വളരെ കുറച്ചു പുസ്തകങ്ങളെ എഴുതിയിട്ടുള്ളൂ. 'ഞാൻ ആര്' എന്നുള്ള അദ്വൈത തത്വങ്ങളടങ്ങിയ പുസ്തകം പ്രസിദ്ധിയേറിയതായിരുന്നു. അരുണാചല സൂക്തങ്ങളും ഉപദേശ സാരങ്ങളും അതിൽ പ്രാമുഖ്യം വഹിക്കുന്നു. തമിഴിലും തെലുങ്കിലും മലയാളത്തിലും സംസ്കൃതത്തിലും അദ്ദേഹത്തിൻറെ പുസ്തകങ്ങൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹം ശിക്ഷ്യന്മാരോട് പറഞ്ഞിരുന്നതും അവർ പകർത്തിയെടുത്തതും പിന്നീട് പുസ്തക രൂപത്തിൽ വന്നിരുന്നു.

ഒരിക്കൽ, ശ്രീ നാരായണ ഗുരു അരുണാചലിൽ വന്നെത്തി  രമണ മഹർഷിയെ സന്ദർശിച്ചു.  നാരായണ ഗുരു, രമണ മഹർഷിയെപ്പറ്റി രചിച്ച കവിത സന്ദർശക ഗ്യാലറിയിലെ ഡയറിയിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 'നിർവൃതി പഞ്ചകം' എന്നാണു കവിതയുടെ പേര്. ഗുരു നിത്യ ചൈതന്യ യതി കുറേക്കാലം രമണ മഹർഷിക്കൊപ്പം താമസിച്ചിരുന്നു. രമണ മഹർഷിയിൽനിന്നാണ് അദ്ദേഹം സന്യാസ ദീക്ഷ സ്വീകരിച്ചത്. വിദേശീയരായവരും അദ്ദേഹത്തിൻറെ ആശ്രമത്തിൽ വന്നു ശിക്ഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇന്നും അനേകം വിദേശീയർ വന്നും പോയും രമണാശ്രമത്തിലെ ആത്മീയത ആസ്വദിക്കുന്നു.

രമണമഹർഷിയെന്ന   സത്യാന്വേഷി പറഞ്ഞു:- "അനന്തമായ സത്യം വളരെ ലളിതമാണ്. നിഷ്കളങ്ക ഹൃദയം സത്യത്തിന്റെ പൂര്‍ണ്ണതയാണ്. ആ പരമമായ സത്യം എന്നില്ക്കൂടിയുമുണ്ട്. സത്യത്തെ തേടിയുള്ള യാത്രയില്‍ എന്നെ സ്വതന്ത്രനാക്കൂ, സത്യം എല്ലാ മതങ്ങളിലുമുണ്ട്." സത്യം ഗീതയിലും ബൈബിളിലും ഖുറാനിലും ഒന്നുപോലെ നിഴലിക്കുന്നത് കാണുവാന്‍ രമണമഹര്‍ഷിയെപ്പോലെയുള്ള ശ്രേഷ്ഠന്മാര്‍ക്കെ കഴിയുകയുള്ളൂ. ഒരേ സത്യത്തെ തേടി പോവുന്ന മതങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള മത്സരത്തിലും കഷ്ടം കഷ്ടമെന്നും രമണമഹര്‍ഷി വിലപിക്കുന്നതു കാണാം.

രമണ മഹർഷി, യേശുവിനെപ്പറ്റി അഗാധമായ പഠിച്ച ഒരു ഋഷിവര്യനും കൂടിയായിരുന്നു. 'ഞാന്‍' എന്ന സത്യത്തെ കാണുവാനാണ് യേശുവും പഠിപ്പിച്ചത്. 'സ്വര്‍ഗരാജ്യം നേടുവാന്‍ ശിശുവിനെപ്പോലെയാകുവിനെന്നു' പീറ്ററിനെ യേശു ഉപദേശിച്ചു. രമണമഹര്‍ഷി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, "ജ്ഞാനം തേടി ഈ പര്‍വതനിരകളില്‍ വന്ന ഞാന്‍ നാലുമാസം കുളിക്കാതെയിരുന്നു. മുഖം വടിക്കുകയില്ലായിരുന്നു. വന്നുകഴിഞ്ഞ് ഒന്നരവർഷം കഴിഞ്ഞാണ് മുഖംവടിച്ചത്‌. തലമുടികൾ കുട്ട നെയ്യുന്ന ചകിരിനാരു പോലെയായിരുന്നു. തല ഭാരമായി അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നു. നഖങ്ങള്‍ നീണ്ട് ആകെ ഞാനൊരു ഭീകരനെപ്പോലെയായിരുന്നു.’ യേശുവിന്‍റെ തത്ത്വങ്ങളില്‍ ബാഹ്യമായതു വെടിപ്പാക്കുന്നതിനെക്കാള്‍ സ്വയം കണ്ടെത്തെലായിരുന്നു. അതുതന്നെയാണു രമണനും ചെയ്തത്. "സ്വര്‍ഗരാജ്യം ഒരു വ്യാപാരിയുടെ വില്‍പ്പനച്ചരക്കുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ കാണപ്പെട്ട പവിഴമുത്തു പോലെയെന്നുള്ള യേശുവിന്റെ ഉപമ ഇവിടെ പ്രസക്തമാണ്. ബുദ്ധിമാനായ അവന്‍ തന്‍റെ ചരക്കുകൂമ്പാരത്തില്‍ വിലതീരാത്ത മുത്ത്‌ ഒളിച്ചു വെക്കുന്നു. രമണന്‍ പറഞ്ഞു, "മറ്റെല്ലാ ലോകവസ്തുക്കള്‍ സ്വബോധത്തോടെ വെടിഞ്ഞാലും 'ഞാന്‍' എന്ന സത്യത്തെ വെടിയരുത്. അവിടം അറിവാണ്." യേശുവിൽ കുടികൊണ്ടിരുന്ന  നിര്‍മ്മലമായ ഹൃദയത്തിന്‍റെ സത്യവും അതുതന്നെയായിരുന്നു.

യേശു പറഞ്ഞു "നിന്റെ കണ്ണിലെ കാരിരുമ്പ് എടുത്തു കളയുക. എന്നിട്ട് അന്യന്‍റെ കണ്ണിലെ കരുട് തൂത്തു കളയുവാന്‍ ശ്രമിക്കുക." അപരന്‍റെ കണ്ണിലെ കരടിനും സ്വന്തം കണ്ണിലെ കാരിരുമ്പിനും  രമണന്റെ വിവരണം യുക്തി സഹജമെന്നും കാണാം. സ്വയം കണ്ടെത്തലില്‍' സര്‍വ ചരാചരങ്ങളും ഹിമാലയവുമൊക്കെ കാണും. ഈശ്വരന്‍ സൃഷ്ടിച്ചതെല്ലാം ഉള്കാഴ്ചയില്‍ ഗവേഷണം നടത്തും. "പര്‍വതത്തോട് കല്‍പ്പിച്ചാല്‍ പര്‍വതവും മാറിതരുമെന്ന്" യേശു പറഞ്ഞതു സ്വയം ഉള്കാഴ്ചയായിരുന്നുവെന്നും" രമണൻ പറഞ്ഞു.

കണ്ണിലെ കരടിന് രമണന്‍ നിര്‍വചനം നല്‍കിയത് ഇങ്ങനെ, "ഒരുവന്‍ സ്വയം തെറ്റു തിരുത്തുമ്പോള്‍ ലോകത്തെ മുഴുവനാണ്‌ അവൻ തെറ്റുതിരുത്തുന്നത്." സൂര്യന്‍ സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്നു. സൂര്യന്‍ ആരെയും തിരുത്തുന്നില്ല. കാരണം ലോകത്തിനു മുഴുവന്‍ പ്രകാശതരംഗങ്ങള്‍ അര്‍പ്പിക്കുകയാണ്. സ്വയം നമ്മെ തന്നെ പൂര്‍ണ്ണവാന്‍ ആക്കുന്നുവെങ്കില്‍ അവന്‍ ലോകത്തിനു മുഴുവന്‍ പ്രകാശം ഒപ്പം നല്‍കുകയും ചെയ്യുന്നു." 'മനുഷ്യനായ യേശു മനുഷ്യചരിത്രത്തില്‍ അങ്ങനെ ലോകത്തിന്‍റെ പ്രകാശമായി. ലോകത്തിനു പ്രകാശ രശ്മികളെ ദാനം ചെയ്തത്, സ്വയം 'ഞാന്‍' എന്ന ബോധത്തോടെയെന്നു യുക്തിസഹജമായി ചിന്തിക്കണം.' അങ്ങനെ രമണന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ യേശുവും ഒരു അദ്വൈത വാദിയായിരുന്നു.

രമണ മഹർഷി പറഞ്ഞു:-“ഒരുവൻ പ്രകൃതിയാൽ തന്നെ ദുർബലനെന്നും തിന്മ നിറഞ്ഞവനെന്നും ചിന്തിക്കരുത്. അത് തെറ്റാണ്. ഓരോ മനുഷ്യനിലും ദൈവികതയും പ്രഭയുമുണ്ട്. അവൻ പഞ്ചഭൂതങ്ങളാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ശക്തിമാനുമാണ്. ദുർബലതകളും തിന്മകളുമായ ചിന്തകൾ അവന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളിൽനിന്നും വിചാരങ്ങളിൽനിന്നും പ്രതിഫലിക്കുന്നതാണ്. എന്നാൽ അവനതല്ല. 'ഞാൻ പോയി' 'ഞാൻ വന്നു' 'ഞാൻ ചെയ്തു' 'ഞാൻ ആയിരുന്നു' ഇങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകൾ നാം കണ്ടറിഞ്ഞ സ്വാനുഭവങ്ങളാണ്. നമുക്കുണ്ടാകുന്ന അനുഭവജ്ഞാനങ്ങളിൽ 'ഞാൻ' എന്ന സത്തയുണ്ട്. 'ഞാൻ' ആണ് അവിടെയെല്ലാം. സത്യമായ 'ഞാൻ'; അവിടെ ഒരു അന്വേഷകന്റെ 'ഞാൻ' തേടിയുള്ള  പ്രഭവസ്ഥാനത്തിന്റെ തുടക്കവുമാണ്."

1922-ൽ രമണ മഹർഷിയുടെ 'അമ്മ' അളഗമ്മയെ സംസ്‌കരിച്ച സ്ഥലത്ത് ഒരു അമ്പലമുണ്ടാവുകയും അദ്ദേഹം അവിടേക്ക് താമസമാവുകയും ചെയ്തു. കാലക്രമേണ അതൊരു ആശ്രമവുമായി തെരഞ്ഞെടുത്തു. ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തുനിന്നും ഭക്തജനങ്ങൾ നിത്യവും അവിടെ എത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. 1947 കാലങ്ങളായപ്പോൾ രമണ മഹർഷിയുടെ ആരോഗ്യം ക്ഷയിച്ചു തുടങ്ങി. കൈമുട്ടിനു താഴെ അർബുദ രോഗം വഷളാവുകയും ചെയ്തു. കൈ മുറിച്ചു കളയുവാൻ ഡോക്ടർമാർ ഉപദേശിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം സമ്മതിച്ചില്ല. 1950 ഏപ്രിൽ പതിനാലാം തിയതി രമണ മഹർഷി സമാധിയായി. മരണത്തോടനുബന്ധിച്ചും അതിനുശേഷവും രമണ മഹർഷിയെപ്പറ്റിയുള്ള അത്ഭുത കഥകൾ അദ്ദേഹത്തിൻറെ ശിക്ഷ്യന്മാർ ലോകമാകമാനം പ്രചരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത്ഭുതങ്ങളെക്കാളുപരി രമണമഹർഷിയെ ജ്ഞാനിയായ ഒരു വേദാന്തിയായിട്ടാണ് ലോകം ബഹുമാനിക്കുന്നത്. ആർതർ ഓസ്‌ബോനെപ്പോലെയും (Arthur Osborne) പോൾ ബ്രണ്ടനെപ്പോലെയുമുള്ള (Paul Brunton)   എഴുത്തുകാർ ശ്രീ രമണ മഹർഷിയുടെ ജീവിതത്തെയും തത്ത്വചിന്തകളെയും സംബന്ധിച്ച   പുസ്തകങ്ങൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.

Azhakamma (Mother)

കുടുംബയോഗങ്ങളുടെ പ്രസക്തി:

By ഫാദർ ജോസഫ് പുത്തൻപുരക്കൽ  (രക്ഷാധികാരി)  

ലോകത്തിന്റെ ചരിത്രം കുടുംബങ്ങളുടെ ചരിത്രമാണ്. സ്വസ്ഥതയുള്ള കുടുംബങ്ങളുണ്ടെങ്കിൽ സമാധാനമുള്ള രാജ്യങ്ങളുമുണ്ടാകും. ശാന്തിയും സമാധാനവുമുള്ള സകുടുംബങ്ങളെയാണ് ഇന്നത്തെ പ്രശ്നരൂക്ഷമായ ലോകത്തിനാവശ്യവും.

അകന്നുപോയവരെ വിളക്കി ചേർത്തുകൊണ്ട് ഇന്ന് കുടുംബയോഗങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. തലമുറകൾക്കുമുമ്പ് ഒരേ മാതാപിതാക്കളിൽനിന്നും പിറന്നവർ വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് മാറിത്താമസിച്ച് കാലത്തിന്റെ ഗതിവിഗതികളിൽ ബന്ധങ്ങൾ മുറിഞ്ഞു,അകന്നു പോയ ബന്ധങ്ങളെ വിളക്കിച്ചേർത്ത് കുടുംബയോഗങ്ങൾ നമ്മെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവത്തിനു ഒന്നാം സ്ഥാനം കൊടുത്തുകൊണ്ടും പരസ്പരം സഹായിച്ചുകൊണ്ടും എല്ലാ കുടുംബങ്ങളും ഇവിടെ ഒന്നിക്കുന്നു.

കാഞ്ഞിരപ്പള്ളിയെന്ന ഭൂപ്രദേശവും പടന്നമാക്കൽ കുടുംബവും ഒന്നിച്ചു വളരുകയാണ്. നിരവധി നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ കടന്നുവന്ന പടന്നമാക്കൽ കുടുംബവും അതിന്റെ വിവിധ ശാഖകളും ഇന്ന് കരുത്താർജിച്ചിരിക്കുന്നു.

എല്ലാ വർഷവും ജനുവരി 26-ന് കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നു. സഭയുടെയും സമൂഹത്തിന്റെയും ഉയർച്ചക്ക് ഈ കുടുംബയോഗം സ്തുത്യർഹമായ സേവനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ വർഷത്തെ കുടുംബയോഗം അനുഗ്രഹപ്രദമായി മാറട്ടെ എന്ന് നമുക്കു പ്രാർത്ഥിക്കാം.