റഷ്യൻ ചരിത്രം ഒരു പഠനം (ലേഖനം 6)

വിപ്ലവത്തിന്റെ  നായകൻ ‘വ്ലാഡിമിർ  ലെനിനും’ സോവിയറ്റ് യൂണിയനെന്ന  കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഉദയവും

By ജോസഫ് പടന്നമാക്കൽ

മാർക്സിസ്റ്റ്‌ ചിന്തകൻ, സോവിയറ്റ് റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ സ്ഥാപകൻ, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് തത്ത്വജ്ഞാനി, ബോൾഷേവിക്ക്   പാർട്ടിയുടെ നേതാവ്, എന്നീ നിലകളിൽ 'ലെനിൻ' ചരിത്രത്തിലെ മഹാന്മാരിൽ മഹാനായി അറിയപ്പെടുന്നു. ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രമായ റഷ്യയെ വാർത്തെടുക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹത്തിന് അതിപ്രധാനമായ പങ്കുണ്ട്. എന്നും വിവാദ നായകനായി റഷ്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ തിളങ്ങി നിന്ന ലെനിനെ   മഹാനായ നേതാവായും അതേ സമയം മറ്റു ചിലർ അദ്ദേഹത്തെ ഏകാധിപതിയായും കരുതുന്നു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഏറ്റവുമധികം വാർത്തകളിലും ചർച്ചകളിലും വന്ന അദ്ദേഹം റഷ്യയെ ലോക രാഷ്ട്രങ്ങളുടെയിടയിൽ വികസന  വിധേയമാക്കി.  റഷ്യാ മുഴുവൻ ബോൾഷേവിക്ക് വിപ്ലവത്തിന് തീ കൊളുത്തിക്കൊണ്ട്  മുതലാളിത്ത ധനതത്ത്വ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത്  മാറ്റങ്ങളുടെതായ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രത്യോയ ശാസ്ത്രം നടപ്പാക്കി. ലെനിനെന്നുള്ളത് അദ്ദേഹത്തിൻറെ മാതാപിതാക്കൾ നല്കിയ യഥാർത്ഥ പേരല്ല. ജനിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിൻറെ പേര് 'വ്ലാഡിമിർ  ലിച്ച് യുല്യനോവ്' എന്നായിരുന്നു.വിപ്ലവമായി നടന്നതുകൊണ്ട്‌ അധികാരികളുടെ കണ്ണിൽ പൊടിയിടാൻ  ഓരോ കാലങ്ങളിൽ പല പേരുകളിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.'ലെനിൻ'  എന്നപേര് സ്വീകരിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്  'കെ. ടുലിൻ', 'പെട്രോവ്', എന്നീ പേരുകളിൽ  അദ്ദേഹത്തെ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. 1902-ലാണ് ലെനിൻ എന്ന പേര് തിരഞ്ഞെടുത്തത്.സൈബീരിയായിലെ 'ലേനാ നദിയുടെ' പേര് അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുത്തതാകാമെന്ന്  ചരിത്രകാർ കരുതുന്നു. മറ്റു വിപ്ലവകാരികളിൽ  ജോസഫ് സ്റ്റലിന്റെ പേരും   യഥാർത്ഥ പേരല്ല. 'ലോസീഫ് ഷുഗാഷ് വിലി' വിപ്ലവ കാലഘട്ടത്തിൽ ജോസഫ് സ്റ്റലിനെന്ന പേര് സ്വീകരിക്കുകയായിരുന്നു. അതുപോലെ 'ലെവ് ബ്രോണ്‍ഷ്ടിൻ'  പിന്നീട് ലിയോണ്‍ ട്രോഡ്‌സ്ക്കിയായി.


ലെനിന്റെ മാതാപിതാക്കളായ  'ല്ലിയാ നികൊലയെവിച് ഉൽ യനോവിയുടെയും  മരിയാ അലക്സാന്ദ്രോവനയുടേയും  ആറു മക്കളിൽ അദ്ദേഹം  മൂന്നാമനായിരുന്നു. 1870-ലാണ് വ്ലാഡിമിർ   ലെനിൻ ജനിച്ചത്. മാതാപിതാക്കൾ സമൂഹത്തിൽ വിലമതിക്കുന്നവരും ബഹുമതിയുണ്ടായിരുന്നവരും വിദ്യാസമ്പന്നരുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൻറെ പിതാവ് പ്രസിദ്ധനായ ഒരു സ്കൂൾ മാസ്റ്ററായിരുന്നു.വിദ്യാഭ്യാസ വിഷയങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച്  അനേക ബഹുമതികളും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. മാതാവ് ഒരു യഹൂദ ഡോക്ടറുടെ മകളായിരുന്നു.   റഷ്യൻ സാഹിത്യത്തിൽ പണ്ഡിതയുമായിരുന്നു.  മക്കളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ കാര്യങ്ങളിൽ അവർ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധ നല്കുമായിരുന്നു.


റഷ്യയിലെ സാർ ചക്രവർത്തി ഭരണത്തിനു ശേഷം വന്ന താല്ക്കാലിക സർക്കാരിനെതിരെ വിപ്ലവം നയിച്ചിരുന്നത് ബോൾഷേവിക്ക് പാർട്ടി നേതാവായ  വ്ലാഡിമിർ   ലെനിനായിരുന്നു.   രക്തരഹിത വിപ്ലവത്തിൽക്കൂടി അധികാരം കയ്യടക്കി. ബോൾഷേവിക്കുകൾ  സർക്കാർ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള സങ്കേതങ്ങളും കെട്ടിടങ്ങളും പിടിച്ചെടുത്തു. തലസ്ഥാനമായ സെന്റ്‌ പീറ്റേഴ്സ് ബർഗ് അവരുടെ അധീനതയിലാക്കി.  ഭരണം പിടിച്ചെടുത്ത് രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ലെനിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ സർക്കാരൂം രൂപീകരിച്ചു. ലെനിൻ പുതിയ സർക്കാരിന്റെ തലവനായും പ്രഖ്യാപിച്ചു. പിന്നീട് 'യൂണിയൻ ഓഫ് സോവിയറ്റ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് റിപ്പബ്ലിക്കെന്ന്' പേരും നല്കി. അങ്ങനെ ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ മാർക്സിസ്റ്റ് രാജ്യമായി റഷ്യ അറിയപ്പെട്ടു.


1868-ൽ ജനിച്ച  ലെനിന്റെ മൂത്ത സഹോദരൻ  അലക്സാണ്ടർ  സെന്റ്‌ പീറ്റേഴ്സ് ബർഗ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽനിന്നും   സ്വർണ്ണ മെഡലോടെയാണ് ബിരുദം നേടിയത്. സൂവോളജി വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്നു. പിന്നീട് അലക്സാണ്ടർ മൂന്നാമൻ സാർചക്രവർത്തിയ്ക്കെതിരെ വിപ്ലവ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഇടപെട്ടു. ചക്രവർത്തിക്കെതിരെ അനേക പ്രതിഷേധപ്രകടനങ്ങൾക്കും നേതൃത്വം കൊടുത്തു. 1887-ഏപ്രിൽ 25-ന് അറസ്റ്റു ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. സാർചക്രവർത്തിയെ വധിക്കാൻ  ഗൂഢാലോചന   നടത്തിയതിന്റെ പേരിൽ കോടതി വിചാരണയെ  നേരിടേണ്ടി വന്നു. ചിലർ ക്ഷമാപണം നടത്തിയതുകൊണ്ട് രാജകീയ കോടതി ശിക്ഷ ഇളവു നല്കിയിരുന്നു. എന്നാൽ അലക്സാണ്ടർ  ക്ഷമ പറയാൻ തയാറായില്ല. അത് താൻ വിശ്വസിക്കുന്ന തത്ത്വങ്ങളോടുള്ള  ആത്മവഞ്ചനയെന്നും  അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചു.   അവസാനം മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രേരണയാൽ 'താൻ ചെയ്തത് തെറ്റാണെന്നു' അനുതപിക്കാതെ ഒരു കത്തെഴുതി. 'തന്റെ മാതാവിന്റെ ആരോഗ്യനില മോശമാണെന്നും മാതാവിനുവേണ്ടി ശിക്ഷ ഇളവു നലകണമെന്നുമായിരുന്നു' കത്തിലെ ഉള്ളടക്കം. 'തൻറെ വധ ശിക്ഷ നടപ്പിലായാൽ അവരുടെ ജീവിതം തകരാറാകുമെന്നും കത്തിൽ സൂചിപ്പിച്ചു. ആ യുവ വിപ്ലവകാരിയുടെ അപേക്ഷ നിരസിക്കുകയും വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്തു.


സഹോദരന് വധ ശിക്ഷ നൽകിയതിൽ ലെനിന് ഒടുങ്ങാത്ത പക രാജകുടുംബത്തോടുണ്ടായിരുന്നു.  ലെനിന്  അന്നു  പതിനേഴു വയസു പ്രായമായിരുന്നു.കൗമാര പ്രായത്തിലെ ചോരത്തിളപ്പിൽ അദ്ദേഹത്തിലും ഒരു വിപ്ലവകാരി ജനിച്ചു.  സഹോദരന്റെ മരണ ശേക്ഷം അദ്ദേഹം 'കസാൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിയമം പഠിക്കാൻ ചേർന്നു. വിദ്യാർത്ഥി പ്രക്ഷോപണത്തിൽ പങ്കു ചേർന്നതിന്  ആ ഡിസംബറിൽ  കോളേജിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി. തിരിച്ചെടുക്കാൻ പല ശ്രമങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടും സാധിച്ചില്ല. പിന്നീട് 1891-ൽ സെന്റ്‌ പീറ്റേഴ്സ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്ന് നിയമ ബിരുദമെടുത്തു. അതിനു ശേഷം 'ഡിഫൻസ്'  നിയമജ്ഞനായി പരിശീലനം തുടങ്ങി. ആ കാലയളവിനുള്ളിൽ  കാറൽ മാർക്‌സിന്റെ തത്ത്വ ചിന്തകൾ പഠിച്ച് ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ചിന്തകനായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. 1895- ൽ മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയിൽ പ്രവർത്തനവും തുടങ്ങി. തൊഴിലാളികളുടെ ക്ഷേമവും അവരുടെ തൊഴിൽപരമായ അന്തസ്സും കൈവരിക്കുകയെന്ന ലക്ഷ്യത്തിലായിരുന്നു മാർക്‌സിസ്റ്റ്  പാർട്ടിയിൽ ചേർന്നത്‌. അതിനായി യൂണിയനുകൾ ഉണ്ടാക്കി വിപ്ലവങ്ങളും ആരംഭിച്ചു.


1896 -ൽ ലെനിൻ തന്റെ മാർസിസ്റ്റ്  ചിന്താഗതിയിലുള്ള ആദ്യത്തെ ലേഖനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം ഫ്രാൻസ്, ജർമ്മനി, സ്വിറ്റ്സർലണ്ട് എന്നീ രാജ്യങ്ങൾ സന്ദർശിക്കുകയും അവിടങ്ങളിൽ ഒരേ ചിന്താഗതിയിലുള്ള മാർക്സിസ്റ്റ് നേതാക്കന്മാരുമായി സഹവർത്തിത്വത്തിൽ  ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്തു. റഷ്യയിലെത്തിയ ഉടൻ മാർക്സിസ്റ്റ് ചിന്താഗതിയിൽ ഒരു വാർത്താ പേപ്പർ ആരംഭിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തെ അറസ്റ്റു ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഒരു വർഷം  ജയിലിൽ അടയ്ക്കുകയും അതിനുശേഷം സൈബീരിയായിൽ നാട് കടത്തുകയും ചെയ്തു. അവിടെ നാട് കടത്തപ്പെട്ടവരുടെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കൂട്ടുകാരി, 'നദേഴ്ദ  ക്രുപ്സ്കയയെ' 1898 ജൂലൈ പത്താംതിയതി വിവാഹം ചെയ്തു.   സൈബീരിയായിൽ അദ്ദേഹം ഉല്ലാസ നടപ്പ്, എഴുത്ത്, നായാട്ട്, നീന്തൽ മുതലായ ഹോബികളിൽക്കൂടി സമയം ചിലവഴിച്ചിരുന്നു. 1900- ത്തിൽ  രാജ്യം വിടാനുള്ള അനുവാദം കൊടുത്തു. അതിനു ശേഷം  പതിനേഴു വർഷം വിദേശത്തു താമസിച്ചു.  1905-ലെ പരാജയപ്പെട്ട ഒരു വിപ്ലവ കാലഘട്ടത്തിലാണ്  അദ്ദേഹം വീണ്ടും റഷ്യയിൽ മടങ്ങി വന്നത്.


1900-ൽ  ലെനിൻ തന്റെ നാടുകടത്തലിനുശേഷം  പടിഞ്ഞാറേ യൂറോപ്പിൽ യാത്രചെയ്ത്  വിപ്ളവ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച്  തീഷ്ണമായി പഠിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അക്കാലത്ത് തൊഴിലാളികളെ ആവേശഭരിതരാക്കാൻ അവരുടെ ക്ഷേമ പ്രവർത്തനങ്ങളും അവകാശങ്ങളും സംബന്ധിച്ച വിവാദപരമായ   ചെറു പുസ്തകങ്ങൾ  എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു. 'അനുസരണയോടെയുള്ള  പ്രവർത്തകർ ഉണ്ടെങ്കിലേ പാർട്ടിയുടെ ലക്ഷ്യമായ സോഷ്യലിസമെന്ന പുത്തനായ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതി നടപ്പാക്കാൻ സാധിക്കൂവെന്ന്' അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.  1903-ൽ ലെനിൻ  ലണ്ടനിലെ മാർക്സിസ്റ്റ്  നേതാക്കന്മാരുമായി ചർച്ചകൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. 'സോഷ്യലിസ്റ്റ്  ഡമോക്രാറ്റിക്ക്  വർക്കേഴ്സ് പാർട്ടി' എന്നൊരു പാർട്ടി ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും ആരംഭത്തിൽ തന്നെ ആ പാർട്ടി  രണ്ടായി പിളർന്നു. ലെനിന്റെ ബോൾഷേവിക്ക്  പാർട്ടി അനുവർത്തിച്ചു വന്നത്   തീവ്രമായ ചിന്തകളും ലക്ഷ്യം കൈവരിക്കാൻ ബലപ്രയോഗവുമായിരുന്നു.  എതിർ ഗ്രൂപ്പായ 'മെൻഷെവിക്സ്   പാർട്ടി' മിതവാദികളായിരുന്നു.    ജനാധിപത്യ സോഷ്യലിസമായിരുന്നു അവർ വിഭാവന ചെയ്തത്. 1912-ൽ  പാർട്ടി രണ്ടാവുകയും ലെനിൻ ഔദ്യോഗികമായി ബോൾഷേവിക്കുകളുടെ നേതാവാകുകയും ചെയ്തു.


1914-ൽ  നടന്ന ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധത്തെ ലെനിൻ എതിർത്തിരുന്നു. സാമ്രാജ്യത്വ വാദികളുടെ യുദ്ധമെന്ന് ലെനിൻ വിശേഷിപ്പിച്ചു. റഷ്യൻ പട്ടാളത്തോട്   മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥ പാലിക്കുന്നവർക്കെതിരെ തോക്കുകൾ ചൂണ്ടാൻ ലെനിൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. റഷ്യയെ സംബന്ധിച്ച് ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധം അതിഭീമമായ  നാശനഷ്ടങ്ങളുണ്ടാക്കിയിരുന്നു.  മറ്റേത് രാഷ്ടങ്ങളേക്കാൾ റഷ്യയ്ക്ക് കടുത്ത നഷ്ടങ്ങളുണ്ടാക്കി. സാമ്പത്തികമായി റഷ്യ കരകേറാൻ സാധിക്കാത്തവണ്ണം അടിപതറി വീണു. തെരുവുകൾ നിറയെ വിശക്കുന്ന വയറുകൾ അലഞ്ഞു നടന്നിരുന്നു. അതേ സമയം സാർ ചക്രവർത്തി കുടുംബം ജനങ്ങളെ ഗൗനിക്കാതെ ആഘോഷങ്ങളും സംഗീത മേളകളുമായി ആർഭാടങ്ങളിലും ജീവിച്ചു.


1905-ൽ റഷ്യൻ വിപ്ലവം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ ലെനിൻ റഷ്യയിൽ മടങ്ങി വന്നു. മെച്ചമായ ജീവിതസൌകര്യങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെട്ട്  തൊഴിലാളികൾ നാടു മുഴുവൻ സമരത്തിലും പണിമുടക്കിലുമായിരുന്നു.  സമരക്കാരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ പരിഹരിക്കാമെന്നും നവീകരിച്ച റഷ്യൻ ഭരണഘടനയും ജനാധിപത്യ  നിയമസഭകളും നടപ്പാക്കാമെന്നും സമരക്കാർക്ക്‌  സാർ നിക്ലൗവൂസ്  രണ്ടാമൻ വാക്കു കൊടുത്തു. വാഗ്ദാനങ്ങൾ നല്കി പരിഷ്ക്കാരങ്ങൾക്ക് തയ്യാറായ രാജാവിന്റെ ഉറപ്പിൻമേൽ  സമരം പിൻവലിക്കുകയും ചെയ്തു.  എന്നാൽ വാക്കുകൾ പാലിക്കാതെ വിപ്ലവക്കാരുമായുണ്ടാക്കിയ കരാർ കാറ്റിൽ പറത്തിക്കൊണ്ടു രാജാവിന്റെ തന്നിഷ്ടംപോലെ ഭരണം തുടർന്നു.  1907-ൽ ലെനിനെ വീണ്ടും രാജ്യത്തുനിന്നും പുറത്താക്കി.  യുദ്ധം മൂലം റഷ്യയുടെ സാമ്പത്തികം അപ്പാടെ തകർന്നു. നാടു മുഴുവൻ ഭക്ഷണത്തിന്റെ അപര്യാപ്തമൂലം  പെട്രോഗാഡിൽ അതിരൂക്ഷമായ സമരം വീണ്ടും പൊട്ടിപുറപ്പെട്ടു. നിരാശരായ റഷ്യൻ പട്ടാളവും സമരക്കാരോടൊപ്പം പങ്കുചേർന്നു.  വെടിവെപ്പും ലാത്തി ചാർജുകളുമായി നാടുമുഴുവൻ അരാജകത്തം തുടർന്നു. ഗത്യന്തരമില്ലാതെ മാർച്ച് പതിനഞ്ചാം തിയതി നിക്ലൗവൂസ് രാജാവ് രാജകിരീടം ഉപേക്ഷിച്ച് സ്ഥാനത്യാഗം ചെയ്തു. അങ്ങനെ മൂന്നു നൂറ്റാണ്ടുകൾ പിന്തുടർന്ന റഷ്യയുടെ 'സാർ' വംശ രാജഭരണം അവസാനിച്ചു. രാജവംശത്തിന്റെ നയങ്ങൾ പിന്തുടർന്ന  പാകതയും പക്വതയുമില്ലാത്ത ഏതാനും പേരെ താല്ക്കാലിക ഭരണവും ഏൽപ്പിച്ചു. താല്ക്കാലിക സർക്കാരിൽ പട്ടാളക്കാരും സമരക്കാരുടെ  കമ്മറ്റിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.


ഫെബ്രുവരി വിപ്ലവത്തിനുശേഷം ജർമ്മനധികാരികൾ ലെനിനേയും സഹകാരികളെയും ജർമ്മനിയിൽ കടക്കാൻ അനുവദിച്ചു. സ്വിറ്റ്സർലണ്ട്-സ്വീഡൻ വഴി മുദ്രവെച്ച് അടച്ച ഒരു വാഗനുള്ളിൽ രഹസ്യമായി അവർ യാത്ര ചെയ്തു. യുദ്ധത്തിനെതിരായ ലെനിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾമൂലം   ജർമ്മനി ലെനിനെ സഹായിക്കാൻ തയ്യാറായി.  നിലവിലുള്ള സർക്കാരിനെ താഴെയിറക്കി  ലെനിന്റെ സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടി അധികാരത്തിൽ വരേണ്ടത് ജർമ്മനിയുടെ താല്പര്യം കൂടിയായിരുന്നു. രാജവംശത്തിനു പകരമായി  വന്ന റഷ്യയിലെ പുതിയ താല്ക്കാലിക  സർക്കാർ ലെനിനെ ഒരു ജർമ്മൻ ചാരനായി മുദ്ര കുത്തി. 'താമസിക്കാനിടവും, കൃഷി ചെയ്യുന്നവനു  ഭൂമിയും വിശക്കുന്നവന് അപ്പവും സമാധാനവും' എന്നീ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ ലെനിൻ റഷ്യൻ ജനതയുടെയിടയിൽ പ്രചരിപ്പിച്ചു.  ആവേശഭരിതരായ റഷ്യൻ ജനത്തിന്റെ പിന്തുണ അദ്ദേഹത്തിനു നല്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒക്ടോബറിൽ ലെനിൻ രഹസ്യമായി പെട്രോഗ്രാഡിൽ വന്നു. നവംബർ എട്ടാം തിയതി രാജഭരണത്തിനു ശേഷം വന്ന റഷ്യ ഭരിക്കുന്നവരെ താഴെയിറക്കി അധികാരം ബോൾഷേവിക്കുകൾ  കൈക്കലാക്കി.


ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ മാർക്‌സിസ്റ്റ് രാജ്യത്തിന്റെ ഏകാധിപതിയായി ലെനിൻ അറിയപ്പെടുന്നു.  അധികാരം കിട്ടിയ ഉടൻ അദ്ദേഹത്തിൻറെ സർക്കാർ ജർമ്മനിയുമായി സമാധാനയുടമ്പടിയുണ്ടാക്കി. വ്യവസായങ്ങൾ ദേശവൽക്കരിച്ചു. ജന്മിത്വം അവസാനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഭൂമി കൃഷി ചെയ്യുന്നവന് വിതരണം ചെയ്തു. എന്നാൽ 1918-ൽ സാറിസ്റ്റ് ശക്തികളുമായി   മല്ലിടേണ്ടി വന്നു. അഭ്യന്തര യുദ്ധം വീണ്ടും പൊട്ടി പുറപ്പെട്ടു. 1920-ൽ സാറിസ്റ്റ് ലഹളക്കാരെ അടിച്ചമർത്തി.1922-ൽ 'യൂണിയൻ ഒഫ് സോവിയറ്റ് റിപ്പബ്ലിക്ക് (USSR)' നിലവിൽ വന്നു.


ലെനിനെ വധിക്കാനുള്ള  സാറിസ്റ്റ് പ്രഭുക്കന്മാരുടെ രണ്ടുമൂന്നു ശ്രമങ്ങളിൽ ലെനിൻ രണ്ടു വെടിയുണ്ടകളോടെ മുറിവേറ്റു. അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ ഗൂഢാലോചന  നടത്തിയെന്നു  വിശ്വസിക്കുന്ന പ്രഭുക്കന്മാരെയും  സാറിസ്റ്റ് മന്ത്രിമാരെയും  വിചാരണ ചെയ്യുവാനും  ആജ്ഞ കൊടുത്തു. സാർ ഭരണത്തെ പിന്താങ്ങുന്നവരെ പീഡിപ്പിക്കൽ 1920 വരെ തുടർന്നു. ഈ ഭീകര ചുവപ്പു വിപ്ലവ ദിനങ്ങളിൽ ഏകദേശം അഞ്ചു ലക്ഷം  ജനം വധിക്കപ്പെട്ടു. സാമ്പത്തിക തകർച്ച തടയാൻ യുദ്ധ കാലങ്ങളെപ്പോലെ കൃഷിക്കാരിൽ നിന്നും അവരുടെ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ ബലമായി പിടിച്ചെടുത്തു. ഈ ഭക്ഷണ വിഭവങ്ങൾ ബോൾഷേവിക്ക് പട്ടാളത്തിനു ഭക്ഷിക്കാനും യുദ്ധം മൂലം കഷ്ടപ്പെടുന്ന ജനങ്ങൾക്കായും പട്ടണങ്ങളിലെത്തിച്ചു.  1921-ൽ അദ്ദേഹം സാമ്പത്തിക നയങ്ങളിൽ ഉദാരനയങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു. അതുമൂലം റഷ്യയുടെ സാമ്പത്തികം മെച്ചപ്പെട്ടു.


1922-ഏപ്രിലിൽ ലെനിന്റെ സഹകാരിയായ ജോസഫ്  സ്റ്റലിൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ജനറൽ സെക്രട്ടറിയായി. സ്റ്റലിനെ സെക്രട്ടറിയാക്കിയതിൽ  പിന്നീട് ലെനിൻ ഖേദിച്ചിരുന്നു. 1922 ലും 1923-ലും ലെനിൻ മരിക്കുന്നവരെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാത്ത അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഒരു കത്തിൽ സ്റ്റലിൻ ഒരു ഉഗ്രധിക്കാരിയെന്നും  ജനറൽ സെക്രട്ടറിയെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹത്തെ സഹിക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ലാന്നും എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. സ്റ്റലിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ക്ഷമയുള്ളവനെയും ആത്മാർത്ഥതയുള്ളവനെയും   കൂടുതൽ ബഹുമാനിതനായവനെയും സഹപ്രവർത്തകരെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നവനെയും അവരോട് മര്യാദയുള്ളവനെയും  മാറി മാറി വരുന്ന  ചഞ്ചല മാനസിക പ്രകൃതമല്ലാത്തവനെയും തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടിയിരുന്നുവെന്നും കത്തിലുണ്ട്. മറ്റൊരു കത്തിലെ ഉള്ളടക്കത്തിൽ ' ലെനിന്റെ ഭാര്യയോട്  സ്റ്റലിൻ അപമര്യാദയായി പെരുമാറിയെന്നും  ടെലഫോണിൽക്കൂടി അസഭ്യ വാക്കുകൾ പ്രയോഗിച്ചെന്നും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.  മൂന്നാമതും ലെനിന് ഹൃദയാഘാതം ഉണ്ടായിക്കഴിഞ്ഞ് അദ്ദേഹത്തിന് സംസാരിക്കാൻ സാധിക്കില്ലായിരുന്നു.വലതു വശം തളർന്നു പോവുകയും ചെയ്തു.   മരണംവരെ ലെനിൻ അവശനായി വിശ്രമത്തിലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് സ്റ്റലിനെപ്പറ്റി പൊതുവേദികളിൽ  അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.


 1924 ജനുവരി ഇരുപത്തിയൊന്നാം തിയതി ലെനിൻ  അമ്പത്തി മൂന്നാം വയസ്സിൽ  ഹൃദയസ്തംഭനം  മൂലം മരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിൻറെ മൃതശരീരം  ക്രംലിനിൽ സുഗന്ധ തൈലങ്ങളിട്ടു കേടുപാടുകൾ വരാതെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പെട്രോഗ്രാഡിനു  ആ മഹാന്റെ  ബഹുമാനസൂചകമായി   'ലെനിൻ  ഗ്രാഡെ'ന്നു പേരു  നല്കി. ലെനിന്റെ മരണശേഷം ഭരണത്തിനുള്ള അധികാര വടംവലി രൂക്ഷമായിരുന്നു. ലെനിന്റെ വിപ്ലവസേനയിലെ സഹകാരി ജോസഫ് സ്റ്റലിൻ  സോവിയറ്റ് ഭരണത്തിന്റെ തലവനായി.  സ്റ്റലിൻ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ക്രൂരനായ ഏകാധിപതി ഭരണാധികാരിയായി അറിയപ്പെടുന്നു.
(തുടരും)

young Lenin

Lenin with relatives 

മുമ്പിലിരിക്കുന്നവർ :  ലെനിൻ, ഭാര്യ നദേഴ്ദ ക്രുപ്സ്കയ, സഹോദരി

ലെനിനും(Sitting right)മാതാപിതാക്കളും കുടുംബവും 

  Lenin's mother, Maria Alexandrovna Ulyanova 

Trotsky, Lenin and Kamenev at the II Party Congress in 1919

Bolshevik leaders arrive by train at Brest-Litovsk and are met by German officers

റഷ്യൻ ചരിത്രം ഒരു പഠനം (ലേഖനം 5)

ബോൾഷേവിക്ക് വെടിയുണ്ടകളേറ്റു  മരിച്ച രാജകുടുംബവും ദുഃഖ പര്യവസാനവും  

By ജോസഫ് പടന്നമാക്കൽ

1917 മാർച്ച് പതിനഞ്ചാം തിയതി റഷ്യൻ സാർ ചക്രവർത്തി 'നിക്ലാവൂസ് രണ്ടാമൻ'  തന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ  രാജകിരീടം സ്വയം പരിത്യാഗം ചെയ്തുകൊണ്ട്  സ്വന്തം  സഹോദരൻ 'ഗ്രാൻഡ്‌ ഡ്യൂക്ക് മിഖായിലിന്' 'സാർ' എന്ന  രാജാധികാരപദവി നല്കി  ഒപ്പിട്ട ഒരു വിളംബരം പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. എന്നാൽ ഡ്യൂക്ക്മിഖായൽ,  സാർ നിക്ലാവൂസിന്റെ ഇംഗിതത്തിനെതിരായി 'ചക്രവർത്തി'സ്ഥാനം നിരസിക്കുകയാണുണ്ടായത്.  രാജകീയ വിളംബരത്തിന്റെ ചുരുക്കമിങ്ങനെയാണ്.


"പ്രിയപ്പെട്ട ജനങ്ങളേ,  കഴിഞ്ഞ മൂന്നു വർഷങ്ങളായി   രാജ്യം ആക്രമിച്ച വിദേശീയരായ  ശത്രുക്കളോട്  നാം  പൊരുതിക്കോണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവർ  നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ  കീഴ്പ്പെടുത്തി അടിമത്വത്തിൽ  ബന്ധിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്.  രാജ്യം അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന  നിർണ്ണായകമായ ഈ അപകട മുഹൂർത്തത്തിൽ   വീണ്ടുമൊരു  പരീക്ഷണഘട്ടത്തിൽക്കൂടി കടന്നുപോവാനാണ് ദൈവം ഇച്ഛിക്കുന്നത്.   രാജ്യത്തിനുള്ളിലെ നിലവിലുള്ള ആഭ്യന്തര പ്രശ്നങ്ങൾ യുദ്ധത്തിന്റെ ഗതിയെ തന്നെ മാറ്റിവിട്ട് ശത്രുവിനെ സഹായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.  എന്തു  വില കൊടുത്താണെങ്കിലും പവിത്രമായ ഈ ജന്മഭൂമിയുടെ സുരക്ഷിതത്വത്തിനും നമ്മുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിനുമായി  യുദ്ധം കൂടിയേ തീരു. ശത്രുവിനെ ഈ മണ്ണില്നിന്നും ഇല്ലായ്മ ചെയ്തേ മതിയാവൂ.  റഷ്യാ മഹാരാജ്യത്തിന്റെ വിധി നിർണ്ണയിക്കുന്നത് നമ്മുടെ ധീര പോരാളികളായ പട്ടാളക്കാരുടെ മനോവീര്യത്തിൽക്കൂടിയാണ്. അവരുടെ ആത്മാഭിമാനം നാം വസിക്കുന്ന മഹത്തായ ഈ  രാജ്യത്തിന്റെ ഭാവിയ്ക്കും ആവശ്യമാണ്. രാജ്യത്തിന്റെ നിലനില്പ്പിനായുള്ള ഈ പോരാട്ടത്തിൽ  ജനങ്ങളുടെ ഭാവിക്കായി, സുരക്ഷിതത്വത്തിനായി അവസാന തുള്ളി രക്തം കൊടുത്താണെങ്കിലും നാം വിജയിച്ചേ മതിയാവൂ.


സർവ്വ ശക്തനായ ദൈവത്തിൽ സർവ്വതും അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട്  രാജകിരീടം പരിത്യജിക്കാൻ ഞാൻ  തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു.  ഞങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പുത്രനും  കിരീടത്തിന്റെ അവകാശിയാകാതെ   രാജ്യത്തിന്റെ തുടർച്ചയവകാശം എന്റെ  സഹോദരൻ ഗ്രാൻഡ്‌ ഡ്യൂക്ക് മൈക്കിൾ അല്ക്സാന്ദ്രോവി മിഖായിലിന്  അർപ്പിക്കുകയാണ്.   റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കിരീടവകാശിയായ   അദ്ദേഹത്തിനു  സർവ്വ വിധ നന്മകളും അനുഗ്രഹാശിസുകളും നേരുന്നു. നമ്മുടെ രാജ്യം  പരമ്പരാഗതമായി അനുവർത്തിച്ചുപോന്ന  തത്ത്വങ്ങൾക്കധിഷ്ടിതമായി സത്യവും നീതിയും നിലനിർത്തി കൊണ്ട് എന്റെ സഹോദരൻ  രാജ ധർമ്മത്തിനായുള്ള  പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുന്നതായിരിക്കും.


പ്രശ്ന സങ്കീർണ്ണങ്ങളായ ഈ  ദിനങ്ങളിൽ പുതിയതായി വാഴിക്കുന്ന രാജാവിനെ അനുസരിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തെയും രാജ്യകാര്യങ്ങളിൽ ചുമതലപ്പെട്ടവരെയും സഹായിക്കുകയും വേണം.   ഐശ്വര്യപൂർണ്ണമായ നല്ല നാളെയ്ക്കായും നമ്മുടെ വിജയത്തിനായും റഷ്യമഹാരാജ്യത്തിന്റെ നേട്ടങ്ങൾക്കായും  പുതിയതായി വാഴിക്കുന്ന ചക്രവർത്തിയ്ക്ക് സർവ്വശക്തനായ ദൈവം ശക്തി  നല്കട്ടെയെന്നും നമുക്കൊത്തൊരുമിച്ചു പ്രാർഥിക്കാം". (ഒപ്പ്, സർ  നിക്ലൗവൂസ് രണ്ട്)

റോമോലോവ് രാജകുടുംബത്തിനെതിരെ ആഞ്ഞടിച്ച വിപ്ലവത്തിനുശേഷം വന്ന താല്ക്കാലിക ഭരണകൂടം നിക്ലൗവൂസിനെയും അലക്സാഡ്രായേയും മക്കളെയും താല്ക്കാലികമായി ഒരു കൊട്ടാരത്തിൽ തടങ്കലിലാക്കിയിരുന്നു. അത് നിക്ലൗവൂസ് കുടുംബം വക സാർക്കൊയെ സെലോയിലുള്ള 'അലക്സാണ്ടർ' കൊട്ടാരമായിരുന്നു. 1917-ആഗസ്റ്റിൽ അവരെ കെറൻസ്ക്കി ഭരണകൂടം തലസ്ഥാനത്തുനിന്നും സൈബീരിയായിലുള്ള ടോബോൾക്കിൽ മാറ്റി താമസിപ്പിച്ചു. രാജ്യം മുഴുവൻ ഇളകി മറിഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിപ്ലവക്കാരിൽ നിന്നും നിക്ലാവൂസ് കുടുംബത്തിന്റെ സുരഷിതത്വവും പുതിയതായി വന്ന ഭരണകൂടത്തിന്റെ പരിഗണനയിലുണ്ടായിരുന്നു. ടോബോൾക്കിൽ 1917 നവംബറിലെ ബോൾഷേവിക്ക് വിപ്ലവം വരെ താമസിച്ചു. എന്നാൽ 1918-ൽ താല്ക്കാലിക സർക്കാരിനെ മറിച്ചിട്ട് അധികാരത്തിൽ വന്ന ബോൾഷേവിക്കുകാരുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള 'യെകറ്റെറിൻ' എന്ന സ്ഥലത്തേയ്ക്ക് അവരെ വീണ്ടും മാറ്റി പാർപ്പിച്ചു. 1918 ഏപ്രിൽ പതിനെട്ടാം തിയതി നിക്ലവൂസും അലക്സാഡ്രായും മകൾ മരിയായും 'ല് പാറ്റെവ്'  എന്ന വസതിയിലെത്തി. പുതിയ വാസസ്ഥലത്ത്‌ പ്രവേശിച്ചയുടൻ സുരക്ഷിതാ ജോലിക്കാർ അവരുടെ പെട്ടികൾ തുറക്കാൻ പറഞ്ഞു. അലക്സാഡ്രാ പെട്ടെന്നുതന്നെ പറ്റില്ലാന്നു പറഞ്ഞു. നിക്ലൗവൂസ്, ഭാര്യയെ ന്യായികരിച്ചുകൊണ്ട് 'ഞങ്ങൾക്ക് ഇതുവരെയും നല്ല മാര്യാദയോടെയുള്ള പരിഗണനയായിരുന്നു ലഭിച്ചിരുന്നത്. അവരെല്ലാം മാന്യന്മാരായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ?'  'നിങ്ങൾ ഇനിമേൽ സാർ ചക്രവർത്തിയല്ലെന്നു ' മനസിലാക്കണമെന്നും നിങ്ങളെ ഒറ്റയ്ക്ക് ജയിലിലടച്ച് നിർബന്ധിത കഠിന തടവ്‌ നല്കുമെന്നും അയാൾ ഭീക്ഷണിപ്പെടുത്തി. ഭർത്താവിന്റെ സുരക്ഷിതത്വം കരുതി അലസാഡ്ര പെട്ടി തുറക്കാൻ അനുവദിച്ചു. മെയ് മാസമായപ്പോൾ ബാക്കി കുടുംബാംഗങ്ങളും വന്നെത്തി. അലക്സാഡ്രായ്ക്ക് കുടുംബാംഗങ്ങളെ ഒരുമിച്ചു കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷവുമായി. നേരത്തെ അവർക്ക് വരാൻ സാധിക്കാതിരുന്നത്, അലക്സിയ്ക്ക് അസുഖമായിരുന്നതിനാലായിരുന്നു.     

എഴുപത്തിയഞ്ച് സുരക്ഷിതാ ജോലിക്കാർ ആ വീടിനു ചുറ്റും കാവലുണ്ടായിരുന്നു. കൂടുതലും അപമാര്യാദയുള്ളവരും അടുത്തുള്ള ഫാക്റ്ററികളിലെ തൊഴിലാളികളുമായിരുന്നു. അവരുടെ കമാണ്ടർ 'അലക്സാണ്ടർ അവദെയെവ്' എന്ന ഒരു ബോൾഷേവിക്കുകാരനായിരുന്നു. അയാൾ ക്രൂരനും പിശാചിന്റെ സ്വഭാവമുള്ളവനും മദ്യപാനിയുമായിരുന്നു. കമാണ്ടറായ 'അവദെയെവി'ന്റെ സമീപം നിക്ലൗവൂസ് കുടുംബം എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമായി ചെന്നാൽ അയാൾ നിന്ദ്യമായി അസഭ്യ വാക്കുകൾകൊണ്ട് ചീത്ത വിളിക്കുമായിരുന്നു. അവിടെയുള്ള കെട്ടിടത്തിനു ചുറ്റും നടക്കുന്ന കാവൽക്കാർ 'നിക്ലൗവൂസ് ഒരു രക്തക്കുടിയനും അലക്സാഡ്രാ  ജർമ്മൻ യക്ഷിയെന്നും'  കുടുംബം കേൾക്കെ ഉറക്കെ പരിഹസിക്കുമായിരുന്നു.


നിക്ലാവൂസ് കുടുംബത്തെ സംബന്ധിച്ച്  'ല് പാറ്റെവ്' വസതിയിലെ താമസം കഠിനവും ജീവിതം ദുഷ്ക്കരവുമായിരുന്നു . ഓരോ ദിവസം കടന്നുപോവുംതോറും പിറ്റേ ദിവസം ആ വീട്ടിൽ കാണുമോയെന്ന സന്ദേഹമായിരുന്നു അവരുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞിരുന്നത്. മരണത്തെ കാത്തു കിടക്കുന്ന കാളരാത്രികളും  അനുഭവങ്ങളും അവരെ അലട്ടിയിരുന്നു. യാതൊരു സ്വാതന്ത്ര്യവും നല്കിയിരുന്നില്ല. കാവൽക്കാരുടെ  മേൽനോട്ടത്തിൽ പിന്നാമ്പുറത്തുള്ള പൂന്തോട്ടത്തിൽ അവർക്ക് വ്യായാമം ചെയ്യാൻ ഒന്നര മണിക്കൂർ അനുവദിച്ചിരുന്നു. അലക്സിയ്ക്ക് നടക്കാൻ സാധിക്കാത്തതുകൊണ്ട് അവനെ ഒരു വണ്ടിയിൽ ഉന്തിക്കൊണ്ടു പോവണമായിരുന്നു. അവരോടൊപ്പം അലക്സാഡ്രാ  അപൂർവമായെ സമയം ചിലവഴിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. അവർ കൂടുതൽ സമയം ബൈബിൾ വായനയിലായിരുന്നു. രാത്രി കാലങ്ങളിൽ നിക്ലൗവൂസ് ചീട്ടു  കളിക്കുകയോ വായിക്കുകയോ ചെയ്യും. രാജ്യത്ത്  സംഭവിക്കുന്ന വാർത്തകൾ അറിയാൻ സാധിക്കില്ലായിരുന്നു. വളരെ പഴകിയ കാലഹരണപ്പെട്ട പത്രങ്ങൾ വായിക്കാൻ നല്കുമായിരുന്നു.


'ദിമിത്രി വോല്കോ ഗോനോവും'  സോവിയറ്റ് ചരിത്രകാരൻമാരും വിശ്വസിക്കുന്നത് 'വ്ലാഡിമർ ലെനിൻ'  തന്റെ വ്യക്തിപരമായ  വിരോധം കൊണ്ട് രാജ കുടുംബത്തെ വെടിവെച്ചു വധിക്കാനുള്ള ആജ്ഞ നല്കിയെന്നാണ്. അതിനുള്ള അവ്യക്തമായ തെളിവുകളുമുണ്ട്.സോവിയറ്റ് രേഖകളനുസരിച്ച് സോവിയറ്റിന്റെ ഭാഗമായ 'യൂറൽ റീജിയനൽ' അധികാരികൾ കുടുംബത്തെ വധിക്കാൻ തീരുമാനമെടുത്തെന്നാണ്. ലെനിന്റെ അധികാരത്തിൽ രാജകുടുംബത്തെ ഇല്ലാതാക്കിയെന്ന് 'ലിയോണ്‍ ട്രോട്സ്കിയുടെ' ഡയറിയിലുണ്ട്.  1918 ജൂലൈ നാലാംതിയതി എകറ്റെരിൻബർഗ്  ചെക്കായിലെ  ( Ekaterinburg Cheka )
'ല് പാറ്റെവ്' വസതിയുടെ കമാണ്ടറായി 'യാക്കോവ് യൂറോവ്സ്ക്കി' നിയമതിനായി.  യൂറോവ്സ്ക്കി  രാജകുടുംബത്തെ ഇല്ലാതാക്കണമെന്ന് ചിന്തിച്ചിരുന്ന  തീവ്ര ചിന്താഗതിക്കാരനും വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കാൻ വിശ്വസിക്കാവുന്ന  ബോൾഷേവിക്കു  പ്രവർത്തകനുമായിരുന്നു.   യൂറോവ്സ്ക്കി അവിടെ ചുമതലയേറ്റയുടൻ ധൃതഗതിയിൽ രാജകുടുംബം വസിക്കുന്നിടം കൂടുതൽ സുരക്ഷിത മേഖലയാക്കി. രാജകുടുംബത്തിന്റെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന വിലകൂടിയ ആഭരണങ്ങൾ  ശേഖരിച്ച് ഒരു പെട്ടിയ്ക്കുള്ളിലാക്കി മുദ്ര വെച്ചു.  എങ്കിലും അമൂല്യങ്ങളായ  പവിഴങ്ങളും വൈരക്കല്ലുകളും രത്നങ്ങളും അലക്സാഡ്രായും മക്കളും ഒളിച്ചു വെച്ചിരുന്നത് മരണശേഷമാണ് കണ്ടെടുത്തത്. ജൂലൈ പതിമൂന്നാതിയതി 'യൂറോസ്ക്കി'  രാജകുടുംബത്തെ വധിക്കാനുള്ള ആജ്ഞ കൊടുത്തു.


1918- ജൂലൈ പതിന്നാലാം തിയതി ഞായറാഴ്ച പ്രാർത്ഥിക്കാനായി  രണ്ടു പുരോഹിതർ 'ല് പാറ്റെവ്'   വസതിയിൽ വന്നു. ഫാദർ സ്ട്രോസീവ് എന്ന പുരോഹിതൻ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതായത് ,  "ആ വസതിയുടെ സ്വീകരണമുറിയിൽ ഡീക്കനും യൂറോസ്ക്കിയും താനുമായി  പോയപ്പോൾ നിക്ലൗവൂസും അലക്സാഡ്രായും അകത്തെ മുറിയിൽനിന്നും വന്നു. രണ്ടു പെണ്‍മക്കളും അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. 'നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇവിടെയുണ്ടോയെന്നു' യൂറോസ്ക്കി  അവരോടു ചോദിക്കുന്നതും ഒർമ്മിക്കുന്നുണ്ട് . 'ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇവിടെയുണ്ടെന്നു' അലക്സാഡ്ര   ഉത്തരവും പറഞ്ഞു.  മുറിയുടെ കവാടത്തിൽ രണ്ടു പെണ്‍ മക്കളെ കൂടാതെ മകനായ അലക്സി ഒരു വീൽ കസേരയിൽ ഇരിയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ജായ്ക്കറ്റും ഒരു നാവികന്റെ കോളറുള്ള ഷർട്ടും  ധരിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മഞ്ഞളിച്ച് ക്ഷീണിതനായിരുന്നെങ്കിലും മുമ്പ് കണ്ടതിനേക്കാളും കുറച്ചുകൂടി ആരോഗ്യമുള്ളവനായി തോന്നി. അലക്സാഡ്രയും കൂടുതൽ ഉന്മേഷവതിയായി  അന്ന് കാണപ്പെട്ടു. കുർബാനയുടെ  സമയം  പ്രാർത്ഥനാ ഗീതങ്ങൾ പാടിയപ്പോൾ പുറകിൽ നിന്നുകൊണ്ടിരുന്ന രാജകുടുംബം മുട്ടിൽ നിന്ന്   പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതും ഒർമ്മിക്കുന്നു. "


1918 ജൂലൈ പതിനാറാം തിയതിയും രാജകുടുംബത്തെ സംബന്ധിച്ചടത്തോളം   ഒരു സാധാരണ ദിവസം പോലെ കടന്നുപോയി. അന്ന്  നാലുമണിയ്ക്കും രാജകുടുംബം സായന്ഹ സവാരിക്കായി താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തിലെ ചെറിയ ഉദ്യാനത്തിൽ നടക്കാനിറങ്ങി. വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ അവിടുത്തെ അടുക്കള ജോലിക്കാരനായ 'ലിയോര്‍ദ്  സെഡിനേവിനെ' പറഞ്ഞു വിട്ടു.   ഏഴുമണിയായപ്പോൾ യൂറോവ്സ്കി അവിടെയുള്ള കാവൽക്കാരോട് തന്റെ മുറിയിൽ വരാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവിടെ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലാ തോക്കുകളും റിവോൾവാറും കൊണ്ടുവരാനും അയാൾ ആവശ്യപ്പെട്ടു. പന്ത്രണ്ട് ശക്തിയേറിയ റിവോൾവാർ അയാളുടെ മേശമേൽ നിരത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു,   'ഇന്നു രാത്രി നാം രാജ  കുടുംബത്തെ ഓരോരുത്തരെയും വെടിവെച്ച് ഇല്ലാതാക്കുന്നു.'  ആ സമയം കെട്ടിടത്തിലെ മുകളിലത്തെ നിലയിൽ ഒന്നുമറിയാതെ രാജകുടുംബം ചീട്ടു കളിയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. പത്തരയായപ്പോൾ അവർ കിടക്കാൻ പോയി.


1918 ജൂലൈ പതിനേഴാം തിയതി അതിരാവിലെ റഷ്യാരാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്ന സാർ ചക്രവർത്തിയേയും സാറിനിയേയും തീവ്രമായ അസുഖമുണ്ടായിരുന്ന അലക്സിയുൾപ്പടെയുള്ള എല്ലാ മക്കളെയും അവരുടെ കുടുംബത്തെ പരിചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സേവകരെയും 'ല് പാറ്റെവ്'  വസതിയുടെ ബേസ്മെന്റിൽ കൊണ്ടുപോയി മുറിയിൽ അടച്ചു.  നിക്ലൗവൂസ് ആവശ്യപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് കാവൽക്കാർ മൂന്നു കസേരകൾ അവർക്കിരിക്കാനായി  കൊടുത്തു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം തോക്കുധാരികളായ ഭീകരപട മുറിയ്ക്കുള്ളിൽ പ്രവേശിച്ചു. പടയെ നയിക്കുന്ന യൂറോവ്സ്ക്കി പടയാളികളോട് നേരെ നില്ക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അലക്സാഡ്രാ ഉഗ്രകോപം കൊണ്ട് പ്രതികരിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ യൂറോവ്സ്കി പറഞ്ഞു, 'നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കാനുള്ള സകല പഴുതുകളും അടഞ്ഞു. ഇനി ഞങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളെ വെടി വെയ്ക്കേണ്ടതായുണ്ട്. ' നിക്ലൗവൂസ് കസേരയിൽനിന്ന് ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് 'എന്ത്?' എന്നു ചോദിക്കുകയും വെടിയുണ്ടകൾ അദ്ദേഹത്തിൻറെ തലയിൽ പതിക്കുകയും ഒരേ സമയമായിരുന്നു. നെഞ്ചിലും  തലയോട്ടിയിലും വെടിയുണ്ടകൾ തുളച്ചു കയറ്റി. രണ്ടു സേവകരെയും ഭർത്താവിനെയും   വെടിവെയ്ക്കുന്നത് നിസഹായായ അലക്സാഡ്ര നോക്കിനിന്നു. മിലിട്ടറി കമ്മീഷണർ 'പീറ്റർ എർമാക്കോവ്'   അവരുടെ നേരെ തോക്കു ചൂണ്ടി. അവർ പുറകോട്ടു തിരിഞ്ഞ് കുരിശടയാളം നെറ്റിയിൽ  വരച്ചു തീരുന്നതിനു മുമ്പ് എർമാക്കോവിന്റെ വെടിയുണ്ടകൾ അവരുടെ ഇടത്തെ ചെവിക്കു മുകളിലായി  പതിച്ചുകൊണ്ട് വലത്തെ ചെവിയുടെ വശത്തുകൂടി പാഞ്ഞു പോയി.   അവിടെയുള്ള രാജകുടുംബമടക്കമുള്ള  എല്ലാവരെയും വെടിവെച്ചശേഷം മൃഗീയനായ എർമാക്കോവ്'  മദ്യ ലഹരിയിൽ അലക്സാഡ്രായുടെയും നിക്ലൗവൂസിന്റെയും   മൃതശരീരങ്ങളെ തോക്കിന്റെ മുനകൊണ്ട് ആഞ്ഞു   കുത്തി. വെടിയുണ്ടകളുടെ ശക്തിയിൽ അവരുടെ എല്ലുകൾവരെ ചിതറി കിടന്നിരുന്നു.


'ല് പാറ്റെവ്'  വസതിയിൽ 'റോമനോവ്' കുടുംബത്തിന്റെ വധശേഷം അലക്സാഡ്രയുടെയും നിക്ലാവൂസിന്റെയും മക്കളുടെയും സേവകരുടെയും മൃതദേഹങ്ങളിലുള്ള തുണികൾ കത്തിച്ചു കളഞ്ഞതായി യൂറോവ്സ്ക്കിയുടെ കുറിപ്പിലുണ്ട്. ആദ്യം മൃതശരീരങ്ങൾ പന്ത്രണ്ടു മൈലുകൾ ദൂരമുള്ള 'യെകാറ്റെറിൻബർഗിന്' വടക്കുവശം 'ഗനീനാ യാമായിൽ' ഉപയോഗിക്കാത്ത ഖനികൾക്കുള്ളിലിട്ടു. അന്നുതന്നെ  മൃതദേഹങ്ങൾ വീണ്ടും എടുക്കപ്പെട്ടു. മൃതദേഹങ്ങളിലെ മുഖങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാനാവാതെ വികൃതമായും ചിതറിയുമായിരുന്നു കിടന്നിരുന്നത്.  സല്ഫ്യൂരിക്ക്  ആസിഡ് മൃതദേഹങ്ങളിൽ ഒഴിച്ചിരുന്നു. പെട്ടെന്നുതന്നെ ഒരു റയിൽവേ പാളത്തിനു സമീപം മറവു ചെയ്തു.  രാജകുടുംബത്തിലെ    'മരിയായുടെയും'  'അനസ്റ്റഷ്യായുടെയും' മൃതദേഹങ്ങൾ  2007 വരെ കണ്ടുകിട്ടിയിട്ടില്ലായിരുന്നു. 1990 -ൽ സോവിയറ്റ്  യൂണിയന്റെ പതനത്തിനു മുമ്പ് റോമോനോവ് കുടുംബത്തിലെയും അവരുടെ വിശ്വസ്ഥരായ സേവകരുടെയും ഭൂരിഭാഗം മൃതദേഹങ്ങളും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.  1970-ൽ വെളിച്ചത്തു വന്ന 1990 വരെ പുറത്തു വിടാഞ്ഞ യൂറോവസ്ക്കിയുടെ ഒരു 'റിപ്പോർട്ട്'    ഉത്തരവാദിത്തപ്പെട്ട പരിശോധകർക്ക്   ഈ മൃതദേഹങ്ങൾ കണ്ടെടുത്ത് തിരിച്ചറിയാൻ  സഹായകമായി.   2008 ജനുവരി 22 നു കിട്ടിയ ജനറ്റിക്ക്‌ റിപ്പോർട്ടിൽമേൽ  ഒരു യുവാവിന്റെയും രണ്ടു യുവതികളുടെയും മൃതാവശിഷ്ടങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. യുവാവിന്റെത് മകൻ അലസ്ക്സിയുടെയും  യുവതിയുടെ മൃതദേഹം അനസ്റ്റഷ്യായുടെയോ മരിയായുടെതോ  എന്നും വെളിവാക്കിയിരിക്കുന്നു.  ഡി എൻ എ  ടെസ്റ്റുകളുടെ വെളിച്ചത്തിലാണ് മൃതദേഹങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച അനുമാനങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

രാജകീയ കൂട്ടക്കൊലകളുടെ  മൃതശരീരങ്ങളിലെ  അവശിഷ്ടങ്ങളിലുള്ള  ഡി എൻ എ പരീഷണം മരിച്ച വ്യക്തികളെ തിരിച്ചറിയാൻ സഹായിച്ചു.   അലക്സാഡ്രായുടെ  മൂത്ത സഹോദരി ഹെസ്സെയിലെ വിക്ടോറിയ രാജകുമാരിയുടെ  കൊച്ചുമകന്റെ രക്ത സാമ്പിളുകൾ ഡി എൻ എ പരിശോധനയ്ക്കായി ഉപയോഗിച്ചു.   അതുമൂലം അലക്സാഡ്രയെയും മക്കളെയും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. റഷ്യയിൽ 1890-ൽ മരിച്ച നിക്ലൗവൂസിന്റെ സഹോദരന്റെ കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നും ഡി.എൻ.എ സാമ്പിളുകൾ ശേഖരിച്ചിരുന്നു. 1998-ൽ രാജകുടുംബത്തെ വധിച്ച എണ്‍പതാം വാർഷികത്തിൽ അലക്സാഡ്രായുടെയും നിക്ലൗവൂസിന്റെയും   മക്കളുടെയും ഭൗതികാവശിഷ്ടങ്ങൾ   സെന്റ്‌ കാതറിൻ ചാപ്പലിലും പോൾ കത്തീഡ്രലിലുമായി ആഘോഷപൂർവ്വം അടക്കം ചെയ്തിരുന്നു. രണ്ടായിരാമാണ്ടിൽ അലക്സാഡ്രായെയും ഭർത്താവ് നിക്ലൗവൂസിനെയും മക്കളേയും റഷ്യൻ ഓർത്തഡോക്സ്‌  സഭ സഹനത്തിന്റെ പ്രതീകമായി വിശുദ്ധ ഗണങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി. അനേകായിരം ഭക്തജനങ്ങൾ നിഷ്കളങ്കരായ മക്കളുൾപ്പെട്ട അവരുടെ കബറിടങ്ങൾ സന്ദർശിക്കുന്നുണ്ട്.

(തുടരും)

സാർ നിക്ലൗവൂസ് രണ്ടാമന്റെ പുത്രിമാർ, മരണത്തിനു മുമ്പുള്ള അവസാന ഫോട്ടോ. 

'ല് പാറ്റെവ്' വീടിന്റെ സ്ഥാനത്ത് രാജരക്തത്തിന്മേൽ പണുത പള്ളി.    

1917 ആഗസ്റ്റ് മുതൽ 1918 ഏപ്രിൽ വരെ രാജകുടുംബം തടങ്കലിൽ താമസിച്ച  ടോബോൾക്ക്    ഭവനം.

Tsar Nicholas II, his family

November, 1917, following the abdication of the tsar Nicholas II and the breakdown of the democratic Provisional Government which had tried to govern in ...

റഷ്യൻ ചരിത്രം ഒരു പഠനം (ലേഖനം 4)

ഗ്രിഗറി  റാസ്പുട്ടിൻ  റഷ്യയുടെ മഹാനോ വില്ലനോ? 

By ജോസഫ് പടന്നമാക്കൽ

റാസ്പുട്ടിൻ  മരണത്തിനുമുമ്പ് റഷ്യൻ ചക്രവർത്തിനിയായ അലക്സാഡ്രാ ചക്രവര്‍ത്തിനിക്ക് ഒരു  പ്രവചനക്കത്ത് എഴുതി.

"പ്രിയപ്പെട്ട ചക്രവര്‍ത്തിനി, എന്റെ മരണത്തിന്റെ മണിനാദം  അങ്ങകലെ, വിദൂരതയിലെവിടുന്നോ ഞാനിന്നു ശ്രവിക്കുന്നു. അടുത്ത ശീതകാലത്തിലെ ജനുവരിക്കുമുമ്പായി അത് സംഭവിക്കും.  സംഭവിക്കേണ്ടത്‌ സംഭവിച്ചേ തീരൂ, എന്നെ പിച്ചിക്കീറി  ഭൂമുഖത്തില്ലാക്കുന്നവർ എനിയ്ക്കെതിരായി, എന്റെ ജീവന്റെ  വിധി നടപ്പാക്കും.  രാജ്യത്തിനർപ്പിച്ച സേവനങ്ങള്‍ക്ക് എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ജനം എനിക്കു  നല്‍കുന്ന പ്രതിഫലമായിരിക്കാം. എന്റെ മനസിലുതിർന്ന വികാരങ്ങളിൽനിന്ന് അടർന്നുവീണ‍ ഒരു പ്രവചനമെന്നു അങ്ങ്   കരുതിയാൽ മതിയാകും. ദുഖത്തിന്റെ കാര്‍മേഘങ്ങൾ രാജ്യമാകെ അലയടിക്കുന്ന ഈ വൈകിയ സായാന്ഹത്തിൽ പ്രവചിക്കുന്ന എന്റെ കത്ത് പൊന്നുതമ്പുരാട്ടി വായിച്ചാലും. അകലെ ദൂരത്ത്‌ എന്റെ രക്തത്തിനായി ദാഹിക്കുന്നവരുടെ പോര്‍വിളി എന്നിലെ പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളിൽ മുഴങ്ങി കേൾക്കുന്നു. ആ കൊലവിളിയുടെ ശങ്കുനാദം ഇതാ കാഹളമായി രാജ്യം മുഴുവൻ ഒഴുകുന്നുണ്ട്. പൂര്‍ത്തികരിക്കാത്ത  ദൌത്യമായി എനിക്ക് എന്റെ യാത്ര പറയേണ്ടതായിവരുന്നു. സമസ്ത റഷ്യൻജനതയും അമ്മമാരും കുഞ്ഞുങ്ങളും എന്റെ ഈ പ്രവചനം അറിയുവാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ലോകായുസ്സുവരെ ഗതികിട്ടാത്ത എന്റെ ആത്മാവ് ഈ പുണ്യഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞു നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കും. എന്റെ അമ്മയായ ഈ നാട് എന്നും ഞാനെന്ന കഥാപാത്രത്തെ ശോകത്തിന്റെ കരിനിഴലായി അന്നുമുതൽ കാണും.


എന്റെ സഹോദരന്മാരോ കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോൾ മണ്ണായ മണ്ണോടു കിളച്ച എന്നോടൊപ്പം കൃഷിഭൂമിയിൽ അദ്ധ്വാനിച്ച കര്‍ഷക സന്താനങ്ങളോ എന്നെ വധിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അങ്ങനെ ഈ  ഭൂമിയിൽ ഞാൻ‍ ഇല്ലാതാകുന്നെങ്കിൽ അവിടുന്ന് ഭയപ്പെടേണ്ട. നമ്മുടെ രാജ്യം മരിക്കുകയില്ല. അവിടുത്തെ അധികാരത്തിന്റെ കിരീടം പുത്തനായ ഒരു പുതിയ യുഗത്തിലെ ശതവര്‍ഷങ്ങളോളം മുമ്പോട്ടു തന്നെ വാഴും.  ചെങ്കോലും കിരീടവും എന്നും രാജ്യത്ത് വിജയത്തിന്റെ വെന്നിക്കൊടി പാറിക്കും. ചക്രവര്‍ത്തിനിയായ തമ്പുരാട്ടിയും തമ്പുരാട്ടിയുടെ തലമുറകളും രാജ്യം ഭരിക്കും. സ്വന്തം കുഞ്ഞുങ്ങളെയും രാജകീയ ഭാവിയേയും എങ്കിൽ അവിടുന്ന്  ഭയപ്പെടേണ്ട. മഹത്തായ റഷ്യാസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണാധികാരികളായ നിങ്ങളുടെ തലമുറകൾ രാജകീയ കിരീടമണിഞ്ഞുകൊണ്ട് നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ സുവര്‍ണ്ണ സമ്പന്നമാക്കും. രാജ്യം ഭരിക്കും. കാരണം കര്‍ഷകഗ്രാമം എനിക്കു ജന്മം നല്‍കിയെങ്കിലും ജീവിച്ചത് രാജപുത്രന്മാരോടൊപ്പം ആയിരുന്നു.


എന്നാൽ രാജ്യത്തിലെ പ്രഭുക്കളോ രാജകുടുംബത്തിലുള്ളവരോ എന്റെ രക്തം ചിന്തുന്നുവെങ്കില്‍ അവരുടെ കരിംകൈകൾ എന്റെ രക്തത്തോടു കൂടെതന്നെ ഈ മണ്ണിൽ അലിഞ്ഞു ചേരും. കറകൾ ‍ കഴുകാൻ ‍ സാധിക്കാത്തവണ്ണം അവരുടെ കൈകളിൽ ശാപത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ പതിച്ചിരിക്കും. റഷ്യൻ മണ്ണിൽനിന്ന് അവര്‍ ഓടി ഒളിക്കും. സഹോദരന്‍ സഹോദരരെ കൊല്ലും. അങ്ങനെ അവര്‍ ഓരോരുത്തരായ് കൊന്നുകൊന്ന്  പരസ്പരം വെറുത്തു കഴിച്ചുകൂട്ടും. പ്രഭുക്കന്മാരോ സാര്‍ ചക്രവര്‍ത്തിമാരോ റഷ്യാ മഹാരാജ്യത്ത് ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല.


ഞാന്‍ ഗ്രിഗറി റാസ്പുട്ടിന്‍ മരിച്ചെന്ന ശബ്ദം നിങ്ങളുടെ കാതുകളില്‍ മുഴങ്ങുന്ന ദിനം  ചക്രവര്‍ത്തിനിയായ അവിടുത്തെ ബന്ധുവാണ് എന്റെ മരണത്തിന് നിദാനമെങ്കിൽ രാജകുടുംബത്തില്‍ ഒരു കുഞ്ഞും ബന്ധുക്കളിൽ ആരും പിന്നീട് അവശേഷിക്കില്ല. ഞാന്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടാൽ തെറ്റിധരിച്ച റഷ്യന്‍ജനത അവരെ വധിക്കും. ജീവിക്കുന്നവരിൽ ഞാനുണ്ടായിരിക്കില്ല. എന്റെ ആത്മാവ് നിസ്സഹായനായിരിക്കും. ഈ പുണ്ണ്യഭൂമിയില്‍ ഞാനായ ദൌത്യം പൂർത്തിയാക്കാത്ത ആത്മാവ് ലക്ഷ്യമില്ലാതെ അലഞ്ഞ് നടക്കും. പ്രിയപ്പെട്ടവരേ പ്രാര്‍ഥിക്കൂ, പ്രാര്‍ഥിക്കൂ,  നമ്മുടെ പൊന്നുറാണി, അങ്ങയുടെ അനുഗ്രഹീതമായ രാജകുടുംബം എന്നു ചിന്തിച്ച് ശക്തമായി തന്നെ പ്രാര്‍ഥിക്കൂ."(ഗ്രിഗറി  റാസ്പുട്ടിൻ)


1916 ഡിസംബർ ഏഴാം തിയതി  അലക്സാഡ്രാ  ചക്രവര്‍ത്തിനിക്ക് ഈ കത്തു എഴുതി 23 ദിവസങ്ങള്‍ക്കുശേഷം റാസ്പുട്ടിൻ എന്ന വിവാദ പുരുഷൻ‍ ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ രണ്ടു ബന്ധുക്കളാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. പത്തൊന്‍പതു മാസത്തിനുള്ളിൽ ബോള്‍ഷെവിക്കുകള്‍ 'സാർ' കുടുംബത്തെ ഒന്നായി വധിച്ചു. റാസ് പുട്ടിന്റെ പ്രവചനം സത്യമായിരുന്നു. റാസ്പുട്ടിനു ജീവിതത്തെപ്പറ്റിയും സംഭവിക്കുവാന്‍ പോകുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ദിവ്യമായ ഒരു കാഴ്ചപ്പാട് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഭാവിയെപ്പറ്റി പലപ്പോഴും പ്രവചിച്ചിരുന്നതും സത്യമായിരുന്നു. സ്വന്തം മരണത്തെപ്പറ്റി പ്രവചിച്ചതും സംഭവിച്ചു. റാസ്‌പുട്ടിന്‍ മരിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് തന്റെ ബാങ്കില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന പണം മുഴുവന്‍ സ്വന്തം മകളുടെ ബാങ്കില്‍ ഇട്ടതും മരണത്തെപ്പറ്റി അയാള്‍ മുന്‍ക്കൂട്ടി കണ്ടതുകൊണ്ടായിരിക്കാം. എതിരാളികള്‍ നാനാവശത്തുനിന്നും പ്രവഹിച്ചപ്പോള്‍ സ്വയം പ്രവചന ശക്തിയും കൂടിയതാകാം.


റാസ് പുട്ടിൻ എന്ന ഈ മാസ്മര മനുഷ്യൻ ആരാണ്? അയാളെ ജനം റഷ്യയുടെ വിശുദ്ധനായ ചെകുത്താന്‍ എന്നു വിളിച്ചു. അയാള്‍ വിശുദ്ധനായിരുന്നുവോ ദുർഭൂതമായിരുന്നുവോ എന്നാരറിയുന്നു. ഒരു പക്ഷെ അയാള്‍ രക്ഷകനായി വന്നവനായിരിക്കാം. റഷ്യയെ രക്ഷിച്ചേക്കാം. തെറ്റിധരിച്ച ജനം അയാളെ ഇല്ലാതാക്കിയതായിരിക്കാം. ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം കൊടുമ്പിരി കൊണ്ടിരുന്ന കാലങ്ങളില്‍ സാര്‍ ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ സ്വാധീനതയില്‍ റാസ്പുട്ടിന്‍ കൊട്ടാരത്തിലെ നിഗൂഢ രഹസ്യങ്ങളുടെ സൂക്ഷിപ്പുകാരന്‍ ആയിരുന്നു. ഒരു ക്രിസ്തീയ സന്യാസ്സിയെപ്പോലെ  ആത്മീയ വേലകളില്‍ മുഴുകിയിരുന്നതുകൊണ്ട് ക്രിസ്ത്യന്‍ പുരോഹിതരുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവനും ആയിരുന്നു. റഷ്യാ പരാജയം ഏറ്റു വാങ്ങി വിപ്ലവംമൂലം തകരുന്ന കാലവും. ഒരു പക്ഷെ റാസ് പുട്ടിന്‍ ജീവിച്ചിരുന്നുവെങ്കില്‍ തകരുന്ന റഷ്യയെ ദുരന്തങ്ങളില്‍നിന്നും അയാള്‍ രക്ഷിക്കുമായിരുന്നു. ജര്‍മ്മനിയുമായി സമാധാന ഉടമ്പടിയുണ്ടാക്കി രാജ്യത്തെ പരിപാലിക്കുമായിരുന്നുവെന്നും ചിലര്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. മറ്റു ചിലര്‍ അയാള്‍ റഷ്യയെ നാശത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി  രക്തചൊരിച്ചില്‍ ഉണ്ടാക്കി രാജ്യത്തെ ശത്രുക്കള്‍ക്കു വിറ്റുകൊണ്ടിരിന്നുവെന്നും വിശ്വസിക്കുന്നു.


റഷ്യന്‍ ചരിത്രത്തെതന്നെ വഴി തിരിച്ചുവിട്ട റാസ് പുട്ടിന്‍ എന്ന മന്ത്രി ചക്രവര്‍ത്തി ‍ കോടാനുകോടി ജനങ്ങളുടെ മനസു കവര്‍ന്ന അതുല്ല്യ വ്യക്തിയായിരുന്നു. ഇദ്ദേഹം ഒരു  യോഗാത്മക ദര്‍ശകന്‍, പുണ്യപുരുഷന്‍ എന്നിങ്ങനെ സ്വയം വിശേഷിപ്പിച്ചു. പ്രകൃതി ചീകത്സയില്‍ക്കൂടി ഏതു രോഗത്തെയും വിമുക്തമാക്കാമെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടുകൊണ്ട് ഒരു പ്രസിദ്ധനായ വൈദ്യനായും  അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. വിവാദ പുരുഷനായ റാസ്പുട്ടിനെ ചുറ്റി അനേക കഥകള്‍ പ്രചരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അധികാര വടംവലിയാണ് മുഖ്യ കാരണം. അയാളെ അപകീര്‍ത്തിപ്പെടുത്തുവാന്‍ അനേക  അപവാദകഥകള്‍ ഭാവനക്കൊത്ത്  പലരും മെനഞ്ഞെടുത്തിട്ടുണ്ട്.വഴി പിഴപ്പിക്കുന്ന വശീകരണ ശക്തിയുള്ളവന്‍, മാന്ത്രിക ചീകത്സകന്‍, ഹിപ്നോട്ടീസം മൂലം ഭരണ തലത്തിലുള്ളവരെ സ്വാധീനിക്കുന്നവന്‍, ഉന്മത്തനായ ഒരു ചിത്തഭ്രമി, സ്ത്രീലമ്പടന്‍, വൃത്തിഹീനന്‍, കുളിക്കുവാന്‍ വെറുക്കുന്നവന്‍, സര്‍വ്വോപരി റഷ്യന്‍ രാജകുടുംബത്തിന്റെ വിശ്വസ്തനായ സുഹൃത്ത് എന്നീ  നിലകളില്‍ ലോകം അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടു. ഇന്നും അദ്ദേഹം  ഒരു മഹാരാജ്യത്തിന്റെ ഇരുണ്ട ചരിത്രങ്ങളിലെ നിഴലും,  രഹസ്യങ്ങള്‍   നിറഞ്ഞ ഒരു ഇതിഹാസ കഥാപാത്രവുമാണ്. കാര്യങ്ങള്‍ തീരുമാനിക്കുമ്പോള്‍ അധികാര നിയന്ത്രണം എന്നും റാസ് പുട്ടിനു ലഭിച്ചിരുന്നു. എന്തു പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കും മറ്റുള്ളവരുടെ നീതികരണങ്ങളും എന്നും അയാള്‍ക്ക്‌ അനുകൂലമായിരുന്നു. ജര്‍മ്മനിക്ക് വേണ്ടി ചാര പ്രവര്‍ത്തനം നടത്തിയവന്‍, സാര്‍ ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ രാജ്ഞിയെ വ്യപിചരിച്ചവന്‍ എന്നിങ്ങനെ റാസ്‌ പുട്ടിന്റെ മേല്‍ കുറ്റാരോപണങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇയാളുടെ മുഴുവന്‍ പേര് ഗ്രിഗോരി  യെഫിമോവിച് റാസ്പുടിന്‍ ( ഗ്രിഗോരി  യെഫിമോവിച്  നോവി ) എന്നായിരുന്നു.


റാസ്പുട്ടിൻ സൈബീരിയയിലെ ട്യുമെന്‍ ജില്ലയില്‍ പോക്രോവ്സ്കൊയെ ഗ്രാമത്തില്‍ ഒരു സാധാരണ കര്‍ഷകന്റെ മകനായി ജനിച്ചു. സ്കൂളില്‍ പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം മാത്രമേ പൂർത്തിയാക്കിയുള്ളൂ. റാസ്‌പുട്ടിന്റെ ബാല്യകാല ജീവിതത്തെ സംബന്ധിച്ച് വ്യക്തമായ ചരിത്രമില്ല. ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന ചരിത്രങ്ങൾ ഇതിഹാസകഥകൾ പോലെയുള്ളതാണ്‌. 1862 -1875 കാലയളവിൽ  ജനിച്ചെന്ന് അനുമാനിക്കുന്നു. റാസ്‌പുട്ടിനു ഒരു മൂത്ത സഹോദരിയും ദിമിത്രിയെന്ന സഹോദരനും ഉണ്ടായിരുന്നു. അയാളുടെ സഹോദരന്‍ ദിമിത്രി ന്യൂമോണിയാ ബാധിച്ചു മരിച്ചു. റാസ്‌പുട്ടിന്റെ  കഥകള്‍ ആരംഭിക്കുന്നതും ബാല്യത്തിലെ സങ്കടകരമായ സഹോദരന്റെ മരണശേഷമാണ്. സ്ത്രീകളുടെ ഒരു പടതന്നെ ജീവിതത്തില്‍ എന്നും സഖികളായി ഉണ്ടായിരുന്നു. വളരെ ചെറുപ്പം മുതല്‍  അവരുമായി ലൈംഗിക വേഴ്ച്ചകളിലും ഏര്‍പ്പെട്ടിരുന്നു. അവരില്‍ ഒരാളെ വിവാഹം ചെയ്തു. കൃത്യമായ തിയതി വ്യക്തമല്ലെങ്കിലും റാസ്പുട്ടിന്‍ 1889 ല്‍ വിവാഹിതനായതായി അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു. മക്കള്‍ക്ക്‌ തന്റെ സഹോദരി സഹോദരന്റെ പേരുകളായ മരിയാ എന്നും ദിമിത്രിയെന്നും പേരിട്ടു. വ്യപിചാരത്തില്‍ ഭ്രാന്തുപിടിച്ച റാസ്‌പുട്ടിന്‍ ഭാര്യയേയും ചതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇങ്ങനെ  ഭ്രാന്തുപിടിച്ചു  ജീവിച്ചിരുന്ന ഇയാളെ താമസിക്കുന്ന ഗ്രാമത്തിന്റെ അധികാരികള്‍ ഒരു മാസം സ്ഥിരം പ്രാര്‍ഥനയില്‍ മുഴുകി പള്ളിയില്‍ പോകുവാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചു. മതകാര്യങ്ങള്‍ വളരെയധികം റാസ്‌പുട്ടിന്‍ പള്ളിയില്‍നിന്നു പഠിച്ചുവെങ്കിലും സ്വഭാവത്തിന് മാറ്റം വരാതെ സ്ത്രീലമ്പടനായി തന്നെ ജീവിതം തുടര്‍ന്നു.


വളര്‍ത്തു മൃഗങ്ങളുമായി കളിക്കുന്ന ഒരു ബാല്യം റാസ്പുട്ടിനുണ്ടായിരുന്നു. മൃഗങ്ങളെ അഗാധമായി കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോൾ മുതൽ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. കുതിരകളുമായുള്ള സവാരി ഓട്ടത്തിലും ഈ ബാലന്‍ ആനന്ദം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. മൃഗങ്ങള്‍ക്ക് എന്തെങ്കിലും അപകടങ്ങളോ മുറിവുകളോ അസുഖമോ ബാധിച്ചാല്‍ സുഖപ്പെടുത്തുവാന്‍ ഉള്ള അയാളുടെ  കഴിവുകള്‍ അവിശ്വസിനീയമായിരുന്നു. ഒരു മാസത്തോളം പള്ളിയില്‍ ധ്യാനവും പ്രാര്‍ത്ഥനയും കൂടിയ വേളകളിലാണ് റാസ്പുട്ടിന്റെ കഴിവുകളെ ലോകം അറിയുവാന്‍ തുടങ്ങിയത്. അദ്ധ്യാപകരും പുരോഹിതരും ഏതോ ദിവ്യശക്തി അയാളിൽ  ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിച്ചു. വഴിപിഴച്ച ജീവിതമാണ് നയിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ദിവ്യശക്തി നിറഞ്ഞ വൈദ്യചീകത്സയിലുള്ള കഴിവില്‍ ജനം അയാളെ ബഹുമാനിച്ചിരുന്നു. രാജപുത്രനായ അലക്സിനെ ചീകത്സിച്ച് രോഗശമനം ലഭിച്ചതുമുതല്‍ അയാള്‍ രാജകൊട്ടാരത്തില്‍ രാജ്യകാര്യങ്ങളിലെ പ്രധാന ഉപദേശകനായി അധികാരത്തിലും വന്നു.

1901-ല്‍ അദ്ദേഹം ഒരു പുണ്യയാത്ര നടത്തുകയും ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിച്ചു സ്വയം സന്യാസിയാവുകയും ചെയ്തു. ഗ്രാമങ്ങള്‍തോറും മതവും തത്ത്വജ്ഞാനങ്ങളും പ്രചരിപ്പിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി. അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞ ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ മാര്‍ഗമദ്ധ്യേ റഷ്യയുടെ രാജകീയ തലസ്ഥാന നഗരിയായ സെന്റ്‌. പീറ്റെഴ്സ് നഗരത്തില്‍ എത്തി. നിക്ലൗവൂസ് രണ്ടാമന്‍ ചക്രവര്‍ത്തിയുടെയും രാജ്ഞി സാറീന അലക്സാണ്ട്രായുടെയും ഔപചാരിക സഭയിലുള്ള അനേക പ്രേഷകരെ 1905 മുതല്‍ പരിചയപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ചക്രവര്‍ത്തിനിയുടെ ഒരു കൂട്ടുകാരി 'അന്നാ വൃബോവാ'   റാസ് പുട്ടിനെ രാജകുടുംബവുമായി  പരിചയപ്പെടുത്തി. ‘അന്നാ’  അയാളുടെ  കടുത്ത ആരാധിക ആയിരുന്നു. അന്നായ്ക്കു അതി ഗുരുതരമായ ഒരു ട്രെയിന്‍ അപകടം സംഭവിച്ചപ്പോള്‍  റാസ്പുട്ടിനായിരുന്നു ചീകത്സിച്ച് അവരെ മരണത്തില്‍ നിന്നും രക്ഷിച്ചത്‌.

സാര്‍ ചക്രവര്‍ത്തി കുടുംബത്തിന് നാലു  കുട്ടികള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും രാജ്യാവകാശിയായി ഒരു പുത്രന്‍ വേണമെന്ന് രാജ ദമ്പതികള്‍ക്ക് തീഷ്ണമായ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇതിനായി യോഗികളെ വരുത്തി ഉപദേശം തേടിയും നേർച്ച  കാഴ്ചകള്‍ വഴിയും ഒരു ആണ്‍ കുഞ്ഞിനുവേണ്ടി സാറിനി ചക്രവര്‍ത്തിനി ശ്രമിച്ചിരുന്നു. 1903-ല്‍ അവരുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ക്ക് ഫലം കിട്ടി. അലക്സാഡ്രാ  ചക്രവര്‍ത്തിനി അടുത്ത രാജ്യാവകാശിയായ അലക്സിന്‍ എന്ന ഒരു ആണ്‍ക്കുട്ടിക്ക് ജന്മം നല്‍കിയെങ്കിലും  കൊട്ടാരത്തിലെ സന്തോഷം അധികകാലം നീണ്ടുനിന്നില്ല. പാരമ്പര്യമായി ലഭിച്ച 'ഹീമോഫിലിയാ' എന്ന രോഗം അലക്സിനെ പിടികൂടിയിരുന്നു. തന്റെ വിധിയെ സാര്‍ ചക്രവര്‍ത്തി അംഗികരിച്ചെങ്കിലും ചക്രവര്‍ത്തിനിയെ മകന്റെ അസുഖം മാനസ്സികമായി തളര്‍ത്തിയിരുന്നു. രാജ്യത്തുള്ള വിദഗ്ദ്ധ  ഡോക്ടര്‍മാരുടെ സഹായം തേടിയും മതഭക്തിയുമായും കഴിയുന്ന കാലത്താണ് റാസ് പുട്ടിനെ 'അന്നാ’ എന്ന സ്ത്രീ ചക്രവര്‍ത്തിനിക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തിയത്. റാസ്പുട്ടിനെ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് ചക്രവര്‍ത്തിനി ക്ഷണിച്ചു വരുത്തുകയും ചെയ്തു.


കൊട്ടാരം വൈദ്യനായിട്ടായിരുന്നു റാസ്പുട്ടിനെ ആദ്യം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. അസാധാരണമായ രോഗങ്ങൾപോലും പ്രകൃതി ചീകത്സകൊണ്ട് ഭേദപ്പെടുത്തുമായിരുന്നു. അറിയപ്പെടാത്ത പല അജ്ഞാത രഹസ്യങ്ങളും അയാള്‍ക്ക്‌ ഇന്ദ്രീയാനുഭൂതികളില്‍ക്കൂടി ലഭിക്കുമായിരുന്നു. ചെറുപ്പമായിരുന്നപ്പോള്‍  പ്രകൃതി ചീകത്സ നടത്തുന്ന ഒരു വൈദ്യനിൽനിന്നും പ്രകൃതി വൈദ്യ ശാസ്ത്രത്തെപ്പറ്റി   പ്രായോഗിക ജ്ഞാനവും പരിശീലനവും ലഭിച്ചിരുന്നുവെന്നും റാസ്പ്പുട്ടിൻ  അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നു. ചക്രവര്‍ത്തി കുടുംബം അയാളെ ഉയര്‍ന്ന പദവികള്‍ നല്‍കി ആചരിച്ചിരുന്നു.അടുത്ത രാജ്യാവകാശി 'അലക്സീ രാജകുമാരന്‍' രാജകുടുംബത്തിന്റെ രാജകീയ കിരീടം അലങ്കരിക്കേണ്ട ഏകമകനായിരുന്നു. 'ഹെമോഫിലിയ' എന്ന ഒരു മാരക രോഗത്തിനു അടിമയായ ഈ രാജകുമാരന് ചെറിയ മുറിവുണ്ടായാലും മരണം സംഭവിക്കുന്ന വിതത്തില്‍ അനിയന്ത്രിയമായി രക്തം പ്രവഹിക്കുമായിരുന്നു. റാസ്പുട്ടിന്‍,  ഗുരുതരമായ അവസ്ഥയില്‍ കഴിയുന്ന കുട്ടിയുടെ രോഗം ഭേദപ്പെടുത്തുവാന്‍ കഴിവുള്ള കൊട്ടാര വൈദ്യനായി ചുരുങ്ങി സമയംകൊണ്ട് രാജകുടുംബങ്ങളുടെ പ്രീതിയും നേടി. ഇദ്ദേഹം സ്വര്‍ഗത്തിൽനിന്നും അയച്ച ദേവദൂതനായി ചക്രവര്‍ത്തിനി അലക്സാഡ്രാരാജ്ഞി വിശ്വസിച്ചു. രാജകുടുംബങ്ങള്‍ക്ക് റാസ്പുട്ടിന്റെ സേവനം അനിവാര്യമാവുകയും കുട്ടിയുടെ രോഗവിവരം പൊതുജനങ്ങളില്‍ നിന്നും മറച്ചുവെക്കുകയും ചെയ്തു. മകന്റെ രോഗവിവരം ഒളിച്ചുവെച്ചിരുന്ന  നിക്ലൗവൂസ്   രണ്ടാമന്‍ ചക്രവര്‍ത്തി റാസ്പുട്ടിന് അളവില്ലാത്ത അധികാരവകാശങ്ങളും നല്‍കിയിരുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള മാസ്മര ശക്തിയെപ്പറ്റി കുറ്റം ആരോപിക്കുന്നവര്‍ ഇയാള്‍ ഹിപ്നോട്ടിസ്ടിക് തന്ത്രശാലിയെന്നും കുറ്റപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. രാജാവിന്റെ മകന്‍ അലക്സിയുടെ ഹീമോഫിലിയാക്ക് ശമനം ലഭിച്ചിരുന്നതും മാന്ത്രിക ശക്തികൊണ്ടെന്നു ജനം വിശ്വസിച്ചു. റാസ്പുട്ടിന്‍, കുട്ടിയുടെ രോഗ ശമനത്തിനായി എന്നും കട്ടിലിനു സമീപം ഇരിക്കുമായിരുന്നു.അയാളുടെ പരിചരണയില്‍ കുട്ടിക്ക് രോഗശമനവും ലഭിക്കുമായിരുന്നു.


റഷ്യയെ ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തില്‍ നിന്ന് പിന്തിരിപ്പിക്കുവാന്‍ റാസിന് കഴിയുമായിരുന്നുവെന്നു ചിലര്‍ ചിന്തിക്കുന്നു. യുദ്ധംമൂലം റഷ്യക്ക് അനേക നാശ നഷ്ടങ്ങള്‍ സംഭവിക്കുമെന്നും ഈ ഭ്രാന്തന്‍ പ്രവചിച്ചിരുന്നു. സരാവോയിലെ ആര്‍ച് ഡ്യൂക്ക് ഫെര്‍ഡിനാണ്ട് വധിക്കപ്പെടുന്ന സമയം  ഒരു മുന്‍കാമുകിയുടെ ക്രൂരമായ ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്തുള്ള ആക്രമം മൂലം റാസ്പുട്ടിന്‍ ഹോസ്പിറ്റലില്‍ നിന്നും സുഖം പ്രാപിച്ചു പുറത്തു വന്ന സമയവും ആയിരുന്നു. സെന്റ്‌ . പീറ്റെഴ്സില്‍ റാസ് മടങ്ങി വന്നപ്പോള്‍ സ്ഥിതിഗതികള്‍ ആകെ മാറിയിരുന്നു. റഷ്യന്‍പട്ടാളം മുന്‍നിരയില്‍ യുദ്ധം മൂലം ചിതറി പോയിരുന്നു. റഷ്യന്‍വിപ്ലവം കൊടുമ്പിരികൊണ്ട്  കൊട്ടാരം പിടിച്ചെടുക്കുമെന്ന് ഉറപ്പുമായി. പരാജയപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന റഷ്യന്‍ പട്ടാളത്തെ സഹായിക്കുവാന്‍ 1915-ല്‍  നിക്ലൗവൂസ്   രണ്ടാമന്‍ ചക്രവര്‍ത്തി റഷ്യന്‍ പട്ടാളത്തിന്റെ ചുമതല ഏറ്റടുത്തു. രാജാവ് രാജകുടുംബത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ചുമതല റാസ്പുട്ടിനെ  ഏല്‍പ്പിച്ചു. ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ റാസ്പുട്ടിന്‍ മഹാറാണിയെ രാജാവിന്റെ പട്ടുമെത്തയില്‍ കിടന്നു
വ്യപിചരിച്ചിരുന്നുവെന്നും ജനസംസാരം ഉണ്ടായിരുന്നു. രാജ്യത്തിന്റെ പ്രധാന  തീരുമാനങ്ങളിലും പ്രധാന നയതന്ത്ര നിയമനങ്ങളിലും അമര്‍ഷം പൂണ്ട രാജാവിന്റെ ശത്രുക്കള്‍ പാത്തും പതുങ്ങിയും നയതന്ത്രജ്ഞരെയും രാജാവിന്റെ ഇഷ്ടജനങ്ങളെയും ആക്രമിച്ചിരുന്നു. റാസ്പുട്ടിനും അങ്ങനെ ബലിയാടായതായി പറയപ്പെടുന്നു.


സാര്‍ ചക്രവര്‍ത്തി യുദ്ധക്കളത്തില്‍ പോയ സമയം രാജ്ഞിയായ അലക്സാഡ്രാ രാജ്യഭരണങ്ങള്‍ ഏറ്റെടുത്തു. രണ്ടു വർഷം  ഭരണകാര്യങ്ങളുടെ ചുമതല രാജ്ഞിക്കായിരുന്നു. റാസ്പുട്ടിന്‍, റാണിക്ക് കൂടെ കൂടെ രാജ്യകാര്യ നയതന്ത്ര ഉപദേശങ്ങള്‍ നല്‍കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. റാസ് നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നവര്‍ക്ക് സ്ഥാനമാനങ്ങള്‍ നല്‍കുവാനും റാണിയെ പ്രേരിപ്പിച്ചിരുന്നു. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം റാണിയുടെ ഉപദേശകസമിതിയിലെ പ്രധാന വ്യക്തിയുമായി. യുദ്ധത്തിന്റെ തോല്‍വികള്‍ തുടരെ തുടരെ നേരിട്ടു കൊണ്ടിരുന്ന റഷ്യക്ക് വിദ്യാഹീനനായ ഈ കര്‍ഷകന്റെ രാജ്യഭരണത്തിലുള്ള സ്വാധീനം രാജകുടുംബത്തിനു തന്നെ അപമാനം ഉണ്ടാക്കി. റാസ്പുട്ടിന്റെ കഴിവുകള്‍ ദൈവദത്തമെന്നു കരുതിയിരുന്ന  അലക്സാഡ്രാ  ചക്രവര്‍ത്തിനി  തന്റെ മകന്‍ അലക്സിയുടെ ചീകത്സയുടെ ചുമതലകള്‍ കൂടാതെ രാജ്യകാര്യങ്ങളില്‍ പ്രധാന ഉപദേശകനായും അദ്ദേഹത്തെ നിയമിച്ചു. ഒരു നാടോടി കൃഷിപുത്രന്‍ പ്രഭുപദവിയില്‍ ഇരുന്ന് ചക്രവര്‍ത്തിനിയുമൊത്ത് രാജ്യം ഭരിക്കുന്നതും ജനങ്ങളിൽ അമർഷം ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. റാസ്പുട്ടിന്‍, രാജകീയ ദമ്പതികളുടെ മുമ്പില്‍ പരിശുദ്ധനായിരുന്നെങ്കിലും മറ്റുള്ളവര്‍ ഇയാളെ കണ്ടിരുന്നത്‌ റഷ്യയേയും രാജകുടുംബത്തെയും നശിപ്പിക്കുന്ന വൃത്തിഹീനനും ഭോഗാസക്തനുമായിട്ടായിരുന്നു.

റാസ് പുട്ടിന്റെ മരണം ജനകീയ മുന്നേറ്റത്തിനും ആവശ്യമായിരുന്നു. കമ്മ്യൂണിസം കുതിച്ചു കയറിയിരുന്ന കാലവും. അവര്‍ അയാളെ വിഷം കൊടുത്തു കൊല്ലുവാനും ശ്രമിച്ചു. എന്നാല്‍ അയാളെ വധിക്കുവാന്‍ എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. വിഷം കൊടുത്തെങ്കിലും അയാള്‍ രക്ഷപ്പെട്ടു. കൂടുതല്‍ ശക്തിയോടെ ശത്രു സംഹാരത്തിനായി പ്രതികാര ദാഹത്തോടെ അയാള്‍   അ ലഞ്ഞു നടന്നു. എങ്കിലും 1916- ല്‍  രാജകുടുംബത്തിലെ ചില ഗൂഢാലോചകരാല്‍ റാസ്പുട്ടിന്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടു. റാസ്‌ പുട്ടിനെ വധിക്കാനുള്ള ഗൂഢസംഘത്തില്‍ രാജാവിന്റെ പിതൃ സഹോദരന്‍ 'ഡ്യൂക്ക് ഡിമിട്രി പവ്ലോവിച് റോമനോവും' 'ഫെലിക്സ് രാജകുമാരനും' നേതൃത്വം കൊടുത്തു. രാജ കുടുംബത്തിന്റെ അഭിമാനം വീണ്ടെടുക്കുന്നതിന് ഇവര്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു വധകൃത്യം നടത്തി. ഫെലിക്സ് രാജകുമാരന്‍ ഒരിക്കല്‍ റാസ്പുട്ടിനെ തന്റെ  'മോയികാ കനാലിലുള്ള' കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചിരുന്നു. റാസ്പുട്ടിന്‍ ഫെലിക്സ്ന്റെ ഭാര്യ ഐറിനെ കണ്ടു സ്വയം മതിമറന്നു പോയി. സുന്ദരിയായ 'അയറിന്‍' ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ സഹോദരിയുടെ മകളായിരുന്നു. ആയിറിനുമായി റാസ്‌പുട്ടിന്‍ തമ്മില്‍ കാണുവാനും ഫെലിക്സ് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. ആഭ്യന്തര കലാപത്തില്‍ നിന്ന് റഷ്യയെ രക്ഷിക്കുവാന്‍ റാസ്പുട്ടിനെ ഇങ്ങനെ കെണിയില്‍ അകപ്പെടുത്തി വധിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഫെലിക്സിന്റെ ലക്ഷ്യവും. റാസ്പുട്ടിന്റെ മരണകാരണം വിവാദവിഷയമായി ഇന്നും തുടരുന്നു. അയാളെ  അന്ന് ആക്രമിച്ചവരില്‍നിന്നും രഹസ്യാന്വേഷണ സംഘത്തില്‍ നിന്നും ലഭിച്ച വിവരങ്ങള്‍ മാത്രമേ ചരിത്രത്തിലുള്ളൂ. ബാക്കിയെല്ലാം വെറും ഊഹോപാഹങ്ങള്‍ മാത്രം. മരണകാരണങ്ങള്‍ പലരുടെയും പൊലിപ്പിച്ച കഥകളാണ് കൂടുതലും. മൃതദേഹ മെഡിക്കല്‍ പരിശോധനയില്‍ മരണ കാരണം മുങ്ങിമരിച്ചതെന്നും കാണുന്നു. റാസ്‌പുട്ടിനെ വിഷം കൊടുത്തതോ തല്ലി കൊന്നതോ മുങ്ങി മരിച്ചതോ എന്നിങ്ങനെ ഉഹോപാഹങ്ങളാൽ ചരിത്രം അവ്യക്തമായി തന്നെ തുടരുന്നു.


കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടില്‍ റഷ്യന്‍ സാമ്രാജ്യത്തിലെ സാര്‍ചക്രവര്‍ത്തിയേയും കൊട്ടാര നിവാസികളെയും നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന മഹാമാന്ത്രികനായ ‍ റാസ് പുട്ടിന്‍ ഒരു വീര പുരുഷനോ  അതോ വിശ്വസിക്കുവാന്‍ കൊള്ളാത്ത നികൃഷ്ട ജീവിയോ?  ചരിത്രത്തിലെ ലോകം മഹാന്മാരുടെ രക്തത്തിന് ഒരു വിലയും കല്‍പ്പിക്കാറില്ല. ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ രക്ഷകനായി പിറക്കുന്നവരെ കൊന്നു വില്ലന്മാരാക്കുന്ന ചരിത്രം ഇന്നും തുടരുന്നു. വില്ലനാകാത്ത, വധിക്കാത്ത, സ്ഥാന ഭ്രുഷ്ടനാക്കാത്ത ജയിലില്‍ അടയ്ക്കാത്ത ഒരു മഹാന്റെ ചരിത്രം വിരളമാണ്. ജൂലിയസ് സീസറിനെ വധിച്ചു. റോമാ സാമ്രാജ്യത്തില്‍ മഹാനായ സീസര്‍ അദ്ദേഹം മാത്രമായിരുന്നു. ഇറ്റലിയിലെ ഗാരിബാള്‍ഡി രാജ്യത്തിന്റെ രക്ഷകനായിരുന്നു. ജനത്തിന്റെ വീര പുത്രനായി, രാജാവായി, അവസാനം രാജ്യഭ്രഷ്ടനാക്കി. ഒരുവന്‍ എത്രമാത്രം ജനനന്മക്കായി രാജ്യത്തിനു വേണ്ടി പ്രവര്‍ത്തിച്ചാലും എത്ര ഉന്നതനായ മഹാനാണെങ്കിലും ശത്രുക്കള്‍ക്ക് എന്നും അയാളില്‍ ക്ഷമിക്കുവാന്‍ സാധിക്കാത്ത കുന്നുകണക്കിന് കുറ്റങ്ങള്‍ കാണും. അതോടെ ആ മഹാന്റെ അവസാന ശ്വാസവും നിലക്കും. റാസ്‌ പുട്ടിന്‍ ജീവിച്ചിരുന്നുവെങ്കില്‍ റഷ്യക്ക് എന്തു സംഭവിക്കുമായിരുന്നുവെന്ന് നമുക്ക്‌ അറിയത്തില്ല. ഒരിക്കലും നാം ഇനി അറിയുവാനും പോവുന്നില്ല. സത്യം മൂടിക്കെട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ചരിത്രം ഇവിടെ വെറും ഒരു വിശ്വാസം മാത്രം. യേശുവും ഒരു കുറ്റവാളിയെന്നു വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ലോകവും ഉണ്ടായിരുന്നു. മതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങളെ യേശു തകര്‍ത്ത് റോമയെ നാശത്തിലേക്ക് നയിച്ചുവെന്നു യഹൂദര്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. യേശു സത്യമായ മതം പുനസ്ഥാപിക്കുവാനും സത്യവിശ്വാസം വീണ്ടെടുക്കുവാനും വന്നുവെന്ന് ക്രിസ്ത്യാനികളും വിശ്വസിക്കുന്നു. കപട ഭക്തരായ യഹൂദ പ്രമാണികള്‍ക്കും പുരോഹിതര്‍ക്കും എതിരായി അവിടുന്നു സംസാരിച്ചു. ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കുവാനുംപറഞ്ഞു. അങ്ങനെ റാസ്‌പ്പുട്ടിന്റെ ചരിത്രവും വിശ്വസിക്കുന്നവരുടെ ചരിത്രമായി വഴി മാറി നടക്കുന്നു.


ചരിത്രത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കുകയാണെങ്കില്‍ മഹാന്മാര്‍ കൂടുതലും വധിക്കപ്പെടുന്നത് താന്‍ സ്നേഹിച്ചിരുന്ന സ്വന്തം ജനതയില്‍ നിന്നുമായിരിക്കുമെന്നു കാണുന്നു. സീസ്സര്‍ തന്റെ ഉറ്റതോഴനായ ബ്രൂട്ടസ്സിനാല്‍ വധിക്കപ്പെട്ടു. യേശുവിന്റെകൂടെ നടന്ന പ്രിയ ശിഷ്യനും പണം സൂക്ഷിക്കുവാന്‍ എല്പ്പിച്ചവനും വിശ്വസിച്ചവനും ഒന്നിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിച്ചവനുമായ യൂദാസ് ഗുരുവിനെ ഒറ്റുകൊടുത്തു. ഒറ്റുകാര്‍ ഒരു നിമിഷം ഗുരുവിനെ പുകഴ്ത്തും. അടുത്ത നിമിഷം കത്തികൊണ്ടു പുറത്തും  കുത്തും. ആരെ വിശ്വസിക്കണം, വില്ലനെയോ വീര പുരുഷനെയോ? ചരിത്രപുസ്തകങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കുവാന്‍ പ്രയാസം. ജയിച്ചവന്‍ വില്ലനെ മഹാനാക്കും. മഹാനെ വില്ലനുമാക്കും.

റഷ്യൻ ചരിത്രം ഒരു പഠനം (ലേഖനം 3)

ചക്രവർത്തിനി അലക്സാഡ്ര  ഫ്യൂയോഡോറോവ്നായും വിവാദങ്ങളും വിമർശനങ്ങളും  

By ജോസഫ് പടന്നമാക്കൽ

റഷ്യയിലെ അവസാനത്തെ ചക്രവർത്തിനി അലക്സാഡ്ര  ഫ്യൂയോഡോറോവ്നാ 1872-ജൂണ്‍ ആറാം തിയതി ഹെസ്സെ എന്ന ജർമ്മനിയിലെ ഒരു പ്രോവിൻസിൽ ജനിച്ചു. ജനിച്ചപ്പോൾ അവർക്കു  നല്കിയ പേര് അലക്സിയെന്നായിരുന്നു.  അവർ ബ്രിട്ടനിലെ വിക്റ്റൊറിയാ രാജ്ഞിയുടെ പേരക്കുട്ടിയായിരുന്നു. ഹെസ്സെയിലെയും റൈന്റെയും  ഗ്രാൻഡ്‌ ഡ്യൂക്കായ ലൂയീസ് നാലാമന്റെയും അദ്ദേഹത്തിൻറെ ആദ്യത്തെ ഭാര്യ ബ്രിട്ടനിലെ ആലീസ് രാജകുമാരിയുടെയും ഏഴു മക്കളിൽ ആറാമത്തെ കുട്ടിയും പെണ്‍ മക്കളിൽ നാലാമത്തെതുമായിരുന്നു. ആലീസ് രാജകുമാരി ബ്രിട്ടനിലെ വിക്ടോറിയ മഹാറാണിയുടെയും  ആൽബെർട്ടിന്റെയും  രണ്ടാമത്തെ മകളായിരുന്നു. ലൂതറൻ ആചാരപ്രകാരം 1872 ജൂലൈ ഒന്നാം തിയതി അലക്സിയെ മാമ്മൊദീസ്സാ മുക്കി.  'സണ്ണി'യെന്നായിരുന്നു അവർക്ക് അവരുടെ അമ്മ പേര് നല്കിയിരുന്നത്.  എന്നാൽ അവരുടെ അമ്മായിക്കും അതേ പേരുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട്  ബ്രിട്ടീഷ് ബന്ധുക്കൾ ആ പേര് മാറ്റി 'അലക്സി' എന്നാക്കി. അലക്സിയ്ക്ക് ഒരു വയസുള്ളപ്പോൾ  ഫ്രെഡ്റിക്ക്‌  എന്ന സഹോദരൻ 'ഹീമൊഫിലിക്ക്' എന്ന രോഗം വന്നു മരിച്ചിരുന്നു. ഈ രോഗം അവരുടെ കുടുംബത്തിലെ പാരമ്പര്യ രോഗമായിരുന്നു. പിന്നീട് റഷ്യയിൽ സാറിനിയായിരുന്ന സമയത്ത് അടുത്ത രാജ്യാവകാശിയായ സ്വന്തം മകൻ അലക്സിയ്ക്കും  ഹീമൊഫെലിയാ രോഗം പിടികൂടിയിരുന്നു.


ആറു വയസുള്ളപ്പോൾ അലക്സിയുടെ അമ്മയും ഒരു സഹോദരിയും 'ഡിപ്ത്തീരിയാ'രോഗം വന്നു മരിച്ചുപോയിരുന്നു. അമ്മയുടെ അഭാവത്തിൽ വിക്ടോറിയാ റാണിയുടെ മേല്നോട്ടത്തിൽ കൊട്ടാരത്തിലെ ആയകളാണ് പിന്നീടവരെ വളർത്തിയത്‌. അവർ ബാലികയായിരുന്നപ്പോൾ കൊട്ടാരത്തിലെ മതിൽക്കൂട്ടിൽ കഴിയാതെ പുറം ലോകമായി ഇടപെടാനും കളിച്ചു നടക്കാനും താല്പര്യപ്പെട്ടിരുന്നു.  ബാല്യകാലം കൂടുതലും ചെലവഴിച്ചത് കൊട്ടാരത്തിൽ മുത്തശി  വിക്റ്റൊറിയാ മഹാറാണിയോടൊപ്പമായിരുന്നു.  അതുകൊണ്ട് അവരുടെ സ്വഭാവഘടനയും രൂപം പ്രാപിച്ചത് മുത്തശിയുടെ മാതൃകയിലായിരുന്നു.  മുത്തശി റാണിയോടൊപ്പം മാനസിക സംഘട്ടങ്ങളോടെ ജീവിക്കേണ്ടതുകൊണ്ട് കൊട്ടാരത്തിലെ ജീവിതാന്തരീക്ഷം അത്ര സുഗമമായിരുന്നില്ല. പിതാവിന്റെയോ   അദ്ദേഹത്തിൻറെ കുടുംബക്കാരുടെയോ ലാളന ലഭിക്കാതെ ചുറ്റും  സുരക്ഷിതാ ഭടന്മാരുടെ സംരക്ഷണയിൽ വളരുന്നതും കൂട്ടിലടച്ച ഒരു കിളിയെപ്പോലെയായിരുന്നു. വൈകാരികമായ ഏറ്റുമുട്ടലിൽ   മനസിനെ  ശക്തമാക്കാനും ജീവിതത്തിലെ ഏതു വെല്ലുവിളികളെ നേരിടുവാനും സ്വന്തമായി തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാനും സ്വന്തം കടമകൾ നിർവഹിക്കാനും അവർക്ക്‌  സ്വയം കഴിവുകളുമുണ്ടായി.


അലക്സി ജർമ്മനിയിലെ ഒരു സ്റ്റേറ്റിലെ  രാജകുമാരിയായിരുന്നെങ്കിലും അവരുടെ ജീവിതം വീടില്ലാത്തവരെപ്പോലെയായിരുന്നു. അവരുടെ കൈവശം അധികം പണവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.  അലക്സിയ്ക്ക് മൂന്നു സഹോദരിമാരുണ്ടായിരുന്നു.അലക്സിയേക്കാളും അവർ വളരെ പ്രായക്കൂടുതലുള്ളവരായിരുന്നു.  വളരെ കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോഴേ സഹോദരികളെ വിവാഹം ചെയ്തയച്ചിരുന്നു. സഹോദരിമാരുമൊത്ത് അലക്സി ഒരിയ്ക്കലും താമസിച്ചിട്ടില്ല. സഹോദരനുമായി വലിയ പ്രായ വിത്യാസം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ സഹോദരനെ വളർത്തിയത് മറ്റൊരു സ്ഥലത്തായിരുന്നു. മാതാപിതാക്കളും സഹോദരി സഹോദരന്മാരും ഇല്ലാതെ അലക്സി വളർന്നത്  എന്നും ഏകയായിട്ടായിരുന്നു. മാതാപിതാക്കൾ ജർമ്മൻകാരായിരുന്നെങ്കിലും   അലക്സിയുടെ സംസാരഭാഷ ഇംഗ്ലീഷായിരുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷ നല്ലവണ്ണം സംസാരിക്കുന്ന സ്വന്തം സഹോദരനുമായി അവർ  സംസാരിച്ചിരുന്നതും  ഇംഗ്ലീഷിലായിരുന്നു.


വിക്റ്റൊറിയാ രാജ്ഞീയ്ക്ക് അലക്സിയും  തന്റെ പൌത്രനായ 'ആൽബർട്ട് വിക്റ്ററും തമ്മിൽ  വിവാഹം കഴിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു.  കാരണം വിക്റ്റർ കിരീടാവകാശിയായതുകൊണ്ട് വിവാഹം ചെയ്‌താൽ അലക്സി ഇംഗ്ലണ്ടിലെ രാജ്ഞിയാകുമെന്നും  വികറ്റോറിയാ രാജ്ഞി കരുതിയിരുന്നു.   ബൌദ്ധിക നിലവാരത്തിൽ വളരെയധികം പോരായ്മയുണ്ടായിരുന്ന  വിക്ടറിന് സഹായിയായി അലക്സി  അനുരൂപയായ വധുവായിരിക്കുമെന്നും  രാജ്ഞി കരുതി.   വിക്റ്റോറിയാ  അവരുടെ മറ്റു പോരായ്മകൾ അവഗണിച്ചുകൊണ്ടു തന്റെ  പൌത്രനും പൌത്രിയും തമ്മിൽ  വിവാഹിതരാകാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അലക്സിയും ആൽബർട്ട് വിക്റ്ററും വളരുന്ന കാലത്തുതന്നെ വിക്ടോറിയാ രാജ്ഞിയുടെ മനസിലുണ്ടായിരുന്ന ഈ ആഗ്രഹത്തെപ്പറ്റി  കുട്ടികൾക്കറിയാമായിരുന്നു. ആൽബർട്ട് വിക്റ്ററിന് അലക്സിയെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അലക്സിക്ക് ഒട്ടും സമ്മതമല്ലായിരുന്നു. ആൽബർട്ടിനെ പ്രേമവികാരങ്ങളോടെ കാണാൻ അലക്സിയ്ക്ക് ഒരിയ്ക്കലും സാധിച്ചിട്ടില്ല.  ഒരു സഹോദരന്റെ സ്ഥാനത്താണ് അവരെന്നും ആൽബർട്ടിനെ കണ്ടിരുന്നത്‌. അതേ സമയം അലക്സി  റഷ്യയിലെ രാജകുമാരനായ നിക്ലൗവൂസുമായി പ്രേമ ബന്ധത്തിലായിരുന്നു. അവരുടെ പ്രേമ ബന്ധത്തെ വിക്റ്റൊറിയാ റാണി എതിർത്തു. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള അന്തരം ഒരു കാരണമായിരുന്നു. അവർക്ക് റഷ്യയെ ഇഷ്ടമില്ലായിരുന്നു. തന്റെ കൊച്ചുമകൾ സുരക്ഷിതമല്ലാത്ത, ഭാവിയില്ലാത്ത,  അപകടം പിടിച്ച ഒരു രാജ്യത്തിലെ റാണിയാകുന്നതിൽ വിക്റ്റോറിയാ റാണി ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. കൂടാതെ ഭീമമായ സ്വർണ്ണവും നവരത്നങ്ങളും ധനവും മറ്റൊരു രാജ്യത്ത് കൊടുക്കണം. വിക്റ്റോറിയായ്ക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുണ്ടായിരുന്ന കൊച്ചുമകൾ അപകടത്തിൽപ്പെടുമെന്നും ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു.  വിദൂരതയിൽ അന്വേഷിക്കാൻ സാധിക്കാതെ അലക്സി വിവാഹിതയായി പോവുന്നതിലും റാണിയുടെ മനസിനെ വേദനിപ്പിച്ചു.അലക്സിയുടെ മൂത്ത സഹോദരിയേയും വിവാഹം ചെയ്തത് റഷ്യയിലെ   ഒരു രാജകുമാരനായിരുന്നു. ഒരാളെ മറ്റൊരു രാജ്യത്ത് വിവാഹം ചെയ്തയച്ച  മാനസിക പ്രയാസം റാണിയെ വിട്ടുമാറിയിട്ടില്ലായിരുന്നു.  ഇനി മറ്റൊരു പൌത്രിയെക്കൂടി   വേറൊരു രാജ്യത്തിനു കൊടുക്കാൻ റാണി തയ്യാറല്ലായിരുന്നു.


നിക്ലൗവൂസിന്റെ മാതാപിതാക്കളും വിവാഹത്തെ എതിത്തു. അലക്സി ഒരു സാർ ചക്രവർത്തിയുടെ ഭാര്യയാകാൻ യോഗ്യയല്ലെന്നും അവർ കരുതി. ഒരു സ്ഥിരമല്ലാത്ത സ്വഭാവക്കാരനായ  മകന്റെ തീരുമാനത്തിലും അവർ വ്യാകുലരായി. നിക്ലൗവൂസ് പൊതുവെ ഒരു നാണം കുണുങ്ങിയായിരുന്നു. അലക്സിയും അതേ സ്വഭാവക്കാരത്തിയായതു കൊണ്ട് രാജ്യകാര്യങ്ങൾ കുഴയുമെന്നും അവർ ഭയപ്പെട്ടു. കൂടാതെ ജർമ്മനിയിലെ ഹെസ്സേയിൽ നിന്നുള്ള രാജകുമാരികൾ റഷ്യൻ രാജകുടുംബത്തിനു മുമ്പും പേരുദോഷം കേൾപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതേ സ്ഥലത്തുനിന്നു സർ പോൾ ഒന്നാമന് വക്രത നിറഞ്ഞതും അവിശ്വസ്ഥയുമായ  ഒരു ഭാര്യയുണ്ടായിരുന്നു.  അലക്സാണ്ടർ രണ്ടാമനും വിവാഹം കഴിച്ചത് അവിടെനിന്നു തന്നെയായിരുന്നു.  രണ്ടു സാർ ചക്രവർത്തിമാരും കൊല്ലപ്പെടുകയായിരുന്നു


കുടുംബങ്ങളുടെ എതിർപ്പു കൂടാതെ മതവും വിലങ്ങുതടിയായി രണ്ടുകൂട്ടർക്കും പ്രശ്നമായിരുന്നു. അലക്സി ഒരു തീവ്ര ഭക്തയായി  ലൂതറൻ മതത്തിലായിരുന്നു വളർന്നത്. അവർക്ക് ആ മതത്തിൽ അടിയുറച്ച വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു.   വല്യമ്മ രാജ്ഞി, യുവതിയായ രാജകുമാരിയെ മതത്തിന്റെ പേരിലും  വിവാഹ ബന്ധത്തെ തടസപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ നിയമമനുസരിച്ച് റോമോനോവ്  രാജവംശത്തിൽ ഓർത്തോഡോക്സ്  അല്ലാത്ത ഒരാളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു. മറ്റു മതത്തിലുള്ള ഒരാളെ വിവാഹം കഴിച്ചിട്ടു കിരീടം ധരിക്കുന്നതും രാജകീയ നിയമത്തിനെതിരായിരുന്നു. ദൈവശാസ്ത്രം നല്ലവണ്ണം പഠിച്ചിട്ടുള്ള അലക്സി ആദ്യം മതം മാറുന്നതിൽ എതിർത്തിരുന്നു.  അവർ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് മതത്തിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് ഇടനിലക്കാരായ വിശുദ്ധരോട് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. രൂപങ്ങളും കന്യകാ മേരിയും അവരുടെ തീവ്രമായ വിശ്വാസത്തിനെതിരായിരുന്നു. നിക്ലൗവൂസിനെ    അവർ അഗാധമായി സ്നേഹിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും   മതത്തിന്റെ പേരിൽ അവർ താല്ക്കാലികമായി അകന്നു. വിവാഹബന്ധം വേണ്ടെന്നു വെച്ചു.   മൂന്നുമാസത്തോളം അവർ തമ്മിൽ പരസ്പരം സമ്പർക്കം പുലർത്തിയിരുന്നില്ല.  അവരുടെ അഗാതമായ സ്നേഹത്തിന്റെ മുമ്പിൽ മതം ഒരു തടസമായിരുന്നെങ്കിലും അലക്സി ഓർത്തോഡോക്സ് മതത്തിന്റെ ദൈവ ശാസ്ത്രം പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി. മറ്റു യാതൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ ഓർത്തോഡോക്സ് ചിന്താഗതികൾക്കും മനസിനിടം കൊടുത്തു. മത വിശ്വാസത്തിൽ വന്ന മാറ്റം അലക്സിയ്ക്ക് ആശ്വാസം നല്കി. യൂറോപ്പ് മുഴുവനും അവരുടെ പ്രേമ കഥ പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു.  അമ്മൂമ്മ കഥ പോലെ കുട്ടികളുടെയിടയിൽ  ഈ ഭാവി റഷ്യൻ സാറിനിയുടെ രാജകീയ പ്രേമം പാട്ടുകളായി  തീർന്നിരുന്നു.


അവസാനം നിക്ലൗസിന്റെയും അലക്സിയുടെയും പ്രേമം സാക്ഷാത്ക്കരിച്ചു. ഓർത്തോഡോക്സ് സഭയിൽ അവരെ അംഗമാക്കി 'അലക്സാഡ്ര' എന്ന് പേര് നല്കി. അവർ സ്വീകരിച്ച  ഓർത്തോഡോക്സ് സഭയുടെ ആചാരപ്രകാരം വിവാഹിതരായി.   പരസ്പരം അവർ 'നിക്ലൗസും അലക്സിയും' ഭാര്യാ ഭർത്താക്കന്മാരെക്കാളുപരി കൂട്ടുകാരെപ്പോലെ പ്രേമ സല്ലാപത്തിൽ സ്നേഹിച്ചും ഉല്ലസിച്ചും  കഴിഞ്ഞു.   അവരുടെ ദാമ്പത്തിക പൂവലരിയിൽ അവർക്ക് അഞ്ചു പൊന്നോമന കുട്ടികളുമുണ്ടായി,  മരിയാ, ടറ്റിന, ഓൾഗാ,അനസ്റ്റസിയ എന്നീ നാലു  പെണ്‍ക്കുട്ടികളും ഇളയ മകൻ രാജ്യാവകാശിയായ അലക്സിയും.


1895 നവംബർ പതിനഞ്ചാം തിയതി ദമ്പതികൾക്ക്  'ഓൾഗാ' എന്ന കുഞ്ഞുണ്ടായി. സാർ പോൾ ഒന്നാമന്റെ പൌലീൻ നിയമം അനുസരിച്ച് ആണ്‍ക്കുട്ടികൾക്കു മാത്രമേ രാജകിരീടത്തിനവകാശമുള്ളൂ. പോളിനു മുമ്പ് നാല് മഹാറാണിമാർ റഷ്യ ഭരിച്ചിട്ടുള്ളതും മറ്റൊരു ചരിത്രം. ചെറുപ്പക്കാരായ രാജകീയ മാതാപിതാക്കൾ ഓൾഗായ്ക്ക് നല്ല സ്നേഹം നല്കിയിരുന്നു. ഓൾഗായ്ക്കു ശേഷം മൂന്നു പെണ്മക്കളും ഒരു ആണ്‍ക്കുട്ടിയും ജനിച്ചു. ടറ്റീന 1897 ജൂണ്‍ പത്താം തിയതിയും മരിയാ 1899 ജൂണ്‍ ഇരുപത്തിയാറും അനസ്റ്റസിയാ 1901 ജൂണ്‍ പതിനെട്ടാം തിയതിയുമായിരുന്നു ജനിച്ചത്‌. മൂന്നു വർഷം കൂടി കഴിഞ്ഞ് അലക്സി എന്ന കിരീടാവകാശമുള്ള ആണ്‍ക്കുട്ടി 1904 ആഗസ്റ്റ് പന്ത്രണ്ടാം തിയതിയും ജനിച്ചു. മാതാപിതാക്കളെ ദുഖിതരാക്കിക്കൊണ്ട് ഒരിയ്ക്കലും സുഖമാകാത്ത രക്തം വാർന്നു പോവുന്ന 'ഹീമോഫിലിയാ' എന്ന മാരക രോഗവും അലക്സിയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നു. ഓൾഗാ വളർന്നത്‌ ഒരു നാണം കുണുങ്ങിയായിട്ടായിരുന്നു. കിട്ടാവുന്ന പുസ്തകങ്ങൾ കടം മേടിച്ചും അവരുടെ അമ്മ വായിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് പിടിച്ചു പറിച്ചും നോവലുകളും കവിതകളും സദാ വായിക്കുന്ന സ്വഭാവക്കാരിയായിരുന്നു. "അമ്മേ ഈ ബുക്ക് അമ്മയ്ക്ക് വായിക്കാൻ നല്ലതാണോയെന്ന് താൻ വായിച്ചിട്ട് പറയാമെന്ന്" വോൾഗാ അമ്മയോട് പറയുമായിരുന്നു. 'ടറ്റീനാ' അമ്മയുടെ ഒരു കൊഞ്ചിക്കുട്ടിയായിരുനു. ഈ രാജകുമാരിയ്ക്ക് അമ്മയുടെ ശ്രദ്ധ  എപ്പോഴും വേണമായിരുന്നു. സദാ അമ്മയ്ക്ക്  ചുറ്റും നടക്കും. കുടുംബത്തിന്റെ അവസാന കാലങ്ങളിൽ അമ്മയെ നടത്തിക്കാതെ ഒരു വണ്ടിയിൽ ഉന്തുന്നതും അമ്മയെ സഹായിക്കുന്നതും ഓരോ സ്ഥലങ്ങളിൽ കൂടെ പോവുകയും ചെയ്യുന്നതും ടറ്റീനായായിരുന്നു. ഇവളെ വിവാഹം കഴിക്കുന്ന പുരുഷൻ ഭാഗ്യവാനായിരിക്കുമെന്നും സാർ ചക്രവർത്തി വിചാരിച്ചിരുന്നു. മരിയാ ഒരു മാലാഖാക്കുട്ടിയെപ്പോലെയായിരുന്നു. ഇളയവളായ 'അനസ്റ്റിഷ്യാ' ഏറ്റവും പേരു കേട്ടവളും ഒരു മരംകേറി പെണ്ണുമായിരുന്നു. ഏതു മരത്തിന്റെ മുകളിലും വലിഞ്ഞു കയറും. ആരു പറഞ്ഞാലും താഴെയ്ക്കിറങ്ങില്ലാത്ത കുസൃതിപ്പെണ്ണായിരുന്നു. ഒടുവിൽ  അപ്പൻ വന്നു കെഞ്ചിക്കൊണ്ട്, 'മോളേ താഴേയ്ക്കിറങ്ങൂ'വെന്നു പറഞ്ഞാലേ അവൾ അനുസരിച്ചിരുന്നുള്ളൂ.   അനസ്റ്റിഷിയായുടെ  തലതൊട്ടമ്മയും അമ്മായിയുമായ  'ഗ്രാൻഡ്‌ ഡ്യൂക്കസ് ഓൾഗാ അലക്സാന്ദ്രോവി'നായുടെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പിൽ, 'തന്നെ അനസ്റ്റിഷിയാ ബഹുമാനമില്ലാതെ പരിഹസിച്ചപ്പോൾ തല്ലുകൊടുത്ത' കാര്യവും എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. 1917-ൽ കുട്ടികളെല്ലാം അതി സുന്ദരികളായി വളർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എല്ലാ കുട്ടികൾക്കും ഇരുപത്തി രണ്ടു വയസുമുതൽ താഴോട്ടുള്ള പ്രായമായിരുന്നു. ഇളയവനായ അലക്സിയ്ക്ക് പതിമൂന്നു വയസ്സും. കുട്ടികളുടെ ട്യൂട്ടറായിരുന്ന 'പീയർ ഗില്ലിയാർഡ്‌'  എഴുതി, 'കുടുംബത്തിന്റെ മുഴുവൻ  സന്തോഷം ഇളയ മകൻ അലക്സിയിലായിരുന്നു. ഓരോരുത്തരും മാറി മാറി അവനെ കൊഞ്ചിക്കുകയും സ്നേഹാദരവുകൾ നല്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അവന്റെ സഹോദരികൾ അവനെ ദേവനു തുല്യമായി ആരാധിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് അവനെന്നും അഭിമാനമായിരുന്നു. അവൻ സുഖമായി ഒരു ദിവസം കണ്ടാൽ കൊട്ടാരത്തിലന്ന് ഉത്സവം പോലെയായിരുന്നു.


ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം കൊടുമ്പിരി കൊണ്ട സമയം റഷ്യയെ സംബന്ധിച്ചും അലക്സാഡ്രയുടെ വ്യക്തിപരമായ ജീവിതത്തെ സംബന്ധിച്ചും പരീക്ഷണ നാളുകളായിരുന്നു. ജർമ്മൻ രാജ്യത്തിന്റെ  ഭാഗമായ ഹെസ്സെ  ഭരിച്ചിരുന്നത് അവരുടെ സഹോദരനായിരുന്നു.  അവിടം അലക്സാഡ്രയുടെ ജന്മ സ്ഥലവുമായിരുന്നു. ജർമ്മൻകാരത്തിയെന്ന  നിലയിൽ അലക്സാഡ്ര റഷ്യൻ ജനതയിൽ വെറുക്കപ്പെട്ടവളായി തീർന്നു. അവർക്ക് ജർമ്മനിയുമായി ബന്ധമുണ്ടെന്നും ജനങ്ങൾ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി. ജർമ്മൻ ചക്രവർത്തി 'കൈസർ',(Wilhelm II, Kaiser)  അവരുടെ  കസ്യനും വിക്റ്റോറിയാ മഹാറാണിയുടെ മറ്റൊരു മകളിൽനിന്നുമുള്ള കൊച്ചുമകനുമായിരുന്നു. അലക്സാൻഡ്ര  രാജ്ഞിയും അവരുടെ അമ്മായിയമ്മ മരിയാ രാജ്ഞിയും ഒരുപോലെ കൈസറിനെ വെറുത്തിരുന്നു. അലക്സാഡ്രയുടെ  സഹോദരി ഐറിൻ വിവാഹം ചെയ്തിരുന്നത് ജർമ്മനിയിലുള്ള കൈസറിന്റെ സഹോദരൻ 'ഹെൻറിച്ചിനെ'യായിരുന്നു. 1915-ൽ  സാർ നിക്ലാവൂസ് രണ്ടാമൻ പട്ടാളക്കാർക്ക് നേതൃത്വം കൊടുക്കാൻ  യുദ്ധമുന്നണിയിൽ പൊരുതാൻ പോയി. ഭരണകാര്യങ്ങളിൽ യാതൊരു പരിജ്ഞാനവുമില്ലാത്ത അലക്സാഡ്രയെ രാജ്യഭരണം ഏല്പ്പിച്ചു.  സാർ നിക്ലാവൂസിന്റെ സഹോദരൻ ഗ്രാൻഡ് ഡ്യൂക്ക് അലക്സാണ്ടർ മിഖയിലോവി രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്,  'ചക്രവർത്തി യുദ്ധത്തിനായി പോയപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിനു പകരം രാജ്യം ഭരിക്കുന്നത്‌ റാണിയായിരുന്നു. ഭരിക്കാനറിയാതെ  യാതൊരു  കഴിവുമില്ലാത്ത മന്ത്രിമാരെ  കൂടെക്കൂടെ രാജ്യകാര്യങ്ങൾ നയിക്കാൻ നിയമിച്ചിരുന്നു. അവർ റാണിയ്ക്ക് തെറ്റായ ഉപദേശങ്ങളും  നൽകിയിരുന്നു. '


യുദ്ധത്തിന്റെ കെടുതികൾ  കൂടാതെ അവരുടെ സർക്കാർ എന്നും പൊട്ടിത്തെറികളുടെ  വക്കത്തായിരുന്നു.   പട്ടാളക്കാർക്കോ രാജ്യത്തിലെ ജനങ്ങൾക്കോ ഭക്ഷ്യ വിഭവങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്തിരുന്നില്ല. പൂഴ്ത്തി വെപ്പും കരിംചന്തയും കൊള്ളക്കാരും രാജ്യവ്യാപകമായി വർദ്ധിച്ചിരുന്നു. അവർ റാസ്പ്പുട്ടിൻ എന്ന മാസ്മരമനുഷ്യനെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. റാസ് പുട്ടിനും മഹാറാണിയും   തമ്മിൽ ലൈംഗിക ബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നുപോലും ജനങ്ങളുടെയിടയിൽ സംസാരമുണ്ടായിരുന്നു. മഹാറാണിയെ റഷ്യൻ വശത്തുള്ള  ജർമ്മൻ ചാരപ്രവർത്തകയെന്നും ജനങ്ങൾ മുദ്രകുത്തിയിരുന്നു. ഒരിയ്ക്കലവർ രാജകീയ പടികളുടെ ഉമ്മറത്ത് അകലെ യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളോട് പൊരുതുന്ന ഭർത്താവിനെയും ചിന്തിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ദൂതൻ വന്ന് അവർക്കൊരു കത്തു കൊടുത്തു. തുറന്നപ്പോൾ അത് റാസ്പ്പുട്ടിന്റെതായിരുന്നു. ആരാണ് ഈ റാസ്പ്പുട്ടിൻ ?

തുടരും.

Queen Victoria

Wilhelm II, (Kaiser) German Emperor

Rasputtin 

റഷ്യൻ ചരിത്രം ഒരു പഠനം (ലേഖനം 2)

സാർ നിക്ലൗവൂസ് രണ്ടാമനും  രാജഭരണത്തിന്റെ അന്ത്യവും
By ജോസഫ് പടന്നമാക്കൽ

നിക്ലൗവൂസ്  രണ്ടാമൻ,  മുന്നൂറോളം  വർഷങ്ങളുടെ തലമുറകളടങ്ങിയ റോമോനോവ് പരമ്പരകളിലുള്ള  റഷ്യയുടെ അവസാനത്തെ 'സാർ' ചക്രവർത്തിയായിരുന്നു. '  രക്തച്ചൊരിച്ചിലിന്റെ ഞായറാഴ്ച  '  (Bloody Sunday)എന്നറിയപ്പെടുന്ന കുപ്രസിദ്ധ  സംഭവവും ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധ ദുരന്തവും ചക്രവർത്തിയുടെയും സാമ്രാജ്യത്തിന്റെയും അന്ത്യം കുറിച്ചു.  "താൻ  സാർ ചക്രവർത്തിയാകാൻ യോഗ്യനല്ലെന്നും അങ്ങനെയൊരു പദവി  ഒരിയ്ക്കലും  ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ലെന്നും ഭരിക്കുകയെന്നത് തനിക്കറിയില്ലെന്നും  കഴിയുമെങ്കിൽ ഈ ചുമതല മറ്റാരെങ്കിലും ഏറ്റെടുക്കണമെന്നും" അദ്ദേഹം സ്വന്തം ബന്ധു ജനങ്ങളോട് പറയുന്ന പല്ലവിയായിരുന്നു.

1868-മെയ് ആറാം തിയതി റഷ്യയിലെ 'പുഷ്ക്കിനെന്ന' സ്ഥലത്ത് നിക്ലൗവൂസ്  രണ്ടാമൻ ജനിച്ചു. 1894-ൽ  പിതാവ് അലക്സാണ്ടർ മൂന്നാമൻ ചക്രവർത്തി  മരിച്ചപ്പോൾ രാജ്യത്തിന്റെ കിരീടാവകാശി ആദ്യത്തെ മകനായ നിക്ലൗവൂസ്  രണ്ടാമനായിരുന്നു. ഏകാധിപത്യത്തിലാണ് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചിരുന്നതെങ്കിലും  രാജ്യകാര്യങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാകുവാൻ ഒരു ഉപദേശക സമിതിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ പിന്നീട്  നിർബന്ധിതനായി. ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധവും 'ബ്ലഡി സണ്‍ണ്ടെയും' രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക അസമത്വവും കുറ്റ കാരണങ്ങളായി വിധിച്ച്  അദ്ദേഹത്തെയും   കുടുംബത്തെയും  1918  ജൂലൈ പതിനേഴാം തിയതി ബോൾഷേവിക്കുകാർ നിർദയം വധിച്ചു.

നിക്ലൗവൂസ്  രണ്ടാമൻ റഷ്യയുടെ  ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന 'അലക്സാണ്ടർ മൂന്നാമന്റെയും'  'മാരിയാ ഫ്യൂഡോറോവനായുടെയും'  ആദ്യത്തെ പുത്രനായിരുന്നു.  മാതാവ് 'മാരിയാ' ജനിച്ചത് ഡെന്മാർക്കിലായിരുന്നു.   കുട്ടികളെ നല്ലവണ്ണം പരിപാലിക്കുന്നതിൽ അവർ വളരെയധികം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. പിതാവായ അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തി തന്റെ  മകൻ ഒരു യാഥാസ്ഥിതികനായും. മതതീഷ്ണതയിലും  ഏകാധിപത്യ ഭരണ കാര്യ നിർവാഹകനായും വളരാൻ  പ്രേരിപ്പിക്കുമായിരുന്നു.
പ്രസിദ്ധിയേറിയ  പ്രൈവറ്റ് അദ്ധ്യാപകരിൽനിന്ന് നിക്ലൗവൂസ് രണ്ടാമന് വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിച്ചു. ചരിത്രവും വിദേശഭാഷകളും രാഷ്ട്രീയവും സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രവും വിഷയങ്ങളിൽ ഈ രാജകുമാരൻ പ്രാവീണ്യം നേടിയിരുന്നു. എങ്കിലും രാഷ്ട്രീയവും ധനതത്വ ശാസ്ത്രവും ഈ ഭാവി ഭരണാധികാരിയ്ക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല.

1881-ൽ നിക്ലൗവൂസിനു പതിമൂന്നു വയസ് പ്രായമുള്ളപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിൻറെ മുത്തച്ഛൻ രാജാവ്‌  വിപ്ലവകാരികളുടെ ബോംബേറിൽ മരണപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ വർഷം തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് അലക്സാണ്ടർ മൂന്നാമൻ കിരീടാവകാശിയായി രാജ്യഭരണം ഏറ്റെടുത്തിരുന്നു. നിക്ലൗവൂസ് രണ്ടാമൻ സ്വാഭാവികമായി  അടുത്ത കിരീടവകാശിയുമായി.

നിക്ലൗവൂസ് രണ്ടാമന് പത്തൊമ്പതു വയസുള്ളപ്പോൾ അദ്ദേഹം പട്ടാളത്തിൽ ചേർന്നു . മൂന്നു കൊല്ലം അവിടെ സേവനം ചെയ്തു. പത്തു മാസത്തോളം യൂറോപ്പ്, ഏഷ്യ മുതൽ രാജ്യങ്ങളിൽ കറങ്ങി നടന്നു. പട്ടാളത്തിൽ താല്പര്യമുള്ളതു കൊണ്ട് നിക്ലൗവൂസിനു 'കേണൽ റാങ്ക്' നല്കി. അദ്ദേഹം അടുത്ത കിരീടാവകാശിയാണെങ്കിലും പട്ടാളത്തിലായിരുന്ന സമയത്ത് രാഷ്ട്രീയ രാജ്യകാര്യ  ചർച്ചാ വിഷയങ്ങളിൽ  കാര്യമായൊന്നും സംബന്ധിക്കാറുണ്ടായിരുന്നില്ല.

നിക്ലൗവൂസിന്റെ  പിതാവ് അലക്സാണ്ടർ മൂന്നാമൻ നാല്പ്പിത്തിയൊമ്പതാം വയസിൽ കിഡ്നി രോഗബാധിതനായി  1894-ഒക്ടോബർ ഇരുപതാം തിയതി മരിച്ചു. റോമിലോവ് ചക്രവർത്തിമാരുടെ  തലമുറകളായി കൈമാറിയ രാജ്യാവകാശ കിരീടം അദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ചു.  രാജ്യ ഭരണത്തിൽ വേണ്ടത്ര പ്രായോഗിക പരിജ്ഞാനക്കുറവുകൊണ്ടും പിതാവിന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള മരണകാരണവും  കിരീടം അദ്ദേഹത്തിനു ഒരു മുൾക്കിരീടം പോലെയായിരുന്നു.  " താൻ  ചക്രവർത്തിയാകാൻ യോഗ്യനല്ല.  ഭരിക്കാൻ തനിക്കറിഞ്ഞു കൂടാ"    എന്നാലപിച്ചിട്ടും  തലയിൽ വന്ന കിരീടം തട്ടിത്തെറിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞില്ല.

പിതാവിന്റെ മരണശേഷം  നിക്ലൗവൂസ് രണ്ടാമൻ ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ അലക്സാൻഡ്രിയായായെ വിവാഹം  ചെയ്തു. പൊതു ജനങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ സാറിനി അലക്സാൻഡ്രിയാ   വീട്ടമ്മയാണെങ്കിലും  കൊട്ടാരത്തിലെ ഭരണപരമായ രാജ്യകാര്യങ്ങളിലും അവർ താൽപ്പര്യപ്പെട്ടിരുന്നു. കൂടുതൽ സമയവും രാജ്യത്തിന്റെ  ഭരണ സംവിധാനങ്ങൾ  പഠിക്കാൻ അവർ കൊട്ടാരത്തിൽ സമയം ചെലവഴിച്ചിരുന്നു.

ഈ ദമ്പതികൾക്ക് 1895-ൽ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ജനിക്കുകയും ഓൾഗായെന്ന്(Olga) പേര് നല്കുകയും ചെയ്തു. അതിന്റെയടുത്ത വർഷം നിക്ലൗവൂസ് രണ്ടാമൻ 'സാർ' ചക്രവർത്തിയായി ഔദ്യോഗികമായി സ്ഥാനാരോഹണം ചെയ്തു. കിരീട ധാരണ വേളയിൽ മോസ്ക്കോയിലെ ജനപ്രളയത്തിനിടയിൽ നൂറുകണക്കിനു ജനം മരിക്കാനിടയായി.  ദുഃഖകരമായ  രാജ്യത്തിന്റെ വിനയിൽ നിക്ലൗവൂസ് രണ്ടാമനും അലക്സാൻഡ്രിയായും ഒന്നുമറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ കിരീട ധാരണ വേളയിൽ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. രാജ്യത്തിലെ പ്രജകൾക്ക് പുതിയ രാജാവിനോടും ഭാര്യയോടും അതൃപ്തിയുണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. ജനത്തിന്റെ ദുഖത്തിൽ പങ്കുചേരാത്ത രാജ ദമ്പതികൾക്കെതിരെ ജനം രോഷാകുലരായി അതൃപ്തി പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

1897-ൽ  രാജ ദമ്പതികൾക്ക് 'ടറ്റിന '  (Tatiana)എന്ന ഒരു പെണ്‍ക്കുട്ടികൂടി ജനിച്ചു. 1899-ൽ ' മരിയാ' (Maria)എന്ന മൂന്നാമത്തെ പെണ്‍ക്കുട്ടിയും  1901ൽ  അനസ്റ്റസിയ (Anastasia) എന്ന  നാലാമത്തെ പെണ്‍ക്കുട്ടിയും ജനിച്ചു. 1904-ൽ അടുത്ത കിരീടാവകാശിയായ 'അലക്സി'(Alexe) എന്ന ആണ്‍ക്കുട്ടിയും ജനിച്ചു. എന്നാൽ ദൗർഭാഗ്യവശാൽ  അലക്സിയ്ക്ക്   'ഹീമോഫിലിയാ' എന്ന രോഗം ബാധിച്ചു. കുട്ടിയുടെ ചീകത്സയ്ക്കായി റാസ് പുട്ടിൻ എന്ന ഒരു വൈദ്യനെ കൊട്ടാരത്തിൽ പാർപ്പിച്ചിരുന്നു. പിന്നീട്‌  റാസ്പുട്ടിൻ കൊട്ടാരത്തിലെ ആഭ്യന്തര കാര്യങ്ങളിലും ഇടപെടാൻ തുടങ്ങി.   അയാൾ റഷ്യയുടെ മാസ്മര ചരിത്രമായി മാറുകയും ചെയ്തു.

നിക്ലൗവൂസിന്റെ വിദേശ നയം രാജ്യങ്ങൾ കീഴടക്കി വികസിപ്പിക്കുകയെന്നല്ലായിരുന്നു. യൂറോപ്പിലെപ്പോലെയുള്ള ഒരു ഭരണ സംവിധാനം അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. 1890-ൽ റഷ്യയ്ക്ക് സാമ്പത്തിക പുരോഗതി നേടാൻ സാധിച്ചു. വിദൂര കിഴക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിലേയ്ക്കും വ്യവസായങ്ങൾ വ്യാപിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. 1891-ൽ ട്രാൻസ് സൈബീരിയൻ റയിൽവേയുടെ പണിയാരംഭിച്ചു. പസഫിക്ക് തീരങ്ങളുമായി റയിൽവേ ബന്ധിപ്പിക്കണമായിരുന്നു. അത് 1905-ൽ ജപ്പാന് ഭീഷണിയായി തോന്നി. ജപ്പാൻ ആ വർഷം  ഡിസംബറിൽ റഷ്യയെ ആക്രമിച്ചു. പോർട്ട്‌ ആർതറിൽ നിക്ലൗവൂസിന്റെ പട്ടാളം ജപ്പാൻ സേനയ്ക്ക് കീഴടങ്ങി. റഷ്യയുടെ പരാജയത്തിൽ ഗത്യന്തരമില്ലാതെ നിക്ലൗവൂസ്  രണ്ടാമൻ ജപ്പാനുമായി സമാധാന ഉടമ്പടിയുണ്ടാക്കി.

'ബ്ലഡി സണ്ടേ' അഥവാ  രക്തച്ചൊരിച്ചിലിന്റെ ഞായറാഴ്ച കൂട്ടക്കൊല  '   റഷ്യൻ ചരിത്രത്തിലെ അതിക്രൂരമായ ഒരു ദിനമായി കരുതുന്നു. 1905 ജനുവരി അഞ്ചാം തിയതി 'ഫാദർ ജോർജ് ഗാപോൻ', സെന്റ്‌ പീറ്റേ ഴ്സ് ബർഗിലെയ്ക്ക് തൊഴിലാളികളുടെ സമാധാനപരമായ ഒരു ജാഥാ നയിച്ചിരുന്നു. തൊഴിലാളികളുടെ തൊഴിൽ ക്ഷേമപദ്ധതികൾക്കായി നിക്ലൗവൂസ് രണ്ടാമന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാനുള്ള അപേക്ഷയുമായിട്ടായിരുന്നു ഈ പ്രകടന ജാഥാ മുന്നേറിയത്. എന്നാൽ പട്ടാളം പ്രകടനക്കാരുടെ നേരെ വെടി വെച്ചു. ആയിരക്കണക്കിന് ജനം കൊല്ലപ്പെട്ടു. അതാണ്‌ റഷ്യൻ ചരിത്രത്തിലെ കുപ്രസിദ്ധമായ 'രക്തച്ചൊരിച്ചിലിന്റെ ഞായറാഴ്ചയെന്ന്' അറിയപ്പെടുന്നത്. പ്രതിഷേധമായി റഷ്യയിലെ തൊഴിലാളികൾ രാജ്യം മുഴുവൻ സമരങ്ങൾ സംഘടിപ്പിച്ചു. റഷ്യാ മുഴുവനുമുള്ള കൃഷിക്കാരും തൊഴിലാളികളോട് സഹതാപം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു.  തൊഴിലാളികളുടെ ഈ മുന്നേറ്റത്തെ പട്ടാളം അടിച്ചമർത്തി. രാജ്യം മുഴുവൻ   അരാജകത്വമായിക്കൊണ്ട് മനുഷ്യജീവന് വിലയില്ലാതായി. ഒടുവിൽ രാജാവും പ്രകടനക്കാരും തമ്മിൽ ഒത്തുതീർപ്പുണ്ടാക്കി. ദൈവം നിശ്ചയിച്ച ഭരണാധികാരിയാണ് താനെന്ന് നിക്ലൗവൂസ് രണ്ടാമൻ ചിന്തിച്ചിരുന്നെങ്കിലും  തിരഞ്ഞെടുത്തവരെയും രാജഭരണത്തിൽ ഉള്പ്പെടുത്താൻ അദ്ദേഹം സമ്മതിച്ചു. സർക്കാർ തീരുമാനിക്കുന്ന പരിഷ്ക്കാരങ്ങൾക്ക്  'പീറ്റർ സ്റ്റൊല്പിൻ' എന്ന മന്ത്രിയുടെ ഉപദേശങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചിരുന്നു.

ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ റഷ്യൻ പട്ടാളത്തിനു നാശം സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. മന്ത്രിമാരുടെ ഉപദേശം അനുസരിച്ച് നിക്ലൗവൂസ് രണ്ടാമൻ യുദ്ധത്തിന്റെ ചുമതല നേരിട്ടേറ്റെടുത്തു. 1915 മുതൽ 1917 വരെ അദ്ദേഹം സെന്റ്‌ പീറ്റേഴ്സ് ബർഗിൽ നിന്നും അകന്ന് യുദ്ധ മുന്നണിയിലായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൻറെ അഭാവത്തിൽ 'അലക്സാൻഡ്രിയാ രാജ്ഞി' രാജ്യകാര്യങ്ങളിലെ ഭരണച്ചുമതല ഏറ്റെടുത്തു. കൊട്ടാരം വൈദ്യനായ' റാഷ് പുട്ടിന്റെ' സഹായം രാജ്യകാര്യങ്ങളിലും തേടിയിരുന്നു. ആഭ്യന്തര കാര്യങ്ങളിൽ  റാഷ് പുട്ടിന്  അമിതമായ സ്വാധീനവുമുണ്ടായിരുന്നു. അതുമൂലം നിക്ലൗവൂസ്  രണ്ടാമന്റെ മന്ത്രിമാർ രാജ്യകാര്യങ്ങളിൽ നിന്നും അകന്ന് രാജി വെച്ചു. അവരുടെ സ്ഥാനത്ത് 'അലക്സാൻഡ്രിയാ രാജ്ഞിയുടെയും  റാഷ് പുട്ടിന്റെയും താല്പ്പര്യം   നോക്കുന്നവരെ അധികാര സ്ഥാനങ്ങളിലേയ്ക്ക് നിയമിച്ചു.

ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിൽ   റഷ്യയ്ക്ക് തുടർച്ചയായി  പരാജയങ്ങൾ ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അസഹനീയമായ  ദാരിദ്ര്യവും വിലപ്പെരുപ്പവും നാടാകെ ബാധിച്ചിരുന്നു. റഷ്യയിലെ ജനത നിക്ലൗവൂസ് രണ്ടാമന്റെ യുദ്ധകാല തീരുമാനങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.  അലക്സാൻഡ്രിയാ സാറിനിയുടെ ഭരണ പങ്കാളിത്തവും  ജനങ്ങൾ വെറുത്തിരുന്നു. 'അലക്സാൻഡ്രിയാ' ജർമ്മൻകാരത്തിയായതുകൊണ്ട്‌ അവർ മനപൂർവം റഷ്യയെ ശത്രുക്കൾക്ക്‌  അടിയറ വെയ്ക്കുന്നുവെന്നും ജനങ്ങൾ വിചാരിച്ചു. യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുവിജയം അവർ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നുവെന്നും ജനങ്ങളുടെയിടയിൽ കിംവദന്തികളുണ്ടായിരുന്നു. 1917 ഫെബ്രുവരിയിൽ നിക്ലൗവൂസ്  രണ്ടാമന്റെ പ്രജകൾ ക്ഷുപിതരായി പ്രക്ഷോപണങ്ങളാരംഭിച്ചു. 'നിക്ലൗവൂസ് '  യുദ്ധകാല തിരക്കിലായിരുന്നതുകൊണ്ട് സെന്റ്‌ പീറ്റർഴ്സ് ബർഗിലുണ്ടായിരുന്നില്ല.  മടങ്ങി വരാൻ ഒരുങ്ങിയ നിക്ലൗവൂസിനെ ജനങ്ങൾ ട്രെയിനിൽ കയറ്റാതെ തടഞ്ഞു വെച്ചു.  വിപ്ലവത്തെ അടിച്ചമർത്താൻ ശ്രമിച്ച പട്ടാളക്കാരുടെയിടയിലും  വിപ്ലവമുണ്ടായി. പട്ടാളക്കാരിൽ അനേകർ ജനങ്ങളോടൊപ്പം ചേർന്ന് രാജഭരണത്തിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്തു. രാജ ഭരണം അവസാനിപ്പിക്കുകയല്ലാതെ നിക്ലൗവൂസിന്റെ മുമ്പിൽ  മറ്റു മാർഗങ്ങളുണ്ടായിരുന്നില്ല. 1917 മാർച്ച്  പതിനേഴാം തിയതി അദ്ദേഹം കിരീടം ഉപേക്ഷിച്ച്  ഭരണം അവസാനിപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹത്തെയും കുടുംബത്തെയും 'യൂറാൾ മലകളിൽ' കൊണ്ടുപോയി വിപ്ലവ സേന വീട്ടു തടങ്കലിലാക്കി.

വിപ്ലവ കൊടുങ്കാറ്റിൽ പങ്കു ചേർന്നവർ റഷ്യയിൽ ഒരു താല്ക്കാലിക സർക്കാർ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. 1917-ൽ റഷ്യയുടെ താല്ക്കാലിക സർക്കാരിനെ പുറത്താക്കിക്കൊണ്ട് ബോൾഷേവിക്കുകൾ അധികാരം പിടിച്ചെടുത്തു.  1918-ന്റെ ആരംഭത്തിൽ  റഷ്യയിൽ ആഭ്യന്തര യുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു.  1918 ജൂലൈ പതിനേഴാം തിയതി ലെനിന്റെ   നേതൃത്വത്തിലുള്ള ബോൾഷേവിക്കുകൾ നിക്ലൗവൂസിനെയും കുടുംബത്തിനെയും നാമാവിശേഷമാക്കിക്കൊണ്ട് ഒന്നാകെ വധിച്ചു. മൂന്നു നൂറ്റാണ്ടോളം ഭരിച്ച റോമനോവ് ചക്രവർത്തിപാരമ്പര്യം അതോടെ അവസാനിച്ചു. നിക്ലൗവൂസ്  രണ്ടാമന്റെ മകൾ അനസ്റ്റസിയ വധിക്കപ്പെട്ടവരിൽ രക്ഷപെട്ടെന്നു ചരിത്രകാരുടെയിടയിൽ അഭിപ്രായ വിത്യാസങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ 2007-ൽ നടത്തിയ ഡി.എൻ എ ടെസ്റ്റിൽ അവരുടെ മൃത ശരീരം  തിരിച്ചറിയാൻ സാധിച്ചു.

റഷ്യാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അവസാനത്തെ ഭരണാധികാരി നിക്ലൗവൂസ് രണ്ടാമൻ  ചരിത്തിൽ തെറ്റായ സ്ഥലത്ത് രേഖപ്പെടുത്തിയത് ദുഃഖകരമായ ഒരു സത്യമാണ്. പരിവർത്തന വിധേയമായ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭകാലത്തിലാണ് അദ്ദേഹം റഷ്യയുടെ സാർ ചക്രവർത്തിയായത്‌.   ഭരിക്കാനാവശ്യമായ  പാണ്ഡിത്യവും   ശ്രദ്ധേയമായ അനേക സത്ഗുണങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.  സുഹൃത്തുക്കളോടും ബന്ധുജനങ്ങളോടും അദ്ദേഹം പറയുമായിരുന്നു, "ഞാനൊരു സാധാരണ മനുഷ്യൻ, ചക്രവർത്തിയായ അലങ്കാര രൂപം എനിയ്ക്കു വേണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്  നല്ല ഓർമ്മശക്തിയും ഊർജ സ്വലതയും അറിവും പാകതയും ഉറച്ച മനശക്തിയും സ്വയം നിയന്ത്രണവും സന്മാർഗ നിലവാരവുമുണ്ടായിരുന്നു. ക്ഷമയോടെ മറ്റുള്ളവരുടെ ആശയങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ആദർശവാനായിരുന്നു. സത്യത്തിൽ അടിയുറച്ച വിശ്വാസവും വാക്കു പാലിക്കലും ആത്മാർത്ഥമായ ഹൃദയവും അദ്ദേഹത്തെ പരാജിതനാക്കിക്കൊണ്ട് മരണത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചു.  ഭരണ കാര്യങ്ങളെപ്പറ്റി പരിചയമില്ലാതെ നന്നേ ചെറുപ്പത്തിൽ കിരീടധാരണം ചെയ്തത് അദ്ദേഹത്തെ സംബന്ധിച്ചടത്തോളം നിർഭാഗ്യകരമായിരുന്നു.   നിക്ലൗവൂസിന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും വിധി അവിടെ മുദ്ര വെച്ചു.  നിക്ലൗവൂസ് വളരുന്ന കാലത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് അലക്സാണ്ടർ മൂന്നാമൻ ഭരണപരമായ ചർച്ചാ വിഷയങ്ങളിൽ  മകനെ പങ്കുകൊള്ളിപ്പിക്കില്ലായിരുന്നു.  അതൊരു പിതാവിൽനിന്നു വന്ന  തെറ്റായിരുന്നു. പിതാവിന്റെ കാലത്ത് രാജ്യകാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെടാൻ അനുവദിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അദ്ദേഹം അധികം തെറ്റുകൾ വരുത്തി കൂട്ടില്ലായിരുന്നു.

റോമോലോവ്  രാജവംശത്തിന്റെ മുന്നൂറാം വാർഷികം